ūṭṭu (p. 69) கிறேன், ஊட்டினேன், வே ன், ஊட்ட, v. a. To put into the mouth-as of children, sick people, &c., உண்பிக்க. 2. To deal out food--as a wife to her husband, &c., to impart, cherish, உணவுகொடுக்க. 3. To entertain a guest, &c., விருந்திட. 4. To saturate, infuse, steep, impregnate, tincture, புகைமுதலியவூட்ட. 5. To cause to experience joys and sufferings--as the fruits of action, இன்பதுன்பங்களையருத்த. 6. (fig.) To instil--as knowledge, &c., நினைப்பூட்ட. (p.) 7. v. n. To suck--as the young of beasts, கன்றூட்ட. அவரைவைத்துக்கொண்டூட்டுகிறார்கள். They entertain him with great attention--an expression of envy. இரண்டாட்டிலூட்டினகுட்டியானான். He is like a kid that sucks two she-goats; i. e. he gets nothing by serving two masters. கன்றூட்டுகிறது. The calf sucks. ஊட்டக்கொடுக்க, inf. To let the calf suck (the act of the cow). ஊட்டவிட, inf. To lead the calf to the cow to suck. ஊட்டுந்தாய், s. a foster-mother, செவிலி. See தாய். பிழைப்பூட்ட, inf. To reanimate, restore to life. 2. To furnish means of sustenance. இந்தவைத்தியன்போகுமுயிரைப்பிழைப்பூட்டினான். The doctor has restored him to life. நினைப்பூட்ட, inf. To remind, to put in mind. நினைப்பூட்டி, s. A monument. ஊட்டு, v. noun. Feeding, உண் பிக்கை. 2. s. A morsel, or portion given to a child, a sick person, &c., கவளம். ஊட்டுக்கன்று, s. A sucking calf. ஊட்டுமறந்தகன்று, s. A weaned calf. ஊட்டுணை, s. Shaking of the head caused by old age, தலையாட்டம். (Rott.) *ஊணம், s. The country of the Huns or barbarians, ஓர்தேயம். Wils. p. 977. HOONA. ஊணர், s. The Huns, ஊணதே யத்தார். 51)

cāy (p. 178) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to incline, lean, slope, &c., to tilt up, or raise on one side, சாயச்செய்ய. 2. To turn or give a new direction to a body of men; to drive, take away a herd or a single beast, ஓட்டிக்கொண்டுபோக. 3. To cause to recline, or lie down, உடலைச்சாய்க்க. 4. To cast, to run metals in bars, in the rough, &c., to be wrought afterward, உருக் கிச்சாய்க்க.--Note. The addition of கொள்ள gives a reflective sense to the verb in this, and similar cases. (c.) 5. [loc.] To steer a vessel toward the shore, கரையடுத்தோட்ட. 6. To bias or prejudice one, to excite or induce partiality, to warp, to turn, மனஞ் சாயப்பண்ண. 7. (p.) To rout, discomfit, defeat, to kill in battle, தோற்கப்பண்ண. சாய்த்துக்கொண்டுநடத்தல், v. noun. Walking in a leaning posture. (c.) செவிசாய்க்க, inf. To incline the ear, to give attention--as a deity or great person. மாடுசாய்க்க, inf. To drive cows or bullocks for grazing. தலைசாய்க்க, inf. To bow the head in obeisance, or reverence. 2. To hang the head, through discontent and disapprobation, தலைகவிள. கப்பல்சாய்த்தோட்டுதல், v. noun. Causing a ship, in sailing, to lean over. காரியத்திற்சாய்த்துவிட, inf. [prov.] To connive at a thing, சாடையாயிருக்க. 2. To be indulgent to a person. வெட்டிச்சாய்க்க, inf. To cut down a tree. 2. (fig.) To kill one outright. 18)