iḷmai (p. 56) s. Youth, tenderness, immatureness, juvenility, infancy, இளமைப்பரு வம். 2. Indiscretion, immaturity of knowledge and intellect, illusion, உன்மத்தம். The opposite to இளமை is முதுமை. இளமையிலேபுண்ணியத்தோடேபழகு. Accustom thyself to virtue from thy youth. இளமையிற்கல். Learn from thy infancy. இளங்கதிர், s. Young ears of corn, பயிரினிளங்கதிர். 2. The early rays of the sun, இளங்கிரணம். 3. The sun early in the morning, உதையாதித்தன். இளங்கலையன், s. A species of paddy that ripens early, ஓர்நெல். இளங்கன்று, s. A young calf, சிறு கன்று. 2. A sapling, மரக்கன்று. இளங்காய், s. Green, unripe fruit, fruit just formed. இளங்கார், s. A kind of paddy which is reaped in the early part of the dark season, கார்நெல். இளங்கால், s. The betel creeper recently planted, வெற்றிலையிளங்கொடி. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. இளங்குரல், s. A low, suppressed cry--as at the commencement of a funeral wail, அமர்ந்தகுரல். 2. A shrill, fine voice, சிறுகுரல். (c.) 3. (p.) A young ear of corn, பயிரிளங்கதிர். இளங்கொடி, s. A young creeper, சிறுகொடி. 2. The secundine or afterbirth of a beast, பசுவினஞ்சுக்கொடி. 3. (fig.) [in poetry.] A female, பெண். இளங்கொற்றி, s. A cow that has recently calved, இளங்கன்றுடைப்பசு. இளசு, appel. noun. [prop. இளைசு.] That which is young, tender. இளஞ்சந்திரன்--இளம்பிறை, s. The horned moon, the crescent. இளஞ்சாயம்--இளநிறம், s. A slight tinge in dyeing, நன்றாய்ப்பற்றாதசாயம். இளஞ்சார்வு, s. [prov.] Palmyra or talipot leaves next to the tender shoot, or heart of the tree, குருத்தோலை. இளஞ்சிவப்பு, s. Light red. இளஞ்சூடு, s. Gentle heat, warmness. இளஞ்சூல், s. Young ears of corn not yet shot forth, பயிரினிளங்கரு. 2. An embryo, முதிராப்பிண்டம். இளநாக்கடிக்க, inf. [prov.] To affect reluctance. இளநீர், s. The water of a young cocoanut, இளந்தேங்காய்குள்நீர். 2. A tender or unripe cocoanut, இளந்தேங்காய், Cocos nucifer&ae;. 3. A faint color in a gem, மணியினிளநிறம். இளநீர்க்குழம்பு, s. A medicinal preparation for diseases of the eye, கண் மருந்திலொன்று. இளநீலம், s. Light blue, வெளிறி யநீலம். இளநீலநூல், s. Light blue thread. இளநெஞ்சன், s. A coward, dastard, a poltroon, கோழைமனதுடையோன். 2. A kind, tender-hearted man, இளகின மனதுடையவன். இளநெஞ்சு, s. Timidity, cowardice, pusillanimity, கோழைமனது. 2. A tender mind, இளகியமனது. இளந்தலை, s. Youth, juvenility, இளமைப்பருவம். 2. Being reduced in rank, lowness of circumstances, want of respectability, lightness, எளிமை. ஆளிளந்தலைகண்டுதோணிமிதக்கும். The buoyancy of the dhoney will be proportioned to the lightness of its freight. இளந்தலைக்கைம்பெண்சாதி, s. A young widow. இளந்தாரி, s. [vul.] A youth, a young man, வாலிபன். இளந்தென்றல், s. The gentle southwind. இளந்தை, s. Youth, tender years. 2. A young person or thing, a young one, a youngster. இளந்தோப்பு, s. A grove of young trees. இளந்தோயல்--இளந்தோய்ச்சல், s. Milk in a curdling state, தயிரினிளந்தோ யல். 2. The preparation in water of a heated blade for tempering, பதமிடுந்தோ யல். இளப்பம், s. [vul. prop. இளைப்பம்.] Inferiority, baseness, meanness, disgracefulness, flimsiness, திடமின்மை. சாதியிளப்பம், s. Inferiority, lowness of caste. இளமட்டம், s. A small pony, குறுங்குதிரை. 2. A little boy or girl, a stripling, youth, a young lady, சிறுவன் --சிறுவி. இளமண், s. A sandy soil. இளமண்டை, s. A tender skull, a thin skull, the hair of which early turns grey, the teeth of the person falling out prematurely. இளமத்தியானம், s. Towards mid-day. இளமலர், s. A bud about to burst. இளமழை, s. A light shower of rain, drizzling rain. இளமையோன், s. A youth, a young man. கட்டிளமையோன், s. A very young man--as மழவன். இளமைவழிபாடு--இளவழிபாடு, s. Fickleness, unsteadiness. 