alāpu (p. 28) s. A gourd, the bottlegourd, சுரை, Lagenaria vulgaris, L. Wils. p. 74. ALABU. 24)

āḷkm (p. 43) s. A creeper, bottle gourd, சுரை, Lagenaria vulgaris. L. (p.) 55) *

iracam (p. 48) s. Flavor, relish; what is tasteful, agreeable, palatable, delicious; taste in general, good or bad--also the six flavors. (See சுவை.) 2. Sweetness, இனிமை. 3. Sweet juice of fruits, &c., vegetable juice in general, சாறு. 4. Mercury, quicksilver, hydrargyrum, பாதரசம். 5. (p.) One of the juices of the body, சத்ததாதுவினொன்று. (See தாது.) It corresponds more with chyle than any other, but probably it is fanciful. 6. Pepper-water made of several ingredients, மிளகுநீர். 7. [in rhetoric.] The passions or emotions of the mind expressed by gesture, exhibited in action and transferred to poetry, வீரமுதலியவெண்சுவை. Of these eight are given; viz.: 1. வீரம் or வீரியம், courage. 2. அச்சம், பயம், or பயானகம், fear, terror. 3. இழிப்பு, விபற்சம், குற்சை, அருவரு ப்பு, abominating, loathing at or disgusting. 4. வியப்பு or அற்புதம், wonder, surprise, astonishment. 5. காமம், சிங்காரம், சிருங்காரம், love, sexual love. 6. அவலம் or கருணை, acute sensibility, weakness, tenderness, mercy, pity, clemency. 7. உருத்திரம், கோ பம், இரௌத்திரம், பெருங்கோபம், warlike fury, wrath, displeasure, rage. 8. நகை, பெரு நகை or ஆசியம், laughter, mirth, risibility, great or intense laughter, laughing in contempt. By some, சாந்தம், tranquillity, equanimity, peace, abstraction or the stoicism of the ascetics; and by others வற்சலம், parental tenderness are given as a ninth meaning; இரசம் is added at pleasure with the loss in some cases of its initial-as வீராசம், இழிப்பிரசம், &c. Wils. p. 697. RASA. இரசகந்தாயம், s. Tribute, the fatness of the earth. இரசகந்தாயமாய்ப்பேச, inf. To speak pleasingly. இரசகருப்பூரம், s. Muriate of mercury, ஓர்மருந்து. இரசகுண்டு, s. [prop. இரசக்குண் டு.] A globular glass filled with mercury as a decoration at weddings, &c., also as a charm. இரசகுளிகை--இரசமாத்திரை, s. A quick-silver pill employed in medicine, இரசத்தினாற்செய்தமாத்திரை. 2. [in alchemy.] A pill feigned to be used by a class of persons called சித்தர், now in the world of Indra, who thereby perform supernatural actions--as கமனஞ்செய்கை, or passing through the air to any desired place, சித்தர்குளிகை. இரசக்கட்டு, s. Condensed mercury, சூதக்கட்டு. இரசக்கிணறு--இரசக்குழி, s. A pit or mine where quick-silver is obtained. இரசக்குடுக்கை, s. A little bottle of mercury. இரசசிந்தூரம், s. Red precipitate of mercury. இரசஞ்சுத்திபண்ண, inf. To purify quick-silver. இரசதாது, s. Quick-silver, சூதம். Wils. p. 698. RASAD'HATU. இரசதாளி, s. A species of plantain, கப்பல்வாழை. இரசத்தைக்கட்டிப்புடமிட, inf. To reduce mercury by decoction. இரசத்தைப்பஸ்மமாக்க, inf. To reduce mercury into powder. இரசநாதம், s. Quick-silver, இர சம். Wils. p. 698. RASANATHA. இரசபஸ்பம்--இரசபஸ்மம்--இரச பற்பம், s. Mercury reduced to white powder, a kind of muriate of mercury or calcinated mercury, சூதபஸ்பம். Wils. p. 698. RASAB'HASMAN. இரசபாஷாணம், s. A kind of prepared arsenic. இரசப்பிரீதி--இரசமாதா, s. One of the hundred-and-twenty kinds of arsenic in its natural state. இரசமணி, s. Hard globules of mercury prepared by incantations, &c., and worn as an amulet in order to prevent evil, cure diseases, to promote success in undertakings, &c. இரசமுறிக்க, inf. To prepare mercury for medicine. 2. To carry mercury off from the body. இரசலிங்கம், s. Vermilion, சாதி லிங்கம். 2. A case of mercury for a linga. இரசவாதம்--இரசவித்தை, s. Alchemy--one of the sixty-four கலைஞானம். இரசவாதம்பண்ண, inf. To practise the art of alchemy. இரசவாதி, s. An alchemist. இரசவாழை--இரதவாழை, s. [improp. இதரைவாழை.] A species of plantain, பேயன்வாழை. இரசவைப்பு, s. Any preparation from mercury--as a muriate, sulphate, &c., an amalgam. இரசனை, s. Flavor, deliciousness, sweetness, delicacy, சுவை. 2. The tongue, நாக்கு. 3. Juice, sap, essence, சாறு. இரசாதிபதி--இரசாதிபன், s. [in astrology.] The sun or one of the planets presiding over fruits, vegetables, &c., for the given years, இரசவஸ்துகட்கதி காரியாங்கிரகம். இரசாபாசம், A loss of flavor, or of juice. இரசேந்திரம், s. The philosopher's stone, இரசத்தினாற்செய்த ஏந்திரம். Wils. p. 699. RASENDRA. இரசேந்திரியம், s. The tongue, நாக்கு. இரசிக்க, inf. To be pleasant to the taste, ear or mind; to delight, gratify உருசிக்க. இரசிப்பு, v. noun. Sweetness, flavor, இனிமை. 40) *

