kāvl (p. 105) s. Defence, protection, preservation, support, keeping, காப்பு. 2. Guard, restraint, அரண். (p.) 3. Surrounding wall, fortification, மதில். 4. A prison, a ward, hold, சிறைச்சாலை; [ex கா.] காவல்தானே பாவையர்க்கழகு. Chastity becomes a woman. காவலன், s. A protector, a guardian, காப்போன். 2. A king, அரசன். 3. A husband, கணவன். 4. One of a king's bodyguard, மெய்க்காப்பாளன். காவலாளர், s. Watchmen, sentinels, watchers, guards, காப்போர். காவலாளி, s. A keeper, a guard, காப் போன்.--Note. In Tinnevelly, this word is invariably used to signify a prisoner and not a watchman, which latter is called காவற்காரன். காவலிருக்க, inf. To be on guard, to keep watch, காவலாயிருக்க. 2. To wait or look, as for a person expected. காவலிலிருக்க, inf. To be in prison or captivity. காவலிலேபோட--காவலில்வைக்க, inf. To imprison. 2. To keep in the patrolhut till morning--as a person found straying during night. காவல்கட்டு, s. A strong guard. 2. Secure protection. 3. Rigid restraint. காவல்கட்டுப்பண்ண, inf. To set a strong guard. 2. To watch closely. 3. To keep young people, &c., in close restraint. 4. [prov.] To attend strictly to the diet of a sick person. காவல்காக்க, inf. To watch, guard, protect. 2. To be on guard, to act as sentries, watchmen, &c. 3. To defend the body by wearing armor, &c., or the head by oils, &c., against disease, which either has attacked the lower extremities, or indicates coma, &c. காவல்செய்ய, inf. To protect, to defend. 2. [prov.] To pass a straw-rope over a heap of corn in the field, or make with it diagrams on the ground, &c., to defend the grain from demons. 3. To place an image of Ganesa (being a handful of moist cow-dung) on the top of a heap of corn before winnowing, as a security from demons.--Note. If it is measured, it is deemed secure against their attack. காவல்பண்ண, inf. To protect, defend, take care of, watch over. 2. To nourish, cherish, provide for. 3. To imprison, to keep under guard, to confine. காவல்மாற, inf. To be relived, changed, &c.--as sentinels or a watch. காவல்மாற்ற, inf. To relieve guard, change watchmen, sentinels, &c. காவல்முறை, s. Turns in watching. காவல்மேரை, s. Share of grain given to the watchman of a village from the thrashing floor. காவல்விட, inf. To release from watching, guarding, &c. காவற்கடவுள்--காவற்பெருமான், s. Vishnu, as the preserver of the world, விஷ்ணு. காவற்கட்டு, s. [prov.] A bundle of paddy sheaves for the watchman. காவற்கட்டை, s. [prov.] A fire-brand kept burning to ward off the female demon கொற்றி from a woman in child-birth, when exposure is greater than at other times. 2. A clump of wood kept burning through the night near a patrol-hut. காவற்கப்பல், s. A reconnoitring vessel, a guard-ship. காவற்காடு, s. A jungle or forest defence, காட்டாண். 2. A reserved forest. காவற்காரர், s. Watchmen, sentinels, a patrol, காப்போர். காவற்கூடம்--காவற்சாலை--காவல்ஸ்த லம், s. A guard-room; a prison-house. காவற்புரி, s. [prov.] A straw-rope thrown over the heap of corn in the field to defend it from demons. அருங்காவல், s. A very strict or powerful guard. தலைக்காவல், s. The main guard. தூக்கிரிக்காவல், s. An overseer of a village. மெல்லுயிர்க்குங்காவல், s. A support or cordial to the languishing mind. 28)

