ūkaṉam (p. 69) s. Reasoning, inferring, concluding, நியாயஞ்சொல்லுகை. Wils. p. 167. OOHANAM. 13) *

eẕuvāy (p. 75) s. Beginning, origin, source, cause, ஆதி. 2. [in grammar.] The nominative case, the subject, முதல்வேற்று மை; [ex எழு, rising, et வாய், place.] எழுவாயும்பயனிலையும். The nominative and its verb, or other concluding word.--Note. In Tamil the substantive verb is rarely used. இந்தக்கதைக்கெழுவாயென்ன. What gave rise to this affair? எழுவாயுருபு--எழுவாய்வேற்றுமை, s. The first, or nominative case, முதல் வேற்றுமை.--Note. The words ஆனவன், ஆனது, &c., which represent the nominative case are rarely expressed but understood. எழுவாயெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். 23)

ōm (p. 84) s. The mystic name of the deity, prefacing and concluding all the prayers or incantations of the daily worship, commencing books, &c., from அ, a name of vishnu; உ, of Siva, and ம் of Brahma, embracing therefore the Indian Triad, and expressing the three in one, பிர ணவம். 2. An expression of assent, a term used in bonds, agreements, &c., as showing the assent of the contracting party, ஓருடன்பாட்டுச்சொல். 3. A termination of the first person plural of verbs, தன்மைப்பன் மைவிகுதி--as வருவோம், we shall come. ஓமென்றான். He has consented. ஓமபட, inf. [prov.] To express assent, consent, உடன்பட. 103)

pūraṇam (p. 331) s. Fulness, entireness, the whole, pervading, முழுமை. 2. Increase, augmentation, நிறைவு. 3. Consummation, accomplishment, பொலிவு. 4. Abundance, plenitude, சம்பூரணம். 5. Satisfaction, gratification, மனப்பூரணம். W. p. 549. POORAN'A. 6. One of the modes of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். பூரணகருப்பம்--பூரணபிண்டம், s. Full pregnancy. பூரணகலசம்--பூரணகும்பம், s. A full pot of water, used on a auspicious occasions, நிறைகுடம். பூரணசந்திரன், s. Full moon. பூரணசற்குணம், s. A perfectly virtuous disposition. பூரணசாஸ்திரம்--பூரணநூல், s. A treatise ascribed to Agastya. பூரணசூத்திரம், s. A work on medicines by Agastya, ஓர்நூல். பூரணதிசை, s. One of the sates of breathing, in சரநூல். See இயங்குதிசை, under திசை. பூரணபலன், s. Full reward. பூரணப்பட, inf. [trans. பூரணப்படுத்த.] To be satisfied. பூரணலேகியம், s. See பூரணாதிலேகியம். பூரணவடிவு, s. Full and perfect beauty, கட்டழகு. பூரணவயசு--பூரணாயு, s. Full age, one hundred years or above. பூரணவித்தை, s. A perfect science, art, &c., as நிறைகல்வி. பூரணவிரதம், s. A fast-day complete, as to all astrological requisitions. பூரணன், s. The Supreme Being, கட வுள். 2. Siva, சிவன். 3. Argha, அருகன். 4. Vishnu, விஷ்ணு. பூரணாகுதி, s. The concluding ceremony of the ஓமம்; [ex ஆகுதி.] பூரணாதிலேகியம்--பூரணலேகியம், s. An inebriating electuary composed of all kinds of narcotics. 7) *

