akkaram (p. 3) --அட்சரம், s. A letter of the alphabet, a character, the marks on an amulet, எழுத்து. Wils. p. 4. AKSHARA. (p.) *அக்கரசுதகம்--அடசரசுதகம், s. A kind of play in writing, arranging letters in a fanciful manner, மிறைக்கவியி லொன்று. அக்கரவிலக்கணம்--அட்சரலட்ச ணம், s. The properties, forms, names, powers, &c. of letters, orthography. 2. One of the sixty-four கலைஞானம், ex இலக் கணம். அக்கராரம்பம்--அட்சராரம்பம், s. Beginning to teach a child the letters of the alphabet, with appropriate ceremonies, on the fifth year. 46) *

kō (p. 148) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. கோர்க்க.] To string--as beads, flowers, ola leaves, &c., to file, கோவை செய்ய. 2. To insert and draw--as a string, thread, ratan, &c., in a hole, a mesh, a braid, &c., to thread a needle, &c., கயிறுமுதலியனகோக்க. 3. To compose, compile, arrange, to reduce to order, or system, தொடையாக்க. 4. To clasp or join --as the hands, &c., to lock--as the arms, தொடுக்க, பிணைக்க. 5. To fabricate, as stories, malicious reports, கதைகோக்க. சரங்கோத்ததுபோலேகோத்துவிட்டார். He arranged it as nicely as a string of flowers. கோத்திழைக்க, inf. [prov.] To mend a hole or rent in a mat, a basket, &c. கோத்துக்கொடுக்க, inf. To thread a needle in hedging, roofing, matting, &c., and pass it through to another person. 2. (fig.) To present in an unfavorable light--as the wrong, injury, &c., done to one by his adversary and thereby to aggravate the enmity. கோத்துச்செய்ய, inf. To reduce a theme to system and make a poem. (p.) கோத்துப்பின்ன, inf. To braid, to lace shoes, stays, &c. கோத்துவாங்க, inf. To turn back the shuttle in weaving so as to exclude the border that it may be of a different color. கோத்துவிட, inf. [prov.] To bring into difficulties. 2. To sow discord, to excite enmity. அத்திரங்கோத்துவிடுதல், v. noun. Setting arrows in the bow and discharging them. (p.) நூலில்லாமற்கோத்தல், v. noun. Fabricating a story without any foundation; (lit.) to string without thread. கோப்பு, v. noun. Stringing, inserting, threading, arranging, methodizing. 2. Gaudiness, showiness, gaiety, parade, இடம்பம். 3. (Rott.) Jest, sport, பகிடி. அவன்நலல்கோப்பாயிருக்கிறான். [prov.] He is a rich man. கோப்புகொடுக்க, inf. To prepare all kinds of food. (R.) 4)

carppam (p. 169) s. A serpent--as சருப்பம், sometimes improperly written சற்பம். சர்ப்பசாத்திரம், s. Ophiology, ophiomancy. சர்ப்பசாந்தி, s. Removing the (poison) of snakes--(by charms, &c.) சர்ப்பதிஷ்டம், s. Bite of a serpent, the fang of a serpent, பாம்புக்கடி. சர்ப்பசயனம், s. The hydra-headed serpent as the couch of Vishnu. சர்ப்பந்தீண்டல், v. noun. The biting of a serpent, (lit.) touching of a snake. (c.) சர்ப்பாகாரம், s. [in astron.] The arranging of shells, or concrete numbers, in a serpentine way, so that the inferior kinds or numbers of the lower denominations may form the lower strata, and the superior, the upper one, &c.-opposed to தண்டாகாரம். 8)