kukkuṭam (p. 114) s. A gallinacious fowl, a cock, a hen, கோழி. Wils. p. 224. KUKKUTA. குக்குடபுடம், s. A fire made of ten எருவருட்டி (dried cow-dung) to the height of a fowl, for preparing medicines. குக்குடசர்ப்பம், s. The winged serpent, பறவைநாகம். --Note. Hindu ophiologists say that certain serpents become shorter and shorter, and at the advanced age of 12 years, the hood spreading as wings, they fly. குக்குடச்சூட்டு, s. A kind of prepared arsenic, கோழித்தலைக்கந்தகம். 20)

cāṇi (p. 174) s. Dung of cows and buffaloes, and very rarely of some other animals, ஆப்பிமுதலியன. 2. [in combination.] A farrier, horse-doctor, குதிரைச்சாணி; which see. (c.) சாணிதெளிக்க, inf. To sprinkle macerated cow-dung, for purification, in the morning before the house--also inside, before and after eating--after the entrance of an impure person-around a corn-heap for threshing, &c. சாணிதட்ட, inf. To make cow-dung into cakes for fuel. சாணிப்பால், s. The juice or essence extracted from cow-dung. சாணிப்பிணம், s. A useless, worthless, dull fellow, (lit.) a mere mass of cowdung. சாணிமெழுக, inf. To smear with cow-dung--as a floor, &c. சாணிபோட, inf. To evacuate dung --as a cow or buffaloe. 2. To sprinkle macerated cow-dung--as சாணிதெளிக்க. சாணிக்கெண்டை, s. [prov.] A kind of carp fish, which when boiled in unpleasant to the taste, ஓர்மீன். 91) *

tṭṭu (p. 222) கிறேன், தட்டினேன், வேன், தட்ட, v. a. To knock at, as a door, கதவைத்தட்ட. 2. To strike, as a gong; to tap, pat, slap, அறைய. 3. To touch or strive so as to displace, to shake off as dust, &c., தட்டிய திர்க்க. 4. To reject, as a temptation, to discard, விலக்க. 5. To strike in playing on drums, tambourines, the guitar, &c., with a plectrum, or otherwise, கொட்ட. 6. To strike against, commonly accidentally. dash against, மூட்ட. 7. To strike or ward off, to parry, தடுக்க. 8. To evade, palliate, equivocate, புரட்ட. 9. To frustrate, thwart, குலைக்க. 1. To procure one's dismissal from office, அகற்ற. 11. To soften palmyra fruit by beating, நொறுக்க. 12. To oppose, contradict, disobey a command, மறுக்க. 13. To beat and break shells to get the kernels. உடைக்க. 14. To fashion, form, mould, with the hands, by tapping--as clay, dough, &c., மட்கலந்தட்ட. 15. To beat off fruit, leaves, &c., from trees, உதிர்க்க. 16. To thrash out rape-seed, &c., கதிரடிக்க. 17. To clap on, as cow-dung on a wall, அப்ப. 18. To hammer, to flatten, தட்டையாக்க. 19. (fig.) To conquer, vanguish, முறியடிக்க. 2. (fig.) To suggest a thought, நினைவெழுப்ப. 21. To dissuade, மறிக்க. 22. [prov.] To throw out water with the foot, hand, basket, &c., நீரெற்ற. 23. [in cant.] To steal, pilfer, swindle, to get by deceit or stratagem, கவர. 24. [in burlesque.] To trip, knock down, to destroy--as an epidemic, தட்டிவீழ்த்த. 25. [with loc. ablative.] To resist an obstacle, to come in contact with, பட. 26. To run aground or strike against, as a vessel, to clash, மோத. 27. [with dative.] To be perceived as a smell, வாசனைதட்ட. 28. [with dative.] To be scanty, wanting, as food, rain, water, &c., to be reduced, as the milk of a cow, குறைவுபட. 29. To elude, to escape, தப்ப. 3. [with dative.] To be at fault, to fail, as the hand playing on an instrument, writing, performing an operation, &c., or the tongue in reading or speaking, &c., தவற. 31. To hobble as a verse, தலைகாட்ட.