intu (p. 46) s. The moon, சந்திரன். 2. Crude camphor, பச்சைக்கர்ப்பூரம். Wils. p. 131. INDU. 3. A bear, கரடி. 4. A charcoal, கரி. 5. A kind of prepared arsenic, கௌரிபாஷாணம். 6. The river Indus, சிந்து நதி. இந்துகாந்தம், s. The lunar gem, the moon-stone, சந்திரகாந்தக்கல். இந்துஸ்தானி, s. The Hindustani language, ஓர்பாடை. இந்துதேசம், s. India, a country, சிந்துதேசம். இந்துரவிகூட்டம், s. The conjunction of the sun and moon, the new moon, அமாவாசியை. இந்துரேகை, s. A digit of the moon used in Hindu Astronomy, சந்திர கலை. 21)

iruntu (p. 50) --இருந்தை, s. Charcoal, கரி. (p.) இருந்தும்வெளிறும்வினை. Sin so dark as to cause even charcoal to look pale. (புலியூரந்.) 76)

uṇkku (p. 59) கிறேன், உணக்கினேன், வேன், உணக்க, v. a. To cause to wither or to fade; to dry with fire, in the sun, &c., உலர்த்த. 2. To grieve one, to wound the feelings, வருத்த. (p.) பாலாற்கழீஇப்பலநாளுணக்கினும்வாலிதாம்பக்கமிரு ந்தைக்கிருந்தன்று. Though you wash charcoal in milk and dry it ever so long, it will not become white. (நாலடி.) மீனுணக்கல், v. noun. Drying fish. (அகப்பொருள்விளக்கம்.) 111)

umi (p. 62) s. Husk, chaff, hull, bran, தானியங்களினுமி. (c.) உமிக்கரப்பான், s. A small kind of eruption especially in children. உமிக்கரி--உமிச்சாம்பல், s. Ricehusk, charcoal used for cleaning the teeth, polishing metals, &c. உமிக்காந்தல், s. A fire by ricehusks. உமிக்கூர்--உமிமூக்கு, s. The apex of rice chaff broken off, or several of them. உமிச்சட்டி, s. A vessel containing chaff in which fire is kept alive. உமிச்சிரங்கு, s. A superficial troublesome kind of itch. See நமைச் சிரங்கு. உமித்தவிடு, s. Bran mixed with fine or broken chaff given to cows, coarse bran. உமிநகம், s. Very thin nails. கூருமி, s. See உமிக்கூர். குற்றுமி, s. Broken husk. 76)

erukku (p. 73) s. A coarse, milky shrub, the charcoal of which is used in making gun-powder, ஓர்செடி, Calotropis gigantea. எருக்கமாலை, s. A garland of the flowers of the aforesaid shrub: 1. Worn by Siva. 2. Upon the neck of a malefactor before he is executed. 3. Used in adorning the corpse of a bachelor. எருக்கம்பால், s. Milk of the எருக் கு, useful in leprous and other cutaneous diseases, எருக்கினதுபால். எருக்கம்வேர், s. Root of the எருக் கு, employed medicinally for various purposes, எருக்கினதுவேர். வெள்ளெருக்கு, s. A white species of the above shrub. வெள்ளெருக்கஞ்சடைமுடியான். Siva whose matted hair is decorated with a garland of its flowers. (இராமா.) 93)

