ārātṉai (p. 41) s. Temple-service, offering flowers, &c. before an idol, பூசனை. 2. Worship, adoration, divine service, வணக் கம். Wils. p. 119. ARAD'HANA. ஆராதனைசெய்ய, inf. To worship, adore, venerate. 13)

upācaṉai (p. 62) s. Worship, adoration, religious practice, ஆராதனை. Wils. p. 161. UPASANA. உபாசனைபண்ண, inf. To worship, serve, adore. (சத. 56.) மந்திரோபாசனை, s. The repetition of incantations in worship with the appropriate rites. 45)

ēkāntam (p. 77) s. A solitary place, தனி த்திருக்குமிடம். 2. Solitude, loneliness, retirement, தனிமை. 3. Concentration of the mental powers on an object, especially on the deity, entire abstraction of mind, தனித் துயோகஞ்செய்கை. Wils. p. 172. EKANTA. (p.) ஏகாந்தசேவை, s. Worshipping the Deity in secret, தனித்தசேவை. 2. Private attendance on a Guru. to receive instruction in the mysteries of religion, to pay him adoration, &c., தனித்துக்குருவைப் பணிகை. (ஞா. 21.) (p.) ஏகாந்தஸ்தலம், s. A private or retired place, தனித்தவிடம். ஏகாந்தநித்திரை, s. Sweet sleep, undisturbed repose. 2. The entire abstraction of the devotee, entire freedom from wordly care. ஏகாந்தமாயிருக்க, inf. To be retired, to be secluded from worldly affairs, to be given up to devotion, &c. ஏகாந்தமண்டபம், s. A room for retirement in a palace. ஏகாந்தவாழ்வு, s. Monastic life, the life of an ascetic, துறவியின்வாழ்க்கை. 2. An easy and prosperous life in which one may have his heart's desire and enjoy life as he likes, தனிவாழ்க்கை. 3. Heavenly bliss, emancipation from births, ஒப்பற்றவாழ்வு. 51)

kurngku (p. 124) கிறது, குரங்கினது, குரங்கும், குரங்க, v. n. To bend, bow, incline, stoop, propend; to be prone--as beasts, குனிய. 2. To be curved, to curl and hang down, வளைந்துதாழ. 3. To bow, to make an obeisance, to render adoration, வணக்கஞ்செய்ய. 4. To relent, grieve, pity; feel sorry, இரங்க. (சது.) This word is sometimes pronounceed குறங்கு. குரங்குளை, s. The curled mane. (p.) குரங்கல், v. noun. Humiliation, தாழ் தல். (Rott.) குரங்கு, v. noun. Bent knee; the lap; the thigh, தொடை. (See குறங்கு.) 2. [in jewelry.] A hook, clasp, link, கொளுக்கி. குரங்குதல், v. noun. Mercy, இரங்கல். 2. Reverence, வணங்கல். (Rott.) 27) *

kaiyeṭukk (p. 143) --கையேறெடுக்க, inf. To raise the hands joined together, in adoration, obeisance, &c. 2. To reverence, worship, venerate. 3. To raise the right hand above the head in taking an oath, &c. 4. To beg, entreat, supplicate. 11)

taṇṭaṉ (p. 222) s. Homage, obeisance; reverence to a superior, especially to a guru. வணக்கம். 2. Worship, adoration, கடவுள்வணக்கம். 3. Yama. See தண்டம். (p.) தண்டனிட, inf. To make obeisance, to pay homage. தண்டன்ஐயா. Homage to your reverence--(said to a guru, &c.) 61)