--Note. The meanings are often cant. அனேகரைக்காய்ச்சல்தட்டிப்போட்டது. The fever has prostrated many persons. தண்ணீர்தலைதட்டநிற்கிறது. The water is head deep. [prov.] தலையைத்தட்டிப்போட்டது. It has carried off his head. தேடியபொருள்காலிலேதட்டினதுபோல. As if the thing sought for, had struck against the foot; i. e. getting accidentally the thing desired. நெஞ்சிலேதட்டிப்பார். Knock at your own breast, and inquire. பல்லைத்தட்டிவிடு. Knock out his teeth. மரங்கள் தெருத்தட்டநிற்கின்றன. The trees extend the whole length of the street. [prov.] தொண்டைக்குள்ளேஏதோதட்டுகிறது. There is something in my throat obstructing the passage. அவன்என்வார்த்தையைத்தட்டிப்போட்டான். He has disobeyed me. மழைதட்டிப்போயிற்று. Rain is deficient. அரிசித்தட்டிப்போயிற்று. The rice is nearly exhausted; or rice is very dear and scarce. தட்டாமல்முட்டாமல் விழுங்கிப்போட்டான். He has swallowed it (his large income) without difficulty. [prov.] தட்டாமல்வைக்க, inf. To place things so as not to touch each other. தட்டவைக்கப்பார்க்க--தட்டவைக்கநி னைக்க, inf. To put one on a wrong scent when in pursuit of another. தட்டிக்கிளம்ப--தட்டியெழும்ப, inf. To rice grow high, or tall. 2. To rise to affluence, influence, &c. 3. To be animated with joy, or zeal for an enterprize; to be roused with anger. தட்டிக்கேட்க, inf. To speak or remonstrate. தட்டிக்கொடுக்க, inf. To quiet, to lull by tapping. 2. To cheer, to encourage men or beasts by patting on the back, shoulders, &c. 3. [in prison bars.] To tap a person so that another may grasp him. தட்டிக்கொள்ள, inf. To be exhausted, to be in want. 2. To strike against, to be resisted, by an obstacle. 3. To be retarded in reading, speaking, or business. 4. To fail, to prove inadequate. 5. To shake off the dust by striking the foot upon the ground. மேலேதட்டிக்கொள்ளாதே. Don't come in contact with me--said by one afraid of defilement. கப்பல்நிலந்தட்டிக்கொண்டது. The ship is aground, striking, &c. தட்டிச்சொல்ல, inf. To contradict. 2. [prov.] To speak, or repeat a lesson with hesitation; to stammer. தட்டிப்பறிக்க, inf. To strike and snatch away. 2. To get by stratagem. தட்டிப்பறைசாற்ற, inf. To publish by beat of drum. 2. To blab out private matters, to asperse one's character. தட்டிப்பார்க்க, inf. To try to fish out secrets from one. 2. To sit one's erudition, caste, property, &c. 3. To try silver coins, by ringing, and snapping them with the fingers. தட்டிப்பேச, inf. To oppose, to remonstrate, to object, to protest against. தட்டிப்போட, inf. To strike and spill; to over-turn, &c. 2. (fig.) To overcome one in a game, &c. தட்டிமாற, inf. To evade, shift a fault upon another; to baffle one and escape. 2. To give one a heavy blow. தட்டியெடுத்துக்கொள்ள, inf. To secure a thing for one's self, deceiving another. 2. To get a thing in spite of the endeavours of others. தட்டியெழுப்ப, inf. To tap and rouse one. தட்டியோட்ட, inf. (also. அதட்டியோ ட்ட.) To drive beasts rapidly. தட்டிவிட, inf. To strike and overturn. 2. To cheer by patting the shoulders of combatants, &c. 3. To animate, encourage. 4. To frustrate. 5. To contradict, refuse. 6. [prov.] To change the position of different yokes of oxen, in ploughing, putting the hindermost, forward, &c. 7. To cause the oxen to turn back to deepen the furrows. 8. (c.) To drive cattle faster, to accelerate their speed. இனித்தட்டிவிடு. Wait no longer. தட்டிவைக்க, inf. [prov.] To suggest, to throw in a word to effect an object; to speak once, expecting to speak again on the subject. தலைதட்டியளக்க, inf. To strike the measure. See தடவு, v. சொல்லைத்தட்ட, inf. To disobey one's command. 2. To contradict. 3. To speak before another has finished. 38)

