aṭppm (p. 7) s. [prop. அடைப்பை.] A betel pouch, வெற்றிலைப்பை. 2. A barber's bag, கருவிப்பை. 61)

ampaṭṭaṉ (p. 20) --அம்பஷ்டன், s. A barber; the barber caste, நாவிதன். (c.) Wils. p. 62. AMBASHTHA. அம்பட்டக்கத்தி, s. A razor. அம்பட்டத்தி, s. [prop. அம்பட்டச் சி.] Barber's wife. 48)

ācitaiyṉ (p. 36) s. A barber, நாவி தன். (p.) 58)

uḷi (p. 67) s. A chisel, மரவினையாளர்கரு வியினொன்று. 2. [prov.] A barber's instrument for paring nails, நகஞ்சீவி. 3. A place, இடம். 4. A form of the seventh case, ஏழனுருபு. 5. A burin, or graver, an instrument for engraving, சித்திரிக்குங்கருவி. உலக்கைதேய்ந்துளிப்பிடியாயிற்று. The pestle is worn down as small as the handle of a chisel--spoken of a person emaciated by disease. உளிக்குத்தாக்குத்த, inf. To buffet, to box, to strike with the fist. சிற்றுளி, s. A small chisel used by carpenters. 39)

ēṉāti (p. 79) s. A general, தளகர்த்தன். 2. A king's minister, statesman, மந்திரி. 3. A barber, நாவிதன். 4. A man of the மறவன் caste, a soldier, போர்வீரன். (p.) 5. An electuary, ஓரிலேகியம். 93)

kruvi (p. 96) s. An instrument, tool, weapon, implement, ஆயுதப்பொது. 2. Organs, faculties, either of body or mind, அகக்கருவிபு றக்கருவிகள். 3. Means, materials-as for a sacrifice, உபகரணம். 4. (p.) Armor, coat-ofmail, கவசம். 5. A saddle, குதிரைக்கல்லணை. 6. An assembly, கூட்டம். 7. Connexion, concatenation, cohesion, தொடர்பு. 8. Clouds, மேகம். 9. A guitar, யாழ். 1. A lute, வாச்சி யம். 11. Friendship, நட்பு. 12. Musical instruments, பஞ்சகருவி, in general applicable to the five kinds, viz.: (1.) தோற்கருவி, instruments made of skins. (2.) துளைக்கருவி, wind instruments. (3.) நரம்புக்கருவி, stringed instruments. (4.) கஞ்சக்கருவி, instru ments of metal--as cymbals, bells, &c. (5.) மிடற்றுக்கருவி or கண்டக்கருவி, the animal throat--as of men, birds, &c. 13. Every thing belonging to a lute, வீணைக்கருவி. கருவியுங்காலமும், Means and opportunity. கருவிகரணங்கள், s. The faculties, senses and intellectual powers. கருவிகரணாதிகள், s. The powers and faculties of the soul and body. கருவிகழலல், v. noun. Being greatly exhausted, wearied, &c. கருவிகாண்டம், s. A primer. கருவிகுறைய, inf. To be reduced --as the powers of the body and mind near death. கருவிநூல், s. Elementary books. கருவிப்புட்டில், s. A scabbard or other sheath for instruments, ஆயுதவுறை. கருவிப்பை, s. A barber's bag or instrument case, அடைப்பம். குதிரைவாய்க்கருவி, s. The bridle of a horse. மயிர்க்கருவி, s. A brush. உரையறிகருவி, s. A touch-stone. நிறையறிகருவி, s. Balance. 165)

