aḷvu (p. 33) s. Measure, degree, proportion, quantity, magnitude, size, capacity, bound, limit, compass, number, standard, வரையறை. 2. The proper or required measure, the complement number, size, weight, &c., மட்டு. 3. With உம், it expresses a limited extent of measure, time, distance, &c., as அவ்வளவும், only so far, even so much. 4. Suffixed to participles, it means when, as soon as--as பார்க்குமளவில், as soon as seen. 5. A measure or thing to measure with, அளவுகருவி. There are four kinds of measurement; viz.: 1. எண்ணல், computation. 2. எடுத் தல், weight, measurement by balance. 3. முகத்தல், measurement of capacity--as dry of fluid measure. 4. நீட்டல், measurement of extension, a long measure and land measure.--Some add a fifth தெறித்தல், jerking with finger. இராசா அளவிற்கேறிற்று. It has gone up to (the limit of) the king; i. e. it is too late now to adopt measures to prevent it. காரியத்தளவிலேயொன்றுமில்லை. There is no importance in the thing--it matters not. குலத்தளவேயாகுங்குணம். According to the caste will be the disposition. அவன்வருமளவும். Till he comes. மேகமண்டலமளவும். As high as, or as far as the region of the clouds. என்னளவிலேயிப்படிநடந்தது. It has so happened to me; at least in my case, &c. தன்னளவிலே கொண்டாடிக்கொண்டான். He limited the feast to his own circle. அளவடி, s. A line containing four metrical feet, நாற்சீரால்வருமடி. அளவடிவிருத்தம், s. A விருத்தம் verse of four lines, each of which contains four feet, நேரடிவிருத்தம். அளவழித்தாண்டகம், s. A kind of poem, ஓர்பிரபந்தம். அளவறுக்க, inf. To find out, ascertain a number and decide, வரையறுக்க. அளவற்றது--அளவில்லாதது. appel. n. That which is beyond number, measure, weight, &c. அளவாக, inf. [used adverbially.] Moderately, to a limited extent, according to. அளவிட, inf. To estimate, calculate. 2. To guess, conjecture. 3. To measure, explore, fathom. 4. To investigate, examine, search into. அவனை அளவிடக்கூடாது. One cannot fathom him. அளவிடப்படாத, neg. rel. part. Incomprehensible. அளவிடை, v. noun. Measuring, admeasurement, அளவிடுகை. 2. Estimation, calculation, guess, மதிப்பிடுகை. 3. s. Weight, நிறை. 4. Capacity, extent of one's power. நிருவாகம். சத்துருவையளவிடைபார். Estimate an enemy's power. அளவியற்றாண்டகம், s. A kind of poem. அளவிறக்க, inf. To exceed the measure, the appointed limit, &c., எல் லைகடக்க. 2. To transgress, violate a rule, மீற. 3. To exceed all bounds, be immeasurable, inconceivable, எண்ணிறக்க. அளவிறந்தபொருள், s. Immense property beyond the power of calculation, a thing incomprehensible, a mystery. அளவின்மை, neg. v. noun. Immeasurableness, countlessness, immensity. அளவுகோல், s. A land measurer's rod. அளவுநாழி, s. A stamped measure. அளவுபடுத்த, inf. To measure, ascertain, to limit. அளவெடுக்க, inf. To take a measure, dimensions, &c., of a thing. அவ்வளவு--இவ்வளவு, s. So much, so many. அவ்வளவும், Even so much, only of far, that is all. எவ்வளவு, s. How much, how many. நேற்றளவு. Up to or till yesterday, in the course of yesterday. நேற்றையளவிலேசெய்தியிப்படி. The news were so up to yesterday. இன்றளவும். Until this day, in the course of to-day. 14)

