irākam (p. 50) s. Love, desire, affection, passion--as a power of the soul in operation while in connection with matter, ஆசை. 2. Connubial love, sexual desire, மோகம். 3. Color, tint, dye, நிறம். 4. Redness, சிவப்பு. (p.) 5. A tune or musical mode, இன்னிசை. Wils. p. 699. RAGA. Of this mode, four classes are given, இராகத்தகுதி, ச. viz.: I. இடம், tunes appropriate to different districts of country--as maritime, agricultural and mountainous, அவ்வத்திணை க்குரியவிராகம். Of these there are five, viz.: 1. குறிஞ்சி. 2. பஞ்சுரம். 3. சாதாரி. 4. மருதம். 5. செவ்வழி. II. செய்யுள், tunes applicable to different kinds of poetry--as to வெண் பா, சங்கராபரணம்; to அகவல், தோடி; to கலிப்பா, பந்துவராளி; to கலித்துறை, பைரவி. III. குணம், tunes suited to peculiar occasions--as நாட்டை, martial music; காம்போதி, சாவேரி, and தன்னியாசி, dancing tunes, or tunes for festive occasions; ஆகரி, கண்டாரவம், நீலாம்புரி, பியாகடம் and புன்னாகவராளி, for condolence. IV. காலம், tunes adapted to seasons--as to the spring, அசாவேரி, &c.; the morning, இந்தோளம், இராமகலி, &c.; noon, சாரங்கம், தே சாட்சரி, &c.; evening, கன்னடம், கலியாணி; night, ஆகரி. Others are applicable to all times. There are thirty-two tunes mentioned; viz.: 1. பைரவி. 2. தேவக்கிரியை. 3. மேகவிரஞ்சி. 4. குறிஞ்சி. 5. பூபாளம். 6. வேளா வளி. 7. மலகரி. 8. பௌளி. 9. சீராகம். 1. இந்தோளம். 11. பல்லதி. 12. சாவேரி. 13. பட மஞ்சரி. 14. தேசி. 15. இலலிதை. 16. தோடி. 17. வசந்தம். 18. இராமக்கிரியை. 19. வராளி. 2. கைசிகம். 21. மாளவி. 22. நாராயணி. 23. குண்டக்கிரியை. 24. கூர்ச்சரி. 25. பங்காளம். 26. தன்னியாசி. 27. காம்போதி. 28. கௌளி. 29. நாட்டை 3. தேசாட்சரி. 31. காந்தாரி. 32. சா ரங்கம். Of these, 1, 5, 9, 13, 17, 21, 25, 29, are male tunes, and the three following each of them respectively are their wives. Of these, 1-5 are appropriated to Brahmans; 9-13 to kings; 17-21 to merchants; 25-29 to tradesmen and laborers. The deity of the 1st is ஈசன்; of the 2d திருமால்; of the 3d சரச்சுவதி; of the 4th இலக்குமி; of the 5th சூரியன்; of the 6th நாரதன்; of the 7th விநாயகன்; and of the 8th தும்புரு வன்--the wives being joined with each. இராகங்கலக்க--இராகங்கலைய, inf. To run into another tune. இராகத்தின்படிபாட, inf. To sing agreeably to the tune. இராகந்தப்ப, inf. To fall out of tune. இராகபரிட்சைக்காரன், s. One skilled in music. இராகப்பயிற்சி, s. The practice of vocal or instrumental music, the knowledge of melody or music in general, இசைபயில்கை. இராகமெடுக்க, inf. To pitch a tune, இராகமாலாபிக்க. இராகம்பாட, inf. To sing. இராகவிராகம், s. Secular passions and pursuits, and the contrary, விருப்பு வெறுப்பு. 2) *

