cilā (p. 186) s. A stone, a rock, கல். Sa. Sila.--Note. The word retains its Sanscrit pronunciation in the compounds. The Tamil word from this is சிலை, which see. சிலாசாதனம், s. An engraving on stone. See சாதனம். சிலாதலம், s. A stony surface, பாறை. 2. Stone seats, கல்பரப்பியவிடம். சிலாநதி, s. Name of a river, (lit.) a stony river, ஓர்நதி. சிலாவங்கம், s. A kind of stone, or one containing lead, ஈயக்கல். சிலாவட்டம், s. A hone, a grind-stone, சாணைக்கல். (சது.) சிலாவருடம்--சிலாவருஷம், s. Showers, or tempests of stones, கன்மழை. 2. One of the seven-fold classes of clouds to be employed for the destruction of the universe, at the general delugé. See முகில். சிலாவிக்கிரகம், s. A stone-idol. 34)

cilākai (p. 186) s. [Corrup. of சலாகை.] A flat piece of iron, a lath, &c. (c.) 35) *

cilākkiyam (p. 186) s. (also சலாக்கியம்.) Eminence, excellence, venerableness, respectability, pre-eminence, முக்கியம். 2. Celebrity, renown, புகழ்ச்சி. W. p. 866. S'LAKHYAM. 3. Privilege, உரிமை. சிலாக்கியகுணங்கள், s. Excellencies, excellent qualifications. சிலாக்கியமானநூல், s. A valuable treatise. சிலாக்கியப்படுத்த, inf. To bestow honor; to esteem highly. சிலாக்கியம்பண்ண, inf. To honor, to esteem highly. 2. To presume, to be arrogant. சிலாக்கியங்காட்ட, inf. To assume respectability. சிலாக்கியன், s. A person of excellence. 2. A privileged person. (p.) சிலாக்கியம்பெற, inf. To obtain fame or renown. சிலாக்கியவந்தன், s. An eminent person, a man of wealth. (Colloq.) சிலாக்கியபாக்கியம், s. Good privileges. உன்னிடத்திலே யென்னசிலாக்கியம். What is there in you more than in others? 36) *

cilācattu (p. 186) --சிலாசித்து, s. (Com. சலாசத்து.) A fossil or mineral drug, supposed to ooze from mountains, ஓர்மருந்து. 2. Bitumen, மண்தைலம்; [ex சிலா.] W. p. 845. S'ILAJATU. கருப்பூரசிலாசத்து, s. A beautiful gypsum, used as a caustic in medicine. 37) *

cilāñcaṉam (p. 186) s. A kind of stone of a fine blue color, Lapis lazuli, நீலாஞ்சனம்; [ex அஞ்சனம்.] Compare இராசாவர்த்தம். 38)

cilātrṉ (p. 186) s. The father of நந்திதே வன். 39) *

cilānākam (p. 186) --சிலாநாகக்கல், s. A kind of stone; [ex சிலா.] 40)

cilānti (p. 186) s. The சீந்தில், a winding plant, which see. (R.) 41) *

cilāpam (p. 186) s. [improp. for. சலாபம்.] Pearl-fishery. 42)

cilāpēci (p. 186) s. A plant, செருப்புநெரு ஞ்சில். Indigofera. (R.) 43)

cilāppu (p. 186) கிறேன், சிலாப்பினேன், வேன், சிலாப்ப, v. n. [prov.] To idle away time instead of working properly, கழப்ப. 2. To make a mere show of giving, or to give but little; to make professions, and disappoint one; to portend rain and disappoint; to rain but scantily, வீணாகப்போக்க. சிலாப்பி, s. One who pretends to work. 44)

cilāmṇi (p. 186) s. (Hind.) That which is universally current, எங்குஞ்செல்லுமணி. (c.) 45) *

cilāmaṇi (p. 186) s. A kind of stone, or mineral, used to counteract poisons in the stomach, கர்ப்பூரசிலாசத்து; [ex சிலா.] 46) *

cilāmatam (p. 186) s. A kind of native arsenic, கன்மதம்; [ex சிலா.] 47) *

cilāmaṉā (p. 186) s. A kind of natural arsenic, மனோசிலை. 48)