ūṉam (p. 72) s. Defect, want, deficiency --as of a member, &c.; a maim, privation, குறைபாடு. Wils. p. 165. UNA. 2. Disgrace, degradation, meanness, vileness, ஈனம். 3. (p.) Moral evil, தீமை. ஊனமிலாவுறுப்பு. A form without defect, (அறநெறித்.) ஊனமிலான்மானமிலான். (Dharma) who is alike unconscious of disgrace and of honor. -- (பார.) ஊனவெம்பவம். Vile, horrid transmigration. (சத. 64.) காலூனப்பட்டவன். One who has lost a leg, or who is defective in his legs. கையூனம், s. Privation of a hand. ஊனக்கண், s. The defective eye of the body, in contradistinction to the all-seeing eye of the Deity, or the spiritual eye of the sage, நேத்திரம். 2. Defective sight, குருட்டுவிழி. ஊனன், s. One defective in some member, குறைவுள்ளோன். 9)

kaluṭam (p. 96) --கலுஷம், s. Turbid, foul, muddy water, கலங்கனீர். 2. Sin, vileness, பாவம். Wils. p. 22. KALUSHA. (p.) 263)

kuccitam (p. 115) s. Contemptibleness, despicableness, vileness, loathsomeness, அரோ சிகம். Wils. p. 229. KUTSITA. குச்சிக்க, inf. To contemn; to loathe. See குற்சிக்க. 22)

keṭu (p. 137) கிறேன், கெட்டேன், வேன், கெட, v. n. To perish; to be destroyed, annihilated, அழிய. 2. To putrefy, rot, decay; to become tarnished, damaged, marred, blighted, கேடுற. 3 To be ruined in circumstances, வறுமையுற. 4. To be violated in chastity, கற்பழிய. 5. To degenerate, deteriorate; to change for the worse, morally or physically, நிலைகெட. 6. To be emaciated, reduced; to be deformed, disfigured, உருவழிய. 7. To be defeated, overcome, தோற்க. 8. To be intrinsically bad, evil or wrong, குணங்கெட. 9. To fall into ruin; to be demolished, destroyed, நாசமுற. 1. To be lost--as an article of property, &c., dropped, stolen or otherwise, காணாமற்போக. 11. To be squandered, spent, wasted, பொருள ழிய. 12. To be worn out, சிதைய. 13. To expire, to terminate--as the retribution of former deeds, வினைகெட. 14. [in gram.] To be elided, dropped, விகாரத்தாற்கெட. கெடுவாய். May you perish--a form of imprecation. கெட்டாற்குற்றார்கிளையிலுமில்லை. In poverty, friends are not found even among relations. கெட்டேனே. Ah! I am lost, ruined; I an undone. கெட்டுப்போனபார்ப்பானுக்குச் செத்துப்போனப சுவைத்தானங்கொடுத்தாற்போல. As if a dead cow be presented to a ruined brahman; said of an unprofitable pursuit by an incompetent person. கெட்டும்பட்டணஞ்சேர். Though to be ruined, go to the town. தரித்திரங்கெடும்படி. That the misery of poverty may cease. ஈற்றுயிர்மெய்கெடும். The final compound letter is dropped. கெடுகுடிசொற்கேளாது. A family given up to ruin will never listen to advice. கெட்டகுடியேகெடும். A ruined family will sink more and more. கெடுகாலம், s. A time of ruin, evil, drought, &c.; also used reference to retribution of evil deeds which is to come immediately. கெடுமதி, s. Wicked devices. 2. Folly, rashness, presumption. 3. Loss, ruin, waste. கெடுமதி கண்ணுக்குத் தெரியாது. Folly is blind. கெடுவான், appel. n. He who will perish--the wretch; commonly used abusively. கெட்டதனம், s. Bad disposition; badness. 2. Indecorum, incivility. கெட்டநடத்தை, s. Immoral or vile conduct. கெட்டநிலை, s. A bad state, a woful plight. 2. A dangerous profession. 3. A dangerous way or system--as of religion. கெட்டபுத்தி, s. Perverted understanding. 2. Bad counsel, &c. கெட்டமணம், s. An offensive smell. கெட்டரூபம், s. A deformed, monstrous or horrid shape. கெட்டவியாதி, s. A bad, malignant, dangerous disease. 2. The venereal or other filthy disease. கெட்டகேடு, s. Utter ruin, uselessness, unworthiness, &c.--usually as an exclamation கெட்டுப்போனவள், s. A seduced woman, a bad woman. கெடுதலை, v. noun. Ruin, அழிவு. 2. Damage, loss, detriment, injury, நஷ்டம். 3. Disaster, calamity, இடையூறு. 4. Degeneracy, vileness, evil, இழிவு. கெடுதல், v. noun. Perishing; being ruined, spoiled, defeated, &c. 2. Damage, injury, calamity, &c. 3. [in gram.] Elision, omission. கெடுதி, s. Loss of any thing dropped, stolen, or strayed, &c., இழப்பு. 2. Loss --opposed to gain, in astrological calculations, augural divinations, &c., நஷ்டம். (See நினைத்தகாரியம்.) 3. Emergency, hazard, extremity. ஆபத்து. 4. Ruin, அழிவு. 5. Evil, disaster, கேடு. 6. (fig.) The thing lost, இழந்தபொருள். ஒருகெடுதிசொல்லவேண்டும். Please to divine for me about what I have lost. கெடு, v. noun. Ruin, destruction; decay, கேடு. 2. Expiration of a limited time, a term or limit of time, தவணை. கெடுவாகவையாதுலகம். The world will not consider it a ruin. (குற.) கெடுத்தப்பிப்போயிற்று. The time set, is passed. கெடுப்படிக்கு. According to the time agreed upon. பத்துநாட்கெடுவிலே. At the expiration of the term of ten days. கெடுச்சொல்ல--கெடுவைக்க, inf. To fix a term of time, a day, &c. 2. To postpone. 8)