kri (p. 96) s. Charcoal, நெருப்புக்கரி. 2. Blackness, crock, snuff of a lamp &c., கரு மை. (c.) 3. (p.) Poison, நஞ்சு. 4. The hard part of timber, வைரம். 5. Witness, evidence, testimony, சாட்சி, 6. Example illustration, திருட்டாந்தம். மயிர்ச்சுட்டுக்கரியாகுமா. Can charcoal be made of hair? i. e. what profit can accrue from mean savings, &c. அவளொருகரிநாய். She is a black dog; i.e. she is an ugly creature. கரிகறுக்க, inf. [vul.] To grow black, to become very dark, மிகக்கறுக்க. கரிகறுத்துப்போயிற்று. It is become as black as charcoal. கரிகறுத்தமுகம், s. A face as black as charcoal either naturally, or with rage. கரிக்கட்டி, s. A piece of charcoal. கரிக்கட்டை, s. A quenched firebrand. கரிக்காரன், s. A charcoal dealer. கரிக்காந்தல், s. [prov.] Particles of charred olas, rice husk and such-like thin substances, cinders of light bodies. See கரந்தல். கரிக்கிடங்கு, s. A pit or hole for burning charcoal. கரிக்குடல், s. [prov. vul.] The great gut, the rectum, மலக்குடல். கரிக்குருவி, s. A black bird greatly esteemed for its song, கஞ்சனம். It is said to peck crows and other large birds and to drive them away, Graceola religiosa. 2. A small black bird, ஓர்சிறுகுருவி. கரிக்கொள்ளி, s. A charred brand extinguished, குறைக்கொள்ளி. கரிக்கோடிடுதல், v. noun The appearing of soft hairs on the chin of young men. கரிச்சட்டி--கரிப்பானை, s. Begrimed, smutty pots. கரிச்சாம்பல், s. Black ashes, கறுத் தசாம்பல். கரிச்சுட, inf. To burn charcoal, to char, கரியுண்டாக்க. கரித்தண்ணீர், s. Water in which collied chatties have been washed. கரித்துண்டு--கரித்துணி, s. A dirty begrimed rag or cloth, கரிச்சீலை. கரிநெருப்பு, s. Fire made of charcoal, கரியிலுண்டானநெருப்பு. கரிப்பிடிக்க, inf. To be collied, be begrimed with soot, &c.--as a vessel on the fire, கரிப்பற்ற. கரிப்புரள, inf. To be collied, as clothes, &c. கரிப்புறத்திணை, s. Rules for explaining and proving a doctrine from the written and testimonies of the learned, சாட்சிப்புறத்திணை. கரிப்பூச, inf. To begrime with the smut of charcol. என்முகத்திலேகரிப்பூசிப்போட்டான். He has begrimed my face; i. e. brought a disgrace on me. கரிமருந்து, s. Powder used for fireworks, of which charcoal, is the essential ingredient, வெடிமருந்து. கரிமுண்டம், s. [vul.] A very dark person, lit. a lump of charcoal, மிகக்கறுத்த வன். 2. A hideous ghost mentioned to frighten children, கோரரூபி. கரிமுரடு, s. A quenched fire-brand. கரியல், s. [prov.] A tree or plant stinted and grown blackish, வளராமரம். கரியல்வடலி, s. [prov.] A young stinted palmyra having dried leaves on it, பனங்கருக்கு. 99)

kri (p. 96) கிறது, ந்தது, யும் ய, v. n. To be scorched, to be burnt--as food in cooking, காந்த, 2. To be burnt to blackness, to be charred to become charcoal, கருக. 3. To be scorched by the sun--as vegetables, தீய. 4. To blacken with rage, to be angry, பெருங்கோபமுற. (p.) கரிகாடு, s. A burnt desert. 100)

kuṭai (p. 117) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To scoop; to work out a hollow; to bore a tube--as a turner, கடைய. 2. To perforate or from holes--as beetles in wood, துளைக்க. 3. To work in flowers, to gather honey, pollen, &c.-- as insects, தாதுகுடைய. 4. To wash, bathe in water; lit. to scoop out tank, குளிக்க. 5. To produce a tingling pain or itching in the body, ears, &c.; to work or gnaw--as worms; to cause smarting, &c.--as caustic on a sore, நோவுபடுத்த. 6. (fig.) To annoy, to cause great grief, heart-breaking, மனதைவருத்த. குடைந்தெடுக்க, inf. To excavate, to scoop out. குடைந்துபோட, inf. To eat--as a canker. 2. To scoop out; to hollow; to excavate. குடைந்துகொண்டிருக்க, inf. To ache in the limbs or bones. 2. To gnaw, corrode; to eat by degrees. குடைகரி, s. A concave piece of charcoal for melting very small piece gold or silver. குடைவண்டு, s. Perforating beetles, ஓர்வண்டு. காதுகுடைய--காதைக்குடைய, inf. To clear the ears of wax. 2. To have itching or tingling pain in the ears. நீர்குடைய--சுனைகுடைய, inf. To bathe. (p.) குடைதல், v. noun. Excavation, தோண் டல். 2. A washing, குளித்தல். குடைவு, s. Hollow, a cavity, குகை. 2. v. noun. Excavation, &c. குடைச்சல், v. noun. [prop. குடைதல்.] Pain imagined to resemble scooping. கைகால்குடைச்சல், v. noun. Pain in the arms and legs. குலைக்குடைச்சல், v. noun. Pains in certain arthritical diseases. 15)

