acākkiratai (p. 6) s. [priv. அ et சாக் கிரதை.] Unwatchfulness, inattentiveness, விழிப்பின்மை. (c.) 14) *

kiritacākkiri (p. 109) s. One of the musical modes, including several tunes, ஓர்பண். (சது.) 113)

cākkṭai (p. 174) s. A sluice, conduit, gutter for carring off filth, &c., சாலகம். 2. (fig.) Slush or contents of the gutter. (c.) 35) *

cākki (p. 174) s. An eye witness. See சாட்சி. 36)

cākkipākki (p. 174) s. [prov. in drunkard's language.] The additional or extra quantity of grog, liquor, &c., கொசறு. (c.) 37) *

cākkiyam (p. 174) s. The Buddhist religion, from its founder S'a'kya, புத்தமதம். 2. Society, association, கூட்டம். W. p. 836. சாக்கியநாயனார், s. The name of a Buddhist who became a convert to Saivism, noted for casting a stone daily on a Sivalingam, according to a vow, (though pretending to do it from conempt) for which he obtained the grace of Siva, எறிபத்தர். 38) *

cākkiyar (p. 174) s. Buddhists, பௌத்தர். 2. Buddhu, the real or supposed tounder of the Buddhist religion, ஆதிபுத்தன். (p.) 39) *

cākkiratai (p. 174) s. (com. ஜாக்கிறதை.) Wakefulness, vigilance, circumspection, விழிப்பு. W. p. 346. JAGRAT. 2. Activity, diligence, industry, சோர்வின்மை. (c.) சாக்கிரதைப்படுத்த, inf. To provoke or excite to activity, diligence, &c., to hasten, துரிதப்படுத்த. சாக்கிரதைசெய்ய, inf. To make things ready to effect an object. சாக்கிரதையாய்ப்பார்க்க, inf. To watch diligently. 40) *

cākkiram (p. 174) s. Wakefulness, நனவு. W. p. 346. JAGRAM.. 2. One of the five states or stations of the soul--that in the forehead, in hours of wakefulness. See அவத்தை, also இந்திரியம். (p.) சாக்கிரத்தானம், s. The wakeful station of the soul; [ex தானம்.] சாக்கிரத்திற்சாக்கிரம், s. The most active, intelligent exercise of the soul while in the சாக்கிரம் station. சாக்கிராதி, s. The wakeful state, &c., the five states or stations of the soul; [ex ஆதி.] (சிவ. சித்.) சாக்கிராவத்தை, s. As சாக்கிரம், 2. 41)

cākku (p. 174) s. [vul.] Pretext, color, cloak, excuse, போக்கு. 2. (for.) A sack, a cornbag, தானியப்பை. 3. The pocket in a jacket, சட்டைச்சரக்கு. (c.) 4. (R.) Gold, பொன். Compare சொக்கு. நொண்டிக்குதிரைக்குச்சறுக்கினதேசாக்கு. Stumbling is the excuse of a lame horse. சாக்கிட, inf. [loc.] To make an excuse, போக்குச்சொல்ல. சாக்குப்போக்கு, s. Excuses, pretext. (c.) சாக்குமாண்டி, s. [prov.] A lazy, dull, stupid or ugly person, மண்ணையன். 42) *

cākkai (p. 174) s. The family-priest. See பு ரோகிதன். 2. The attendant prognosticator of a king, கருமத்தலைவன். (சது.) (p.) 44) *

nācākkiram (p. 273) s. Tip of the nose--as நாசிகாக்கிரகம். 45) *

pīccākktti (p. 320) --பீச்சாங்கத்தி, s. A hand-knife, a jack-knife, சிறியகத்தி. See பிச்சுவா. 26)