kcṭu (p. 85) s. Blemish, fault, defect, inaccuracy, imperfection, குற்றம். 2. A blot, மாசு. (p.) 3. (c.) Doubt, ஐயம். 4. A scar, தழும்பு. கசடற, adv. Faultlessly, correctly, distinctly, thoroughly. கற்ககசடற. Learn thoroughly (what you undertake). (குறள்.) கல்விக்கழகு கசடறமொழிதல். Correctness of language (in matter and diction) is the beauty of learning. கசடன், s. (pl. கசடர்.) A base person, a low-bred or wicked person, கீ ழ்மகன். 2. An inconsiderate or careless man. கசடானமனம், s. A discontentedmind. கசட்டுத்தனம், s. Imperfection. 39)

kḷngkm (p. 99) s. A spot, a mark, a sign, a token, அடையாளம். (p.) 2. (c.) A stain, a blot, a tarnish, a blemish, soil, மாசு. 3. Fault, defect, moral or ceremonial defilement, குற்றம். 4. Black, கறுப்பு. 5. Blue, நீலம். 6. Rust, verdigris, any thing that deteriorates, களிம்பு. 7. A kind of arsenic in its natural state, சீதாங்கபாஷாணம். களங்கசத்துரு, s. Fountain containing lead, ஈயமணல்மலை. களங்கமற, inf. To be free from defects. களங்கமற்றிருக்க, inf. To be spotless, sincere, pure. களங்கமில்லாதநடக்கை, s. Pureness of living. களங்கமுள்ளவன், s. One whose character is sullied. 2. A knave, a fraudulent person. நிஷ்களங்கம், s. Purity. களங்கன், s. The moon, சந்திரன், lit. the spotted. (p.) 15)

kāym (p. 104) s. Assaf&oe;tida, பெருங்காயம். 2. (p.) Ether, the ethereal regions, (See ஆகாயம்.) 3. Pungency, கார்ப்பு. 4. Pepper, மிளகு. 5. Onion, வெண்காயம். 6. A composition of vegetable stimulants, given to women after child-birth, காயமருந்து. 7. Condiments, seasonings, கறிக்கிடுங்காயம். 8. (c.) Wound, hurt, bruise, contusion, ஊறுபுண். காயக்காரன், s. A wounded person. காயங்கட்ட, inf. To dress a wound. காயங்கொடுக்க, inf. to give a stimulating compound to a lying-in woman. காயப்பட, inf. To be wounded. 2. To be stained, soiled. காயம்பட்டகுரங்குபோல். Like a wounded monkey. காயப்படுத்த, inf. To wound. 2. To stain, to taint, to blot, to soil. அடிக்காயம், s. A wound inflicted by a stroke. The ஐங்காயம் or five stimulants used as medicines are: 1. பெருங்காயம், assaf&oe;tida. 2. மிளகு, pepper. 3. சுக்கு, dry ginger. 4. வெள்ளுள்ளி, garlic. 5. கடுகு, mustard. சாவுகாயம், s. A mortal wound. பிழைகாயம், s. A wound that is not mortal. 85) *

kiranti (p. 109) s. That part in the body where the three nerves or arteries, இடை, பிங் கலை, and சுழிமுனை, intersect each other, நாடி மூன்றின்சந்து. 2. Ulcer, especially venereal ulcers; venereal complaints, மேகவியாதி. 3. Knotting of the vessels--as in varicocele, &c., இலிங்கக்கிரந்திமுதலியன. 4. Various eruptive complaints arising from bad humors in the system, மேகவூறல். Wils. p. 33. GRANTHI. 5. A ganglion. கிரந்திக்கட்டு, s. A venereal swelling or tumor. கிரந்திக்காரன், s. One who has the venereal disease. கிரந்திநாயகம், s. A plant famous for correcting cutaneous eruptions, ஓர்பூண்டு, Ruellia patula, L. கிரந்திப்பண்டம், s. Any highly-flavored or other food, supposed to heighten venereal disease, or to produce bad humors or cutaneous eruptions. கிரந்திப்பரு, s. A venereal pimple or blotch. கிரந்திப்புண், s. A venereal sore or ulcer; a bubo, chancre. கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for correcting bad humors in the system. கிரந்திவாயு, s. Flatulency, chiefly in children, connected with eruptions and difficulty of breathing. அழிகிரந்தி, s. A bad form of the கிரந் தி disease. கணுக்கிரந்தி, s. A disease affecting the joints of the body. கருங்கிரந்தி, s. Cutaneous eruption of a black color, affecting children. கள்ளிப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the கள்ளி flower. செங்கிரந்தி--மேககிரந்தி, s. Venereal herpes. (Ainslie's Mut. Med.) துத்திப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the துத்தி flower. நுணுக்காய்க்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the நுணா fruits. பெருங்கிரந்தி, s. A kind of disease in children, often fatal; to which adults also are sometimes liable. An affection of the mesenteric gland. பெருங்கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for the பெருங்கிரந்தி disease. 80) *