kukkulu (p. 114) --குங்குலு, s. A kind of fragrant gum or resin from the Dammar tree, used for sealing bottles; also, when pulverized, for pounce, குங்கிலியம், bdellium. (M. Dic.) Wils. p. 29. GUGGULU. 22)

kuṭuku (p. 117) s. A cocoanut or other shell used as a bottle. See குடுக்கை. 6)

kutti (p. 121) s. Restraint, check, repression, அடக்கம், Wils. p. 293. GUPTI. 2. Earth, ground, soil, மண்; [ex கு, earth.] 3. A cruet or vial for oil, ointments, &c., சிறு குடுவை; [ex Kutee, oil bottle.] எண்ணெய்க்குத்தி, s. A cruet, or a small brass-pot, for oil. 8)

kuppi (p. 122) s. A Phial, a flask, a bottle, ஓர்விதகுடுவை. Wils. p. 239. KUPEE. 2. A small golden ornament, worn on the hair of women, மாதர்சிரசணியுளொன்று. 3. The screw of a lute, யாழின்குப்பி. 4. A ferrule or knob at the end of a scabbard, bullock's horns, elephant's tusk, spout of a kettle, &c., பூண். 5. [prov.] An ear-ring of a particular shape, குப்பிக்கடுக்கன். காசிக்குப்பி, s. A phial containing holy water from the Ganges at Benares. குப்பிமுடிக்க, inf. To fasten the குப்பி ornament in the hair-tuft. குப்பிச்சாரம், s. A mineral salt, காசிச் சாரம். குப்பிலவணம், s. A medicinal salt, வளையலுப்பு, Fel vitri, L. குப்பிவைப்பு, s. The process of chemical preparation in an alembic. 2 The materials for the chemical preparation. குப்பிக்குட்சமைந்தகன்னி, s. A kind of arsenic, பஞ்சபட்சிபாஷாணம். 3)