taṇṭu (p. 223) s. Stick, cudgel, bludgeon, staff of an ascetic, சன்னியாசித்தடி. 2. A club, as the weapon of Yama, and others, தண்டா யுதம். 3. Oar, paddle; also a setting pole, சவளமரம் (c.) 4. The Indian lute, வீணை. 5. Gemini of the Zodiac, மிதுனராசி. 6. A tube, or any thing tubular, துணையுடைப்பொ ருள். 7. Bambu, மூங்கில். 8. Palankeen. தண் டிகை. 9. Chamelion, பச்சோந்தி. 1. Weapons, ஆயுதப்பொது. 11. (c.) Army, troops, train, சேனை. 12. Petal of a flower, பூவிதழ். 13. Ridge, embankment in fields, causeway, வரம்பு. 14. (c.) The small gristly protuberance of the ear, the right being, ஆண்தண்டு, the left, பெண்தண்டு, செவித்தண்டு. 15. Stalk, stem, தாள். 16. [in combin.] Stands of a lamp, candlestick, விளக்குத்தண்டு. 17. The bridge, or bone of the nose, மூக்குத் தண்டு. 18. A frame for carrying images on men's shoulders, வாகனத்தண்டு. 19. Membrum virile, ஆண்குறி. (indecent.) தண்டிலேபோனால் ரண்டிலேஒன்று. Enlisting in the army is a doubtful step. தண்டாகாரம், s. [in Hindu astron.] The arranging of sea-shells (which are used for numbers) in a line beginning with units up to tens, hundreds, &c., or numbers placed one after another according to their local value-oppos. to சர்ப்பாகாரம். தண்டாயுதம், s. A club-weapon, தண்டு. தண்டாயுதன், s. The god Bhairava, as club-armed, வயிரவன்; also Ayanar, ஐயனார்; and Bhima, வீமன். தண்ாடயுதபாணி, s. An epithet of Subramanyan, as worshipped at Palaney. தண்டுகட்ட, inf. [prov.] To deprive one of the powers of virility by magic. தண்டுக்கீரை, s. A large sized herb. See கீரை. தண்டுக்கோல், s. [prov.] An oar, or setting pole. தண்டுப்பிளவை, s. A kind of scirrhous formation in the penis. தண்டுப்புற்று, s. An eating venereal ulcer, on the point of the penis. தண்டுப்பாதை, s. A military road. தண்டுவலிக்க--தண்டுபோட, inf. To row, to paddle. தண்டெடுத்துப்போக, inf. To conduct forth an army. (c.) தண்டெலும்பு, s. The spine, as முள்ள ந்தண்டு. தண்டொட்டி, appel. n. (com. தண்டட்டி.) A kind of female ear-ornament, மாதர்கா தணி; [ex தண்டு, et ஒட்டி] கீரைத்தண்டு, s. See under கீரை. மூக்கந்தண்டு, s. The bridge of the nose. வாழைத்தண்டு, s. Internal spadix of a plantain tree. விளக்குத்தண்டு, s. A candlestick. முன்தண்டு, s. The van-guard. பின்தண்டு, s. The rear. 2)

mṭi (p. 340) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be bent, folded, turned down, or lapped in, மடங்க. 2. To be turned as an edge, or a point, &c., முடங்க. 3. To bend, or incline-as the head of one asleep, &c, தலைசாய. 4. To fall, be beaten down--as grain in the field, கதிர்சாய. 5. To wither, bend and hang--as withered leaves, வாட. 6. To roll over--as waves, அலைமடங்க. 7. To perish; to be slain in war; to perish by epidemics, கெட. 8. To die, சாக. 9. [in comb.] To be grieved, disheartened; mortified; to have the affections blunted, திடன்குறைய. 1. [prov.] To break, to be broken--as ripe blisters, கொப்புளமுடைய. மடிகம்பு, s. [prov. com. படைமரம்.] A weaver's rod for arranging the warp. மடிகாது--மடிசெவி, s. Lopping ears-as of dogs. மடிசல்--மடியல், v. noun. Grain injured by time, &c. மடிமை, v. noun. Idleness, sloth, inactivity, சோம்பற்றனம். மடிவு, v. noun. Death, சாவு. 2. Ruin, loss, destruction, அழிவு. 3. Inactivity, inertness, சோம்பு. 4. Discouragement. See மனமடிவு. 4)

mūṭṭm (p. 361) s. A That which is covered, மூடியிருப்பது. (சது.) 2. A fire covered so as to yield much smoke, மூடுதழல். 3. A heap of corn covered with straw and mud, மூடுகை. 4. A bonfire, as an Indra- bonfire, kindled the day before the பொங்கல், போகிமூட்டம்; [ex மூடு, v.] 5. Readiness, ஆயத்தம். வானமூட்டமாயிருக்கிறது. It is cloudy. (R.) கொசுமூட்டம், s. A fire to smoke away musquitoes. மூட்டங்கட்டுதல், v. noun. Making a pit for melting metals. 2. Setting a-going, commencing an undertaking 3. Preparing, fitting, arranging. மூட்டங்கலைத்தல்--மூட்டம்பிரித்தல், v. noun. Breaking up a covering. மூட்டம்பண்ண, inf. To prepare, or make ready. 43)