āṇ (p. 38) s. A male of the human race, or inferior animals, ஆண்பாற்பொது. 2. The male of human species, man, ஆண்மகன். 3. (p.) Manliness, eminence, superiority, தலைமை. ஆணங்காய், s. The branched spadix of the flowers of a palm tree, ஆண் பனையின்காய். (c.) ஆணரி, s. Male jackall, ஓரி. ஆணாப்பிறந்தவன், s. A male, one born a male. ஆணாள், s. [in astrology.] The male division of the lunar asterisms, observed in horoscopes, ஆண் நட்சத்திரம். ஆணெழுத்து, s. A short vowel, or a short animated consonant, குற்றெழுத்து. ஆண்கிரகம், s. In the Hindu system of astrology, any one of the three planets, Mars, Jupiter, or the Sun, ஆண் கோள். ஆண்குறி, s. Membrum virile. ஆண்கூத்து, s. A male character in the drama. ஆண்டகை, s. A king, அரசன். 2. A manly person, சிறந்தோன்; [ex தகை, befitting.] (p.) ஆண்டகைமை, s. Manliness, fortitude, inherent bravery, வீரம். (p.) ஆண்டொழில், s. Exploits, mighty deeds, heroism. (p.) ஆண்டொழின்மைந்தன், s. Arjuna, அருச்சுனன். (p.) ஆண்பறவை, s. The cock, the male of any bird, சேவல். ஆண்பனை, s. The male of the palmyra tree. ஆண்பன்றி, s. A hog, boar, ஒருத் தல். ஆண்பாடு, s. The male energy, ஆண்குணம். 2. Man's affair or work. ஆண்பாடுபெண்பாடுபட்டது. The man and woman labored. ஆண்பால், [in grammar.] The masculine gender, male sex, புல்லிங்கம். 2. Masculine qualities, ஆண்டன்மை; [ex பால், class, nature.] (p.) ஆண்பிள்ளை, s. A male child, a boy, a person of the male sex in general. 2. A man of priority, a head-man. 3. A clever man, or a man of capacity. ஆண்பிள்ளைசிங்கம், s. A bold, heroic, intrepid man, one who does bravely, signalizes himself--a term of applause, வீரன். ஆண்மகன், s. An eminent man. 2. A man. 3. A husband. 4. A son. (p.) ஆண்மரம், s. The class of trees whose interior is hard, solid and suitable for timber, உள்வயிரமுள்ளமரம். 2. The செம்மரம். ஆண்மாரி, s. A masculine woman, a scold, a termagant, an amazon. ஆண்மை, s. Manliness, courage, fortitude, intrepidity, energy, manhood. 2. Strength, vigor, virility. 3. (p.) Truth, certainty. நானென்றவாண்மை. Presumption, selfconceitedness, pedantry. ஆண்வழி, s. Family descent in the male line, any peculiarity in the male line. 26)

āḷ (p. 43) s. A person, grown man, ஆண் மகன். 2. A man of property, power, influence, consequence, &c., ஆடவன். 3. A servant, slave, அடிமை. 4. A laborer, messenger, கூலியாள். 5. A devotee, தொண்டன். 6. The common termination of the third person singular feminine, பெண்பாற்படர்க்கை யொருமைவிகுதி. ஆளானான். He has attained to manhood, has become a person of consequence. அவனதற்காளோ? Is he competent for that? மரங்களாளாய்ப்போயின. The trees have arrived at maturity. ஆட்காட்டி, s. The forefinger, சுட்டுவிரல். 2. A bird, the lapwing, which screeches on the approach of a person by night, ஓர்பறவை. ஆட்கூலி, s. The hire of a workman. ஆட்கொல்லி, s. A murderer, manslayer, homicide, assassin, கொலை காரன். 2. (fig.) Gold, money, பணம். ஆட்கொள்ள, inf. To employ as a servant, admit as a worshipper, devotee, &c.--used in reference to the deity, or a great person--implying grace or condescension in the receiver, and benefit to the person taken, அடிமைகொள்ள. ஆட்பட, inf. To become a servant, devotee, &c., commonly to a deity. 2. [prov.] To rise from obscurity, become a man of some property, or consequence. 3. To come to manhood. 4. To regain strength, &c., after sickness. அவனென்னாலேயாட்பட்டான். He became eminent by me. ஆட்படுத்த, inf. To adopt one as a devotee, servant, &c. 2. To raise a person from obscurity. 