imai (p. 47) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To twinkle with the eyes, to wink, இமைகொட்ட. 2. (p.) To coruscate--as the stars, to glitter, emit light, ஒளிசெய்ய. இமையாநாட்டம் பெற்றிலமென்றார். (The terrestrial inhabitants) exclaimed we are not gifted with unwinking eyes (as the gods.) 19)

ilngku (p. 53) கிறது, இலங்கினது, ம், இல ங்க, v. n. To shine, be bright, to radiate, emit rays, gleam, glitter, coruscate, glisten, ஒளிசெய்ய. இலங்குபொழுது, s. [prov.] The glimmering sun as it shines when setting. 9) *

oḷi (p. 84) s. A hiding place, a lurking place, a covert, ஒளிப்பிடம். 2. A screen behind which a person hides himself, or a cover carried before a fowler to conceal him from the view of birds, வேட்டைக்காரர்ப திவிருக்குமறைப்பு. 3. Light as shining in, issuing from, or reflected by a luminous body, not as the medium of sight; ray, pencil, brightness, splendor, coruscation, brilliancy, reflection, luminousness, a luminous body, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். 5. The moon, சந்திரன். 6. Fire, நெருப்பு. 7. Fame, celebrity, renown, புகழ். 8. A star, விண்மீன். 9. Flame, சுவாலை. 1. Sun-shine, வெயில். 11. The apple of the eye, கண் மணி. 12. A lamp, விளக்கு. 13. Object of vision, நேத்திரேந்திரியவிடயம். (See அணு.) 14. Illumination of mind, intelligence, அறிவு. 15. God, கடவுள். 16. A decoy animal, பார் வைமிருகம். மன்னாவாமனனர்க்கொளி. (If kings swerve from justice) their renown cannot last. ஒளிகால, inf. To issue out as light. ஒளிக்கடல், s. Teeth, பல், (M. Dic.) ஒளிசெய்ய, inf. To give light, illuminate. ஒளிபடர, inf. To spread as light. ஒளிப்பிழம்பு, s. Flame, flame of alamp, அக்கினிச்சுவாலை. ஒளிமங்க--ஒளிமழுங்க, inf. To grow dim--as light, splendor, lustre, ஒளிகெட. ஒளியிருக்க, inf. To lie in concealment in order to catch game, to lurk in order to catch one, பதுங்கியிருக்க. ஒளியிழக்க, inf. To be deprived of lustre or brightness, பிரகாசநீங்க. ஒளியுருவியகல், s. A gem--cat's eye, வைடூரியம். ஒளியோன், s. The sun, சூரியன். (p.) ஒளிவட்டம், s. A mirror, a lens, கண்ணாடி. 2. The discus weapon, சக்கரா யுதம். ஒளிவிட--ஒளிவீச, inf. To emit light, cast rays, ஒளிதர. ஒளிவிளங்குமேனி, s. A kind of arsenic in its natural state. ஒளிவைக்க, inf. To set a snare for wild animals. ஒளிவைத்துப்பிடித்தான். He caught the game by setting a snare, or decoy animal. ஒளிவைத்துப்பார்க்க, inf. To watch for game after setting a snare. 2. To stare at a person. 15)

oḷir (p. 84) கிறது, ந்தது, ஒளிரும், ஒளிர, v. n. To shine, give light, glare, be resplendent, to coruscate, ஒளிசெய்ய. (p.) ஒளிர்மருப்பு, s. Ivory, யானைக் கொம்பு. ஒளிர்முகம், s. Diamond, வைரக் கல். ஒளிர்வு, v. noun. Shining light, splendor, பிரகாசம். அவருடையமுகவொளிர்வைப்பார். Look at the lustre of his face--spoken ironically of one who being displeased, makes a sullen countenance. 17)

oḷivu (p. 84) s. [vul.] A hiding place, மறை விடம். 2. Brilliancy, splendor, பிரகாசம். ஒளிவளவாய், adv. Privily. ஒளிவாட, inf. To be brilliant, to glitter, to coruscate, பிரகாசிக்க (limited). 18)