tirumāl (p. 240) s. Vishnu, as lord of illusion, in the universe, விட்டுணு; [ex மால், illusion.] திருமாலவதாரம், 1. Ten incarnations of Vishnu. 1. Matsya, மச்சம், a fish assumed to kill சோமுகன், an Asura who had stolen the Vedas and hidden them in the sea. 2. Kurma, கூர்மம். tortoise, assumed to support Mount Mandara, used as a churning stick in churning the sea of milk to obtain Amrita, or nectar. 3. Varáha, வராகம், a boar, assumed to open and spread out the earth which இரணியாக்கன் had rolled up, as a scroll, and sunk in the ocean; and to kill him. 4. Narasingha, நரசிங்கம், manlion, assumed to destroy இரணியகசிபன், the younger brother of இரணியாக்கன், who, to avenge the death of his brother, had abolished the worship of Vishnu.--Note. These four were assumed without parents. 5. Váhmana, வாமனம், the dwarf born of காசிபன் and அதிதி to overcome மாபலி by deceit, coming to him as a beggar. 6. Parasurama, பரசுராமன், or the axe bearing Rama, born of சமதக்கினி and இரேணுகை to kill the Kshtriyas who oppressed the brahmans. 7. Ramachandra, இராமன், king of Ayodhya, born of தசரதன் and கோசலை, to kill Ravana, king of Lanka, and other Rakshasas. 8. Balab'hadra, பலபத் திரன், half brother of krishna; his father's name was வசுதேவன், and he had two mothers, தேவகி and உரோகணி. He come to destroy பிரலம்பன் and his Rakshasas. 9. Krishna, கண்ணன், son of வசு தேவன் and தேவகி, came to excite the wars of the Bharata, and to relieve the earth of its over-burdened population. 1. The horse, கற்கி, yet future, and for the purpose of destroying the universe.--Note. The poet Jayadeva places Krishna as the eighth and makes the ninth, Buddha. Another class of fifteen incarnations of Vishnu is given. 1. சனகன், Sanaka. 2. சனந்தனன், Sanandana. 3. சனாதன், Sanáta. 4. சனற்குமாரன், Sanatkumara. Rishis regarded as representatives of Brahma and celebrated in the Bagavata. 5. நரநாராயணன், Naranarayana, a great personage mentioned in the Maha B'harata. 6. கபிலன், Capila, founder of the Sank'hya philosophy. 7. இடபன், Vrishab'ha-Yogi, the first of the twenty-four Jaina saints. 8. நாரதன், Nárada,, inventor of the lute, messenger of the gods, and first of the ten principal Munis. 9. அயக்கிரீவன் ((lit.) the horse-headed), Hayagriva, of the Maha Bharata, to be distinguished from the Asura of the same name. 1. தத்தாத்திரேயன், Dattatreya, mentioned in Bagavata. 11. மோகினி, Mohini, a fascinating female. (See மோ கினி.) 12. யாகபதி, Yágapati, the lord of sacrifices, always receiving the first of the offerings. 13. வியாதன், Vyasa, son of Parásara, arranger of the Vedas. 14. தன்வந்தரி, D'hanvantari, a physician of the gods. (See தன்வந்தரி.) 15. பௌத் தன், Budha, the head of the Buddhist system; by some considered the ninth principal Avatar. திருமாலாயுதம், 5, s. The five weapons of Vishnu. 1. சங்கம் or பாஞ்சசன்னியம், chank; 2. சக்கரம் or சுதரிசனம், a wheellike missile; 3. தனுசு or சாரங்கம், bow. 4. வாள் or நாந்தகம், sword; 5. தண்டு or கௌமோதகி, club.