poruḷ (p. 337) s. Meaning of a word, the sense, signification, சொற்பொருள். 2. Property, wealth, riches, money, திரவியம். 3. Thing, substance, matter, corporeal or incorporeal existence; entity, வஸ்து. 4. Stores, provisions, utensils, பலபண்டம். (c.) 5. Truth, reality, verity, வாய்மை. 6. A thing of moment or importance, superiority, தலைமை. 7. Gold, பொன். 8. A child, பிள்ளை. 9. Fruit of action, வினைப்பயன். 1. [in ethics.] The four divisions of subjects. See நாற்பயன், நாற்பொருள். 11. [in log.] Inference, from circumstances. See அருத்தாபத்தி. 12. Special quality, disposition, குணம். பொருளுங்கொடுத்துப்பழியுந்தேட. To go to expense and get ill-will by it. பொருடனைப்போற்றிவாழ். Use your wealth properly. (Avv.) இருபொருள். A two-fold good, comprising கல்விப்பொருள், knowledge; and செல்வப்பொருள், wealth, riches. முப்பொருள். A three-fold being, the Trimutri. 2. [among vedantists.] God, the soul, and illusion, as திரிபதார்த்தம். நாற்பொருள். Four advantages. See நால். ஐம்பொருள். The five chief divisions of Tamil grammar. These are எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. See இலக்கணம். பொருட்சம்பந்தம். See சம்பந்தம். பொருட்சிதைவு, v. noun. Transition of meaning, &c. See சிதைவு. பொருட்சுவை, s. Sweetness of the matter in a work--different from சொற் சுவை. பொருட்செலவு, v. noun. Expense, expenditure. பொருட்செல்வம், s. Wealth as the object of pursuit, or acquisition-distinct from அருட்செல்வம். பொருட்செல்வி, s. Lukshmi, இலக்குமி. பொருட்சேதம், s. Loss of property. See சேதம். பொருட்சொல்ல, inf. To explain the meaning of a verse. பொருட்டிரிபு, v. noun. [in gram.] Compound terms, bearing different meanings. See திரிபு. பொருட்பட, inf. To be made out or comprehended, as a meaning. 2. To make sense, as language. பொருட்பால், s. The second part of நாற்பொருள். பொருட்பெண்டிர், s. [pl.] Prostitutes, as seeking gain, வேசிகள். (சது.) பொருட்பெற்றி, s. Peculiar quality or nature of a thing, பொருளின்குணம். (p.) பொருணயம், s. Importance of the meaning in a work--different from சொ ன்னயம்; [ex நயம்.] பொருணிலை, s. As பொருண்முடிவு, 4. பொருண்முடிவு, s. A complete sentence, வாக்கியம். 2. Substance of a discourse or a sentence, பொருட்சுருக்கம். 3. Termination of a sentence, or a subject, விஷயமுடிவு. 4. The word which makes sense with the preceding word, or words; being often the concluding one, பயனிலை. பொருண்மை, s. Meaning, purport, or matter of a treatise, as பொருள். (p.) பொருளகராதி, s. A dictionary of synonymous words. See சதுரகராதி. பொருளதிகாரம், s. That part of ethics, which treats on the four themes or subjects embracing all kinds of knowledge and practice. See நாற்பொருள். பொருளாசை, s. Covetousness, avarice. பொருளிலக்கணம், s. Properties of things. This in grammar embraces: 1. அகப்பொருள், rules for amatory verses, see அகப்பாட்டுறுப்பு; 2. புறப்பொருள், rules for war-chants; which see. பொருளுதவி, s. A pecuniary aid. பொருள்கோள், s. Modes of constructing verse of which eight are given; 1. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், natural, as the nominative accompanied by its various attributes, adjuncts, &c., followed by its object, if any, and concluded by the verb; 2. மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள், construction, in which the nominative and verb are interchanged, with another nominative and verb; 3. நிரனிறைப்பொருள் கோள், when subjects, and attributes, or nominatives and their verbs, are given in distinct series, see நிரனிறை; 4. விற் பூண் or விற்பூட்டுப்பொருள்கோள், when the nominative is at the beginning, and its verb at the end, or the contrary; 5. தரப்பிசைப்பொருள்கோள், when a noun or verb belongs alike to the preceding and following parts of a verse or sentence, see தாப்பிசை; 6. அளைமறிபாப்புப்பொ ருள்கோள், another kind of construction, see அளை; 7. கொண்டுகூட்டுப்பொருள்கோள், a construction which requires the words to be selected here and there; 8. அடிமறி மாற்றுப்பொருள்கோள், a verse in which the lines of the stanza are interchangeable, see அடிமறிமாற்று. பொருள்விளங்கவைத்தல், v. noun. A proper arrangement of words to give the meaning. 52)

