acattu (p. 5) s. [priv. அ et சத்து.] That which is vile, தீமை (பஞ்). 2. Unreality, உண் மையல்லாதது. (c.) 68) *

acatturu (p. 5) s. [priv. அ et சத்துரு.] A friend, நேசன். (p.) 69) *

acattuvam (p. 5) s. [priv. அ et சத்து வம்.] Want of power, வலியின்மை. (p.) 70) *

cattu (p. 159) s. Truth, reality, உண்மை. 2. Virtue, goodness, morality, moral excellance, நன்மை. 3. (c.) Power, strength, essence (as of medicines or of poisons); the principle in animals and vegetables, essential to life and strength, சாரம். 4. The real universal spirit, whether in deity or in separate souls. 5. Sentient knowledge, அறிவு. 6. A person of moral worth, virtue, great learning, &c., a sage, ஞானி. 7. Permanent existence--as distinguished from transitory, உள்ளது. W. p. 884. SAT. (p.) சதசத்து, s. Good and evil, reality and illusion, entity and nonentity, &c. சதசத்துஞானம், s. Knowledge of good and evil. சத்துக்கொடுக்க, inf. To communicate power, strength, tone, &c. சத்தெடுக்க--சத்துவாங்க, inf. To reduce one's strength, power, pride, &c. 2. To extract the virtues od medicinal drugs, சாரத்தைகிரகிக்க. சத்துமத்து, s. The essence of a future germination, contained in the seed or primitive principle, &c. 2. The seed or original principle, as comprising the embryo of the future production. (p.) 67)

catturu (p. 159) s. [improp. சத்துராதி.] A foe, an enemy, an adversary, an antagonist, பகைவன். W. p. 828. S'ATRU. சத்துருத்தனம், s. Hostility, enmity. (c.) சத்துருசயம், s. Destruction of foes. (p.) சத்துருசங்காரன், s. A destroyer of enemies. (p.) சத்துருமித்துரு, s. Enemies and friends. (c.) சத்துருத்தானம், s. [in astrol.] The unfavorable position of a planet at the time of one's birth being the sixth from the rising sign. See தானம். சத்துருபாஷாணம், s. A drug, being an antidote to the poison of snakes, and used in apoplexy, &c., நிர்விஷம். 69) *

cattuvam (p. 159) s. Strength, power, ability, vigor, வலி. 2. Nature, natural quality or disposition, essence, essential principle, சு பாவகுணம். (c.) 3. The first of the three principles in nature, முக்குணத்திலொன்று, 4. Indicative qualities or signs of qualities-as tears to express sorrow, or the erection of the hairs on the body from delight, ஓர்விசேஷகுணம். See குணம். W. p. 885. SATVA. அவ்வளவுசத்துவமுனக்கில்லையோ. Hast thou not so much strength? சத்துவக்குறிவிளக்கம், s. Rhetorical deseription to the life, ஓரலங்காரம். சத்துவங்கெட்டவன், s. An unskillful person. 2. A weak person. (c.) சத்துவகர், s. [in Roman Catholic usage.] Celestials who are gifted with the power of performing miracles being angles of the second order--as சத்திகர். 70)

cilācattu (p. 186) --சிலாசித்து, s. (Com. சலாசத்து.) A fossil or mineral drug, supposed to ooze from mountains, ஓர்மருந்து. 2. Bitumen, மண்தைலம்; [ex சிலா.] W. p. 845. S'ILAJATU. கருப்பூரசிலாசத்து, s. A beautiful gypsum, used as a caustic in medicine. 37) *

cūtakacatturu (p. 200) s. Magnet, காந்தம். (M. Dic.) 4) *

cōracatturu (p. 212) s. Sublimate of mercury, antidote to சோரபாஷாணம், சவ்வீரம். 111) *