3. To rear, bring up a person from a child to a man, cherish, nourish. ஆட்பார்க்க, inf. To seek another. 2. To watch as a thief, guard himself against detection. 3. To look for persons for any bad purpose--as a prostitute, &c.--as Yama the god of death. ஆட்பார்த்துழலுமருளில்கூற்றுண்மையால். Since Yama the merciless god of death, who goes about looking for his victims, does actually exist. (நாலடி). ஆளரி, s. Vishnu in his incarnation as a lion. ஆளன்கீழப்பெண்சாதி, s. A wife. ஆளானவன், s. One who is arrived at the state of manhood. 2. One who is become eminent, or exalted over others. ஆளொட்டி--ஆளொதுங்கி, s. A hiding place, மறைவு. 2. A sentry-box, காவற்கூடு. ஆளோட்டி, s. A slave-driver, task-master, overseer of workmen, ஆளை வேலைகொள்வோன். ஆள்தேறுதல், v. noun. Recovering strength or stoutness. ஆள்த்திட்டம்--ஆட்டிட்டம், s. Depth, capacity of a person. 2. Marks for recognizing a person, recognizance. ஆள்வணங்கி, s. A tree, Ficus, L. ஆள்வினை, s. Energy, alacrity, diligence, application, exertion, perseverance, an enterprise, முயற்சி. 2. Bravery, உற்சாகம். (p.) ஆள்வினையுடைமை, s. The possession of energy. (p.) வீட்டாள், s. A house-servant. சிற்றாள், s. A servant boy. 58)

iṭm (p. 45) s. Place, room, site, situation, location, spot, station, ஸ்தானம். 2. Ground, foundation, reason, &c., in argument, ஆதாரம். 3. House, one's own place, residence, வீடு. 4. Breadth, width, extension, அகலம். 5. Time, ability, opportunity, convenience, ஏது. 6. (p.) Greatness, பெருமை. 7. The left side, இடதுபக்கம். 8. The three persons in pronouns, மூவிடம்.-They are தன்மை, the first person--முன்னிலை, the second person--and படர்க்கை, the third person. 9. Wealth, riches, prosperity, செல்வம். 1. The air, ஆகாயம். 11. Expanse, spaciousness, விசாலம். இடம்படமெய்ஞ்ஞானங்கற்பினும். Though extensively taught in divine knowledge, (இடம். 11.) (நாலடி.) இடம்படவீடெடேல். Do not build too spacious a house. கேட்டவிடத்திலில்லையென்கிறான். On being asked, he said no. இடக்கை--இடங்கை--இடதுகை, s. The left-hand. இடங்காட்ட, inf. To indulge one, to humor, encourage, &c. இடங்காரம், s. The left hand of a double drum, the end of which is glued, முழவினிடப்புறம். இடங்குறுக--இடமிடைய, inf. To be confined, be narrow, close, to want room to pass, &c., இடம்நெருங்க. இடங்கெட்டபாவி, s. An utterly destitute person, a miserable wretch. இடங்கேடு, s. Poverty, தரித்திரம். இடங்கொடாமை, neg. v. noun. Non-concession, non-indulgence, obstinacy, முருட்டாட்டம். 2. An assumed indifference, &c. in one who has done wrong and conceals it, sang froid, பிடி கொடாமை. இடங்கொடுக்க, inf. To give place, yield, admit. 2. To allow, permit, suffer, grant liberty, permission. இடங்கொள்ள, inf. To take up room, இடம்பிடிக்க. 2. To be spacious, capacious, விசாலமாயிருக்க. இடங்கொள்பூதலம். The wide-spread earth. (நைட.) இடங்கோல, inf. To gain a footing, establish one's self in place. 2. To take preparatory measure, make interest with one, &c. 3. To make larger, wider--as in digging a well, a foundation, &c. இடசாரி--இடச்சுற்று, s. Turning, wheeling, &c. to the left--as in dancing, military tactics, horsemanship, &c. இடஞ்சுழி, s. A curl on the body to the left. இடந்தலைப்பாடு, s. One of the துறை in love poetry--the meeting of lovers in a place previously agreed upon. இடமயக்கம்--இடமலைவு, s. Ascribing things to unnatural places--as pearls to the mountain, gold to the sea, &c. திணைமயக்கு. இடமற்றபிள்ளை, s. A child without fortune. இடமானம், s. A spacious place. 