2. Elements, rudiments. இளம்பசி, s. Slight hunger--as between meals, easily relieved by light food, or fruit. இளம்பச்சை, s. Light green. இளம்பதம், s. Imperfectness, immaturity, moderateness in state or quality, இளமை. 2. A peculiar quality in medicinal oils derived from immature heat in some cases a defect, in others an excellence, இளம்பாகம். 3. A thin consistency obtained by melting, the first stage of melting, உருகுபதம். 4. The state of sweetmeats, pastries, or other kinds of food imperfectly cooked, வேகாப்பதம். 5. The state of oils or electuaries insufficiently prepared, இலேகியமுதலியவற்றின் பதக்குறைவு. 6. The quality of paddy, &c., imperfectly or moderately dried after boiling, நெல்முதலியவற்றின்காய்ச்சற்கு றைவு. 7. The state of being slightly parched, toasted, &c., வறுபடாப்பொரி. இளம்பயிர், s. Young shoots of corn, corn in a fit state to be transplanted. இளம்பருவம்--இளம்பிராயம், s. Juvenility, youth, early stage of existence. இளம்பறியல், s. That which is plucked when immature--said of cocoanuts. இளம்பாடு, s. Sufferings of nonage, இளமையிற்படும்பாடு. 2. Immaturity, unripeness, imperfection, இளம்பதம். இளம்பிடி, s. A young female elephant, சிறியபெண்யானை. 2. A woman, a lady, பெண்; [ex பிடி, a female elephant whose stately movements a lady is poetically described to resemble in her gait.] இளம்பிள்ளை, s. A young child. இளம்பிள்ளைவாதம், s. A kind of rheumatism to which young persons are subject, a kind of pleurisy. இளம்புல், s. Tender grass newly shot forth, முதிராப்புல். 2. The அறுகு grass. இளவடி, s. Imperfect distillation, இளம்பதத்தில்வடிக்கை. இளவரசு, s. The prince regent who performs the functions of government when the king becomes disabled by age or otherwise, இராசகுமாரன். 2. The heir apparent, பட்டத்துக்குரியபிள்ளை. 3. A king in his minority, குழந்தைப்பருவமுடைய வரசு. (பாரதம்.) இளவல், s. A younger brother, தம் பி. 2. A lad, a youth, இளைஞன். இளவாடை, s. Gentle north wind. இளவாளிப்பு, v. noun. [prov.] Dampness, moisture. இளவுச்சம், s. [in astrology.] The situation of a planet a little before it reaches the meridian, உச்சத்திற்கணிமையா குகை. இளவுறை, s. Incipient or immature curds. இளவெந்நீர், s. Lukewarm water. இளவெயில், s. The early sunshine of the morning; also applied sometimes to the moderated rays of the evening, காலைவெயில். இளவெலும்பு, s. A tender, unhardened bone--as in children, முதிராவெலு ம்பு. இளவெழுத்து, s. An unformed hand-writing, the first writing of a child, படியாவெழுத்து. இளவேனில், s. The milder period of the hot season, including the months of April and May. See பருவகாலம். 6)

kuttu (p. 121) கிறேன், குத்தினேன், வேன், குத்த, v. a. To punc ure, prick, penetrate; to bore, perforate, ஊசிமுதலியவற்றாற்குத்த. 2. To stab, to thrust, to pierce, ஈட்டிமுதலியவற் றாற்குத்த. 3. To pound in a mortar, to comminute, உலக்கையாற்குத்த. 4. To crack, to crush, smash, நெரிக்க. 5. To strike with the fist; to cuff, buffet, box, கையினாற்குத்த. 6. To efface a writing by dotting it with a style, &c., கிறுக்கிக்குத்த. 7. To drop; to pour out a small quantity, எண்ணெய்முதலிய குத்த. 8. to gore, கொம்பினால்முட்ட. 9. To pick or strike--as a stork, a crow, &c., பறவைகுத்த. 1. To mark by pricking, dotting, &c.; to dot, to