--Note. These are pictured on a metal plate, and worn on the neck as an ornament, or amulet, by children, which is called பஞ்சாயுதம். திருமாலுந்தி, s. The lotus, said to resemble the navel of Vishnu, தாமரை. திருமால்புதல்வன், s. Kama as son of Vishnu, மன்மதன். திருமாளிகை, s. the house of a spiritual preceptor, in the language of his disciples. திருமாளிகைப்பத்தி, s. A gallery in such a house or on a fane. திருமானகரம், s. The heaven of Vishnu, வைகுந்தம்; [ex திருமால்.] திருமுகம், s. A divine face, divine presence, கடவுள்சந்நிதானம். 2. Presence of a great person, பெரியோர்சமூகம். 3. An epistle or edict from a superior to an inferior, சீமுகம். 4. An epistle, நிருபம். திருமுருகாற்றுப்படை, s. A poem. See ஆற்றுப்படை. திருமுழுக்கு, v. noun. The bathing of பார்வதி, under whatever name for purification, திருஅபிஷேகம். 2. Bathing by women with fasting in honor of பார்வதி, ten days in December. திருமுறை, s. A class of sacred writings, odes, &c., திருவாசகம். திருமுற்றம், s. An open space for performing equestrain exercises, கோயிற் சந்நிதி. 2. Temples or sacred places of Vishnu, கோயில். 3. A horse race, course, hippodrome, குதிரைவையாளிவீதி. திருமுன்--திருமுன்பு, s. Divine presence, தேவசன்னிதானம். 2. Presence of a king or other great persons, பெரியோர் சன்னிதானம். திருமெழுக்கு, v. noun. Smearing the floor of a temple and adjacent parts with cow-dung, கோயில்மெழுகுகை. திருமேனி, s. A divine body, form, shape, &c., the person of a deity or saint, திவ்வியதேகம். 2. In some connections, the idol of a temple as a form of the God, விக்கிரகம்.--Note. All forms of deity or nature belong to the female energy. 3. Any ear-jewel worn by females, ஓராபரணம். 4. A plant, குப்பை மேனி, Acalypha, L. திருமேனிகன்றப்பிரம்படிகொண்டசிவனார்...... Siva who was beaten with a ratan so that his divine body was bruised. திருவடி, s. Divine feet, feet of a deity, கடவுளடி. 2. Saints or great one's feet, குருபாதம். திருவடிதீட்சை, s. The guru's placing his feet on the head of the disciple, as one of the modes of dispelling his sin. திருவடிப்பாதுகை, s. The sandals of a great or sacred person. திருவணை, s. Adam's bridge between Ramisseram and Ceylon, சேது; [ex அ ணை.] திருவண்ணாமலை, s. A sacred mountain, as அருணாசலம். திருவமுது, s. Boiled rice presented to a deity, idol or a great person, தெய்வ உணவு; [ex அமுது.] திருவமுதுசெய்ய--திருவமுதுபண்ண, inf. To cook for the idol, or a great person. திருவருட்பயன், s. A treatise in praise of Siva, ஓர்நூல். திருவலகு, s. A besom. See அலகு. திருவல்லிக்கேணி, s. A place sacred to Vishnu in the suburbs of Madras, Triplicane. திருவள்ளுவர், s. The celebrated author of the Cural, குறளாசிரியர். 2. His work, the Cural, குறள். திருவற்றவன்--திருவில்லான், s. An unfortunate person, not prosperous. திருவனந்தபுரம், s. A town on the Malabar coast sacred to Vishnu, Trivandrum. திருவாக்கு, s. The word, declaration or order of a deity, saint, guru, king or other great person; an oracle. திருவாக்குக்கெதிர்வாக்குண்டோ.... Is the word of a high personage to be controverted? திருவாசகம், s. A poem by மாணிக்க வாசகர். திருவாசல்--திருவாயில், s. The gates or door-ways of a temple, including all the openings between the worshipper and the idol, ஆலயவாயில். 