aṭai (p. 8) கிறேன், ந்தேன், வேன், அ டைய, v. a. To approach, frequent, gain access to, reach, arrive at, சேர. 2. To obtain, get, enjoy, suffer, பெற. 3. v. n. To drift ashore, கரைசேர. 4. To apply for refuge or protection, take shelter with one, சரண்புக. 5. To subside, sink to the bottom, be deposited as a sediment, வண்டல் படிய. 6. To collect, adhere as dust, தூசி யடைய. 7. To be choked, filled up, inclosed, stopped up, தூர. 8. To be contiguous, adjacent, border upon, கிட்ட. 9. [prov.] To settle, become close, compact, hard--as bread not well leavened, sand by rain, &c., உரக்க. 1. To be preserved as pickles, &c., அடைகாயடைய. 11. To incline towards a color, நிறம்பற்ற. 12. To die, as a great or holy person, obtain bliss, absorption, &c., முத்தி, being understood. அடைகல், s. The anvil. அடைகாய், s. Pickled fruits, ஊறு காய். அடைகுறடு, s. An anvil. 2. Tongs. அடைகை, v. noun. Approximation, நெருங்குகை. 2. Attainment, acquisition, பெறுகை. அடைகோட்டை, s. A blockaded fort. அடைசொல்--அடைமொழி, s. A particle qualifying nouns, verbs, &c. அடைமாங்காய், s. Unripe mango cut in pieces salted and dried in the sun. அடையலர்--அடையலார், s. Opponents, foes, பகைவர். (p.) அடையல், s. Any thing settled, drifted, deposited. 2. All. 3. A verbal from அடை. கண்ணடைந்தபால், s. Milk partly spoiled from keeping. 20)

antlai (p. 14) s. [prov.] End, extremity, border, முடிவு. 2. Result, object, பேறு. 3. Juncture, சந்திப்பு. 4. Projection as of a roof, மேடு. இந்தக்காரியத்தினந்தலையெங்கேயோ தெரியாது. I cannot tell where the affair will terminate. 61)

īrkku (p. 58) s. The rib of a palmyra, cocoanut or other palm; also a leaflet of the தாழை, ஓலையீர்க்கு. 2. Culmus or straw for picking the teeth, பற்குத்துங்குச்சு. 3. The feathers of an arrow, அம்பினிறகு. ஈர்க்குக்கம்பி, s. A very narrow stripe in the border of a silk or cotton fabric. ஈர்க்குவிளக்குமாறு, s. A whisk or small besom made of the rib of palm leaves. 30)

uruṭṭu (p. 65) கிறேன், உருட்டினேன், வேன், உருட்ட, v. a. To roll a ball, or wheel, trundle a hoop, &c., to wheel a barrow, to bowl, turn about, revolve a thing on a plane, to whirl, (a discus, &c.), passing through the air at right angles with the horizon, உருளச்செய்ய. 2. [prov.] To defeat a rival by arguments, sophistry, &c., to overcome in athletic exercises, games, to overmatch, வெல்ல. 3. To beat a drum rapidly, to beat a ruffle, மத்தளம்விரை வாயடிக்க. 4. [in architecture.] To form a moulding, திரட்ட. 5. To form clay or other substances into balls or globules by rolling, working in the hand, &c; குண் டுருட்ட; [ex உருள், v.] உலகுக்குநாயகனாயோராழிதனியுருட்டி. Guiding the wheel of power as the sovereign of the universe. அவனைப்புடையனுருட்டும். The beaver snake will bite, will tumble him over (and bite him). (A curse.) உருட்டித்தைக்க, inf. To roll and sew a border--a kind of hemming. உருட்டிப்பார்க்க--உருட்டிவிழிக் க, inf. To roll the eyes and look intently with signs of anger or intimidation. உருட்டிப்போட, inf. To roll a ball, &c. 2. To defeat by arguments, by a display of skill, or by sophistry, to overcome in games, &c., புரட்டிவிட, 3. To be the cause of ruin to a family, &c., அழித்துப்போட. அசத்தியமந்தக்குடியையுருட்டிபோட்டது. Perjury has ruined the family. ஆனையவனையுருட்டிப்போட்டது. The elephant rolled him over and over. உருட்டுதிரைக்கடல், s. The sea with rolling billows. குளிகையுருட்ட--மாத்திரையுருட் ட, inf. To form or make pills. (Med.) நாயுருட்ட, inf. To tumble down and bite--said of a dog. வாயாலுருட்ட, inf. To use sophistry, to dispute clamorously. கவறுருட்ட, inf. To throw dice'. உருட்டு, v. noun. Rolling, revolving on a plane, the revolution or turning of a wheel, whirling, உருட்டுகை. 2. Fraud, artifice, trick, sophistry in overcoming an antagonist, புரட்டு. 3. [in architecture.] Roundness, globosity, moulding, திரட்சி. 4. Terrifying, frightening, driving away, வெருட்டு. உருட்டும்புரட்டுஞ்சிரட்டையுங்கையும். Prevarication and lying lead to begging. [prov.] உன்னுடையவுருட்டுக்குப்பயப்படேன். I fear not your sophistry. உருட்டுப்புரட்டுள்ளவன், s. A man of tricks and frauds. உருட்டுவண்ணம், s. A poem, or song composed of syllables occurring in rapid succession. குண்டுருட்டு, s. The roundness of a bullet or ball. குண்டுருட்டாய்க்கட்ட, inf. To tie up a person head to heels. பொன்னுருட்டு, s. A gold ring without seal or stone. 17)