kḷm (p. 99) s. Place, locality, open space, area, a wide extent, expanse, இடம். 2. Black, dark, கறுப்பு. 3. Poison, venom, வி டம். 4. Neck, throat, மிடறு. 5. A wife, மனைவி. 6. Barren or brackish ground, களர் நிலம். (p.) 7. (c.) A threshing floor or place in a field for treading corn, நெற்களம். 8. The place or site of a battle, a field of battle, போர்க்களம். 9. Shallow shelf of rocks at sea, bank, under water, sand-bank, shoal, &c., கடலின்மேடு. களத்திலேதோணிபொறுத்துப்போயிற்று. The dhoney is aground on the shoal. களப்பலி, s. A human sacrifice, that of valiant men to Doorga, the goddess of war, previous to battle to secure victory, யுத்தகளத்திலிடும்பலி. களப்பலியிட--களப்பலியூட்ட, inf. To offer human sacrifice. களப்பாட்டு, s. Threshing floor songs, போரடிப்போர்பாடும்பாட்டு. களப்பாய், s. A mat spread on the floor to tread out grain, களத்தில்விரிக்கும் பாய். களப்பிச்சை, s. Alms given to religious mendicants at a threshing floor, களத்திலிடும்பிச்சை. களப்பேச்சு, s. Auspicious terms, language, &c., of the threshing floor, கள பரிபாஷை. களப்பேறு, s. [prov.] The portion of grain, distributed at a threshing floor among religious mendicants, also given to a washerman, barber, and other dependent castes, நெற்களத்திற்பெறும்பலன். களமதி, s. Estimation of the quantity of grain upon a threshing floor. களமளக்க, inf. To measure at the threshing floor, களத்தினெல்முதலியனவளக்க. களமர், s. Husbandmen, agriculturists, உழுநர். 2. The பூவைசியர், or one of the divisions of the வைசியர் caste. 3. Inhabitants of agricultural districts, மருத நிலமாக்கள். 4. The Sudra caste, சூத்திரர். (p.) களம்விடாமலொட்டடிக்க, inf. To sweep clean the threshing floor. களவழிநாற்பது, s. A poem in forty stanzas descriptive of a field of battle. (Rott.) களவாரம், s. [com. களவாசம்.] The portion of grain given from the threshing floor to the workmen, களத்திற்கொடுக் கும்வாரம். உலைக்களம், s. A forge. கொலைக்களம், s. A place of execution. யுத்தகளம்--படுகளம், s. A field of battle. படுகளத்திலொப்பாரியா. Are relationships observed in the battle-field? 27)

kiṇṭu (p. 109) கிறேன், கிண்டினேன், வேன்,கிண் ட, v. a. To dig, excavate, delve, hoe up, தோண்ட. 2. To make a pit, a hollow--as in the ground, a hole in a wall, &c., குழிதோ ண்ட. 3. To dig up; to dig out; to obtain by digging, கிளறியெடுக்க. 4. To poke, stir with a ladle; to scratch--as a fowl; pick or work up--as crows; burrow--as rats, &c.; to work up with a stick, an iron-bar, &c., கிளற. 5. (fig.) to probe, to scrutinize, to investigate, to inquire or pry into a matter; to search, to examine, ஆராய. 6. To gnaw--as worms on the body, as animalcula under the skin, &c., புழுமுதலியனகிண்ட. 7. To prompt, நினைப்பூட்ட. 8. To excite--as to a quarrel, &c., பகையெழுப்ப. கிண்டக்கிண்டக்கீரையும்மயிரும், The more you probe it, the more it is hair with the greens; i.e. the more insignificant. மண்கிண்டிவயிறுவளர்க்கிறவன். A husbandman, (diminutively) one who lives by digging. அம்பட்டன்குப்பையைக் கிண்டினால்மயிர்மயிராய்ப் புறப்படும். If you turn up the dung-hill of a barber, you will find only clippings of hair. கிண்டிக்கிண்டிக்கேட்க--விசேஷங்கிண் ட, inf. To inquire into a thing very minutely, to pump one, to ask inquisitively. கிண்டிக்கிளறிப்பார்க்க, inf. To dig out and search. 2. To make a thorough search, to make a thorough investigation. கிண்டிக்கொடுக்க, inf. To stir, to keep stirring--as the fire, the pap, &c. 2. (fig. To prompt. 3. To increase, to aggravate--as a quarrel. நீயவனைச்சற்றேகிண்டிக்கொடு. Prompt him a little. கிண்டிப்பார்க்க, inf. To dig and look --as for yams, &c., 2. fig.) To make injuiry by different means to find out the truth. அவனண்டைபோய்ச் செய்திஎன்னவென்றுகிண் டிப்பார். Go to him and search out the matter. கிண்டிவிட, inf. To dig up, to dig round the roots of plants, grain &c. 2. To excite, to stir up, to incite. 3. To bring a thing to one's notice, to suggest. கிண்டிவிட்டுக் கேளிக்கைப்பார்க்கிறது..... To stir up or excite others to quarrel or fight, and delight in it. கல்லுக்கிண்ட, inf. To dig up stones. களிக்கிண்ட, inf. To cook hasty-pudding, by stirring. கிழங்குகிண்ட, inf. To dig up கிழங்கு. புழுக்கிண்ட, inf. To burrow--as worms in the ground, working up plants, &c. 2. To stir or irritate--as worms in a sore, &c. கிண்டல்கிளறல், v. noun. Digging yams, &c. 48)