2. An honorable place, (Old Dic.) இடமானமானவீடு, s. A spacious house. இடம்பாடு, s. Width, spaciousness, extensiveness, விசாலம். 2. Wealth, prosperity, greatness, affluence, செல்வம். இடம்பார்க்க, inf. To seek or find a place, a situation, an opportunity. இடம்புரி, s. A conch, a species of shell from which bangles, or handrings are cut, சங்கு. 2. A left hand shell, இடம்புரிச்சங்கு. 3. A species of medicinal plant forming a drug, ஓர்பூடு. 4. A rope twisted to the left, இடப்பக்க மாகமுறுக்கியகயிறு. இடவகை, s. A house, வீடு. (சது.) 2. Local affinity. இடவழு, s. [in grammar.] The wrong use of one person for another. இடவன், s. [prov.] The left ox in the yoke, இடம்பூண்டவெருது. 2. The fellow or mate in a yoke of oxen, கூட்டெ ருது. இடவாகுபெயர், s. A kind of metonymy-as the place for that which is in it, ஆகுபெயர்களிலொன்று. இடவோட்டம், s. The left-hand passage--spoken of the imaginary planets, இராகுகேது இடப்புறமோடல். 2. Every other three of the lunar mansions, being twelve in number. 66)

kẕl (p. 98) s. The foot, கால். 2. A warrior's ankle rings, வீரக்கழல். 3. Ankle rings worn by the liberal, the beneficient, &c., to encourage a disclosure of wants; the term is often used by syneedoche for the person of the deity or great personage, கொடையாளரணிவது. 4. Sandals, செருப்பு. 5. The கழற்சிக்கொடி. plant. (p.) கழலடி, s. Ankled leg. கழற்காய், s. The fruit of the கழ ற்சி crickles, Guilandina bonducella. கழற்குடம், s. A pot of கழற்சி nuts; i. e. one who teaches not according to the capacity of his pupils, but irregularly, teaching that first which should be taught last. 60)

kirupai (p. 111) s. Grace, beneficence, benignity, mercy, kindness, compassion, benevolence, கருணை. Wils. p. 244. KRUPA. என்மீதில்கிருபையாயிருக்கிறார்--என்னைக்கிருபையா கப்பார்க்கிறார். He is gracious towards me. கிருபாகடாட்சம், s. Benign or gracious looks; compassion, benevolence, கருணை. கிருபாகரன், s. A man of universal benevolence; one who is the seat of mercy or grace, கிருபைக்கிருப்பிடமானோன். கிருபாசமுத்திரம், s. One who is a sea of grace, கிருபைக்கடல். கிருபாசனம், s. Mercy-seat; God--as the centre and seat of mercy and grace. கிருபாநோக்கம், s. A gracious look--as that of the guru on his disciple in his official capacity, as a representative of the deity himself in human form, assumed for the purpose of dispelling the disciple's mental darkness, &c., கருணைநோக்கம். கிருபாமகத்துவம், s. The greatness of mercy. கிருபாமூர்த்தி, s. He whose very shape is mercy, கிருபாசொரூபி. 2. The merciful God, கடவுள். 3. The god who has assumed a shape calculated for the exercise of mercy, கிருபையாலவதரித்தோன். கிருபாலு--கிருபாளு s. A kind, compassionate, gracious person, கிருபையுடை யவன். Wils. p. 244. KRUPALU. கிருபைக்கடல், s. A sea of mercy, கிரு பாசமுத்திரம். கிருபைக்கண், s. A benign or merciful look, அருள்விழி. கிருபைக்கிருப்பிடம், s. One celebrated for philanthropy and general benevolence; lit. the seat of grace. கிருபைகூர--கிருபைசெய்ய--கிருபை பண்ண--கிருபைபுரிய inf. To be gracious, compassionate, benign; to exercise favor or kind feelings. 17) *