ellai (p. 74) s. A limit, border, boundary, frontier, confine, precinct, அவதி. 2. Measure, extent, அளவு. 3. End, termination, verge, goal, extremity, முடிவு. 4. The sun, சூரியன். 5. The distance within the reach of the voice, கூப்பிடுதூரம். 6. A day of twenty-four hours, நாள். 7. A term, a period, a specified or prescribed time, கால வரையறை. (கு. 381.) (p.) எல்லைக்கணின்றார். They who abide within the limits (of friendship). (குறள்.) தீமைக்கெல்லையற்றவச்சத்தினோடு. With infinite dread of vice. இட்டநாளுமெல்லையும். The destined day and limit, the term of life assigned to every one. எல்லைகடக்க, inf. To exceed the bounds, transgress. 2. To pass over a boundary. எல்லைகட்ட, inf. To limit, set a boundary, எல்லைபோட. 2. To restrain, circumscribe, எல்லைப்படுத்த. 3. To decide differences, settle matters, வரையறுக்க. 4. To finish, முடிக்க. எல்லைகுறிக்க, inf. To mark a limit, set boundaries, determine confines, வரம்பேற்படுத்த. 2. To fix a term, கால் வரையறைகுறிக்க. குறித்தவெல்லைகடவாதே. Pass not over the prescribed boundary. எல்லைகெட்டநேரம், s. An inauspicious time--as twilight, noon, &c., when demons are about, an unseasonable time for the performance of an action, ஒவ்வாதநேரம். எல்லைக்கட்டு, s. A boundary, demarkation, வரம்பு. 2. v. noun. Restraint, circumseription, கட்டுப்பாடு. எல்லைக்கல், s. A stone to mark a limit, a land-mark. எல்லைக்காவல், s. A watch-shed, &c., to mark the division of one field from another, ஊரெல்லையிற்காக்கும்வயற்கா வல். எல்லைக்குறிப்பு, s. Boundarymark, land-mark, எல்லையடையாளம். 2. Milestones, mileposts, வழியளவைக்குறிப்பு. எல்லைக்கேடு, s. Inconvenience, want of opportunity, சமயமொவ்வாமை. 2. Unsuitableness, or inconvenience in regard to place, ஸ்தானமொவ்வாமை. எல்லைத்தீ, s. The fire-deluge, the fire that destroys all things at the close of an age, ஊழ்த்தீ. எல்லைப்படுத்த, inf. To limit, to settle a boundary, அளவுபடுத்த. 2. To settle matters, decide, finish, தீர்க்க. எல்லைப்பிடாரி, s. An evil demoness supposed to be situated where roads meet, சந்திப்பிடாரி. எல்லைமானம், s. Boundary, limit, circuit, எல்லை. 2. Measure, extent, அளவு. எல்லையின்மை, s. Boundlessness, immensity, infinity, அளவின்மை. எல்லையோட, inf. To run the bounds of a village or district--a religious ceremony performed by some of the Hindu sects with much superstition, எல்லையைச்சுற்றிவர. நாளெல்லை, s. The close of a day. 2. The end of a term. 3. The close of life. 10)