ulkm (p. 65) --உலகு, (Sans. லோக.) World, universe, உலோகம். 2. The earth, பூமி. 3. Country, territory, நாடு. 4. Region, திசை. 5. (fig.) The inhabitants of the world, உலகத்தார். 6. The sky, etherial regions, ஆகாயம். 7. The learned, the good, சான்றோர், 8. (fig.) Created beings or existences, every thing except the Supreme, சிருட்டிப்பொருள்கள். (தத். 37.) 9. Enjoyments, or sufferings apportioned to the soul in the present birth, உலோகானுபவம். (ஞா. 779.) 1. Earthliness, worldliness, secularity, உலகத்தன்மை. 11. A word auspicious to begin a poem, மங்கலச்சொற்களினொன்று. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The country says so, such is the public opinion. உலகந்தோன்றிநின்றழிய. To appear, abide and perish periodically--as the universe-உலகசஞ்சாரம், s. Inhabiting the world, பூமியிற்சஞ்சரிக்கை. உலகசயன், s. Buddha, புத்தன். (p.) உலகநடை--உலகவழக்கம்--உலக வழக்கு, s. Fashion, custom, usage, உலகொழுக்கம். 2. Secularity, conformity to custom--as marrying, &c., உலகாசாரம். 3. [in grammar.] Colloquial language-as opposed to இயற்சொன்னடை, செய்யுள் வழக்கு, &c. உலகநாதன், s. The Supreme Being--as Lord of the world, கடவுள். 2. Bramah the creator of the world, பிரமன். (p.) உலகநீதி, s. Morality, நன்னெறி. 2. The rules, or customs of the world-as distinguished from those of religion, or of ascetic life, உலகநடை. 3. Natural law, இயல்பானநீதி. 4. The existing laws of the country, தேசவியற்கைநீதி. 5. Name of a work on morality, ஓர்நூல். உலகநேத்திரன், s. The sun, சூரி யன். (p.) உலகபயித்தியம், s. Worldly pomp, vanity, secularity--as opposed to the feelings and practice of the ascetic, உலக மயக்கம். உலகபாந்தவன், s. The sun, சூரிய ன். (p.) உலகப்பரப்பு, s. The world considered in its expanse, உலகவிரிவு. உலகப்பற்று, s. Attachment to the world, mundane, or sensual attachments, உலகபந்தம். உலகப்புரட்டன், s. One who holds opinions and acts contrary to the sentiments of the wise. உலகமலையாமை, s. One of the ten அழகு or beauties of language, classical usage, &c. See அழகு. உலகமலைவு, s. [in rhetoric.] Incongruity, impossibility, absurdity--as அலை கடல்களேழுந்தூர்த்தந்தாத்தினூடே--மலையனையமால் யானையோட்டிக்--கலவாரை--நீறுசெய்துவையநெ டுங்குடைக்கீழ்வாழ்வித்தான்--மாறாச்சீர்வையையார் கோன், the Pandian king of Madura of endless fame filled the seven seas with sand, drove his elephant through the sky, reduced his enemies to ashes, and brought the whole world under his sway. (அலங்.) உலகமாதா, s. The mother of the world--applied to Sarasvati, சரச்சுவதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. 3. Parvati, பார்ப் பதி. (p.) உலகமீன்றாள், s. Parvati the wife of Siva, the mother of the world, பார்ப்பதி. (p.) உலகமுண்டோன், s. Vishnu the world-eater, விட்டுணு. (p.) உலகரட்சகன், s. The saviour or protector of the world. உலகரட்சணியம்--உலகரட்சை, s. Protection, or salvation of the world. உலகர், s. Worldlings, those engrossed by worldly pursuits. (தீ. 335.) (p.) உலகவழக்கம், s. The customs of the world. உலகவாசை--உலகவாஞ்சை, s. Ardent love of worldly, or sensual enjoyments, உலகவிருப்பம். உலகவாழ்வு, s. Temporal prosperity. உலகளந்தோன், s. Vishnu the measurer of the world, விட்டுணு. (p.) உலகாசாரம், s. Relative duties, the customs, rites or duties to be performed according to the country, caste, rank, relation, &c., of persons respectively. உலகாயிதம், s. A system of materialism, or atheistical epicurianism, அறுசமயங்களிலொன்று. See சமயம். (p.) உலகாள--உலகோம்ப, inf. To govern, protect his country--as one