point, புள்ளிகுத்த. 11. To stamp, to impress. முத்திரைமுதலியகுத்த. 12. To dig, dig up, dig out. கிண்ட. 13. (See the verb குறு.) To pluck, பறிக்க. 14. To ram down--as in a gun, துப்பாக்கியைக்கெட்டிக்க. 15. To bury in the ground--as certain seeds, விதையூன்ற. 16. To plant, set, place, நட, நிறுத்த, வைக்க. 17. To use sarcastic allusions, to employ invectives, சுடுவார்த்தை பேச. 18. To thwart, to defeat--as a design; to oppose--as a measure or scheme, தடங்கற்செய்ய. 19. [vul.] To coagulate milk, பிரைகுத்த. 2. v. n. To throb, to ache, வயிறு முதலியகுத்த. குத்தாமற்குத்திப்போட்டான். He has indirectly made a sarcastic allusion to me. அவன்கையைக்கொண்டே யவன் கண்ணிற் குத்தி னான், He has taken hold of his neighbor's hand, and thrust it into his eyes; i. e. he has employed his neighbor's means to injure him. குத்தித்தைக்க, inf. To sew through and through. குத்துக்கோல், s. A horse or ox goad. தாற்றுக்கோல். 2. A pike-staff, முட்கோல். குத்துமுள், s. A spur, குதிரைமுள். குத்துவாள். s. A dirk, a hand-dart or bayonet, உடைவாள். குத்தீட்டி, s. A poniard. குத்துவல்லையம், s. A hand-javelin--opposed to எறிவல்லையம். குத்தூசி, s. A kind of wooden needle, for roofing or hedging. அம்மைகுத்த, inf. To vaccinate. பச்சைகுத்த, inf. To tattoo; lit. to puncture and insert a blue dye. பல்லுக்குத்த, inf. To pick the teeth. மூக்குக்குத்த, inf. To perforate the nose. குத்திக்கொல்வோன், s. One who kills another by stabbing, an assassin. குத்துக்கொம்பு, s. [prov.] Perpendicular horns. குத்துக்கரணம், s. A somerset. நிலைகுத்த, inf. To be set in or fixed --as the eyes of one just breathing his last. சாந்துகுத்த, inf. To pound chunam or mortar. நெல்லுக்குத்த, inf. To pound paddy. பேன்குத்த, inf. To crack or crash lice. குரும்பைகுத்த, inf. [prov.] To pluck young cocoanuts, &c. அள்ளிக்குத்த, inf. [prov.] To give liquid food stintingly. 2. To drop a little water on plants, &c. குத்துவலி--குத்துக்குடைச்சல், v. noun. Throbbing or pinching pain, stitches. குத்திப்பேச, inf. To make a cutting remark. குத்தியள்ள, inf. To take up grain, &c., by thrusting the hands in perpendicularly. குத்தல், v. noun. Puncturing, pricking --as one of the eight kinds of impressions perceived by the sense of feeling. 2. Ramming; thrusting, stabbing, &c. குத்தார்க்கு, s. [local.] Withe, cord, &c., inserted in the hole of a குத்தூசி needle. குத்து, v. noun. Pounding in a mortar, உரலிற்குத்துகை. 2. A blow with the fist, a cuff, a buffet, a box, கைக்குத்து. 3. A thrust, a stab; a puncture, a prick, an incision, a goading, ஈட்டிமுதலியவற்றாற்கு த்துகை. 4. The peck of a stork, மூக்கினாற்கு த்துகை. 5. An acute, throbbing, twinging pain, ஓர்நோய். 6. A dot, a point, a tittle; a spot--commonly with a pointed instrument, புள்ளி. 7. A double handful of grain, &c., the hands being thrust in perpendicularly. 8. [prov.] A handful, ஓர் கையளவு. 9. Perpendicularity, steepness--as in செங்குத்து. குத்துண்டுபோவாய்--குத்துண்பாய். May you be stabbed--an imprecation. ஒருகுத்துச்சோறு. A double handful of boiled rice, with the hands thrust in perpendicularly. குத்துமி, s. Husk--as separated from rice by pounding. குத்துவெட்டு, s. Stabbing and maiming. --either in scuffles, robbery or war. 2. Dots and strokes--as erasures, பிழைபட் டதைக்கிறுக்கித்தள்ளல். குத்துப்பாடு, v. noun. Censuring or charging one with a fault; violent contention; lit. piercing, retortion. அந்தவேலைமேற்குத்துப்பாடுசொல்லுகிறான். He finds fault with the work. குத்துக்காயம், s. A wound by a stab; a stab. அடப்புக்குத்து, s. [prov.] Stabbing in the ribs, விலாக்குத்து. தலைக்குத்து--மண்டைக்குத்து, s. Piercing pain in the head; head-ache. முலைக்குத்து, s. Piercing pain in the breast. முலைக்குத்தைஅறியுமாசவலைப்பிள்ளை. Does the babe know the mother's breast-ache? குத்துண்ண, inf. To be beaten, pierced, stabbed, &c. குத்துப்பட. குத்துணி, s. One stabbed, குத்துண்ட வன். 