ōrm (p. 84) s. Side, edge, border, margin, brim, brink, bank, shore, விளிம்பு. 2. Partiality in speaking, pleading, &c., பட்சவாதம். 3. A kind of salt of burning and acrid taste, சத்திசாரம். ஓரக்கண், s. A squint, சாய்வான பார்வை. ஓரக்கண்ணன், s. A squint-eyed person. 2. (fig.) A partial man. ஓரக்கண்ணாய்ப்பார்த்தல், v. noun. Squinting. 2. Looking partially. ஓரக்காரன், s. A biased, partial person. ஓரம்பேசுதல், v. noun. Speaking so as to please, speaking with partiality. ஓரஞ்சொல்லேல். Speak not partially. வழக்கோரம்பேசேல். Pass not partial judgment. மண்ணிலிருந்துவழக்கோரஞ்சொல்லாதே. . . . Whilst on earth incline not to partiality in judgment. ஓரவஞ்சனை, s. Great or criminal partiality. ஓரவஞ்சனைபண்ண, inf. To act with partiality. ஓரவாரம், s. Partial love, favor. கடலோரம், s. Sea-shore. ஆற்றோரம், s. The bank of a river. 109)

kngku (p. 85) s. A ridge or bank to retain water in rice-lands, வயலின்வரம்பு. 2. The side of a bank or ridge, வரம்பின்பக்கம். 3. A limit or border, எல்லை. 4. An eagle, கழுகு. 5. A kite, பருந்து. (p.) 6. The two sides in prison-bars or other play separated by a limit, ஓர்விளையாட்டிற்குறிக்குமெல்லை. 7. [prov.] The bottom of a palmyra stem which parts and embraces the tree, பனை மட்டையினடிப்புறம். சீலைகங்குகங்காய்க்கிழிந்துபோயிற்று. The cloth is torn all in shreds. கங்குகரையில்லாதசனம். An innumerable multitude of people. கங்குகரையில்லாமற்பேசுகிறான். There is no end of his talking. கங்குகரையில்லாமை, neg. v. noun. Boundlessness, illimitableness. கங்குபிரித்தாட, inf. To play at prison-bars, having made the divisions. கங்குமட்டை, s. The bottom of a palmyra leaf stalk encireling the tree. கங்குவடலி, s. A young palmyra tree with the dried leaves still adhering to it strunk. 23)

kaccam (p. 85) s. The front border of the cloth worn below the waist-chiefly a woman's, முன்றானை. Wils. p. 179. KACHCHA. கச்சங்கட்டுதல், v. noun. Tucking up the cloth behind. 60)

kñckm (p. 86) s. The outer end of a girdle worn by warriors, கச்சுவிடுந்தலைப்பு. 2. The outer border of a woman's cloth, முன்றானை. 17) *

kmpi (p. 96) s. Wire, any rod or bar of metal, இரும்புமுதலியவற்றின்கம்பி. 2. A kind of ear-ring, காதணியிலொன்று. 3. A narrow stripe in the border of a cloth, துணியினோ ர்கரை. 4. A small moulding in carpenter's, or mason's work, சித்திரக்கம்பி. 5. Saltpetre, வெடியுப்பு. 6. [in slang language.] Money (com. காசு). கம்பியுந்தாலியும். The marriage symbol with the wire on which it is strung as worn by the idol, the name is also given to the symbol worn by women. கம்பிகட்ட, inf. To make the border of a cloth--as a dyer. 2. To make a narrow moulding. 3. To pass the wire through the bones in an umbrella. கம்பிக்கடுக்கன், s. An ear-ring formed of a bent wire, ஓர்கடுக்கன். கம்பிக்கரை, s. A narrow stripe, commonly silver, in a border. கம்பிக்காரன், s. A monied man. கம்பிச்சேலை, s. A cloth for women with a striped border. கம்பிநீட்ட, inf. To lengthen a piece of metal by beating or otherwise. 2. (Met.) To go off slily, to steal away, to take to one's heels. கம்பிப்பிசின், s. A kind of wiry medicinal gum. கம்பிமணி, s. A kind of necklace made of wire, ஓர்மணி. கம்பியச்சு, s. A wire-mould, கம்மி யர்கருவியிலொன்று. கம்பியிழுக்க, inf. To draw wire. கம்பியுப்பு, s. Salt-petre of a superior quality in bars or pieces, ஒருப்பு. கம்பிவளைக்க, inf. To draw a wire flat. கம்பிவாங்க, inf. To go off slily, to steal away, ஓடிப்போக (colloquial or jesting language). கம்பிவிறிசு, s. A fire-work which ejects its contents in pencils of light. ஈர்க்குக்கம்பி--கம்பிக்குறி, s. A small stripe in cloth. பட்டைக்கம்பி, s. A large stripe. இருப்புக்கம்பி, s. Iron wire. வெண்கலக்கம்பி, s. Brass wire. கடலைக்கம்பி, s. A colored stripe, in cloth, of the size of a grain of gram. புளியிலைக்கம்பி, s. A colored stripe in cloth of the size of a tamarind leaf. பித்தளைக்கம்பி, s. Brass wire. பொற்கம்பி, s. Gold wire. 12)