caṭai (p. 157) s. Entangled locks of hair-as once worn by Siva as an ascetic, and now by his devotees in imitation of him; also plaited hair, மயிர்ப்பின்னல். 2. Bushy, shaggy, thick hair, bushiness, சடைத்தது. 3. A kind of cork tree--as சடைச்சி, ஓர்மரம். 4. Root, a fibrous root, வேர். W. p. 338. JAT'A.--Note. The word retains its Sanscrit pronunciation சடா, in many of its compounds. 5. [prov.] The flat head of a nail, ஆணியின்சடை. 6. The stopple of a a bottle, அடைப்பு. (Rare.) சடாடவி, s. A cluster of dishevelled locks. (p.) சடாதரன், s. Siva, as wearing entangled locks, சிவன். சடாதரி, s. A female devotee with matted locks, சடைதரித்தாள். 2. Parvati, as wearing entangled locks, பார்வதி. 3. One with entangled locks of hair, commonly tied up as a crest, சடையையுடைய வன். சடாதாரி, s. Parvati, பார்வதி. 2. Siva, சிவன். சடாபாரம், s. The heavy tangled locks of Siva, or of his devotees. (c.) சடாமகுடம்--சடாமுடி, s. The entangled hair of Siva formed into a crown. (c.) சடாமகுடன், s. Siva, whose entangled lock of hair forms his crown, சிவன். சடாமுனி, s. [in metempsychosis.] The soul of a Brahman in a Muni wearing clotted hair. See பிரமராட்சதை. (c.) சடைக்கஞ்சா, s. The female of the கஞ்சா plant. See கஞ்சா. சடைக்கந்தகம், s. Sweet flag, வசம்பு. (M. Dic.) சடைச்சி, s. A kind of cork tree from which toys are made, நெட்டி. Aeschynomene, (L.) 2. An aquatic plant, பாசி. Ceratophyllum demersum, (L.) (சது.) 3. A plant, கீரிப்பூண்டு. 4. A mineral, பொ ன்னிமிளை, Bismuth pyrites. சடைச்சிவேர், s. A plant, Achyranthes corymbosa, (L.) சடைத்தேங்காய், s. [prov.] A cocoanut whose husk abounds with fibres. சடைநாகம், s. A kind of ornament worn by women on the hair, ஓரணிகலம். சடைநாய், s. A shaggy dog. (c.) சடைபற்றிப்போக, inf. To grow bushy, shaggy, rough, as hair. 2. To become thick, as branches. சடைபில்லை--சடப்பில்லை, s. A kind or round golden ornament for the head of women. Madras usage. In other places,லாக்கடி. சடைபின்ன, inf. To plait the hair. சடைப்பயிறு, s. A kind of grain. சடைப்பாசி, s. A kind of moss--as சடைச்சி, 2. சடைப்புல், s. A kind of grass. See புல். சடைப்பூச்சி, s. [loc.] A species of bushy caterpillar. (R.) சடைமுடி, s. The சரக்கொன்றை tree. சடைமுடியோர், s. Ascetics who wear entangled hair in imitation of Siva, தாபதர். சடையன், s. (fem. சடைச்சி.) One who wears an entangled plait of hair. சடையாணி, s. A flat-headed nail. (c.) சடையாண்டி, s. A religious mendicant with matted hair. சடையோன், s. Siva, the god who wore dishevelled hair. 2. Veerapatra. (சது). சடைவளருதல், v. noun. Growing of entangled locks. சடைவிழ, inf. To become formed, as entangled hair. முறுகுசடை, s. Matted, curly hair. 54)

cittai (p. 183) s. (Tel. ஸி்எ.) [loc.] A leathern vessel for oil, also a bottle, &c., எண்ணெய்த் துருத்தி. 33) *

curai (p. 197) s. A class of gourds, a bottlegourd, ஓர்கொடி, Cucurbita lagenaria, L. 2. Hollowness, tubularity, உட்டுளை, (c.) 3. The teats of a cow or other beast, விலங்கின்முலை. 4. A cow, பசு. 5. (சது.) The head of an arrow, அம்புத்தலை. 6. [prov.] Ferrule, cap, capping, பூண். விரையொன்றுபோடச்சுரையொன்றுமுளைக்குமா...... Will churai (சுரை), spring up when another seed is sown? (i. e.) the nature of children is mostly like that of their parents. சுரையோடு, s. A fragment of bottlegourd shell. (R.) சுரைக்காய், s. Unripe bottle-gourd fruit --used for curry. சுரைக்காய்க்கந்தகம், s. Brimstone in round pieces or sticks. கும்பச்சுரை, s. See கும்பம். பேய்ச்சுரை, s. A bitter gourd. கருஞ்சுரை, s. A black gourd. சுரைக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. சுரைக்குடுக்கைக்கின்னரம், s. A lute whose calabash is made of the bottlegourd shells--commonly used among the lute players. சுரைபோட, inf. To make a tubular clasp for the ornaments (c.) சுரைப்பழம், s. The ripe fruit of the gourd, not serviceable for food; hence. 2. (fig.) an incompetent person unfit to manage any trust--as தம்பிசுரைப்பழம். (c.) 2) *