mangkalam (p. 338) s. Luckiness, auspiciousness, propitiousness, சுபம். 2. Prosperity, increase, பொலிவு. W. p. 631. MANGALA. 3. Moral and religious merit, according to the Shastras, தருமம். 4. Marriage, கலியாணம். 5. Praise, panegyric, blessing, வாழ்த்து. 6. Auspicious objects, used on festive occasions; of which eight are special: 1. சாமரம், chowry, a fly-whisk; 2. நிறைகுடம், a full ornamented pot; 3. கண்ணாடி, mirrors; 4. தோட்டி, elephant's goads; 5. முரசு, drums; 6. விளக்கு, lamps; 7. கொடி, flags; 8. இணைக் கயல், A brace of carp-fish. மங்கலகாரியம்--மங்கலச்செய்கை--மங் கலவினை s. A festive, auspicious or joyous ceremony--as a marriage, putting on jewels; a temple-festival, on a girl's arrival at puberty, &c. மங்கலகீதம்--மங்கலப்பாட்டு, s. Auspicious chants, music, &c. மங்கலகௌசிகம்--மங்களகௌசிகம்-மங்களகௌசிகை, s. A tune, ஓரிராகம். (சது.) மங்கலச்சொல்--மங்கலமொழி, s. Auspicious words, in place of inauspicious terms, fancied to be lucky for speaker or hearer. 2. Language of congratulation, or benediction, ஆசிவசனம். 3. Auspicious terms, together with their synonyms, used for beginning a poem. They are twenty-two in number: 1. திரு, wealth, &c.; 2. யானை, an elephant; 3. தேர், a chariot; 4. பரி, a horse; 5. கடல், the sea; 6. மலை, a mountain; 7. மணி, a gem; 8. பூ, a flower; 9. புகழ், praise; 1. சீர், good state or condition; 11. மதி, the moon; 12. நீர், water; 13. எழுத்து, a letter, a writing; 14. பொன், gold; 15. ஆரணம், Vedas, the law; 16. சொல், a word; 17. புயல், cloud; 18. நிலம், earth; 19. கங்கை, the Ganges; 2. உலகம், the world; 21. பரிதி, the sun; 22. அமிழ்தம், nectar. Others give more. (சது.) மங்கலஸ்நானம்--மங்கலநானம், s. Bathing for an auspicious ceremony, as a marriage, a temple-festival, &c. மங்கலதினம்--மங்கலநாள், s. An auspicious day. மங்கலதூரியம்--மங்கலபேரிகை--மங் கலமுரசு--மங்கலவாத்தியம், s. Auspicious drums and other musical instruments. மங்கலநதி, s. A sacred river. மங்கலநாண், s. The marriage-badge, including the தாலி and its cord. மங்கலபத்திரிகை--மங்கலவோலை, s. A marriage-invitation. மங்கலபாடகர், s. Bards, encomiasts, panegyrists. மங்கலபுருஷன், s. A proper man to conduct a festival, or to communicate good tidings--as one married, not a widower, not deformed, one good tempered, prosperous, &c. மங்கலமங்கையர், s. [pl. com. கட்டுக்க ழுத்தியர்.] Women wearing the marriagebadge. மங்கலமுகூர்த்தம்--மங்கலவேளை, s. [com. முகூர்த்தவேளை.] An auspicious hour. மங்கலம்புரிய, inf. To be united in marriage. மங்கலவணி, s. Auspicious ornaments. மங்கலவழக்கு, s. Auspicious words, terms or usages. மங்கலவள்ளை, s. A poem on a female of noble birth, in nine வெண்பா, and nine வகுப்பு See பிரபந்தம். மங்கலவாரம், s. An auspicious day, commonly Monday or Wednesday, or any day on which there is a favorable configuration of the planets, நல்லநாள். 2. See மங்கலன். மங்கலவார்த்தை, s. Auspicious language, as சுபவசனம். 2. Good news. மங்கலவாழ்த்து, s. Salutation, benediction, praise, especially to a hero in the opening or concluding of a poem. மங்கலவினைஞர், s. [pl.] Persons who perform auspicious acts or ceremonies. See மங்கலபுருஷன். (p.) 99) *