ēngku (p. 78) கிறேன், ஏங்கினேன், வேன், ஏங்க. v. n. To weep, cry, wail; to call as a peacock, அழ. 2. To faint through fear, sorrow, &c., வாட. 3. To fear, dread, be aghast, be panic-struck, be startled, be at one's wit's end, be shocked, திகிலுற. 4. To be concerned, to regret deeply, to be in great suspense, கவலைப்பட. 5. (இராமா.) To sound, roar, ஒலிக்க. ஏங்கித்திரியேல். Do not yield to anguish and sorrow. (ஆத்தி.) ஏங்கினாற்போலேசீவன்போயிற்று. He was so overcome with fear (grief, &c.) that he instantly died. ஏங்கிப்போக, inf. To faint through fear, to be in deep concern, to be grieved for, to be exceedingly anxious. ஏக்கம்--ஏக்கரவு, v. noun. Sudden fear, fright, trepidation, alarm, consternation, stupor, panic, ஏங்குகை. 2. Anxiety, deep concern, கவலை. 3. Despondency, despair, ஆறாக்கவலை. ஏக்கம். With a verb--as பிடிக்க, and dative of person, &c., signifies to languish, despond, &c. ஏக்கமெடுக்க--ஏக்கம்பிடிக்க, inf. To have excessive sorrow, to be vexed. மகன்செத்ததினாலேயவளுக்கேக்கம்பிடித்்தது..... She languishes at the death of her son. ஏங்கல், v. noun. Screaming--as a peacock, மயிற்குரல். 2. Weeping. 3. The act of sounding. ஏங்குற, inf. To be sorrowful or thoughtful. 6)

klngku (p. 96) கிறேன், கலங்கினேன், வே ன், கலங்க, v. n. To be stirred up, be agitated--as water, to ruffle, நீர்கலங்க, 2. To be confused, be perturbed, disconcerted, discomposed, embroiled, குழப்ப, 3. To be embarrassed, perplexed, bewildered, distracted, மயங்க. 4. To be frightened, intimidated, depressed, daunted, cowed, dismayed, disheartened; to fear, dread, அஞ்ச. 5. To weep, அழ. 6. To be sad, to grieve, sorrow, to be depressed, துன்பமுற. கலங்கச்செய்ய, inf. To bewilder, distract, embroil. கலங்கடிக்க, inf. To discomfit, perplex, intimidate, cause consternation. கலங்காதநெஞ்சு, s. An undaunted heart. கலங்காதவீரன், s. A bold undaunted hero. கலங்காவரிச்சு, s. Rods tied along a roof at some distance from each other. கலங்கிப்போக, inf. To be perplexed or frightened. 2. To be troubled--as water. கலங்கியிருக்க, inf. To be vexed, troubled. கண்ணீர்கலங்க, inf. To swim--as the eyes through grief. 2. To have the eyes suffused with tears. கலங்கல்--கலங்குதல், v. noun. Weeping, அழுதல். 2. Perturbation, கதுவு தல். 3. s. Muddy water, கலங்கனீர். 4. Fear, அச்சம். கலக்கம், v. noun. Confussion, perturbation, disquietude, disorder, embarrassment. காரியமெல்லாங்கலக்கமாயிருக்கிறது. The whole affair is in a state of confusion. கலக்கம்பண்ண, inf. To trouble, disturb, agitate. கலக்கமாயிருக்க-கலக்கமுற்றிருக்க, inf. To be troubled, confused in the mind. கலக்கமாய்ப்பேச, inf. To speak confusedly, indistinctly. மனக்கலக்கம், Perturbation of mind. கலக்கடி, s. [prov. கலக்கம்.] Confusion, perturbation, trouble. கலக்கடிப்பட, inf. TO be in confusion, trouble, consternation, &c., to be confounded. கலக்கடிப்படுத்த--கலக்கடிபண்ண, inf. To confuse, trouble, perturb, perplex, bewilder, embarrass, &c. 2. To alarm, put in fear. 3. To agitate, distress. 203)

tttḷi (p. 223) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To struggle for life or breath, as one drowning; to be in consternation or trepidation; to be in a dilemma, at one's wit's end; to be greatly agitated--as one exposed to fire, wild beasts, &c., திடுக்கிட. 2. To be in great straits, as persons in time of drought, famine, or of an epidemic, வருந்த. 3. To vacillate, hesitate, தடுமாற. (c.) தத்தளிப்பு, v. noun. Struggling for life, fluttering to escape, தியக்கம். 2. Trepidation, perturbation, agitation; great straits, தடுமாற்றம்.(c.) 38)

timir (p. 238) s. Numbness, from stagnation of the blood, &c., torpor of the system, விறை ப்பு. 2. Stiffness, or numbness, from cold, மரத்தல். 3. Stiffness, or rigidness, from straining the muscles, &c., பரிசமின்மை. 4. Dullness, sluggishness of the system from idleness, சோம்பல். 5. Paralysis, palsy, appoplexy, கன்னி. 6. Partial suspension of the bodily and mental powers, from consternation, taking sweets to excess, &c., மயக்கம். 7. Unfeelingness, from dainty living, மனக்கடினம். (c.) திமிரன்--திமிரி, s. A dull, slow, inactive person, or beast, திமிருடையோன். திமிரடக்க--திமிரெடுக்க--திமிர்வாங்க, inf. To reduce one's pride, to beat laziness out of one. திமிராளி, s. A paralytic; a sluggish person. திமிரேற, inf. To become sluggish or dull, through want or exercise. திமிர்கொண்டாட, inf. To be employed in mischief, tricks, &c. திமிர்பிடித்துக்கொள்ள, inf. To become heavy, as the system. 2. To become numb, stiff, &c. 3. To become haughty and wanton. திமிர்விட, inf. To stretch and yawn from sleepiness. திமிர்வாதம்--திமிர்வாயு, s. Palsy, paralysis. 90)

timir (p. 238) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be benumbed, as a limb, to be paralyzed. விறைக்க. 2. To grow stiff, as persons, from obesity, கொழுப்பினால்முரணுற. 3. To be stupified , to have the faculties suspended by consternation, &c., மரக்க. (c.) 4. [local.] To loath food, &c., அருக்களிக்க. என்கால்திமிர்த்தது. My foot is numb from want of circulation of the blood. திமிர்த்துவைக்க, inf. [local.] To shake and fill a measure, தணித்துவைக்க. திமிர்ப்பு--திமிர்ச்சி, v. noun. Numbness, stiffness, rigidness, விறைப்பு. 92)

pentai (p. 333) s. [prov.] Hugeness, monstrousness, அவலட்சணமாய்ப்பருத்தது. 2. A part of a plough share, கலப்பையிலோருறுப்பு. பெந்தைக்கயிறு, s. A rope not neatly twisted, வடக்கயிறு. 2. The rope which binds the parts of a plough-share. பெந்தைவிழி, s. Goggle-eyes. 2. A staring, or rolling of the eyes, as in consternation. 10)

pētu (p. 336) s. Bewilderment, confusion, consternation, intoxication, தடுமாற்றம். 2. Delirium, mental derangement, உன்மத்தம். பேதுற, inf. [v. noun பேதுறவு.] To be bewildered. 2. To become insane, மதிமயங்க. (p.) 4) *