2. A mean, vagabond, shameless fellow. குத்துப்பட்டுவிழ, inf. To fall, or drop down pierced. குத்துக்குநிற்க, inf. To stand on points, each urging his own reasons; to contend, to oppose-as rivals. 2. To haggle in dealing. குத்துகால்-குத்துக்கால், s. The uprights of a frame-as of a car; a piece of furniture, support, தாங்குகால். குத்துக்காலிட, inf. To sit or lie with bent legs; [ex குந்து.] குத்துக்கால்நாட்ட, inf. To fix or plant the uprights. குத்தாய்நிற்கிறமலை, s. A mountain standing perpendicularly. குத்துவிளக்கு, s. Standing lamp, a brass candlestick. குத்துக்கல்-குத்்தாங்கல், s. A perpendicular stone. குத்துக்கல்லாய்வைக்க, inf. To build with bricks set upon the edge. குத்துக்குளம்பு, s. The hoof of oxen, horse, &c., falling perpendicularly, not spreading-regarded as a good species for speed. குத்துப்பாறை, s. Small, perpendicular heaps of stones in the vicinity of a rock. 2. [local.] The horizontal part of a rock where women pound paddy. குத்துப்போர், s. The first layer of sheaves of corn in a stack, placed with the ears uppermost, நிறுத்திட்டமாய் வைக்குஞ் சூடு. 2. Boxing, fisticuffs, மற்போர். குத்துப்புள், s. [prov.] The place where the புள் stick falls perpendicularly in the கிட்டிபுள்ளு game. குத்தெனவீழ, inf. [prov.] To fall headlong, தலைகீழாய்விழ. 2. To fall in a perpendicular position, நிறுதிட்டமாய்விழ. செங்குத்தானமலை, s. A perpendicular hill; a precipice. மூங்கிற்குத்து, s. A cluster of bamboos, consisting of some parent stems and saplings. குத்துச்செடி, s. Any low shrub. குத்துக்கரந்தை, s. See under கரந்தை. குத்துக்காரை, s. See under காரை. குத்துக்கோரை, s. A grass, ஓர்கோரை, Cyperus compressus, L. குத்துத்திராய், s. An edible herb, ஓர் கீரை, Mollugo stricta, L. குத்துப்பகன்றை, s. A plant, ஓர்செடி, Lechea verticillata, L. குத்துப்பசனி, s. A species of பசளி. 13)

kuẕvu (p. 128) adj. Young, youthful, juvenile, இளம், --Note. The வு is sometimes dropped in combination. குழக்கன்று, s. A young calf, இளங் கன்று. குழமகன், s. A male infant, குழந்தை. 2. A doll, குழந்தைப்பிரதிமை. 3. A poem in praise of a male infant, ஓர்பிரபந்தம். குழவி, s. An infant, a babe, குழந்தை. 2. The young of the elephant, camel, buffalo, the fabulous wild cow, deer, hog, red monkey; also of animals that live on the branches of trees--as monkeys, squirrels, chameleons and some other lizards, sloths, &c., விலங்கின்பிள்ளை. 3. A sapling, a sucker, the young of trees and some vegetables. (See மரக்கன்று.) 4. The roller in a pair of grinding stones; lit. the little or young one, அம் மிக்குழவி. 5. Early part of life, youthhood, juvenility, இளமை. 6. The young moon, வாலசந்திரன். 7. Greatness, பெரு மை. 24)

