atṭṭm (p. 10) s. The poisonous breath of snakes, அரவுயிர்ப்பு. 2. The fang of a serpent, நச்சுப்பல். (p.) 17)

atṭṭu (p. 10) கிறேன், அதட்டினேன், வேன், அதட்ட, v. a. To rebuke authoritatively and vehemently, கண்டிக்க. 2. To make a sudden or vehement noise to frighten beasts, &c., உரப்ப. 3. To rant, hector, bluster, upbraid, &c., in order to awe, or silence. உறுக்க. 4. (பிங்.) To attempt to refute one by sophistry and blustering, அமட்ட. அதட்டிப்பார்க்க, inf. To sound one's mind by menacing. அதட்டிமாடோட்டினான். Making a noise he drove away the beast. அதட்டல், v. noun. Reproving, &c. அதட்டு, v. noun. Rebuke, reproof, refutation, rant, hector, உறுக்கு. 18)

atṉm (p. 10) s. [vul. prop. அதனு.] Excess, மீதி. அதனப்பற்று, s. Much, too much. அதனப்பிரசங்கி, s. One who talks in a forward, impudent manner. அதனப்பிரதி, s. What is over and above the settled or usual quantity. 40) *

atṟu (p. 10) கிறேன், அதறினேன், வேன், அதற, v. n. [prov.] To be confused, put out of order, பதற. 39)