of the duties of a king. உலகாள்வோன், s. A monarch, உலோகாதிபன். உலகியல், s. The customs of the world, உலகநடை. உலகோம்பல், v. noun. Preserving the world--one of the six occupations of kings. See தொழில். உலகோற்பத்தி, s. The origin, or development of worlds. மேலுலகு, s. The upper worlds, which are seven in number, viz.: பூலோ கம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம், மகாலோகம், சன லோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம். கீழுலகு, s. The lower worlds or regions; which are also seven, அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், இரசாதலம், மகாதலம், பாதாளம். மூவுலகம், s. The three worlds, viz.: சொர்க்கம், மத்தியம், பாதாளம். மூவுலகாளி, s. God, (lit.) the sovereign of the three worlds, கடவுள். (p.) மூவுலகுணர்ந்தோன், s. He who comprehends the three worlds, God, க டவுள். 2. Argha, அருகன். (p.) மூவுலகேந்தி, s. God as the supporter of the three worlds, கடவுள். (p.) 79)

kīẕ (p. 113) adj. Inferior, base, mean, low, vulgar, degraded, disgraceful, dishonorable, கீழ்மையான. 2. Downward, lower; infernal, கீழான. 3. Eastern, eastward, easterly, கிழக்கு. கீழுதடு, s. The lower lip, அதரம். கீழுலகம்--கீழுலகு, s. The nether worlds, seven in number. (See உலகம்.) 2. Hell, நரகம். கீழோர், s. The mean, the vulgar, கீழ் மக்கள். 2. Out-cast, சண்டாளர். கீழோராயினுந்தாழவுரை. Speak submissively even to inferiors. கீழ்க்கண், s. A look from under the eye-lids, an ogling, indirect or sly look, a glance askance, கீழ்ப்பார்வை. 2. The lower part of the eye, the part below the pupil, கண்ணின்கீழ்ப்பக்கம். கீழ்க்குரல், s. A low tone of voice, அடிக் குரல். 2. [in singing.] Bass, மந்தவொலி. கீழ்சாதி--கீழ்ச்சாதி s. A low caste, தாழ்ந்தசாதி. 2. A person of low origin or obscure birth, கீழ்ப்பிறப்பு. கீழ்த்தரம், s. An inferior kind, degree or class; inferiority, தாழ்வானதரம். கீழ்த்தரக்காரன், s. An inferior a low person. கீழ்த்தொடை, s. The lower part of the thigh. கீழ்போகம், s. [prov.] Cultivation of edible roots. கீழ்ப்பயிர், s. Grain or herbage in the shade or overtopped by another plant; under-plants, அடிப்பயிர். கீழ்ப்பாடு, s. The lower side, கீழ்ப்பக் கம். 2. Subordination, inferiority, அடக் கம். (Little used.) கீழ்ப்பாறை, s. A subterranean cell or cavern, கீழறை. (Rott.) 2. An understratum of rock, கீழிருக்கும்பாறை. கீழ்ப்புறம், s. The lower side, the underside, கீழ்ப்பக்கம். 2. The leeward or the leaning side of a vessel, தாழ்ந்தபக்கம். கீழ்மகன், s. A person of low caste, a mean person, இழிந்தோன். 2. The planet saturn, சனி. கீழ்மக்கள், s. Inferiors, low-caste people, the base, the vulgar, the ignorant, இழிந்தோர். கீழ்மாரி--கீழ்வாரி, s. Rain or thunder in the distance, towards the horizon. கீழ்மாரிகொள்ளுகிறது. It thunders at a distance. கீழ்மாரிகொண்டுமுழங்க, inf. To thunder near the horizon. கீழ்வயிறு, s. The lower part of the belly, abdomen, அடிவயிறு. கீழ்க்கதுவாயளபெடை, s. [in prosody.] One of the eight அளபெடைத்தொடை, in which the first letter of every foot in a line, except the penultimate, is prolonged in sound. கீழ்க்கதுவாயியைபு, s. [in prosody.] A rhyme in which the last letter of every foot of a line, except the second, is the same ஒரியைபுத்தொடை. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the second letter, of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓரெதுகைத்தொ டை. கீழ்க்கதுவாய், s. [in prosody.] Rhyming or தொடை in every foot but the penultimate; and in இயைபுத்தொடை, in every foot but the second, கதுவாய்த்தொ டையினொன்று. கீழ்க்கதுவாய்முரண், s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the first word in every foot of a line, except the penultimate, has different meanings, முரண் டொடை. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை in which the first letter of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓர்மோனைத்தொடை. கீழ்மை, v. noun. Lowness, meanness, inferiority, baseness, இழிவு. 2. Submissiveness, humbleness, தாழ்மை. கீழண்டை, s. [vul.] East. கீழைத்தெரு, s. The eastern street. கீழைப்புறம், s. The eastern side, part. கீழ்ச்சீமை, s. the eastern country. கீழ்வாடை, s. The north-east wind. கீழ்விதேகம், s. The eastern Videha country--one of the nine divisions of the known continent. See விதேகம். கீழ்காய்நெல்லி, s. A medicinal plant, கீழாநெல்லி, Phillanthus niruri. கீழ்பால், s. The east, கிழக்கு. கீழ்பூமி, s. The lower or nether parts of the earth, பூமியின்கீழ்ப்புறம். 2. The nether worlds, கீழுலகம். கீழ்ப்பக்கம், s. The east side. 2. The underside. கீழ்வாயிலக்கம், s. Fractional parts or denominations. 2. [modern usage.] Denominator of a fraction--opposed to மேல் வாயிலக்கம், the numerator. கீழ்வாய், s. The chin, மோவாய், சிவு கம். 2. arithmetic.] Vulgar fractions, fractional parts; sometimes fractional denominations, கீழ்வாயிலக்கம். 3. (local) Pudendum muliebre; posteriors, கீழ்த்தா னம். 43)

ciṟppu (p. 189) s. Beauty, embellishment, அல ங்காரம். 2. Pomp, parade, grandeur, மகிமை. 3. Eminence, superiority, மேன்மை. 4. Speciality, distinctiveness, விசேஷம். 5. That which is specific--as opposed to the generic (பொது), சிறப்புப்பெயர். 6. Choiceness, rareness, அருமை. 7. Pre-eminence, transcendency, மேம்பாடு. 8. A sacred periodical festival, a temple procession, &c., உற்சவம். 9. Civilities to guests, etiquette, உபசாரம். 1, Abundance, plenty, copiousness, intensity, excess, மிகுதி. 11. Auspiciousness, propitiousness, prosperity, சுபம். 12. Classical beauty, புலமைச்சிறப்பு. ஊணுடையெச்சமுயிர்க்கெல்லாம் வேறலல நாணு டைமாந்தர்சிறப்பு. Food, dress, &c., are common to men, but modesty is peculiar to the good. (குற) சிறப்பகத்திணை, s. Reflection, discrimination, as a faculty of the mind distinct from perception by the senses; [ex அகத்திணை.] See திணை. சிறப்பிலாதாள், s. The goddess of illluck, மூதேவி; [ex இலாதாள்.] (நிக.) சிறப்புச்சூத்திரம், s. Special or particular rules in scientific, or literary works as distinguished from general rules. சிறப்புச்செய்ய--சிறப்புப்பண்ண, inf. To beautify, to adorn. 