ktir (p. 91) s. Ray of light, a beam, a gleam, கிரணம். 2. The sun, சூரியன். 3. A spinner's spindle, a goldsmith's pin, a spike, an awl, &c., இருப்புக்கதிர். 4. An ear or spike of corn, grass, &c., பயிர்க்கதிர். 5. Spokes of a wheel, the radii of a circle, தேரினுட்பரப்பின் மரம். கதிரடிக்க, inf. To beat out or tread out corn. கதிரவன்--கதிரோன், s. The sun, சூரியன். (p.) கதிரறுக்க, inf. To reap or cut the ears of corn. கதிரீன, inf. To ear--as corn. கதிரெழுதுகள், s. Atoms or dust appearing in a sunbeam, twenty-four of which make half a hair's point. கதிர்கொய்தல், v. noun. Plucking ears of corn. கதிர்க்கட்டு, s. A sheaf, அரிக்கட்டு. கதிர்க்கம்பி--கதிர்க்கோல், s. A spindle, a goldsmith's pin on which he fastens a head, &c., for working on. கதிர்க்காம்பு, s. The stalk of an ear of corn. கதிர்க்குஞ்சம், s. A bunch of corn ears to adorn a house, &c., கதிர்க்கற்றை. கதிர்க்குடலை, s. Corn with the ear shot out and shooting out. கதிர்செய்ய, inf. To emit rays-as the sun, கிரணம்வீச. கதிர்த்தாக்கம், v. noun. Bending with the weight of ears--said of corn. கதிர்நாள்--செங்கதிர்நாள், s. The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். (p.) கதிர்புறப்படுதல், v. noun. Putting forth-as ears of corn. கதிர்ப்பகை, s. Names of இராகு and கேது, the ascending and descending nodes--regarded as planets. கதிர்ப்பக்குவம், s. Corn formed into the ear. கதிர்ப்பக்குவமானநெல், s. Paddy grown to the height of earing. கதிர்ப்பயிர், s. Corn in the ear. கதிர்ப்புல், s. Grass bearing ears, ஓர்வகைப்புல். கதிர்ப்போர், s. A stack of corn, a rick of corn. கதிர்மகன், s. The planet Saturn, சனி. 2. Sugriva, சுக்கிரீவன். 3. Kannen, கன்னன். 4. Yama--the regent of the dead, நமன். (p.) கதிர்வாங்குதல்--கதிர்வீசுதல், v. noun. Shooting out ears of corn. கதிர்வால், s. The arista, the awn of a corn, &c. கதிர்விட, inf. To cast a phosphoric light, coruscate--as animalcul&ae; in sea-water. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. இராக்கதிர், s. The moon, சந்திரன். (p.) பசுங்கதிர், s. Young ears of corn. அமுதகதிரோன், s. The moon, சந் திரன். (p.) நெற்கதிர், s. An ear, a spike of paddy. 12)

coli (p. 212) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. (Sa. Jva'la.) To blaze, flame--as fire or anger, to rage--as hunger, &c., to catch and burn rapidly, to blaze up, spread as flames, சுவாலிக்க. 2. To shine, emit rays, coruscate, பிரகாசிக்க. 3. To abound --as speed, to be heightened--as rage, அதிகரிக்க. (c.) கண்களிற்கோபாக்கினிசொலிக்க, inf. To flash fire from angry eyes. சொலிப்பு, v. noun. Flaming, blazing, spreading--as flames. 2. Shining, glittering; coruscation. சொலிப்பிக்க, inf. To cause to blaze or to flame. 6)

tuḷumpu (p. 251) கிறது, துளும்பினது, ம், துழும் ப, v. n. To shake, be agitated, அசைய. 2. To rise into opposition, &c., எழும்ப. 3. To sparkle, glitter, coruscate, shine, சொ லிக்க. 4. (சது.) v. a. To smear, திமிர. துளும்பல், v. noun. Wavering, shining, &c., as the verb. 4) *

nku (p. 266) கிறேன், நக்கேன், வேன், நக, v. n. To shine, glitter, coruscate, ஒளிவிட. 2. To laugh, to smile, to smile in approbation or delight of heart, புன்னகைகொள்ள. 3. To deride, to laugh at, to ridicule, இகழ. (சது.) 4. To bloom, as a flower, மலர. (p.) இலங்கையுங்குலுங்கநக்கான். He laughed until the island of Lanka (Ceylon) shook. நகல்--நகுதல், v. noun. Shining, deriding, smiling, &c. 8) *

