cūlai (p. 201) s. A class of diseases including arthritic complaints a stiffness or contraction of the muscles or nerves, scrofula, rheumatism, gout, colic, &c., also complaints from irregularity of the menses, ஓர்நோய். (c.) W. p. 855. S'OOLA.--Note. The following are given by Rottler, as arising from the supposed vitiation. excess, or derangement of the humors. viz.: 1. பித்தசூலை, arthritis from bile, 2. வாதசூலை, from bad and cold humors. 3. சிலேட்டுமசூலை, from phlegm. 4. வாத பித்தசூலை, from bad humors and bile. 5. சிலேட்டுமபித்தசூலை, from phlegm and bile. 6. ஐயக்கணசூலை, from phlegm and heat. In some cases, the disease takes its name from the part affected. Besides these six, the following are given by the Hindus, viz.: 1. அக்ஷசூலை. 2. ஆம சூலை. 3. உலர்த்்்்துசூலை. 4. உற்காரசூலை. 5. கர்ப்பசூலை. 6. கன்னசூலை. 7. கிருமிசூலை. 8. குன்மசூலை. 9. கரசூலை. 1. தூரசூலை. 11. நிதம்பசூலை. 12. பக்கசூலை. 13. முறிதிரிசூலை. 14. மேகசூலை, which see in their places. சூலைக்கட்டு, v. noun. Stiffness or contraction of the limbs. (c.) சூலைக்கட்டி, s. A local swelling. சூலைக்குடைச்சல், v. noun. See குடை, v. a. சூலைக்குத்து, s. Pains from சூலை, obstructions of the menses. சூலைக்குன்மம், s. See சூன்மசூலை. (R.) சூலைநீர், s. [prov.] Humors of the body causing சூலை diseases. See மேகநீர். 9)

tōṣam (p. 263) --தோடம், s. Fault, defect, blemish, blight, குற்றம். 2. Sin, offence, transgression, heinous crime, guilt, பாவம். 3. Disorder or vitiation of the humors of the body; or defect in the functions of the bile, phlegm, or wind--often fatal, and always dangerous attended with low pulse, prostration and cold extremities; dyscrasy, சன்னி. W. p. 426. DOSHA. (c.) 4. Humors of the body, also called, பிணி. 5. Typhus fever, ஓர்சுரம். (Ains.) முத்தோஷம், s. The three humors of the body: 1. வாதம், wind, acid or hypochndriacal humors. 2. பித்தம், bile. 3. சிலேட்டுமம், phlegm. See திரிதோஷம். The முத்தோஷம் or three defects in composition: 1. அதிவியாப்தி, or மிகைப்படக்கூறல். 2. அ வியாத்தி or குற்றங்கூறல். 3. அசம்பவம் or மாறு கொளக்கூறல், which see. தோஷகுணம், s. A cold prostrate state of the body, from supposed derangement of its juices. தோஷக்காய்ச்சல், s. See காய்ச்சல். தோஷங்கொள்ள, inf. To be in a torpid state. தொனு, s. [prov.] Suppressed bellowing of a cow. உக்காரம். See தனு. தொனுப்போட, inf. To roar as a bull; to vociferate. (c.) 21)

pẕutu (p. 303) s. Defect, blemish, flaw, இனம். 2. Any thing tainted, rotten, putrid, marred பதனழிவு. 3. Damage, injury, சேதம். 4. Moral evil, turpitude, குற்றம். 5. Degeneracy, vitiation, சிதைவு. 6. A lie, பொய். பழுதற, inf. [as adv.] Without blemish. பழுதற்ற, participle. Faultless. பழுதாக, inf. [active பழுதாக்க, பழுது பண்ண.] To become decayed. பழுதானவன், appel. n. A depraved man. பழுதுபட, inf. To be damaged, spoiled. 2. To be injured in character; to degenerate. பழுதுபார்க்க, inf. To repair, to mend. 2)