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

toẕu (p. 262) கிறேன், தேன், வேன், தொழ, v. a. To reverence, வணங்க. 2. To adore, to worship, to express reverence with raised hands, கும்பிட. (c.)--This word is appropriated by the Mussulmen for their stated worship six times a day. தொழுகண்ணி, s. A kind of plant, Hedysarum gyrans. ஓர்பூடு. (R.) தொழுகள்ளர், s. Hypocrites. See under கள்ளர். தொழுகுலம், s. The brahman caste, பிராணகுலம். (p.) தொழுகுலத்தோர், s. (plu.) Brahmans as a venerated class. தொழுதுகொள்ள, inf. [frequentative of தொழ. To worship frequently and for one's self. தொழுந்தகை, s. A royal, divine or holy person; one worthy to be worshipped or reverenced, வணங்கப்படுவோன். தொழல்--தொழுகை--தொழுதல், v. noun. Worshipping, adoration. 107)

namaskāram (p. 270) --நமற்காரம், s. A reverential bow; reverence, worship, or adoration by bowing or prostration, வணக் கம். W. p. 454. NAMASKARA. (c.) நமஸ்காரம்பண்ண, inf. To revere; to worship be bending or prostration. நமஸ்காரவந்தனம், s. Obeisance, homage by bowing. 30)

pllāṇṭu (p. 302) s. A song or hymn of praise or adoration, ஓர்வகைவாழ்த்துக்கவி, 2. Benediction--as hail, long life, வாழ்த்து. 3. Many years, பலவருஷம். (p.) 15) *

pūcitam (p. 329) s. Worship, adoration, வணக் கம். பூசிதபயங்கரம், s. Awe, reverence in performing ritual ceremonies. பூசிதன், s. A person much venerated, பூசிக்கப்படுவோன். W. p. 548. POOJITA. பூசிதனாக, inf. To become venerable, to be worshipped. 21)

pūcai (p. 329) s. Worship, homage to superiors, or adoration of the gods, with the proper ceremonies, ஆராதனை. W. p. 548. POOJA. 2. Food, eatables, given to religious mendicants, மயேசுரபூசை. 3. [ironically.] A good flogging, அடி.-- Note. பூசை is two-fold: 1. அந்தரியாகபூசை, internal or mental worship; 2. பகிரியாகபூசை, external worship. The four special seasons for the கிரியாபூசை, at the temples are பிராதக் காலம், at dawn; 2. மாத்தியானிகம், at midday; 3. சாயங்காலம், at sunset; 4. அர்த்த சாமம், at midnight. Two other seasons are observed in some temples, at nine in the morning, and nine at night. பூசாகாலம், s. Time of offering puja, ஆராதனைவேளை. பூசாசாரி, s. A priest, one who offers puja, at small fanes not Brahmanical; an exorcist. See பூசாரி. பூசாபலம்--பூசாபலன், s. Merit of puja. பூசாபலன்பண்ணினவன், appel. n. One who receives in the present life, the reward of merit in a former state. பூசாமுகம்--பூசைமுகம், s. Presence of the puja. பூசாவிதி, s. A directory for puja. பூசைகாண, inf. To attend on or be present at, the performance of puja. பூசைகொடுக்க, inf. To give eatables to religious mendicants. 2. [in irony.] To give a good flogging. பூசைத்திரவியம், s. Materials for puja. பூசைநைவேத்தியம், s. puja and oblations. பூசைபண்ண, inf. To perform puja. பூசைபுனர்சமஸ்காரம், s. A repetition of a ritual ceremony. பூசைபோட, inf. To offer puja to the cruel gods or goddesses. 2. To give one a flogging. 3. To consume food, &c. பூசைப்பரிசாரகன், s. An assistant to the officiating priest. பூசைப்பெட்டி, s. A basket for puja utensils. பூசைமணி, s. A hand bell, rung during the performance of puja. பூசைமேடை--பூசைக்குறடு, s. A raised place for the idol when puja is performed. பூசைவேளை, s. Time of offering puja. 25)

vantaṉam (p. 376) --வந்தனை. s. Reverence, homage, adoration, வணக்கம். W. p. 734. VANDANA. வந்தனம்ஐயா. My respects, sir. வந்தனையுமக்குத்தந்தேன்மலரடியெனக்குத்தந்தாய்...... I offered thee adorations, and thou permittedst me [to approach] thy holy feet. வந்தனமாலை, s. The ornamental arch of a gate-way, வாயிலின்மேற்சித்திரம். 2. A wreath of flowers, or leaves, hung over the door of a house, தோரணம். [Sa. Vandanamala.] திஷ்டிவந்தனை, s. Homage by waving lighted torches before great persons, or images, Compare ஆலாத்தி. 47)