nkai (p. 266) s. A splendid jewel, commonly set with precious stones; jewels, trinkets, ஆபரணம். 2. A metal article, commonly of a superior kind, உடைமை. (c.) 3. Laughter, smile, சிரிப்பு. 4. Contemptuous laughter, sneer, grin, ridicule, derision, scorn, இகழ்ச்சி. 5. Hilarity, mirth, களிப்பு. 6. Delight, gratification, pleasure, joy, இன்பம். 7. Brightness, splendor, coruscation, பிரகாசம். 8. The gums, ஈறு. 9. Teeth, பல். 1. Flower bud, பூமொட்டு. 11. Blossoming of flowers, மலருதல். (p.) நகைகொள்ள--நகைபுரிய--நகையாட, inf. To smile, to laugh. நகைகொட்ட, s. To laugh heartily. நகைசெய்ய, inf. To make a jewel. (c.) 2. To smile, to laugh. 3. To deride, to ridicule. நகைச்சொல், s. Ridicule, derision, a giggle, a sneer. 2. Pleasantry, joking humor. நகைநாணயம், s. Wealth, teasure; property in jewels. நகைரசம், s. Emotion of laughter. நகைவகை, s. Jewels of various kinds. 15)

pḷpḷkk (p. 303) inf. To glitter, coruscate, shine as a well polished surface, as தள தளக்க. (c.) பளபளப்பு, v. noun. Glittering, coruscation, Instre. 2. Radiance, பிரபை. 3. That which is dazzling, florid, showy, gorgeous, as some poetry, &c., செய்யுளின் பாகம். பளபளப்பானபாடல். A poem written in a florid style. பளபளவெனல்--பளபளெனல், v. noun. Glittering, gleaming, glistering. 2. Sounding, ஒலிக்குறிப்பு. பளபளென்றுபொரிகிறது. Sputtering as peas, &c., in frying. பளபளென்றுபொரிகிறவன். A florid talker. 13)

pḷicciṭutl (p. 303) --பளிச்செனல், v. noun. [vul. பளிச்சட்டியெனல்.] Gleaming, flashing, as பளபளவெனல். பளிச்சுப்பளிச்செனல், v. noun. Flashing, coruscating. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுபேசுதல், Speaking rapidly, promptly, decidedly, energetically, abusing one to the face. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுமின்னுதல், v. noun. Lightning vividly flash after flash. பளிச்சென்றுவிளங்குதல், v. noun. Being understood instantly, as the meaning of a verse, &c. 2. Shining brightly. பளிச்சென்றுவீசிவிட, inf. To give one a slap on the cheek suddenly. 2. To throw off any thing hostile. 16)

piṟẕ (p. 319) --பிறழு, கிறேன், பிறழ்ந்தேன், வேன், பிறழ, v. n. To change in form, aspect, color or quality, commonly for the worse, மாற. 2. To be disarranged, misplaced, irregular, ஒழுங்கின்மையாக. 3. To shine, to glitter, to coruscate, to twinkle, துலங்க. 4. To hate, to become alienated-as the mind; to be ill-disposed, வெறுக்க. 5. To tremble to be tremulous, அசைய. 6. To say, to speak, சொல்ல. (சது.) 6)

piṟẕcci (p. 319) --பிறழ்வு, v. noun. Change, variation, alteration in form or quality, மாறுகை. 2. Disarrangement, irregularity, disorder, ஒழுங்கின்மை. 3. Shine, glitter, coruscation, துலங்குகை. 4. Shivering, quaking, trembling, அசைவு. 5. A disliking, வெறுப்பு; [ex பிறழ், v.] 7)

miṉukkm (p. 355) --மினுக்கு, s. polish, splendor, ஒளி. 2. (fig.) Vainness, worthlessness, a thing of unreal excellency, பகட்டு. மினுக்குப்பசை, s. A kind of varnish used by weavers, நெய்வாரிடும்பசையினொன்று. மினுக்குமினுக்கென, inf. To glimmer, coruscate, as fire-flies, &c., மினுமினுக்க. மினுக்கெண்ணெய், s. A kind of oil to make one's body shine. 2. A varnish. 22)