kiṟukku (p. 112) கிறேன், கிறுக்கினேன், வேன், கிறு க்க, v. a. To efface, blot out, obliterate, cancel, கிறுக்கித்தள்ள. 2. To scribble, to write with an iron pen, to grave, எழுத. இதையெழுதினதில்லை கிறுக்கினான். He has not written this well, he has scribbled. ஒருதுண்டுகிறுக்கியனுப்பிவிடும். Drop a line to him; scribble a line to him. கிறுக்கு, v. noun. Blotting, cancelling, obliteration, கிறுக்கித்தள்ளுகை. 2. A letter, character, or writing, எழுத்து. கிறுக்காயிருக்க, inf. To be scribbled over. கிறுக்கில்லாதவெழுத்து. A fair hand without any erasures. கிறுக்கெழுத்து. Letters or writing crossed out; letters or writing in which alterations are made. 29)

kīṟu (p. 113) கிறேன், கீறினேன், வேன், கீற, v. a. To draw or strike a line; to mark, to streak, to draw lines, வரிகீற. 2. To scribble, to make marks, to write, to grave, எழுத. 3. To scratch, wound slightly--as a cat, வறண்ட. 4. To rend, tear, split, கிழிக்க. 5. To cut, to gash, to lance, make an incision, to dissect, ஆயுதத்தாற்கீற. 6. To cut off a slice, to slice, to cut off longitudinally, வகிர. 7. To blot out, to obliterate, to erase, கிறுக்க. 8. To rub or try--as gold on the touch-stone, உரைகல்லிலுரைக்க. 9. [prov.] To give a hint, a clue, &c., to a subject; to hint at, குறிப்புக்காட்ட. கீறிக்காட்டினாற்போதும். If a hint be given, it is enough--he will be able to make it out. கீறிக்காயப்போட--கீறிக்காயவைக்க, inf. To slit a fish, &c., and dry in the sun. கீறிப்போட--கீறிவைக்க, inf. To cut, to slit. கீறிப்பார்க்க, inf. To dissect, to anatomize. 2. To slice out, to cut off. கீறியாற்ற, inf. To bring to friendly terms. கீறியெடுக்க--கீறியெடுத்துப்போட, inf. To cut up, to cut and extract. 49)

kulai (p. 127) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become loose--as a knot, a tie, &c.; to be put out of place or form; to be dishevelled, untwisted, unravelled, கட்டவிழ. 2. To disperse--as a company, a flock, &c., to scatter, கலைய. 3. To be relaxed--as the mind from duty, austerities, &c.; to be diverted from its purpose or object, தளர. 4. To fall from chastity, to be violated, கற்பழிய. 5. To be disorganized, deranged, disordered; to suffer dissolution, சீர்குலைய. 6. To be troubled, disconcerted, confused in mind, shaken in purpose, மனந்தடுமாற. 7. To tremble, to be in trepidation, perturbation, நடுங்க. 8. To fear, or shew signs of fear, பயப்பட. 9. To shew signs of anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. 1. To be effaced, blotted out, cancelled, அழிந்துபோக. கொண்டைகுலைந்துபோயிற்று. The hair knot has become loosened, or untied. கட்டுக்குலைந்தது. The tie has become loosened. 2. The laws, customs or usages are abolished, or have fallen into desuetude. கூட்டங்குலைந்தது. The assembly has broken up; the family is scattered. சந்தைகுலைந்தது. The market people are dispersed. கோலமிட்டது குலைந்துபோய்விட்டது. The figures painted on the floor have been effaced. அடுக்குக்குலைய, inf. To be put into disorder--as a row or pile of things. 2. To become deranged--as one's business or circumstances. நியமங்குலைய, inf. To be diverted from a vow or some religious observance. நிலைகுலைய, inf. To fail in one's standing; to be ruined in one's circumstances. 2. To be discouraged; to lose self-command. 3. To be disconcerted, perplexed. 4. To be routed--as an army. 5. To swerve from duty. 6. To be fascinated. முனைகுலைய, inf. To be dispirited, discouraged--as a warrior; to be defeated --as an army. மானங்குலைய, inf. To be disgraced. 2. To be deflowered, to be ravished. மகிமைகுலைய, inf. To lose one's dignity, credit or honor. உருக்குலைய, inf. To be disfigured, to be worn out--as things by use or time. 2. To be emaciated. 3. To be putrefied --as a corpse. வேஷங்குலைய, inf. To be unmasked. 2. To lose one's reputation and character. மேனிகுலைய, inf. To be deformed. 2. To be disordered--as the hair, attire, &c. 3. To be in perturbation, or agitation. 4. To lose freshness, beauty, &c.; to wither--as the body. குலைகுலைய, inf. To tremble, to be in a state of trepidation, to be greatly troubled--as at sad news; to be agitated in mind and body, நடுநடுங்க. குலைவு, v. noun. Loosening, relaxing, கட்டுக்குலைவு. 2. Derangement, disorder, confusion, discomposure, dissolution, தா றுமாறு. 3. Violation, ruin, அழிவு. 4. Disperison, கலைவு. கூற்றையார்குலைவுறார். Who would not tremble at the sight of Yama! குலைவுபட, inf. To be disordered, disorganized, confused. 2. To be untwisted, untied, unfastened. குலைவுபண்ண, inf. v. a. To untie, to loosen, to take apart. 2. To derange; to disconcert; to disorder, &c. 51)