cūṉiyam (p. 201) s. Witchcraft, conjuring, sorcery, magic, enchantment, மாரணவித்தை, 2. Ceremonial defilement, அசுசி. 3. Vacuity, vacuum, chasm, nonentity, inanity, nonexistence of a being, quality, attribute, &c., இன்மை. 4. W. P. 854. S'OONYA. Emptiness, vacancy, void, பாழ். 5. Vanity, that which is unreal, unsubstantial, illusory, useless, unproductive, unpropitious, மரபை. 6. (Compare சன்.) Cipher in arithmetic, பூச்சியம்.--Note. The articles used in witchcraft (சூனியதிரவியம்), are seven, viz.: 1. எலும்பு, bones. 2. எட்டிவிறகு, wood of the poison-nut tree. 3. ஊமத்தம் வித்து, seeds of the datura. 4. வேப்பெண் ணெய், margosa-oil. 5. கரி, charcoal. 6. எருக் கம்பூ, flowers of the asclepias gigantea. 7. பாம்பு முள்மாலை, garland of the vertebra of the cobra-de-capella. சூனியகதி, s. A section in the poem of பிரபுலிங்கலீலை. சூனியக்காரன், s. fem. சூனியக்காரி.) A wizard, sorcerer, enchanter. சூனியம்பண்ண--சூனியஞ்செய்ய, inf. To be witch, to work witchcraft. 2. To injure, destroy, defile, annihilate, ruin. சூனியதிசை, s. The S. E. point of the compass, bring by some astrological or other influence deemed unpropitious. 2. The direction or side in which the breath does not pass from the nostril, right or left, at any given time. See. சரம். சூனியநிதி, s. A phasis of the moon, which, when a similar one occurs in the same month, is regarded as unpropitious, the other being propitious. சூனியத்துவம், s. Vacuity, emptiness, &c.,--as சூனியம், 4, 5, 6, which see. சூனியநாள், s. An unpropitious day. See கிழமைச்சூனியம். சூனியமனை, s. Bewitched ground. சூனியமாதம், s. Unpropitious months, viz.: மாசி, ஆடி, புரட்டாதி, மார்கழி, (c.) சூனியமாய்க்கிடக்க, inf. To lie waste, to be desolate. சூனியமெடுக்க, inf. To remove the evil ascribed to whichcraft. சூனியம்வைக்க, inf. To bury bewitched articles for the injury of some one. சூனியமாய்ப்போக, inf. To be annihilated. 2. To be useless, unprofitable. 3. To be degenerate, to be ruined--as சுத் தசூனியமாய்ப்போய்விட்டான். சூனியவாதம், s. Atheism as a system, நாஸ்திகமதம். சூனியவாதி, s. An atheist. 2. (c.) As சூ னியக்காரன். சூனியவித்தை, s. Witchcraft, as சூனி யம். சூனியன், s. A lame person, a cripple, முடவன். (சது.) விவேகசூனியன்--ஞானசூனியன், s. One who has no wisdom, no wit; a fool. சூனியோபாதானம், s. [in Hindu Theology] Nonentity--as the material cause of created beings and things; nothing, considered as a principle from which the visible universe came into existence. See மயோபாதானம். (சிவ. போ.) 38) *

myir (p. 344) s. Hair, உரோமம். 2. Fleece of sheep, ஆட்டுமயிர். 3. Down of birds, தூவி. (c.) மயிர்சுட்டுக்கரியாகப்போகிறதா. Can charcoal be made of hair--said of mean savings. மயிரகம், s. Hair-cloth, woollen cloth, மயிர்ச்சீலை, (சது.) மயிரிழவு, s. Plucking hair from the head, in token of mourning; different from மாரிழவு. மயிரெறிகருவி, s. Scissors, கத்தரிக்கை. 2. As மயிர்பிடுங்கி. (p.) மயிரொதுக்க--மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair. See ஒதுக்கு. மயிரொழுங்கு, s. The line of hair, in females, from the navel upward. (சது.) மயிரோசனை, s. As மயிர்மாணிக்கம். 2. மயிர்கழிக்க, inf. To shave off the hair. மயிர்க்கடை--மயிர்க்கிடை, s. A hair's breadth. மயிர்க்கண்--மயிர்க்கால், s. A pore of the skin at the root of each hair, as உரோமத்துவாரம். மயிர்க்காம்பெறிதல்--மயிர்க்கிளர்ச்சி-மயிர்க்கூர்ச்செறிதல்--மயிர்ச்சிலிர்ப்பு, v. noun. Rising of the hairs of the body. See உரோ மபுளகம். மயிர்க்குச்சு, s. A hair pencil, துகிலிகை. 2. As கொண்டைக்குச்சு. மயிர்க்குட்டம், s. A distemper which makes the hair fall off. மயிர்க்குட்டி, s. The caterpillar, கம் பளிப்பூச்சி. (Jaff.) மயிர்க்குரு, s. Pimples ever the pores of the skin. (R.) மயிர்க்குழற்சி, v. noun. Softness, looseness of hair. மயிர்க்கொன்றை, s. A species of Cassia. மயிர்க்கோரை, s. A grass. மயிர்ச்சாந்து, s. [poet. மயிருறுசாந்து.] A perfumed unguent for the hair. See சாந்து. மயிர்ச்சுருள்--மயிர்ச்சூட்டு, s. A roll or curl or hair. மயிர்பிடுங்கி--மயிர்வாங்கி, appel. n. [com. சிமிட்டா.] Tweezers. மயிர்ப்பட்டு, s. Woollen cloth. மயிர்ப்பிளவை, s. A scurf in the hair. மயிர்மாணிக்கம், s. A plant, Ipomoca guamoclit. 2. A concretion in the stomach of a cow, கோரோசனை. மயிர்முடி, s. A hair-knot, குடுமி. மயிர்வாரி, appel. n. A comb, சீப்பு. (சது.) மயிர்வினை, s. Hair-dresser's trade. மயிர்வினைஞன்--மயிர்களைவோன், appel. n. A barber, நாவிதன். (சது.) 12)