kōṭpāṭu (p. 150) v. noun. [Substantively.] Tenets of a religious sect, faith, belief, doctrines, sentiments, opinions, &c., professed, or maintained, கொள்கை. 2. Distinguishing tenets or doctrines; the opinions of the founder of a system and his followers as differing from those of another, மதவொ ழுங்கு. 3. Reception, possession, comprehension, capacity, கொள்கைத்திறம். 15)

cappaṭṭai (p. 160) s. [vul.] Any thing flat, சப்பளிந்தது. hence. 2. The shoulder blade, தோட்பட்டை. 3. A wing--as செம்பட்டை, சிறகு. W. p. 32. CHAPAT'A, and Charpat'a [from Charpa a Sautra root, to be flat or low.] 4. Empty grains, mere husk, பதர். 5. (fig.) An empty, shallow person; one of no capacity, மடயன். (c.) சப்பட்டைவாகு--சப்பட்டைவாக்கு, s. [loc.] The flat side--as of a plank, &c. 35) *

camam (p. 161) s. Evenness, smoothness, மேடு பள்ளமின்மை. 2. Likeness, similarity, sameness, uniformity, ஒப்பு. 3. Equality, equipoise, balance, equilibrium, சரி. 4. Mean, medium, நடு. 5. Moderation, moderateness, mediocrity, மிகை குறைவின்மை. 6. Equity, impartiality, unbiasedness, நடுநிலை. (c.) W. p. 893. SAMA. 7. War, battle, engagement, conflict, போர். 8. Stillness, calmness, quietude, composure, equanimity, அமைவு. 9. [in astron.] Syzygy, கிரகசமநிலை. 1. [in vedantism.] Stoicism, indifference, restraining the appetites and passions, அகக்கரணதண்டம். W. p. 83. S'AMA. 11. (R.) All, the whole, entireness, எல்லாம். சமக்கிராமம், s. A village with the like revenues to another, சமவருமானக்கிராமம். 2. A neighboring village, அடுத்தகிராமம். (R.) சமகட்சி, s. [loc.] A party equal in valor and strength; an equal contest; equality in rank, ஒன்றுபோன்றகட்சி. சமசக்கரம், s. [in geog.] The equator from its being every where equally distant from the poles. [Modern.] சமசந்தி, s. [prov.] Concord, correspondence, uniformity, இணக்கம். சமசந்திரன்--சமதிங்கள், s. [in astron.] Moon's true longitude at the middle of an eclipse, கிரகணமத்தியகாலத்திற்குச்சந்திர புடம். சமதரிசனம், s. Being evident to, or seen by, persons in common. சாதாரணகாட்சி. 2. The capacity to see and comprehend all things alike; omniscience, சமானகாட்சி. சமதளம், s. A plane, an even surface, a level floor, ஒத்ததரை. 2. An equal army, சரிசேனை. 3. (Rott.) A crowd, a multitude, சனதளம். சமதாளம், s. One of the nine kinds of musical measure. See தாளம். சமநிலை, s. Equilibrium, equipoise, medium, mean, நடுநிலை. 2. [in pros.] Poetry composed of words having a due mixture of hard, soft and medial letters, ஓரலங்காரம். சமநிலைவெண்பா, s. A stanza composed of two குறள்வெண்பா, without an extra connective foot in the middle, சவலைவெண்பா. சமநிறை, s. Equipoise, equilibrium. (c.) சமபந்தி, s. Equality in guests at table, விருந்திற்சரிசமம். சமபலம், s. Equal power, strength, &c., சரிபலம். 2. Equal influence--as of any two or more planets in the horroscope, &c., கிரகங்களின்தொத்தபலன். 3. Equal profit, advantage, utility; middling, moderateness--as the united effects resulting from configuration of the planets. சமபாகம், s. A moiety, an equal share, சரிபங்கு. சமபாரம், s. Equiponderousness, ஒத் தபாரம். (c.) சமபூமி, s. A plain country, level ground. (c.) 2. A field of battle, யுத்த களம். சமபோகம், s. Mutual and simultaneous enjoyment in coition. (p.) சமப்பால், s. Medial soil or tract, that which is neither வன்பால் or மென் பால்; hence, maritime soil or district, நெய்தநிலம். 