2. [prov.] A rest-house built from religious motives, மடம். திருவாசி--திருவாசிகை, s. (com. திரு வாட்சி.) The arch or bow over the head of an idol, of metal, wood, &c., or in painting; or an ornamented arch under which any thing sacred is carried, பிரபை. திருவாடுதண்டு--திருவாழித்தண்டு, s. [prov.] Poles on which an idol is carried in procession, விக்கிரகபீடத்தைக் காவுமரம். திருவாட்சி, s. See திருவாசி. திருவாதிரை, s. The sixth lunar asterism, ஆதிரை. திருவாத்தி, s. A flower tree sacred to Siva. See ஆத்தி. திருவாபரணம், s. The jewels of an idol, தெய்வாபரணம். திருவாய், s. Word, declaration, command, &c., of a deity, saint, guru, king, &c., தெய்வவாக்கு. திருவாய்மலர, inf. To utter, to declare, to speak, as divine person. திருவாய்மொழி, s. A book of note containing praises to Vishnu, ஆழ்வார்பா டல். திருவாரூர், s. A town in the Tanjore district sacred to Siva. திருவாவினன்குடி, s. The mountain town of Parlany, பழனி, one of the six places sacred to Skanda, முருகர்ஸ்தலம். திருவாழ்ங்கோடு--திருவான்கோடு, s. Travancore, a town and country at the S. W. extremity of southern India, ஓரூர். திருவாளன், s. A rich, prosperous man, செல்வன்; [ex ஆளன். திருவானைக்கா, s. A sacred place, near Trichinopoly, ஓர்ஸ்தலம். திருவிருந்து, s. A divine feast; used for the Lord's Supper, திவ்வியவிருந்து. திருவிலி, s. An unfortunate or poor person, தரித்திரி. 2. A widow or one who has lost her beauty, கைம்பெண்; [ex இலி.] திருவிழா, s. A temple festival, உற் சவம். 2. A temple procession. திருவிழாக்கொண்டாட, inf. To celebrate a festival. திருவிளக்கு, s. The lighted lamp of a temple, or as placed before a holy person, கோயிற்றீபம். 2. A lighted lamp as representing a god. திருவிளையாடல், v. noun. Sports of the deity, commonly of a wonderful, or miraculous character, தெய்வவிளையாட்டு. 2. A book treating on the sixty-four wonderful sports of Siva at Madura. அறுபத்துநாலுதிருவிளையாடல். The sixty-four sacred sports of Siva at Madura. திருவிளையாட்டு, v. noun. The wonderful sports of a deity, தெய்வலீலை. 2. [in burlesque.] Tricks, roguishness, frolics, பாடி. திருவுந்தியார், s. A section of திருவா சகம், composed by மாணிக்கவாசகர், Manikavasakar, திருவாசகத்தோருறுப்பு. திருவுளம்--திருவுள்ளம், s. The will of a god, a king, a guru, &c., [ex உளம், உள்ளம், mind.] 2. (fig.) The Supreme Being, கடவுள். திருவுளங்கொள்ள, inf. To approve, in case of a deity, or holy person; to deign, to be pleased. சுவாமிஅப்படியேதிருவுளங்கொண்டிருக்கிருக்கிறார்.... God is pleased to have it so. திருவுளச்சீட்டு, s. A lot cast or drawn. திருவுளச்செயல், s. Providential occurrence, providence. திருவுளமத்தியஸ்தம், s. Appeal to the deity. திருவுளமறிய, inf. To be witness--as the Supreme Being; used only in some form of the verb. திருவுளமறியச்சொல்லுகிறேன். I say it, God being witness. திருவுளம்பற்ற, inf. To speak, said of a deity or great person; to condescend to speak. திருவுளம்வைத்தல், v. noun. A deity, a guru, &c., exercising grace, deigning, vouchsafing. திருவுறுப்பு, s. A female ornament of solid gold bearing the figure of Lukshmi, worn on the forehead, நுதன்மே லணி. See உத்தி. திருவூசல்--திருவூஞ்சல், s. A swing for the idol, used on the last day of the annual festival, and on some other special occasions; a kind of cot, தேவவூச லாட்டு. திருவூஞ்சலாட, inf. To swing the idol. திருவேங்கடம், s. A place