cōṭacam (p. 212) s. Sixteen, பதினாறு. W. p. 871. SHODAS'A. சொன்றி, s. Boiled rice, சோறு; [ex சொல், paddy.] (p.) 2. (M. Dic.) Dry ginger, சுக்கு. Compare சொண்டி. சொன்றிக்குழிசி, s. A rice pot, சோற் றுப்பானை. (R.) 42) *

cōṭcvupcārm (p. 212) --சோடசோபசாரம், s. The sixteen acts of worship or honors to be paid to a divine person, a guru, or to an idol as representing the deity. See உபசாரம். 45)

cōṭcāvtāṉm (p. 212) s. The art of performing sixteen different things at the same time; [ex அவதானம்.] 46) *

cōṭaci (p. 212) s. One of the twenty-one யா கம். 47)

cōṭi (p. 212) s. (Hind.) Couple, a set, as சோடு. இதற்குச்சோடியில்லை. There is no match to this. 48)

cōṭi (p. 212) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [vul.] To adorn, beautify, garnish, decorate a town, street, dwelling, person, &c., அலங்கரிக்க. (c.) சாட்சிசோடிக்க, inf. To instruct suborned witness, and prepare them to give evidence. (c.) சோடித்துச்சொல்ல, inf. To exaggerate. பந்தல்சோடிக்க, inf. To adorn the marriage saloon. சோடிப்பு, v. noun. Adorning, decorating. 49)

cōṭiṉai (p. 212) s. (Hind. Jorna.) Adorning, dressing. 2. Decorations, ornaments (not for the person). 3. Attire, ornaments for a play, சிங்காரிப்பு. (c.) சோடினைகட்ட, inf. [prov.] To attire one's self for a play. சோடினைக்காரன், s. The maker of attire for a play. கூத்துச்சோடினை, s. Attire for acting. ஆண்சோடினை, s. The attire of a male for the stage. பெண்சோடினை, s. The attire of a female. 50)

cōṭu (p. 212) --சோடி, s. (Hind.) Pair, couple, brace, set, இரட்டை. 2. Coat of mail, கவசம். 3. Equality, likeness, similarity in person, animals or things, இணை. 4. A pair of Indian shoes, or leathern sandals, தொடுதோல். 5. Gradual increase or decrease of things, in a series, இணையான வை. (c.) சோடுபிரியாமலிருக்கிறார்கள். They are always united, constant in affection. சோடணிந்துசண்டைசெய்ய. To fight a duel, putting on a coat of armor. சோடானஆட்கள். s. Persons of a sort; those of equal appearance, stature, abilities, &c. கோடுபிரியாதஅன்றில், s. The nightingale of India, said to be closely attached to its mate. சோடுகட்ட, inf. To join two kinds together. 2. [in draughts.] To make a set, pair, couple, match, fellow or mate. சோடுபார்க்க, inf. To see whether two persons or things will pair. சோடுபெயர்ந்தகாய், s. [in draughts.] A pair removed, that is, two knobs from the squares, which is unlawful without a lucky fall of the dice. சோடாய்த்திரிய, inf. To go in company with one, to march in file. சோடாய்வளர்க்க, inf. To nurture or train up together. சோடுபோட்டுக்கொள்ள, inf. To put on a pair (of shoes). ஒருசோடுபுறா, s. [improp.] A pair of doves, male and female. ஒருசோட்டுப்புறா, s. Doves of a kind. 2. A pair of doves. இவனுமவனுமொருசோடு. This man and that are exactly a match; i. e. alike in appearance, disposition, age, &c. தலசை்சோடு, s. A helmet. 51)

cōṭai (p. 212) s. [prov.] A tree which is unfruitful, stinted or withered, காய்த்தோய்ந்த மரம். 2. (fig.) Failure, in the accomplishment of an attempt, காரியப்பிழை. 3. Faintness, languor, சோர்வு. (c.) See சோஷை. சோடைபற்ற, inf. To become stinted, unfruitful, &c. சோடையன், s. [prov.] A stinted, sickly person. 52)

cōṭṭā (p. 212) s. (Hind.) A club, rod, stick, ஓர்தடி. (c.) சோட்டாத்தடி, s. A baton with a curved end. 53)

cōṭṭai (p. 212) s. (sometimes சோஷை.) [prov.] Eager desire, longing for, yearning after a child, as a mother, பேராசை. 2. Fondness, delight, இச்சை. (c.) ஆட்டைக்கொருமுறைகாணச்சோட்டையில்லையோ Have you no desire to see me even once a year? [prov.] சோட்டைதீர்க்க, inf. To satisfy one's longing desire. சோட்டைதெளிய, inf. To be relieved as to one's longings. சோட்டைப்பட, inf. [prov.] To long for a dear friend. சோட்டைப்பண்டம், s. [prov.] Food which one greatly desires. பால்சோட்டை, s. Desire after milk --as an infant. 54) *

viccōṭu (p. 390) s. An old one [of a pair.], inequality, ஒவ்வாதது; [ex வி, priv. et சோடு.]