2. Forest soil or district முல்லைநிலம்; [ex பால், soil.] (திவா.) சமப்பட--சமமாக, inf. To be in, or become reduced to, an equilibrium--as the humours of the body or otherwise. 2. To become tranquil, even, level, &c. சமப்படுத்த, inf. To make even, to equalize, balance, poise, level, tranquillize, moderate. சமமானமனம், s. A composed mind, equanimity. (Little used.) சமமின்மை, s. Partiality, bias, want of mental equilibrium, நடுநிலையின்மை. 2. Inequality. சமமுகம், s. One of the fourteen expressions of the countenance, that of the head erect and fixed--as in contemplation, deep thought, &c., தியானிப் பதுபோற்றலையசைவின்மை. See முகம். சமம்பாவிக்க, inf. [loc.] To attempt a similar act, pursuit, &c--as a rival; to emulate, vie, எதிர்பாவிக்க. சமயுத்தம், s. An equal contest, an engagement in which neither party is victorious. சமரசம், s. Peace, tranquillity, சமா தானம்; [ex சமம், calm, et ரசம், state.] 2. Reconciliation, agreement, the act of reconciling opinions, views. &c., seemingly repugnant, சமாதானஞ்சொல்லல். 3. Equality, ஒப்பு. 4. (Rott.) Fellowship, familiarity, ஐக்கம். (c.) சமரசர், s. Companious, familiar friends. (R.) சமரதம், s. A royal car or chariot of war of the third order, that next above, அத்தரதம், and next below மாரதம். See இரதம். சமரதர், s. Warriors fighting in a சமரதம் car, defending themselves and the army equally. (பார.) சமரவி, s. [in astron.] The sun's true longitude at the middle of an eclipse, கிரகணமத்தியகாலத்துக்குச்சூரியபுடம். சமராத்திரம், s. Equinox, equal night. --Note. The word does not seem to mean the equinoctial points. (Modern.) சமரேகை, s. The equatorial circle or line, as சமசக்கரம். (Modern.) சமவிருஷ்டி--சமவிருட்டி, s. Moderate rain, மத்திபமழை; [ex விருஷ்டி, rain.] சமவிலை, s. A moderate price. சமவணி--சமவுவமை, s. [in rhet.] Similitude, simile, ஓரலங்காரம்.

cari (p. 166) (indeclin.) s. Declivity or side of a mountain, மலைச்சாரல்; [ex சரி, to lean.] (p.) 2. A kind of bracelet; an anklet, கைச்சரி, காற்சரி; [ex சரம், string.] 3. Way, road, வழி, (நிக); [ex Sa. Chara, going.] 4. Right, propriety; straightness, exactness, ஒழுங்கு; [ex Sa. Sara, being straight.] 5. Equality, parity, சமம். 6. Agreement, conformity, similarity, ஒப்பு. 7. Identity, ஒருதன்மை; [ex Sa. Chara, being like.] 8. (சது.) Collection, multitude, flock, கூட்டம். 9. [adv.] A term of approbation, equivalent to, right, சம்மதிக்குறிப்பு. சரிதான். That is right, proper, true. அதுவுமிதுவுஞ்சரி. This and that are alike; they are equal to one another. வந்தாலுஞ்சரி, போனாலுஞ்சரி. It is all the same whether he, (or it) comes or not. இதனோடேசரி. This completes it; this is his last; this terminates his life; just so far, &c. எனக்குச்சரியாகநடந்துகொள்ளுகிறான். He does every thing, as I wish. சரியானமட்டும். As much as you need. இதுபெரியோர்க்குச்சரியல்ல. This does not become the great. சரிகாண, inf. To prove just right, exactly equal. 2. To see that a thing is right, or to make it right. 3. To fulfil, நிறைவேற்ற. 4. [prov.] To bring about one's death, கொல்லுவிக்க. சரிக்கட்ட, inf. To compare, to show the comparative qualities of two things. 2. To adjust, to rectify, correct, redress. 3. To satisfy demands, to pay, liquidate. 