tumpi (p. 247) s. A long gourd, bottle-gourd, சுரைக்கொடி, Cucurbita lagenaria, L. W. p. 38. TUMBI. 51)

turutti (p. 248) s. A bellows, உலைத்துருத்தி. 2. A leathern bag or bottle for carrying water, &c., நீர்த்துருத்தி. 3. A kind of leather squirt for sprinkling perfumed water, &c. (See மட்டத்துருத்தி.) (c.) W. p. 42. DRUTI. 4. (சது.) Islet, spots of dry land in a river, ஆற்றிடைக்குறை. துருத்திக்கழுத்து-துருத்திக்குழற்பண்ணை --துருத்திக்குழாய்--துருத்திமூக்கு, s. The nose of a bellows made of a sleep skin, being the neck of the skin. துருத்திப்பாணம், s. A leathern bag filled with gun powder used as a rocket, or to blow open a gate, &c. துருத்தியூத, inf. The blow a bellow. 44) *

tōl (p. 264) s. [pl. தோல்கள், தோற்கள்.] Skin, leather, hide, cuticle, membrane, சருமம். 2. Rind, peel, scales or coats of the onion and other bulbous roots, புறணி. 3. Pod, husk of seeds, &c., விதையின்மேற் றோல். 4. Bellows, துருத்தி. (c.) 5. Leathern buckler or shield, தோற்கேடகம். 6. Elephant, யானை. 7. Thin layer, தோற்படலம். 8. (fig.) A thing of no value, பிரயோ சனமில்லாதது. 9. Misfortune, ill luck, loss, அபசயம். 1. Beauty, அழகு. 11. A diffusive style in poetry, as one of the eight beauties of composition, எண்வகைவனப்பினு ளொன்று. 12. Word, சொல். தோலன்-தோலான், s. [prov. தோலுணி.] [fem. தோலான்.] A mean, good-for-nothing person, அற்பன். தோலுரிக்க, inf. To skin, to peel, to flay. தோலூறப்போட, inf. To soak skins as a tanner. தோலைச்சீவ, inf. To scrape off the skin or the coat of a kernel. தோல்சுருங்க, inf. To shrivel, shrink, as skins. தோல்தனம், s. [prov.] Imprudence. தோல்நாய், s. [prov.] A hunting dog, a greyhound, ஓர்நாய். தோல்பதமிட--தோல்பதனிட, inf. To dress or tan leather. தோல்பற்றப்பண்ண, inf. To encrust, cause a crust to form. (R.) தோல்புரைய, inf. To sew or fasten with thongs. தோல்முட்டை, s. An egg laid before the shell is hard. (c.) தோல்வினைஞர்--தோல்வினைமாக்கள், s. (plu.) Workers in leather, சக்கிலியர். (p.) தோல்வைக்க, inf. [prov.] To form new skin as healing sores. தோற்கட்டு, s. Armor for the lower part of the arm, chiefly of leather, கோதை. தோற்கட்டடம், s. Leather band. தோற்கருவி, s. Instruments made of skins, as drums, tabors, &c., one of the five kinds of musical instruments, பஞ்சகருவியிலொன்று. தோற்கவசம், s. A leathern jacket. தோற்குல்லாய், s. A leathern cap. தோற்சித்தை, s. A leathern bottle or vessel. See சித்தை. தோற்செவி, s. Auricle of the ear, புறச்செவி. 2. Creatures having the external ear. தோற்பரம், s. A buckler, a leathern shield, தோற்சேடகம், (சது.) 2. Boots, நெ டுஞ்செருப்பு. தோற்பறை, s. A leather bag. See தோப்பறா. தோற்பனாட்டு, s. [prov.] Thin layers of the juicy substance of palmyra fruit, dried. தோற்பாடி, s. A mean, worthless woman, a strumpet. See தோய்ப்பாடி. தோற்பாய், s. An undressed skin for a seat. தோற்பாவை, s. Lethern puppets. தோற்புரை, s. Pores of the skin, தோ லின்றுளை. 2. [prov.] Any membranous part of the body, சவ்வுள்ளஇடம். தோற்பை, s. A leathern bag of bottle. தோற்பைமுலை--தோப்பைமுலை, s. Flabby breast of a woman. (R.) தோற்பெட்டி, s. A leather trunk. தோற்றானம், s. A leather vessel, சித் தை. 2. A cartouch box, வெடிமருந்துப்பை. தோற்றுன்னர், s. [plu.] Shoe-makers, செம்மார். 2. As தோல்வினைஞர். (சது.) தோற்றேங்காய், s. [prov.] An unhusked cocoa-nut, உரியாததேங்காய். 58)