kmpai (p. 96) s. A ledge, a moulding, the frame of a picture, &c., any rod or piece of moulding, கதவுமுதலியவற்றின்கம்பை. 2. Slips of wood forming the binding of an ola book, ஏட்டுப்புஸ்தகத்தின்கம்பை. 3. A river near Conjeveram, கம்பாநதி. 4. [prov.] Charge, responsibility, பொறுப்பு. கம்பைக்கல், s. Cambay pebble, semi-opal. கம்பைக்குள்ளாக்க, inf. To bring one into subjection. கம்பைதைக்க, inf. To nail a beading or border on the pannel of a door, or on the edge of a box, &c. கம்பைபோட, inf. To put a frame on a slate, a picture, a looking glass, to put wooden binders on an ola book. 18)

krai (p. 96) s. The natural bank, or shore of a sea, river, tank, &c., கடல்முதலியவற்றின் கரை. 2. Border, extremity of a field, &c., வயல்வரம்பு. 3. Border, edge of a cloth, &c., சீலையின்விளிம்பு. 4. Boundary, limit, எல்லை. (தத். 1.) 5. End, முடிவு. 6. (p.) Word, speech, வார்த்தை. கரைகடக்க, inf. To overflow its bank--used of a tank or river. கரைகட்ட, inf. To make a bank. 2. To make the selvedge of cloth. கரைகட்டுப்பட்டாடை, s. A silk cloths for women with colored borders. கரைகாண, inf. To see the end, to reach the destined port. 2. To understand a book, science, &c., thoroughly. கரைகண்டவன், s. One who is skilled in business. கரைகாணாதது, appel. noun. That which is inexplorable, incomprehensible, unascertainable. கரைகாணாப்பேரொளி, s. The infinitely great light; i. e. God. கரைக்கல்லோலம், s. The sponge, கடற்பாசி. கரைக்காற்று, s. Breeze on the sea-shore, long-shore wind. கரைக்கேற்றபங்கு--கரைக்கேற்ற வீதம்--கரைக்கொத்தவிழுக்காடு, s. Land apportioned to the respective householders in a village. கரைதுறை, s. A landing place. 2. The end, முடிவு. கரைதுறைகாவற்காரன், s. A tidewaiter. 2. A master attendant. கரைபட, inf. To be divided by lots. (Besch.) கரைபிடிக்க, inf. To arrive at a port, &c., கரையடைய. கரைபிடித்தோட, inf. To sail coastwise. கரைபுரள, inf. To overflow, as a river. கரைபோட, inf. To cast lots. 2. To divide land. 3. To erect a bank to a tank. கரைப்பட, inf. To get to shore-as a vessel, to make the store. ஆற்றுக்கக்கரைப்பட்டுவிட்டார்கள். They have gone to the other side of the river. கரைப்படுத்த, inf. To convey to the shore. 2. To land one on the shores of bliss--the office of a Guru or spiritual guide. கரைப்பாதை--கரைவழி, s. Journeying by land, land travel. கரைப்போக்கு, s. The sea-coast, கரையோரம், 2. A way by land, கரைவழி. 3. [vul.] A bastard gem, போலிமணி. 4. vul. Any thing base or inferior, இழி வானது. கரைப்்போக்குக்கல்--கரைப்போக் குப்பொடி, s. A bastard gem found in alluvial soil. கரைப்போக்குமனிதன், s. The same as அநுலோமன். கரையடுக்க, inf. To get near the shore, கரையைக்கிட்ட. 2. To become near --as the shore, கரைகிட்ட. கரையார், s. A respectable caste of fishermen, வலைஞர். கரையாளன், s. One of the proprietors of a village. கரையிட, inf. To assign portions of land to be cultivated. கரையேற--கரைசேர, inf. To get ashore, to land, to be landed, கரையைய டைய. 2. To be rescued from the sea of transmigrations, to be saved, நற்கதியடை ய. 3. To attain an object of desire, விரும்பியதடைய. 4. To rise from distress, sickness, indigent circumstances, &c., to be re-established in life, to become thrifty after poverty, or embarrassment, வருத்தத்தினின்றுநீங்க. 5. To get well married--as a poor girl, வாழ்வடைய. கரையேற்ற, inf. To save, rescue, restore, redeem, கதியிற் சேர்க்க. 2. To raise one from indigence, reinstate, or reestablish one in good circumstances, துன் பத்தினின்றுநீக்க. 3. To emancipate from births, பிறவியொழிக்க. 4. To marry and settle a destitute girl,விவாகம்பெறச்செய்ய. கரையேற்றம், v. noun Salvation, rescue, deliverance, either from temporal, or eternal evils, தியடைகை. 2. Attainment of a desired good, விரும்பியதடை கை. 3. Establishment in, or a restoration, to prosperous circumstances after poverty, துன்பத்தினின்றுநீங்குகை. 4. The marriage of a destitute girl, விவாகப்பேற டைகை. 5. The final deliverance of the soul, பிறவியொழிகை. ஒருகாலத்திலுங்கரையேற்றமில்லாதநரகத்திற்கி டப்பான். He will lie in hell from which there is no possibility of escape. கரையோரம், s. Coast, brink, edge of the shore or bank. கரையோரத்திலேபோக, inf. To go along shore. கரைவலை, s. [prov.] A drag-net, a draw-net. கரைவலைக்காரர், s. Persons who fish with the drag-net. கரைவலைத்தோணி, s. A dhoney for fishing with a drag-net. கரைவலையிழுக்க, inf. To drag a net in fishing. கரைவழி, s. A road along the shore. கரைவழித்தீர்வை, s. Land custom. கரைவழித்தீர்வைச்சாவடி, s. Land custom house. கரைவாடை, s. North-west wind. கரைவீதம், s. The same as கரைக் கேற்றபங்கு. செய்கரை, s. A balk or small causeway in a field of rice, corn, குரம்பு. 175)