4. To retaliate, to take revenge, to make reprisals. 5. To render an equivalent. 6. To indemnify, reimburse, compensate. 7. To recompense, requite, reward. 8. [prov.] To compass one's death, to kill--as சரிகாண, 4. சரிக்குச்சரி, s. Like for like, measure for measure. சரிக்குச்சரிபேச, inf. To answer impertinently, to retort. சரிக்குச்சரிக்கட்ட--சரிக்குச்சரிசெய்ய, inf. To render like for like, to retaliate. 2. To return a favour, recompense. சரிசமானம், s. Exact likeness, equality in rank, persons, things, &c., (a pleonasm.) (c.) சரிசாமம், s. [vul.] Midnight. சரிசொல்ல, inf. To second or support--as a motion, &c. 2. To answer for one, To satisfy, to become responsible for. சரிபங்கு, s. Equal share, portion, distribution. சரிபாதி, s. Just half, a moiety. சரிபார்க்க, inf. To compare, identify, --as a copy with the original, ஒத்துப்பார் க்க. 2. To consume, as food, &c., தின்று விட. 3. To use secret arts to accomplish another's down fall. 4. To kill, despatch, கொல்ல. சரிபோக, inf. To go properly--as a tune, a game, a play or other process; to agree, to be to one's liking. 2. [prov.] To become reconciled, to come to an agreement--as contending parties. தனக்குச்சரிபோனபடிசெலவழிக்கிறான். He squanders away his property as he likes. சரிப்பட--சரியாக, inf. To suit one, to be to one's liking, to be satisfactory. 2. To agree, to suit. 3. To become right, proper, correct; to come up to the mark, measure, &c. 4. To succeed; to take effect, சித்தியாக. 5. To be similar, to resemble. 6. To be finished, settled, தீர்ந்துபோக. 7. To die, perish, மடிய. என்மனதுக்குச்சரிப்படவில்லை. I am not at all satisfied (with your decision). அவனுக்குமெனக்குஞ்சரிப்படாது. There is between him and me no union; we can't agree. அதோடேசரிப்பட்டுப் போயிற்று. There remains no more, all is settled. சரிப்படுத்த--சரிப்பண்ண--சரியாக்க, inf. To rectify, correct, adjust, satisfy one's mind. 2. To indemnify. 3. To persude, to prevail on one; to induce consent. 4. To reconcile, to adjust differences, சமரசஞ்செய்ய. 5. To equalize, to balance. 6. (fig.) To kill, கொல்ல. சரிப்பிடிக்க, inf. To finish, to terminate, to fulfil, முடிக்க. 2. To pay off, to liquidate, கடன்றீர்க்க. 3. To overtake or keep even with one in running, learning, &c. 4. [prov.] To aim at, or devise projects for, another's downfall, கேடுவரு விக்க. சரியளவு, s. A right, correct standard. 2. Equal capacity, contents, quantity, &c. சரியொத்துநடக்க, inf. To conform to; to be like another in manners, habits, &c., to agree in. சரியிட--சரிவைக்க--சரிவைத்துப்பார் க்க, inf. To compare, to liken. (p.) 2. To contrast. சரியாக, inf. To be exactly alike, or equal. 2. To be spent, ஒழிய. (R.) இராத்திரிகாலஞ் சரியாயிற்று. The night is gone. சரிவந்தவர்கள், s. appel. n. Equals in rank, talents, wealth, qualities, &c. சரிவயது, s. Middle age, நடுப்பிராயம். 2. Proper age to be wedded, &c. சரிவர, inf. To prove right--as a sum, an experiment, process, prediction, &c. 2. To be alike, to be equal. 3. To agree, tally or correspond with--as statements, reckonings. 4. To be finished, liquidated, fulfilled. தீர. அவன் எனக்குச்சரிவந்தவன். He is of equal standing with me. சரிவர, s. [adverbially.] Satisfactorily. 2. Rightly. 3. Wholly, fully, completely, முழுவதும். 4. Precisely, exactly, திட்டமாய். 5. Abreast, collaterally, ஒருமிக்க. 6. In retaliation, return of like for like. அவனுக்குச்சரிவரக் கொடுத்துத் தீர்த்தேன். I have given, or paid him the due amount. 74)