cār (p. 179) --சாரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சார, v. n. To lean upon, to recline against, சாய. 2. To rest on or in, to repose on, to depend on, to adhere to, பற்றிக்கொள்ள. 3. To apply to, to resort to, to take shelter or refuge with, அடைய. 4. To approach, to approximate, to incline towards, அணுக. 5. To gain access to, to reach, to arrive at, கிட்ட. 6. To side with, to join a party ஓர்பாற்சார. 7. To be attached to, connected with, &c., அனுசாரமாக. 8. To be biassed or warped in judgment, to be partial to, நடுநிலைகோண. (c.) 9. To be adjacent, contiguous, to join, அடுக்க. 1. To come on-as events, disease, &c., சுகதுக்கங்கள்சார. 11. To tend or incline towards--as in color, smell, taste, temper, quality, &c., பொ ருந்த.--Note. The verb sometimes conveys a transitive sense. அழகுசார்ந்தபூ. The beautiful flower. (p.) நான்போய்ச்சார்ந்தவிடம். The party with which I am connected by affinity or marriage. (c.) சாரோலை--சார்வோலை, s. [prov.] A party grown palm leaf next after that last put out, முதிர்ந்தகுருத்தோலை. (R.) சார்ந்தார்--சார்ந்தோர், s. Relatives, சுற்றத்தார். 2. Friends, associates, சினேகர். தீயாரைச்சார்ந்தார்தீயராவார். Those who join with the wicked will become wicked. ஒருவரைச்சார்ந்துபிழைக்க, inf. To live by the aid of another. (c.) சார்ந்துகொள்ள, inf. To lean or recline on. 2. To have recourse to. சார்மணை, s. [loc.] Any thing to lean on or recline against--as cushions, pillows, &c.; [ex மணை.] சார்மானம், s. A thing or person to lean upon, as சாய்மானம். சார்பு, v. noun. and s. Place, இடம். 2. Help, support, patronage, protection, favor, உதவி. 3. Dependence, reliance, பற்று. 4. Place of refuge, asylum, shelter, defence, அடைக்கலம். 5. Favoritism, partiality, தயவு. 6. Bias, prejudice, வார பட்சம். 7. Approximation, கிட்டுகை. 8. Inclination, propensity, tendency, bent of mind, மனச்சாய்வு. 9. Adhesion, friendship, attachment, கூட்டுறவு. (c.) 1. Specific or distinguishing quality, nature or character, உரிமை. 11. Connection, இணைப்பு. 12. Adjacency, nearness of a place or thing, அணுகுகை. 13. Contact, coalescence, combination, junction, சேர்கை. 14. Inclining toward a color, taste, smell, dispositions, quality, &c., பொருத்தம். சார்பறுக்க, inf. To renounce social life and enter on that of an ascetic, without a wife, or with one without sexual intercourse, பற்றறுக்க. (p.) சார்பிலார், s. Ascetics, பற்றிலார். 2. Enemies, foes, பகைஞர்; [ex இலார்.] சாற்பிற்றோற்றம், s. Emanation by natural process, as offspring from the parent, saplings from the root of a tree, &c. (சிவ. சித்.) சார்புநூல், s. One of the three classes of writings, such as agree with a work in some particulars only; collateral writings. See நூல். சார்பெழுத்து, s. Dependent letters, being of ten kinds, viz. 1. உயிர்மெய். 2. ஆய்தம். 3. உயிரளபெடை. 4. ஒற்றளபெடை. 5. குற்றியலிகரம். 6. குற்றியலுகரம். 7. ஐகாரக் குறுக்கம். 8. ஔகாரக்குறுக்கம். 9. மகரக்குறுக்கம். 1. ஆய்தக்குறுக்கம். See குறுக்கம். கடற்சார்பு, s. A maritime tract. தீச்சார்பு, s. Vicious propensity. 2. Associating with bad company. (p.) நற்சார்பு, s. Virtuous tendency or inclination. 2. Associating with the good. நூற்சார்பு, s. Sentiments inculcated in a work. 2. The peculiar opinions or observances of a sect. நாட்டுச்சார்பு--வயற்சார்பு, s. An agricultural tract. மலைச்சார்பு, s. [com. மலஞ்சார்வு.] A hilly or mountainous tract. வனச்சார்பு, s. Forest ground, woody tract. சார்வு, v. noun. Inclination, propensity, &c. See சார்பு. 2. [prov.] The tender leaves of the palmyra or talipot; leaves next to that last shot out--as சரரோலை. 3. Intense desire, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Vicinity, neighbourhood, &c., அயல். (c.) அவருடைய சார்விலே யொதுங்கினான். He relied upon his help or protection. சார்வுதேட, inf. To seek protection, dependence, patronage. 26)

