akaṇṭitam (p. 1) s. [priv. அ et கண் டிதம்.] Entireness, immensity, முழுமை. Wils. p. 5. AKHANDITA. (p.) 30) *

aṇṭikm (p. 9) s. A species of wild dog, செந்நாய். (p.) 57)

aṇṭil (p. 9) s. [prov.] A worm troubling the eyes of cattle and of horses, மாடு முதலியவற்றின் கண்ணிற்பற்றும்பூச்சி. 58)

caṇṭi (p. 158) s. A person lost to all sense of honesty and principle, a rogue, a stubborn, shameless person, நாணமில்லோன்; [from Sa, Chan'd'ha.] (c.) 2. W. p. 314. CHAN' D'HEE. An incarnation of Durga, to destroy Mahishásura, துர்க்கை. (p.) 3. A kind of tree, the leaves of which are medicinal; also used for food, ஓர்மரம். சண்டித்தனம், s. Shamelessness, foolhardiness, obstinacy. சண்டிப்பயல், s. A roguish fellow, a stubborn, fool-hardy fellow. சண்டிமாடு, s. A lazy untractable bullock or cow. 2. (fig.) A person as obstinate as a bullock. சண்டிக்கார், s. A kind of paddy which cannot be easily husked off (R.) சகசண்டி, s. See under சக. 14) *

caṇṭikai (p. 158) s. Durga, துர்க்கை. 2. Kali, காளி. W. p. 315. CHAN'D'HIKA. 15)

cikaṇṭi (p. 181) s. A peacock, மயில். 2. A hermaphrodite, பேடு. 3. A mode of singing, a kind of tune, ஓர்பண். 4. The castor plant, ஆமணக்கு. (சது.) 5. Angira, one of the seven Rishis, now represented by the seven principal stars in Ursa Major, ஓரிரு டி. 6. The son of Drupada, metamorphorsed from a female, துருபதன்மகன். W. p. 842. SIKHAN'DEE. 10) *

cikaṇṭicaṉ (p. 181) s. Jupiter the planet, (lit.) the sun of சிகண்டி. (Angira,) வியாழன்; [ex சிகண்டி et சன், one born.] (நிக.) Sa. Sikhnan'dija. 11)

taṇṭi (p. 222) s. A celebrated poet, one of the nine gems or celebrated authors in the court of king Bojas, and authors of a work on rhetoric, which has been translated from Sanscrit into Tamil and called தண்டியலங்காரம், ஓர்புலவன். 2. One of the sixty-three devotees of Siva; also called தண்டோன். 3. Another of the sixty-three devotees of Siva, called தண்டியடிகள், said to have been born blind, and afterward, to have received sight, ஓர்சிவனடியான். தண்டியலங்காரம், s. A treatise on rhetoric, comprising thirty-five figures, ஓர்நூல். 67)

paṇṭi (p. 292) s. Belly, paunch, வயிறு. W. p. 594. P'HAN'DA. (சது.) 39)

paṇṭitaṉ (p. 292) s. A man of learning and erudition, a pundit, a poet, a teacher வித்துவான். W. p. 497. PAN'DITHA. 2. A doctor, physician, medical man, வைத்தியன். 3. A name of the Dwita-Brahmans of the School of Madhvacharya. 4. (சது.) The planet mercury, or its regent, புதன். 5. Venus, the planet, or its regent, சுக்கிரன். 42) *

paṇṭitam (p. 292) s. The art of healing or of medicine, வைத்தியம். (c.) 2. Erudition, வித் துவத்துவம்; [ex பண்டம், learning, &c.] பண்டிதசாத்திரம், s. The science of medicine. பண்டிதப்பார்ப்பார், s. [pl.] Brahmans of the superior class, well versed in classics and law books. பண்டிதம்பண்ண--பண்டிதம்பார்க்க, inf. To practise medicine, to treat patients. 41) *

paṇṭilaṉ (p. 292) s. Messenger, ambassador, தூதன். W. p. 611. B'HAN'DILA. 43)