koñcm (p. 145) s. A little, a small quantity, a morsel, a bit, சிறிது. 2. Diminutiveness, smallness, littleness, சுருக்கம். 3. [loc.] Disgrace, dishonor, meanness, இழிவு. (Sans. Kinchit.) அவன் கொஞ்சப்புள்ளியா. Is he an insignificant man? கொஞ்சங்கொஞ்சமாய். By little and little. கொஞ்சத்திலேசீவனம்பண்ணுவானா? Will he live on a little; can he easily get a living? கொஞ்சத்துக்குள்ளே. In a short time. 2. For a low price. 3. In a few words, in a small compass. 4. On a small scale. கொஞ்சத்திலேபோகாது. It will not be a light matter. கொஞ்சக்காலம்--கொஞ்சநேரம், s. A little time. கொஞ்சத்தனம், s. [local.] Meanness, vileness, littleness, dishonor, disgrace. கொஞ்சத்தனம்பண்ண, inf. To disgrace, dishonor, insuit; to ill-treat. கொஞ்சநஞ்சம், s. [vul.] A little. கொஞ்சப்படுத்த, inf. To disregard, to slight; to disdain. கொஞ்சப்பேர், s. [prov.] Ill fame, bad reputation. See கொஞ்சம்பேர். கொஞ்சம்பேர்--கொஞ்சப்பேர், s. A few persons. (c.) கொஞ்சமாயெண்ண, inf. To disregard. கொஞ்சவாழ்வு, s. A short life; limited existence. 33)

tṇmai (p. 223) s. Coldness, refrigeration, freshness, குளிர்ச்சி. (See ஊறு.) 2. Lowness, depth, தாழ்வு. 3. Meanness, inferiority, worthlessness, baseness, vileness, எளிமை. 4. Depravity, perversion of intellect, புல்லறிவு. 5. Shallowness, feebleness of mind. இகழும்பொருள். 6. Calmness, self-command, self-possession, tranquility of mind, kindness, mildness, gentleness, சாந்தம். 7. Pleasantness, agreeableness, that which is gratifying to any of the senses, இன்பம். (p.) தண்ணியதமிழ், s. See தண்டமிழ். தண்மையாய்ப்பேச, inf. To speak softly, mildly, calmly. (c.) 17) *

tāẕcci (p. 235) s. Meanness, baseness, vileness, கீழ்மை. 2. Inferiority, disparagement, subordination, தாழ்வு. 3. Lowliness, humbleness, submissiveness, தாழ்மை. 4. Deficiency, want, scarcity; arrears, குறைவு. 5. Deterioration, degradation, loss; decay of wealth, power, fame, &c., கேடு. 6. Dishonor, discredit, disgrace, இகழ்ச்சி. 7. Incompetency, inadequacy, ஏலாமை. 8. Failure in competition or in an enterprize, &c., தவறு. (c.) அதைத்தொட்டுத்தாழ்ச்சியில்லை. There is no impedimen from that. இதற்கதுதாழ்ச்சியாயிருக்கிறது. That is inferior to this. ஒன்றுதாழ்ச்சியாயிருக்கிறது. There is something wanting, it is defective in one respect. தாழ்ச்சிப்பட, s. To prove inferior, to be incompetent, to be in disgrace. சங்கைத்தாழ்ச்சி--மானத்தாழ்ச்சி, s. Dishonor, discredit, disgrace. மழைத்தாழ்ச்சி, s. Want of rain, little rain. 17)

tīmpu (p. 243) s. Wickedness, vileness, vice, பொல்லாங்கு. 2. Baseness, vulgarity, கீழ் மை. (p.) தீம்பன், s. (plu. தீம்பர், fem. sing. தீம்பி.) The base, the wicked. 18)

tuccam (p. 245) s. Lowness, meanness, vileness, அற்பம். 2. Emptiness, வெறுமை. W. p. 379. TUCHCHHA. துச்சன், s. A mean, worthless fellow, அற்பன். 18) *