kẕi (p. 98) s. A kind of thread, cotton, yarn, silk, &c., a hawk, a knot, a tie, நூற் சுருள். 2. Salt-pans, உப்பளம். 3. Shallow sea waters, salt rivers, salt marshes, உப் பாறு. 4. Lute-stick, stick for playing on the lute, a plectrum, யாழினையிசைக்குங்கருவி. 5. A rod, a cudgel, a staff, a branch, a twig, a switch, கொம்பு. 6. adj. and adv. Much, great, excessive, very extensive, மிகுதி. 7. [prov.] A roll of sealing wax, lunar caustic, &c., மெழுகுவர்த்தி. கழிக்கரை, s. Banks of salt rivers, marshes, &c., கழியினதுகரை. கழிக்கரைப்புலம்பல், s. [in erotics.] Persons expressing in a soliloquy a lady's lamentations for, and complaints of, her lover's absence, ஓர்பிரபந்தம். (p.) கழிக்காரை, s. A plant, ஓர்செடி. கழிநிலம், s. Brackish soil, marshy districts bordering on the sea, உவர்த்தரை. 2. Natural salt-pans, உப்பளம். கழிமுகம், s. The mouth of a river, ஆற்றுநீர்க்கழிவு. கழியர், s. Salt makers, உப்ப மைப்போர். 2. Inhabitants of maritime districts, நெய்தநிலமாக்கள். கழியூணன், s. A glutton, பேருண் டியான். 68)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kiṇṟu (p. 109) s. A well, கூவல். 2. A tank, கேணி. (p.) கிணறுகட்ட, inf. To wall a well. 2. To curb a well. கிணறுவெட்ட, inf. To dig or sink a well. கிணறுவெட்டப் பூதம்புறப்பட்டாற்போல். As a goblin appeared at the digging of the well; i.e. as an unexpected evil resulted where good was sought. கிணறெடுக்க, inf. To select astrologically a spot for a well, in reference to the situation of the house, and other surrounding objects; also to the nature of the soil, the depth at which water may be found, &c. கிணற்றங்கரை, s. Brink or border of a well; the bordering vicinity of a well. கிணற்றுக்கட்டு, s. The walling of a well; the curb of a well. கிணற்றுக்கல், s. Well-bricks or stones. கிணற்றுப்பொங்கல், v. noun. Boiling rice to Bhairava of the lower region, on the appearance of water in digging wells. கிணற்றுமிதி, s. The stand for the waterdrawer. கிணற்றோரம், s. Margin of a well. கற்கிணறு, s. A well walled with bricks or stones. 36)