cāmarttiyam (p. 177) s. [in the first two meanings, சாமார்த்தியம்.] Skill, cleverness, capacity, வல்லமை. 2. Power, strength, ability, பலம். 3. Fitness, suitableness, competency, ஏற்றதிறம். W. p. 919. SAMARTHYA. 4. [prov.] Female puberty, as சாமத்தியம், பக்குவம்; [ex சமர்த்து.] சாமர்த்தியக்கலியாணம், s. [loc.] The second or consummatory marriage ceremony; (provincially,) the ceremony performed on the first appearance of the menses. See இருதுசாந்தி. சாமர்த்தியங்காட்ட, inf. To show one's skill--as சமத்துக்காட்ட. சாமர்த்தியமாக, inf. [prov.] To arrive at puberty, as a girl, பக்குவப்பட. சாமர்த்தியமாகப்பண்ண, inf. To perform a skilful act, to display dexterity. சாமர்த்தியவான்--சாமர்த்தியன், s. A competent, skilful person, as சமத்தன். சாமர்த்தியகுணம், s. See ஈசுரன்பிரபுத் துவம். 32) *

cāmāṉiyam (p. 177) s. Commonness, universality--oppo. to விசேடம், பொது. 2. Entireness, totality, முழுவதும். W. p. 919. SAMANYA. சாமானியமுங் கொண்டுவந்தாற் செய்கிறேன். If you will bring me all the ingredients needed, I will make (the medicine). சாமனியசங்கமம், s. [prov.] Extinction of earthly desires, ஆசையறுத்தல். சாமானியலக்கணம், s. A common, generic characteristic. (p.) சாமானியன், s. A common man, like others; a man of ordinary capacities. 40)

cum (p. 194) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, carry, support--as a load on the head, or shoulder; to carry a burden--as a beast. பரிக்க. 2. To endure, suffer, sustain, சகிக்க. 3. To bear in the womb, கருப்பத் திற்சுமக்க. சுமந்திறக்க, inf. To discharge heavy duties. (p.) சுமந்துபெற்றாள், appel. n. A mother, (lit.) she who brought forth. சுமந்துகொள்ள, inf. To sustain. சுமந்துபோக, inf. To carry away. சுமவாச்சுமை, s. A burdon too heavy to be borne. 2. (fig.) An undertaking above one's capacity. 3. Great pains, very laborious services, மிகுபிரயாசை. பாரஞ்சுமக்க, inf. To bear a weight. 2. To bear the burden of a large family, of government, &c. பழிசுமக்க, inf. To suffer for ill-doing, to bear reproach. சுமப்பு, v. noun. Bearing, carrying. சுமந்தவன்கூலிபெறுவான். He who carries will be paid. அவனையெடுத்துச்சுமந்துதிரி. Take and carry him; i. e., you are now under him. 41) *

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cēṭṭam (p. 207) --சேஷ்டம், s. The month of June, ஆனிமாதம். 2. Eminence, superiority, seniority, rank, முதன்மை. W. p. 355. JYESHTA. 3. Luxuriance of growth, செ ழிப்பு. 4. Blooming as the countenance, அழகு. The second is used for சிரேட்டம், which see. 5. [prov.] (generally used in the negative.) Strength, power, capacity, திராணி. எழுந்திருக்கச்சேட்டமில்லை. He is indisposed to get up. சேட்டங்கெட்டவேளை. Time of poverty, want of money. சேஷ்டபாரி, s. The elder wife. சேஷ்டன்--சேட்டன், s. Elder brother, தமையன். 2. A senior, superior, a person of rank or eminence, மூத்தோன்.-oppos. to கனிஷ்டன். (Sa. jyésht's.) சேஷ்டபுத்திரன், s. The first born son, the eldest son. சேஷ்டமருமகள், s. The husband of one's eldest daughter. சேஷ்டமாயுண்டாக, inf. To thrive, flourish--said of crops. சேஷ்டர், s. (Hon.) [R. C. usage.] The Bishop. சேஷ்டகுரு, s. The superior guru. 29)