pṟi (p. 303) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be displaced suddenly, to escape, to slip out, to run away, as a horse, சுழிய. 2. To be capsized, to give way, to tilt or be on the poise, நிலைபெயர. 3. To escape, as breath in breathing, sighing, &c., or as air from a bottle; to fly off, as steam, heat from the system, &c., வெளிப்பட. 4. To fly as an arrow, to be discharged, பிரயோகிக்கப்பட. 5.To explode, to be voided, as wind &c., from the stomach or bowels, வெடியெழ, 6. To move forward, as the sight in reading, the feet in walking முன்செல்ல. (c.) 7. To overflow, as tears; to flow off quickly, as water, சொரிய. 8. To be gone or lost. as property, office, influence, இல்லாமற்போக, 9. [in combin.] To be at a distance, to get to a distance, தூரப்பட. 1. To sink in, as the belly by hunger, the cholera, &c., ஒட்டிப்போக. 11. (R.) To be gathered, as tribute, debt, &c. அவனுக்குப்பறியவில்லை. He has not succeeded. கடன்பறியவில்லை. The debt is not collected. பறிந்துபோகிறமேகங்கள். . . . . . .Disappearing clouds. அவனுக்குமூச்சுப்பறிகிறது. He sighs. பறிய, inf. [adv.] A little further.-For the compounds expressing the different meanings, see சத்தம்,, சூடு, பிராணன். வாயு, &c. பறியப்பார். Look further on. பறியவிட, inf. To let go, let fall out. பறிவு, v. noun. Discharge, sudden dislodgement, slipping out, கழிவு. 2. Snapping, explosion, அதிருகை. 3. Giving way, as a post, நிலைபெயர்கை. 4.Sinking, falling in, as of the belly, ஒட்டுகை. 50)

puṭam (p. 322) s. Refining metals, or sublimating medicines by fire, or sometimes by placing them in the sun, or among grain, உலோகங்களையும், மருந்துகளையுஞ்சுத்திசெய் கை. 2. [fig.] The refining or sublimating vessel as placed in the fire. W. p. 539. PUT'A. 3. (Sa. Sp'hut'a.) True daily motion of a heavenly body ascertained by calculation. புடபுத்தி. 4. Celestial longitude, as சுத்தப்புடம், இலக்கினபுடம். 5. Place, location, spot, இடம். 6. Side, outside, புறம். (சது.)--Note. In sublimating medicines different tests are given according to the number of வறட்டி, or pieces of dried cowdung used for the fire; as கா டைப்புடம், the quail-test with one piece; கவுதாரிப்புடம், the partridge, with three; குக் குடபுடம், the fowl, with ten; வராகபுடம், the hog-test with twenty, or the greater; கன புடம், with, fifty; கசபுடம், the elephant-test with a hundred, or, as most say, one thousand, when all will be finished. There are also சூரியபுடம், exposure to the sun; தானிய புடம், purification of oils by placing them in grain; பூமிபுடம், or பூடம், of salts by placing them in the earth, in bottles. புடமிட--புடம்போட,புடம்வைக்க, inf. To refine metals, or sublimate medicines. புடவிக்கேபம்--புடவிட்சேபம்--சுத்தவிக் கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [also புடநதி.] The true celestial latitude of a heavenly body. 2. Apparent distance of the centres of the sun and moon at conjunction, being the sum (or difference, as the case may be), of the three விக்கேபம். சசிவிக்கேபம், இரவிவிக்கேபம், and நித்தியவிக் கேபம். 34)