āṇ (p. 38) s. A male of the human race, or inferior animals, ஆண்பாற்பொது. 2. The male of human species, man, ஆண்மகன். 3. (p.) Manliness, eminence, superiority, தலைமை. ஆணங்காய், s. The branched spadix of the flowers of a palm tree, ஆண் பனையின்காய். (c.) ஆணரி, s. Male jackall, ஓரி. ஆணாப்பிறந்தவன், s. A male, one born a male. ஆணாள், s. [in astrology.] The male division of the lunar asterisms, observed in horoscopes, ஆண் நட்சத்திரம். ஆணெழுத்து, s. A short vowel, or a short animated consonant, குற்றெழுத்து. ஆண்கிரகம், s. In the Hindu system of astrology, any one of the three planets, Mars, Jupiter, or the Sun, ஆண் கோள். ஆண்குறி, s. Membrum virile. ஆண்கூத்து, s. A male character in the drama. ஆண்டகை, s. A king, அரசன். 2. A manly person, சிறந்தோன்; [ex தகை, befitting.] (p.) ஆண்டகைமை, s. Manliness, fortitude, inherent bravery, வீரம். (p.) ஆண்டொழில், s. Exploits, mighty deeds, heroism. (p.) ஆண்டொழின்மைந்தன், s. Arjuna, அருச்சுனன். (p.) ஆண்பறவை, s. The cock, the male of any bird, சேவல். ஆண்பனை, s. The male of the palmyra tree. ஆண்பன்றி, s. A hog, boar, ஒருத் தல். ஆண்பாடு, s. The male energy, ஆண்குணம். 2. Man's affair or work. ஆண்பாடுபெண்பாடுபட்டது. The man and woman labored. ஆண்பால், [in grammar.] The masculine gender, male sex, புல்லிங்கம். 2. Masculine qualities, ஆண்டன்மை; [ex பால், class, nature.] (p.) ஆண்பிள்ளை, s. A male child, a boy, a person of the male sex in general. 2. A man of priority, a head-man. 3. A clever man, or a man of capacity. ஆண்பிள்ளைசிங்கம், s. A bold, heroic, intrepid man, one who does bravely, signalizes himself--a term of applause, வீரன். ஆண்மகன், s. An eminent man. 2. A man. 3. A husband. 4. A son. (p.) ஆண்மரம், s. The class of trees whose interior is hard, solid and suitable for timber, உள்வயிரமுள்ளமரம். 2. The செம்மரம். ஆண்மாரி, s. A masculine woman, a scold, a termagant, an amazon. ஆண்மை, s. Manliness, courage, fortitude, intrepidity, energy, manhood. 2. Strength, vigor, virility. 3. (p.) Truth, certainty. நானென்றவாண்மை. Presumption, selfconceitedness, pedantry. ஆண்வழி, s. Family descent in the male line, any peculiarity in the male line. 26)

ēttu (p. 79) கிறேன், ஏத்தினேன், வேன், ஏத்த, v. a. To praise, extol, applaud, துதிக்க. 2. To worship, to adore, வணங்க. (p.) ஏத்து, v. noun. Praising, extolling. 20)

koṇṭāṭu (p. 146) கிறேன், கொண்டாடினே ன், வேன், கொண்டாட, v. n. To enjoy another's society, to take pleasure in one's company, கூடிவிளையாட. 2. To be free and social in dealings, &c., குலாவ. 3. To enjoy social festivity. 4. v. a. To praise, to extol, to applaud, புகழ. 5. To celebrate, to observe; to solemnize--as a festival, a holiday, &c., கைக்கொள்ள. 6. To fondle, to caress, சீராட்ட; [ex கொள், et ஆடு, v.] குழந்தையுந்தெய்வமுங்கொண்டாடினவிடத்திலே. Children and deities delight to be where they are praised. துக்கங்கொண்டாட, inf. To mourn, to express grief by exterior indications. பெருநாட்கொண்டாட, inf. To celebrate a holiday. கொண்டாட்டம்--கொண்டாட்டு, v. noun. social enjoyment. 2. Free intercourse, dealing, &c. 3. Celebration, solemnization of a feast, &c. 4. Joviality, festivity. 5. Joy, delight. 6. Praise, applause. உவாத்தியாயரில்லாதிருந்தாற் பிள்ளைகளுக்குக்கொ ண்டாட்டம். If the master be absent, the scholars will frolic. கொண்டாட்டக்காரன், s. A polite, cheerful or social man. 2. An associate, a companion. கொண்டாட்டம்பண்ண, inf. To observe a festival. 2. To make mirth. 3. To associate; to deal with. 50)