cirngku (p. 185) s. An eruption, ulcer; the ulcers, or scabs individually in the itch, &c., ஓர்புண். 2. Itch, சொறி. இரும்பெடுத்த கையுஞ் சிரங்குபிடித்த கையுஞ் சும் மா இராது. The hand armed with iron, or covered with itch, cannot be quiet. சிரங்கரிக்க, inf. To itch. சிரங்கள்ளிப்போட--சிரங்கள்ளிக்கொட் ட--சிரங்குவாரிப்போட, inf. To break out thickly, as the itch. சிரங்காறுதல், v. noun. Healing of the itch. சிரங்குகுத்த, inf. [prov.] To break itch-pustules with the nails, for relief from itching. சிரங்குசொறிய, inf. To scratch when itching. See சொறி. v. சிரங்குஞ்சீயுமாயிருக்க, inf. To be afflicted with running eruptions. சிரங்குண்டாக--சிரங்குவர,--சிரங்குபிடி க்க, s. To break out, as the itch. சிரங்குதிர, inf. To cast off itch scabs. சிரங்கெண்ணெய், s. An oinment for the itch. (Modern.) சிரங்குப்புண், s. Itch-sores or ulcers. சிரங்குள்ளடங்கல், v. noun. Striking in of the itch--considered dangerous. சிரங்கெரிவு, s. Irritation or burning of the itch. தோடகச்சிரங்கு--தோடஞ்சிரங்கு--தோ ட்டுச்சிரங்கு, s. [prov.] A kind of itch with large scabby ulcers. நமுட்டுச்சிரங்கு, s. Itch like prickly heat. ஆனைச்சிரங்கு, s. A kind of itch with very large blotches. See ஆனை. அரிசிரங்கு, s. See அரி, v. சொறிசிரங்கு, s. A small kind of itch causing very annoying sensations. சிறுசிரங்கு, s. Small eruptions on the skin. உமிச்சிரங்கு, s. [prov.] A very small kind of itch having a continued irching and excessive burning. 39)

tuvḷ (p. 249) --துவளு, கிறது, துவண்டது, துவளும், துவள, v. n. To waver, shake, move, vacillate, to be agitated, அசைய. 2. To be flexible slender, weak, unable to sustain a weight--as a tender tree, or (fig.) a lady's waist, &c., மெல்லியதாயிருக்க. 3. To fall, faint, droop under a load, &c., திவள. (See சவளு 4. To wrap, bend, shrink, twist, as boards in the sun, &c. நெளிய. 5. To become thick and dry as curry. இறுக. 6. To become rumpled, deprived of gloss, as a new-cloth, கசங்க. 7. (in an impersonal sense.) To stick to, adhere, as oil, thick liquid, dust, or coloring matter, to the hand or a cloth; to stain, blot, color, soil, daub, smear, ஒட்ட. 8. To become dry, as plants under a scorching sun, வாட. (c.) குழந்தைஅல்லித்தண்டுபோலத்துவண்டுகிடக்கிறது. The child is weak as the stalk of a lily. துவளாமல்காரியம்பார்க்க. To manage another's business without deriving any profit to one's self. To get business done without expense. பாலைத்துவளக்காய்ச்சினான். He boiled the milk until it was thick. துவணீர், s. Filth, slimy matter about a new born infant; [ex நீர்.] துவளச்சமைக்க, inf. To make curry thick. துவட்சி--துவளல், v. noun. Being thin, slender, flexible, shaking as unable to bear a weight, &c., மெலிவு. 71) *

pru (p. 299) s. A pimple, blotch, pustule, imposthume, சிலந்தி. 2. A boil, a tumor, கட்டி. (Old. Dic.) For the compounds, see கொப்புளம்; [ex பருமை.] பருவுடைதல், v. noun. Bursting of a boil, a pustule or pimple. 23)

mṟu (p. 346) s. [gen. மறுவின்.] A mole, wart, freckle, மச்சம். 2. Spot, blemish, stain, blot--especially a spot on the moon, மாசு. 3. Stigma, fault, குற்றம். 4. (fig.) Harm. See நடுக்கடல். (c.) அதிலேமாசுமறுவில்லை. It is pure; (lit.) no spot or stain on it. திங்கள்மறுவாற்றுஞ்சான்றோர் அஃதாற்றார். Though the moon endures its spots, yet the perfect suffer them not. (நாலடி.) மறுப்பட--மறுப்பட்டிருக்க, inf. To be spotted. 2. To be injured. 70)