nilm (p. 277) s. Ground, soil, earth, land, தசை. 2. The earth, the world, பூவுலகம். 3. Country, province, தேசம். 4. Appropriate place, seat, source--as of sound, தக்கவிடம். 5. Floor of a house or car, தளம். 6. Place, estate, இடம்.--Note. The four kinds of soil are: 1. குறிஞ்சி, hilly ground; 2. முல்லை, forest; 3. மருதம், agricultural land; 4. செய்தல், maritime tracts. நிலம்குளிரமழைபெய்தது. It has rainded so as to cool the groud. நிலஇலந்தை, s. A plant. See இலந் தை. நிலக்கடம்பு, s. A plant, ஓர்பூடு, Justicia acaulis, L. நிலக்கடலை, s. Ground-nut of the West Indies. See கடலை. நிலக்கணம், s. [in proso.] One of the four auspicious feet proper to begin a poem. See அட்டகணம் under கணம். நிலக்கரி, s. Coal as taken from the earth, pit-coal. நிலக்கறையான், s. A white-ant. See கறையான். நிலக்கன்று, s. A young sapling. நிலக்காரை, s. A kind of thorny shrub, ஓர்முட்செடி. நிலக்காளான், s. A kind of fungus, the toadstool. நிலக்குமிழ், s. A low, thorny shrub, ஓர்செடி, Gmelina Asiatica, L. நிலக்குழி, s. A hole in the ground in which a mortar is fixed, உரற்குழி. 2. The figure of a letter marked in sand for a child to trace over, அட்சரக்குழி. நிலக்குறி, s. Sigus said to appear in the ground when certain juices are poured on it, shewing whether treasure has been buried and of what kind--a branch of நீதிசாத்திரம். நிலக்கூந்தல், s. A plant, எலிச்செவிப் பூண்டு. See கூந்தல். நிலக்கொட்டை, s. A plant, Tragia Cham&ae;lea, L. நிலக்கொதி--நிலக்கொதிப்பு, s. Heat of the ground when a little rain falls after a long drought. 2. Heat of the ground after the day is past. நிலச்சார்--நிலச்சார்பு, s. [prov.] Nature or kind of soil, பூமியின்றன்மை. 2. Character of soil as enriching its inhabitants or the contrary, நிலவளம். நிலச்சுருங்கி, appel. n. A plant, Oxalis sensitiva, L. நிலச்சூடு, s. Heat of the ground as felt by the bare feet, said to be injurious to the sight, and prejudicial to health. நிலத்தரசுகாரர், s. [prov. pl.] Proprietors of the soil; also noblemen. நிலத்தாமரை, s. The rose-shrub. (R.) நிலத்தியல்பு--நிலவியல்பு, s. As நிலச் சார்பு. நிலத்தியல்பாநீர்திரிந்தற்றாகுமாந்தர்க்கினத் தியல்ப தாகுமறிவு. As rain water is changed according to the nature of the soil upon which it falls, so will the nature of men be changed according to the company they keep. (குறள்.) நிலத்துத்தி, s. A shrub. See துத்தி. நிலத்துளசி, s. A plant, ஓர்துளசி. See துளசி. நிலநெல்லி, s. A plant. See துத்தி. நிலந்தட்டி, appel. n. [prov.] A kind of pounder for beating or smoothing a floor, a road, &c., நிலத்தைச்சமனாக்குமோர்க் ருவி. நிலந்தெளிய, inf. (as an adv.) At daybreak; (lit.) when the ground is clearly visible. நிலப்பங்கு, s. Share of land. நிலப்பனை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு, Curculigo orchioides, L. (Roxb.) நிலப்பனைக்கிழங்கு--நிலப்பனங்கிழங் கு, s. The medicinal root of the plant. நிலப்பாகல், s. A creeper, ஓர்பாகற் கொடி, Momordica humilis, L. (R.) நிலப்பாலை, s. A plant. See பாலை. நிலப்பாவாடை, s. White cloth spread on the ground for a new-married couple, or at the time of a funeral procession for friends to walk on. See நடைபாவாடை. நிலப்பிரயோசனம், s. Production of the soil, profit of land. நிலப்பிளப்பு, v. noun. Crack, chasm formed by the sun in muddy soils. நிலப்புழு--நிலப்பூச்சி, s. A kind of worm. நிலப்பெயர்ச்சி-நிலப்பேதம், s. Change of climate, as favorable or unfavorable to health of man or beast. நிலப்பொட்டு, s. A spot made on the forehead of children by rubbing the finger on the smeared floor and touching it, மண்ணைத்தேய்த்திடுந்திலதம். 