kirutu (p. 111) s. Arrogance, haughtiness, insolence, wantonness, self-consequence, foppery, foppishness, கர்வம். Wils. p. 258. KRUDH. அம்பட்டக்கிருதும் வண்ணாரவொயிலும். The insolence of a barber and the foppery of a washerman. கிருதன், s. An arrogant, insolent fellow; a fop. கிருதுக்காரன், s. An arrogant, insolent person, கர்வமுடையோன். கிருதுநடை, s. A proud, strutting gait, a consequential appearance, foppery. கிருதுபண்ண, inf. To be insolent, arrogant, impertinent. கிருதுப்பாகை, s. A turban worn on one side of the head. கிருதுப்பேச்சு, s. Impertinent talk, insolent speech. கிருதுப்பேச்சுப்பேச, inf. To speak insolently, contemptuously. கிருதுவுடை, s. Gay dress, foppishness, finery. 6) *

kukkuṟuppāṉ (p. 114) --குக்குறுவான், s. [prov.] A green, screeching bird; a species of barbet, ஓர்பறவை. 23)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

kuḷam (p. 130) s. A tank, a pond, தடாகம், ஏரி. Wils. p. 239. KOOLA. 2. Jaggery or coarse sugar, molasses, வெல்லம். Wils. p. 294. GULA. 3. The frontal part, the forehead, நெற்றி. Wils. p. 233. KULA. குளமுடைந்துபோகும்போதுமுறைவீதமா? When the bank of a tank has given way, men do not stop to dispute about each one's share (of the work); i.e. when suffering evils, we should seek first to remove them. குளக்கட்டு, v. noun. Constructing the walls or banks of a tank, குளத்தின்கரைக் கட்டு. 2. The artificial bank of a tank. குளக்கரை--குளங்கரை--குளத்தங்கரை --குளத்தாங்கரை--குளத்தோரம், s. The margin or banks of a tank. குளக்கால், s. [local.] A channel from a river to feed a tank. குளத்துள்வாய், s. The deep part of a tank near the flood--gate. குளத்துக்குப்போக, inf. To go to the tank; i. e. to stool. குளக்கொட்டு, s. [local.] A kind of small hoe or spade. குளக்கொட்டி, s. A plant found in tanks with a bulbous root. குளக்கோரை, s. A kind of tank-grass. குளநண்டு, s. Tank-crabs. குளநெல்லு--குளச்செந்நெல், s. A species of barbed rice growing spontaneously near tanks, or in marshy places. குளப்பயறு, s. A kind of pulse planted in tanks in the dry season. குளப்பாகல், s. A species of பாகல் creeper. குளப்படுகை--குளப்பாடு, s. [prov.] Lands adjacent to tanks, and often flooded. குளப்பொருக்கு, s. [prov.] Chapped mud in a tank, used for manure. குளமழிதல், v. noun. [local.] The tank being free of access--as when any may go and fish in it. குளமீன், s. Tank-fish. குளவடம்பு, s. A creeper in tanks. குளவட்்டை, s. Various small kinds of leeches, நீரட்டை. குளவரகு, s. A kind of வரகு. குளவாழை, s. A kind of barbed rice, ஓர்நெல். குளவிதைப்பு, v. noun. Sowing in tanks. குளவெள்ளரி, s. Cucumbers planted in tanks. குளாம்பல், s. The tank lily, Nymph&oe;a, L. குளபாகம், s. [in rhet.] An easy, flowing style, இலளிதபாகம். 7)

kēcakaṉ (p. 139) s. A barber skilful in dressing hair, நாவிதன். Wils. p. 248. KES'AKA. 8) *

cavaram (p. 171) s. The tail-hairs of the bosgrunniens, used as a fan; a chowry, சாமரம். W. p. 318. CHAMARA. (p.) 2. Shaving. See சவுரம் and சௌரம். (c.) 3. [Eng. loc.] A sovereign, an English gold coin, ஓர்பொற் காசு. சவரகன், s. [prop. சௌரகன்.] A barber. சவரன்கத்தி, s. [com. சவரக்கத்தி.] A razor. சவரம்பண்ண, inf. To shave another. சவரம்பண்ணிக்கொள்ள, inf. To shave one's self, or to get shaved. 15) *

cāvṇm (p. 180) s. [vul. சாமணம்.] Goldsmith's fine pincers, கம்மியர்கருவியிலொன்று. (c.) 2. [prov.] A barber's pincers for extracting the hairs of the nose, நாசிரோமம் பிடுங்குங்கருவி. See சிமிட்டா. 33) *