cyikkm (p. 166) s. [loc.] Tenuity, fineness, thinness, மென்மை. சயிக்கச்சீலை--சயிக்கத்துப்பட்டா, s. A fine cloth. 6)

cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *

cāṉittiyam (p. 181) --சான்னித்தியம், s. [an elongation of சன்னியத்தியம்.] Presence, nearness, proximity, vicinity, சமீபம். 5)

cilāmatam (p. 186) s. A kind of native arsenic, கன்மதம்; [ex சிலா.] 47) *

ciṟku (p. 189) s. Wing, pinion, feather, plumage. இறகு. 2. The fin of a fish, மீன்சிறகு. 3. The wing of a building, a row of houses, side of street, தெருவின்பக்கம். (c.) 4. Small branching channels for irrigation, நீர்க்கா ற்சிறகு. 5. [prov.] The half of a palmyra leaf, பனைமடலிற்பாதி. 6. The leaf of a door or shutter, கதவுச்சிறகு. Compare சிறை. படைச்சிறகு. The wing of an army. (சிலப்.) மனுஷன்சிறகில்லாப்பறவை. Man is a wingless bird. சிறகில்லாப்பறவைபோல். Like a wingless bird, i. e., forlorn, destitute person. அவருடையசிறகுமுறிந்துபோயிற்று. His wings are broken, i. e., he has lost office or valuable help. சிறகடிக்க, inf. To flap the wing with force as fowls, or as birds commencing flight. சிறகாற்ற, inf. To flutter the wings as some birds after skimming through the air, to rest, as birds. (c.) சிறகுகட்டிப்பறக்க, inf. To go with great swiftness, (lit.) to take wings and fly. சிறகுக்கதவு, s. [prov.] A two leaved door. சிறகுக்குடில், s. [prov.] A small portable hut covered. சிறகுகோத--சிறகுளர, inf. To adjust the feathers with the beak. சிறகுமுளைக்க, inf. To shoot out feathers, to become fledged. 2. (fig.) To become of age, தகுந்தவயசுவர. சிறகுமுளைத்தார்பறவையுங்கற்றார். Those that become fledged (whose wings are grown) learn also to fly, i. e., those raised from a low condition assume airs. வாய்க்காற்சிறகு, s. A branch of a main channel in a garden. (Rare.) 17)

cmilāki (p. 163) s. A pepper plant, திப்பிலி. (M. Dic.) 36) *

ciṇm (p. 182) s. [vul. for சணம், which see.] 2)

caṉapatam (p. 173) s. See under சனம். 56)

cākāṭu (p. 174) s. [an elongation of சகடு.] A cart, carriage, waggon, வண்டி. 2. The fourth lunar asterism, உரோகிணிநட்சத்திரம். (சது.) 23) *

caṉmāṉam (p. 173) s. See under சன். (சது.) 74)