2. A kind of medicinal fungus, ஓர்காளான். நிலப்போங்கு, s. Quality of soil, good or bad, as affecting plants. நிலமகள், s. The earth as a goddess, பூமாதேவி. நிலமகன், s. The planet Mars, செவ் வாய், symbolically described as a son of பூமிதேவி. நிலமட்டம், s. Ground or water level. See நீர்மட்டம். நிலமண், s. [prov.] Earth laid down to form the floor of a house, தரையைநிரப் புமண். நிலமதிப்பு, v. noun. Estimation of land as to its value, produce, &c. நிலமயக்கம், s. Blending of different tracts of country, as the hilly, forest, &c. See திணைமயக்கம். (p.) நிலமறிதல், v. noun. Knowing the different soils for wells, &c., பூமியின்வள மறிதல். 2. Knowing the lucky side or place, in gambling. வெல்லுநிலமறிந்தவன். One knowing the point at which to place himself in order to win. நிலமிதி, s. [prov.] Peculiarity of place, climate, &c., as affecting health or disposition, இடவுரிமை. நிலமெடுத்தல், v. noun. Selecting by astrological calculations an auspicious spot for the site of a house, temple, well, &c. நிலமை, s. [prov.] Landed property, பூஸ்திதி. See நிலைமை. நிலம்பிராண்டி, appel. n. A kind of herb which takes fast hold of the ground, ஓர்பூடு. நிலம்புலம், s. Lands of different kinds. நிலவடலி, s. A very young palmyratree, சிறுபனை. நிலவடுப்பு--நிலஅடுப்பு, s. A hole cut in the ground for a fire place. நிலவரி, s. Land-tax. 2. The proportion due to government, as lord of the soil. நிலவளம், s. Peculiarity of soil as நிலவாசி, 2. நிலவலயம், s. The earth, the circle or sphere of the earth, பூமி. (p.) நிலவறை, s. A cavern, a cave, a cellar, a subterraneous room, avenue, &c., நிலவாகை, s. Cassia senna, as நிலஆ விரை. நிலவாகைச்சூரணம், s. Senna powders. நிலவாசி, s. Superiority of soil, as improving plants, நிலப்போங்க. 2. Peculiarity of soil as improving or deteriorating plants; sometimes also men, beasts, milk, &c. நிலவாடகை, s. [com. நிலவாடை.] Rent of land. நிலவாரம், s. [prov. தரைவாரம்.] The owner's share of produce from land. நிலவாழை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு. நிலவாவிரை--நிலஆவிரை, s. [improp. நிலாவிரை.] A species of the ஆவிரை plant, Cassia senna, L. நிலவித்தியாசம், s. Difference of soil, country, climate, &c. நிலவியல்பு, s. Nature of soil, &c. See நிலத்தியல்பு நிலவிளா-நிலவிளாத்தி, s. A shrub of the விளா class, a low shrub of the Feronea species. நிலவிறிசு, s. [vul.] A kind of fire works set on the ground, ஓர்வாணம். நிலவீரியம், s. A kind of medicinal earth; also பூநீறு. நிலவுமரி--நிலஉமரி, s. A plant, ஓர் பூடு. நிலவூறல்--நிலவோதம், s. Dampness of soil, ground floor, &c. நிலவெடுப்பு, v. noun. [prov.] Breaking new soil, முதலாமுழவு. நிலவெழுத்து--நிலஎழுத்து, s. Writing on the ground, as school boys. நிலவேம்பு, s. A medicinal plant, ஓர் பூண்டு, Justicia Paniculata, L. நிலவேர், s. An earthworm used medicinally, and thus called politely, பூநா கம். செந்நிலம், s. A field of battle as செம் புலம். 2. Forest land of a red color, செந்த ரை. பண்பட்டநிலம், s. Tilled ground. 149)

ptiym (p. 294) s. A sapling or cluster of saplings planted, a layer or runner inserted, பதிப்பது; [ex Sa, Pati, root.] (c.) 2. A small water plant, பாசி, Lemna. (சது.) பதியம்போட--பதியம்வைக்க, inf. To set plants or saplings, commonly in clumps to be transplanted. 29) *