2. To show civilities, உபசரிக்க. 3. [prov.] To celebrate a temple festival. சிறப்புச்சொல், s. A specific word, not generic. சிறப்புப்பாயிரம், s. A special preface --distinguished from பொதுப்பாயிரம். சிறப்புப்பெயர், s. Particular, proper, specific or special names--opposed to பொதுப்பெயர். 2. Official or acquired names, titles of rank, &c.--Note. சிறப்புப் பெயர் is derived from eight sources as-திணை, a track--as குறவன், a mountainer. 2. நிலம், country--as சீனன், Chinese. 3. சாதி, caste--as அம்பட்டன், the barber. 4. குடி, family--as சேரன், the (royal) Seran. 5. உடைமை, possession--as உடையன், the possessor. 6. பொருள், property, as பொன் னன், the possessor of gold. 7. குணம், quality--as பெரியன், the great one. 8. கல்வி, learning--as ஆசிரியன், a teacher. சிறப்புவிதி, s. A specific rule. சிறப்பெடுக்க, inf. To solemnize a temple festival, திருவிழாக்கொண்டாட. (p.) சிறப்பெழுத்து, s. Letters in Tamil which have no corresponding letters in Sanscrit, viz.: எ, ஒ, ழ, ற, ன, ஃ, ஒற்றளபு, and some others. 2. Sanscrit letters that have none exactly corresponding with them in Tamil. 27)

cutēcam (p. 193) s. One's own country, சொந் தத்தேசம். (Sa. Svadésa.) சுதேசபோதகர், s. [Christ, usage.] Native ministers. சுதேசி, s. A native, one born in the country--oppo. to பரதேசி, a stranger. 92) *

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

para (p. 296) adj. [a Sans, prefix.] Other, different, வேறு. 2. Pre-eminent, excellent, உசித. 3. Celestial, divine, heavenly, திவ்ய. 4. Distant, foreign, as பிற. 5. Hostile, adverse, விரோத. W. p. 52. PARA. 6. Much, abundant copious, மிகுந்த. 7. adv. Before in time or place, முன். W. p. 613. B'HARA. பரகதி, s. Bliss. பரகாயம், s. Other bodies. பரகாயப்பிரவேசம், s. One of the sixtyfour arts. See கலைஞானம். பரகாரியம், s. Another's business as பிறர்காரியம். பரசதம், More than a hundred. பரசமயம்--பரமதம், s. Any religious system except the six divisions of the Saiva religion. பரசமயகோளரி, s. A name of சம்பந் தர்; also of எம்பெருமானார். பரசமயிகள், s. Professors of other religions, heretics. பரசாதி, s. One of a foreign tribe or nation. பரசுகம், s. Happiness of heaven. பரசுகோததி, s. An ocean of spiritual delight; [ex சுகம், et உத்தி.] பரசையோகம், s. As பரஸ்திரிகமனம். பரசொத்து--பரதனம், s. Other goods, property, &c. பரஸ்தலம், s. Another place. பரஸ்தலஞ்செய்ய--பரஸ்தலம்பண்ண, inf. To change one's place or abode from superstition, வேற்றிடம்புக, (Old. Dic.) பரஸ்திரி, s. Another's wife. 2. A courtezan, a prostitute, வேசி. பரஸ்திரிகமனம்-பரதாரகமனம், s. Adultery. See கமனம். பரஸ்பரம், s. Mutuality, reciprocation. பரஸ்பரரகசியங்கள், s. Mutual and confidential secrets. பரஸ்பரவிரோதம், s. Contrary to each other. பரதந்திரம், s. At another's command, for another's service--oppos. to சுதந்திரம். பரதன்மம், s. Another's duty, or business, occupation of another caste, அன் னியாசாரம். 2. Benefit to others, பிறர்க்குச் செய்யும்நன்மை. பரதாரம், s. Another's wife as பிறதா ரம். பரதிரவியம், s. AS பரசொத்து. பரதூஷணம், s. Blaspheming another. பரதேசம், s. A foreign country, foreign residence as பிறதேசம். பரதேசம்போக, inf. To go to a foreign country--as a wanderer, exile, religious mendicant, &c. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். What country is foreign to a learned man? பரதேசவாசி, appel. n. One who has no settled abode. பரதேசி, s. A foreigner, a traveller, a pilgrim, அன்னியன். 2. A beggar, commonly from a distant part, a stranger --oppos, to அகதேசி, இரப்போன். பரநாரிசகோதரன், s. One who behaves to other women as a brother. (R.) பரபட்சம், s. An opposite party, sect. side, interest, மறுபட்சம். 2. Uncongenial sentiments or doctrines; those of an opposite sect, or heterodoxy, விரோதம். பரபுருஷன், s. A paramour, an unlawful husband, அந்நியபுருஷன். 2. Vishnu விஷ்ணு. பரமண்டலம், s. Another region. 2. [in Chris. usage.] Heaven. பரமதஸ்தர், s. As பரசமயிகள். பரமுத்தி, s. supreme bliss. பரராசசிங்கம், s. One who is as a lion to other kings; also compared to elephants. பரராசசேகரன், s. The name of a king. ஓரரசன். பரலோகம், s. The other world, heaven. 2. As தேவலோகம். பரலோககமனம், s. Death, மரணம்; [ex கமனம், going.] பரலோககிரியை, s. Ceremonies for the benefit of the dead, உத்தரகிரியை. பரலோகசாதனம், s. Perseverance in a course of conduct leading to heaven. பரலோகசௌக்கியம், s. Heavenly bliss. பரலோகவாசி, s. An inhabitant of heaven. பரலோகவாழ்வு, s. Enjoyment in heaven. பரவசம், s. Subjection to another, தன் வசமல்லாமை. 2. Ecstacy, transport of joy, rapture, மிகுகளிப்பு. See ஆனந்தபரவசம். 3. Abstraction of the senses from fear, or sorrow, being paralyzed, மூர்ச்சை. 4. Astonishment, amazement, பிரமை. 5. An oath or promise, பிரமாணிக்கம். பரவசமாகுதல்--பரவசப்படுதல், v. noun. Being enraptured, transported, fascinated. 2. Being panic-struck. பரவசம்சொல்லுதல். Speaking peaceably, giving advice or offering reasons to appease one's anger. 2. Confirming an oath. பரவணி, s. [prov.] Lineal descent, hereditary succession as பரம்பரை. 2. Genealogy, வமிசம். பரவணித்தொந்தம், s. Hereditary infirmities of temper. பரவணிப்பட்டவன், appel. n. A hereditary successor. 2. One of high ancestry. பரவணிப்பட்டம், s. A family title. பரவிவேகம், s. Employment of the mind in things foreign to secularities. பரவிவேகம்பண்ண, inf. To meditate on divine things. பரவெளி, s. Immense space, as inhabited by the deity. பராகாயம், s. Ethereal space as சிதா காசம், which see. பராதாரம், s. A crow, as hatching the Koil bird's eggs, காக்கை. பராதீனம், s. Dependence, subjection, the right, or jurisdiction of others, பிறர் சார்பிலிருக்கை. பரானுகூலம், s. Success to others; availing another. பரானுகூலி, s. One who helps or favors another, பிறர்க்குதவுவோன். 2. A woman who loves another man more than her husband. பரார்்த்தம்--பராத்தம், s. For the benefit of others, பிறர்க்காகத்தக்கது; [ex அர்த்தம்.] பரார்த்தஅனுமானம், s. [in log.] Inference having reference to others, as பிறர்பொருட்டனுமானம். பரார்த்ததேவப்பிரார்த்திதம், s. Interceding for another. See தாயவிருத்தி. பரான்னம், s. Food which one receives from others. பரோபகாரம், s. Kindness to others. See உபகாரம். பரோபகாரன், s. [masc. and fem. பரோப காரி.] A benevolent man, a benefactor. 21) *