cīrāṭṭu (p. 190) கிறேன், சீராட்டினேன், வேன், சீராட்ட, v. a. To caress, fondle, pet, indulge, பாராட்ட. 2. To foster, cherish, பே ணிவளர்க்க. 3. To entertain with solicitous care, சிறப்புச்செய்ய. 4. To extol, praise, applaud, புகழ்ந்துபேச; [ex சீர், et ஆட்டு. v.] (c.) சீராட்டிவளர்க்க, inf. To bring up delicately. சீராட்டு, v. noun. Fostering, bringing up delicately, petting, indulging, உபசரித் துவளர்க்கை. 2. Caressing, fondling, endearing talk or action, பாராட்டுகை. சீராட்டில்லாதவன், appel. n. One not delicately brought up. 118)

tṟ (p. 230) . A particle for தன்; the ன் is changed as தற். Sa. தற்காக்க, inf. To preserve, to protect, chiefly as the deity or other superior. இரட்சிக்க. 2. To take care of one's self, to be cautious of dangers, to maintain fidelity to a husband, தன்னைக்காக்க. தற்காவல், s. Self-protection, selfcaution. தற்கிழமை, s. [in gram.] The thing possessed, or closely connected with the possession--oppos. to பிறிதின்கிழமை See கிழமை. தற்குணம், s. Peculiar nature or quality. தற்குறி--தற்குறிப்பு, s. The mark of one unable to write, to serve as his signature. (c.) தற்குறிபோட, inf. To make such a mark. தற்குறிப்பேற்றம், s. One of the thirtyfive rhetorical figures, a fanciful kind of metaphor--as the trees, flourishing after a rain, extend, as it were, their arms to return fruits to the clouds. ஓரலங்காரம். தற்குறைவு, s. Deficiency in a stock or quantity without any apparent cause. தற்கொலை, s. Suicide. (c.) தற்சாட்சி, s. Self-evidence, மனச்சாட் சி. 2. The universal soul. or deity inspiriing all creatures, பரமாத்துமா. தற்சிவம், s. Absolute deity, the selfexistent, ஈச்சுரன். தற்சினேகம், s. Self-love, தன்னைநேசிக் கும்நேசம். தற்சொரூபங்காட்ட, inf. To exhibit himself in his true nature as the deity; i. e. not in human or other form. 2. To display one's power, capacity, true characteristics, சுயதன்மைகாட்ட. தற்சொரூபம், s. One's own peculiar nature or form of existence, சுயரூபம்; used chiefly of the deity. தற்சுட்டு, s. self-reference, தன்னைச் சுட்டுகை. தற்சுந்தரம், s. Self-possession, inherent attribute as peculiar to the deity. தற்சுதந்தரஅறிவு, s. Intuitive knowledge. தற்செயல், s. Providential, without any apparent cause, contingent, தெய்வச் செயல். 2. An accident. (c.) தற்செய்ய, v. n. inf. [prov.] To produce its own natural effects, to prosper by providence, இயல. 2. To be advantageous, favorable, profitable, to issue successfully, பலிக்க. வியாபாரம்அவனுக்குத்தற்செய்யவில்லை. Trade does not prosper with him. தற்செல்வம், s. Strength, power, force, வலி. (சது.) 2. One's own property. தற்பாடி, appel. n. A lark, வானம் பாடி. (R.) தற்புகழ்ச்சி, s. Self-praise, self-applause, self-complacency. தற்புணர்ச்சி, v. noun. Self-pollution, onanism, சுயபுணர்ச்சி. தற்பொழிவு, v. noun. Self-interest. தற்போதம், s. Self-knowledge, knowledge of the soul and deity, தன்னையுங் கடவுளையும் அறியுமறிவு. 2. Intuitive knowledge, inherent and eternal knowledge as possessed by the deity. தன்னறிவு.