mṭṭm (p. 341) s. Measure, அளவு. 2. Evenness, flatness, சமம். 3. Rule, line, gauging rod, அளவுகோல். 4. Limit, extent, degree, bound, எல்லை. 5. Guess, conjecture, உத் தேசம். 6. Equality in length, height, size, measure, quantity, &c., ஒப்பு. 7. A pony. See பைகோமட்டம். 8. [prov.] A young male elephant, ஆணானைக்குட்டி. 9. Sapling of a plantain, bambu, sugar-cane, &c., வா ழைகரும்புமுதலியவற்றின்கன்று. 1. The smooth round neck of gold-beads, பொன்மணியின் கழுத்து. 11. Moderation, frugality, மிதம். 12. [loc.] Smallness, குறைவு. 13. Whole quantity, sum, &c., leaving no overplus, சமவெண். 14. (சது.) Shield, கேடகம். மட்டம்போட்டான். He did not come. நீர்மட்டம், s. A water-level. 2. An instrument to make a water-level, நீர்மட் டப்பலகை. மட்டக்கோல், s. A rule, ruler, a mason's smoothing rule. மட்டங்கட்ட, inf. To make exact, by line or rule. மட்டசுத்தம், s. That which is well proportioned. 2. [prov.] Entireness, absoluteness, முழுமை. மட்டத்தரம், s. Equality in stature and age, of persons, or beasts, சமானம். 2. Medium quality, நடுத்தரம். 3. Inferior degree, தாழ்ந்ததரம். மட்டத்துருத்தி, s. A small sized perfuming pot. 2. A pump, &c., as சிவிறி. மட்டந்தட்ட, inf. To beat or cut even, to level, சமமாக்க. 2. To remove inequalities, to straighten, ஒடுக்க. 3. To bring down pride, or self-importance, அடக்க. மட்டப்பலகை, s. A meson's measuring or smoothing rule. 2. A carpenter's rule, a ruler. மட்டப்பொன், s. Gold of an inferior quality. மட்டமாக்க, inf. To make level or smooth, சமனாக்க. 2. To abolish, to ruin, to raze, தரைமட்டமாக்க. 3. To take away every thing, நிர்மூலமாக்க. மட்டமாய், adv. Entirely, totally, wholly. 2. Frugally, moderately, as மட்டாய். 3. Without exception. மட்டமாய்த்தறி. Cut off perpendicularly. மட்டமாயெடுக்க--மட்டமாக்க, inf. To make exactly level, remove inequalities. 2. To remove wholly. மட்டமெடுக்க, inf. To take a measurement. மட்டமொட்ட, inf. To attach the circular neck to the orifice of a gold-bead. மட்டம்பார்க்க, inf. To examine the levelness or straightness of a channel, road, &c. 2. To smooth, to level. மட்டம்வெடிக்க, inf. [prov.] To shoot forth, to grow from--as a sapling from the roots of a tree. மட்டலகு, s. [vul. for மட்டஅலகு.] A plane. See திரண்டஅலகு. மட்டவேலை, s. plain work. 2. Rough work, as மட்டிவேலை. 2)

mūngkil (p. 361) s. [com. used மூங்கி.] The common graceful bambû, Bambûsa arundinacea, வேய்.--There are கல்மூங்கில், that which is hard; குழாய்மூங்கில், that with a hollow stem; also விஷமூங்கில், and வேலிமூங் கில், which see. மூங்கிற்பாயுமுரட்டுப்பெண்டாட்டியும். A bambû mat and an obstinate wife. [prov.] மூங்கிலரிசி, s. The seed of the bambû freed from the husk; sometimes eaten. மூங்கிலுப்பு, s. A medicinal salt found in certain female bambûs, composed of silex and potash, Tabasheer. [Ains. v.i. p. 419.] மூங்கிற்குத்து--மூங்கிற்போத்து, s. A cluster of bambû-saplings. See குத்து. மூங்கிற்குழல்-மூங்கிற்குழாய், s. Tube of a bambû மூங்கிற்புதர், s. A thicket of bambûcanes. மூங்கிற்றடி, s. [sometimes மூங்கிற்சுழி.] A bambû-cane or stick. பாம்புக்கிராசாமூங்கிற்றடி. A bambû-rod is a king for a snake. மூங்கிற்றப்பை, s. [com. மூங்கிடப்பை.] A split bambû [ex தப்பை.] மூங்கினெல், s. The unhusked bambûseed; [ex நெல்.] மூங்கின்முத்து, s. Pearls said to be produced from the bambû. See முத்துச் சனிப்பு. 23)

veruku (p. 400) s. [also விருகு.] A shrub with a very large leaf, used for covering newly planted saplings, ஓர்செடி, Arum macrorhizon. வெருகங்கிழங்கு, s. Its bulbous root used medicinally, Long rooted Arum. 31)