tuṭṭam (p. 245) --துஷ்டம், s. Wickedness, vileness, atrocity, heinousness, flagitiousness, தீங்கு. 2. Wildness, savageness, firceness, ferocity, கொடுமை. 3. Violence. virulence, malignancy, மூர்க்கம். W. p. 418. DUSHT'A.--Note. This word is often used adjectively, as துஷ்டமனிதன். துஷ்டகண்டகன், s. A barbarous savage, a vile wretch, மிகுதுஷ்டன். துஷ்டகுணம்--துஷ்டத்தனம், s. Wickedness, fierceness, ferocity, barbarity, கெட்டகுணம். துஷ்டசதுர்த்தர், s. Four ferocious persons celebrated in Mahabharat, துரியோத னன், துச்சாதனன், கண்ணன், சகுனி. துஷ்டசிரோமணி--துஷ்டசித்தன், s. A very wicked person. துஷ்டதேவதை, s. A malignant deity. துஷ்டத்தொழில், s. A barbarous or ferocious act. துஷ்டநடை--துஷ்டமார்க்கம், s. A wicked life. துஷ்டநிக்கிரகம், s. Destruction of the wicked; commonly as an attribute of a good king--oppos. to சிஷ்டபரிபாலனம். துஷ்டமிருகம், s. A wild beast. துஷ்டவித்தை, s. The black arts, as witchcraft, magic, &c., when employed for injury, or destruction. துஷ்டவினை, s. As துஷ்டவித்தை. 2. Evil effects of witchcraft, on the person against whom it is intended. துஷ்டன், s. (plu. துஷ்டர்.) A wicked man, a savage. 2. A scorpion, தேள். 53)

tuṭṭu (p. 245) --துஷ்டு, s. Evil, vileness, wickedness, savageness, ferocity, தீமை (சது.) w. p. 418. DUSHT'HU. 58)

nicitam (p. 276) s. Sharpness, keenness, கூர் மை. W. p. 48. NISITA. 2. [for நிஷித்தம்.] Meanness, vileness, ignominy, இகழ்ச்சி. (c.) 48) *

nīcam (p. 277) s. Lowness, meanness, vileness, இழிவு. W. p. 483. NEECHA. 2. Cruelty, barbarity, savageness, கொடுமை. 3. [in astrol.] The inauspicious situation of a planet. See நீசக்கிரகம். நீசக்கிரகம், s. A planet situated in the most unfriendly sign. See கிரகநிலை. நீசசாதி, s. A low caste, இனசாதி--In Jaffna they reckon four, பள்ளு, நளம், பறை and துரும்பு. நீசஸ்தானம்--நீசத்தானம், s. A vile place, இழிந்தஇடம். 2. The most unfriendly aspect of a planet. See தானம். நீசப்பட, inf. To be low, vile, degraded by mean or improper actions, ஈனப்பட. 2. To be badly situated as a planet in an unfavorable sign, நீசஇடமுற. நீசர், s. [pl. masc. sing. நீசன், fem. நீசி, நீசஸ்திரி.] The low, the vile, the contemptible; savages, இழிந்தோர். நீசவாகனம், s. Ass; (lit.) a mean conveyance, கழுதை. 236)

pāmaram (p. 311) s. Ignorance, stupidity, doltishness, idiotism, அறிவின்மை. 2. Wickedness, baseness, vileness, இழிமை. W. p. 527. PAMARA. பாமரவைத்தியன், s. An inexperienced physician, an empiric, a quack, அனு பவமில்லாதவைத்தியன். பாமரன், s. An ignorant, stupid person, an idiot, அறிவிலான். 2. A vile, low, base person, கீழ்மகன். 52) *

puṉmai (p. 328) s. [in. combin. புன்.] Meanness, vileness, lowness, ஈனம். 2. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 3. Smallness, diminutiveness, சிறுமை. 4. (சது.) A reduced, or suffering state, துன்பம். 5. Poverty, wretchedness, வறுமை; [ex புல்.] புன்காய், s. Small fruits. புன்சிரிப்பு--புன்னகை, s. A smile, smiling. (c.) புன்சிரிப்புக்கொள்ளுதல்--புன்னகை கொள்ளுதல், v. noun. Smiling. புன்செக்கர், s. Dusky evening, மாலைப் பொழுது. (p.) புன்செய், s. [vul. புஞ்சை.] Sterile fields for dry grain. See செய். புன்செய்கை, v. noun. Cultivation of the dry grains. புன்சொல், s. Low words, phraseology not honorable or dignified, அற்பவார்த் தை. (p.) புன்பயிர், s. Young tender grains, as இளம்பயிர். புன்புலால், s. Putrid flesh, இழிவாகிய ஊன். (நீதிநெறி.) புன்மரம், s. Any tubular shrub or tree, உள் வயிரமில்லாதது. புன்மாலை, s. The dusky evening, அந் திப்பொழுது. புன்முருக்கு, s. A plant, ஓர்பூடு. (R.) புன்றுளி, s. Small drops, சிறுதிவலை. புன்றொழில், s. Any vicious, base, or evil action, தீவினை. (p.) புன்னெறி, s. A base or wicked course of conduct, ஈனவழி. 57) *