tāṟpariyam (p. 236) s. Opinion, sentiment, எண்ணம். 2. Object, design, நோக்கம். 3. Scope, import, purport, precise meaning of a verse, passage, &c., கருத்து. W. p. 371. TATPARYA. 4. [prov.] Dwelling on the merits of a person, or thing, பாராட்டு. தாற்பரியம்சொல்ல, inf. To define a subject, give the scope, object or meaning of a passage, &c. தாற்பரியப்படுத்திப்பேச--தாற்பரியம் பண்ண, inf. To applaud, to magnify one's talents, performances, &c. தாற்பரியமானவன், appel. n. A person eminent for any good qualification or attainment. தாற்பரியவுரை, s. The scope of object of a verse as given by the commentator, the argument, கருத்துரை. 10)

tuttiyam (p. 247) --ஸ்துத்தியம், s. Eulogy, panegyric, applause, commendation; thanksgiving, துதி. 2. Worship, homage, veneration, வணக்கம். (c.) துத்தியம்பண்ண, inf. To eulegize, applaud. 2. To worship. 18)

pārāṭṭu (p. 312) கிறேன், பாராட்டினேன், வேன், பாராட்ட, v. a. To celebrate, to show forth, to make much of, விசேஷிக்க. 2. To applaud, to commend, to eulogize, புகழ. 3. To expatiate on, to hold up to view, to dwell on, விரித்துரைக்க. 4. To caress, to fondle, to entertain with fondness, உபசரிக்க. 5. To magnify, to exaggerate, to boast, சிறப்பிக்க. 6. To be particular about a work, a writing, &c., to be too long about a thing, to delay, சாவதானமாய்ச்செய்ய. 7. To talk of a subject merely to please, இனிமையாய்ப் பேச. 8. To make formal professions, உரி மைபாவிக்க. (c.) பாராட்டிக்கேட்க, inf. To listen to a poem, a story, &c., and praise it. பாராட்டிப்பேச, inf. To commend, to extol, to speak highly of. பாராட்டுந்தாய், s. A nurse to divert a child, one of the five kinds of nurses, ஐவகைத்தாயிலொருத்தி. பாராட்டு, v. noun. Applause, praise, commendation, புகழ்ச்சி. 2. Caressing, entertaining one with great fondness, அணைக்கை. 3. Expatiating. descanting, dwelling on, விரித்துரைக்கை. 4. Celebration, கொண்டாட்டம். 5. Magnifying, ஆடம் பரம். 6. Pleasantry, amusing, or interesting talk, சந்தோஷம். பாராட்டுக்காரன், s. A fop. a finical or showy person. 2. An exaggerator. பாராட்டுப்பேச, inf. [prov.] To praise, to applaud. மேன்மைபாராட்ட, inf. To boast, to speak of one's greatness. 14) *

pukẕ (p. 321) s. Praise, panegyric, eulogy, adulation, applause, commendation, கீர்த்தி. 2. Fame, renown, glory, celebrity, மேன் மை. (c.) *பீளை, s. Rheum, gum or secretion from the eyes, கண்மலம். (c.) See பில்லம். பீளைசாறி, appel. n. A kind of herb, ஓர்பூடு. பீளைசாறுதல், v. noun. A forming of rheum about the eyes. பீளைசாறினகண். Blear-eyed. 15)

pukẕ (p. 321) --புகழு, கிறேன், புகழ்ந்தேன், வேன், புகழ, v. a. To praise, extol, to laud, to eulogize, to panegyrize, துதிக்க. 2. To flatter, to applaud, பாராட்ட. (c.) புகழ்நிலை, s. One of the thirty-two rhetorical figures. See அலங்காரம். புகழ்ந்தேத்தல், v. noun. Extolling. புகழ்பொருள், s. That which is panegyrized, or praised. புகழ்பொருளுவமையணி, s. A rhetorical figure, ஓர்அலங்காரம். புகழ்வோர்--புகழுவோர், appel. n. Encomiasts, panegyrists. புகழ்தல்--புகழுதல், v. noun. Praising. See நவபுண்ணியம். 26)

pukẕpṭaittl (p. 321) . Getting applause. (p.) 24)

pukẕvu (p. 321) s. Praise, applause, as புகழ் ச்சி. (p.) 28)

vāẕttu (p. 386) கிறேன், வாழ்த்தினேன், வேன், வாழ்த்த, v. a. To praise, applaud, துதிக்க. 2. To felicitate, congratulate, மங்களம்கூற. (c.) வாழ்த்து, v. noun. Benediction, congratulation. See அலங்காரம். மங்களவாழ்த்து. Congratulatory poem. சோபனவாழ்த்து. Congratulation on marriage. வாழ்த்திக்கொடுக்கிறது. Giving a present with congratulation. 28)