centūkku (p. 203) v. noun. Taking up at one lift--as a child or other light thing, நேரா கத்தூக்குகை. 2. A kind of verse, ஓர்வகைப் பாட்டு; [ex செம்மை, straightness.] செந்தூக்காய்த்தூக்கிக்கொண்டுபோனான்.....He snatched away, took from the midst. 17)

centūrm (p. 203) s. [in medicine.] Red chemical preparation. See சிந்தூரம். (c.) செந்தூரத்தாசி, s. Sulphur, கந்தகம். (M.Dic.) 18)

centūḷ (p. 203) s. Red dust, also dust red from the blood of the slain in battle--oppos to கருந்தூள். (c.) செந்தூள்கருந்தூள்பறக்கிறது. An expression denoting the flerceness of combat or the vehemence of the cavaliers in the battle. 19)