sacred to Vishnu, திருப்பதி. See திசை. திருவேடம், s. Sacred dress of siva, or of his followers, such as red cloths, sacred beads, &c. 2. Ear-rings made of gold or copper worn by the பண்டாரம், the தம்பிரான், &c., சிவனடியார்காதணி. திருவேடம்பூண, inf. To wear the distinguishing marks of the Saiva sect. திருவேரகம், s. Trivaraka near Pondichery, one of the six places sacred to Skanda, குமரன்ஸ்தலம். திருவொற்றாடை, s. Cloth for wiping the body of the idol after bathing, or anointing it, விக்கிரகங்களையொற்றுஞ்சீலை. திருவொற்றியூர், s. A place sacred to Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். திருவோணம், s. The twenty-second lunar asterism, containing three stars in the neck of the eagle, ஓணம். திருவோலக்கம், s. The assembly in the temple before an idol. See ஓலக்கம். 5)

nīṟu (p. 277) s. (Gem. நீற்றின்.) Ashes, சாம்பல். 2. Sacred ashes made of cow-dung, திருநீறு. 3. Powder, calx, dust, புழுதி. 4. Slaked lime, சுண்ணம். நீறடிக்க, inf. [com. சுண்ணாம்படிக்க.] To ornament a house by dipping strings in macerated lime ans striking the wall. நு, A syllabic letter composed of ந் and உ. 286) *

mṭṭikai (p. 341) s. The seal impressed on cow-dung, &c., put upon a heap of ricecorn in the threshing floor, or upon sacks, சாணிமுத்திரை; [ex மட்டி. v.] (Beschi.) 5)

muṭṭai (p. 356) s. Egg, அண்டம். [See தோற் றம்.] 2. Bran, தவிடு. 3. (fig.) Skanda, கந்தன். 4. [loc.] A small spoon, சிறுகரண்டி. 5. As எருமுட்டை. 6. See முட்டு, v. முட்டைக்கண், s. [loc. முண்டைக்கண்.] A goggle eye, a large rolling eye. முட்டைக்கண்ணீர், s. Big drops of tears. முட்டைக்கத்தரி, s. A brinjal bearing egg-like, short, thick fruits. முட்டைச்சாம்பல், s. Ashes of burnt cowdung. முட்டைப்பாசி, s. A water-plant. See பாசி. முட்டையிட, inf. To lay eggs. முட்டையோடு, s. The shell of an egg. முட்டைவடிவு, s. Spheroid. எருமுட்டை, s. Dried cow-dung. See எரு. 133)

meẕuku (p. 363) கிறேன், மெழுகினேன், வேன், மெழுக, v. a. [vul. மொழுகு.] To smear, to spread, to coat over with cow-dung, &c., தரைமெழுக. (c.) அவன்செய்தகுற்றத்தையிவன்பூசிமெழுகுகிறான்........ He cloaks [coats over] the faults of the other. மெழுகிடல், v. noun. Daubing a place with cow-dung, தரைமெழுகல். மெழுகுமண், s. Clay used in forming a mould over the figure of wax, in casting. மெழுக்கு, v. noun. Smearing a floor with mashed earth and cow-dung; or with sandal paste. மெழுக்குச்சாத்துதல், v. noun. Smearing a floor. (p.) 16)

yākam (p. 370) s. A sacrifice, an oblation, வேள்வி. W. p. 683. YAGA. யாகம், 5. Five oblations. See பஞ்ச மகாயக்கியம். யாகம், 21. Twenty-one sacrifices: 1. அக்கினிஷ்டோமம்; 2. அத்தியக்கினிஷ்டோ மம்; 3. உத்தியம்; 4. சோடசி; 5. வாசபேயம்; 6. அதிராத்திரம்; 7. அப்தோரியாமம்; 8. அக்கினி யாதேயம்; 9. அக்கினிகோத்திரம்; 1. தரிசபூர் ணமாசம்; 11. சாதுர்மாசியம்; 12. நிருடபசுபந் தம். 13. ஆக்கிராணம்; 14. சௌத்திராமணி; 15. அட்டகை; 16. பார்வணம்; 17. சிரார்த்தம்; 18. சிராவணீ; 19. ஆக்கிரகாயணீ; 2. சைத்திரீ; 21. ஆசுவயுசீ. யாகசமித்து, s. Wood and other combustibles for a sacrifice, as சமித்து. யாகசாலை, s. A sacrificial hall. யாகசேனன், s. panchala the father of Drobad'hi, பாஞ்சாலன். யாகஞ்செய்ய, inf. To make an oblation. யாகத்திரவியம், s. The ingredients burnt with a sacrifice, such as ghee, milk, cow`s urine, cow-dung, mangoleaves, sandal-wood, &c. யாகஸ்தம்பம், s. [also யூபஸ்தம்பம்.] A post to which a goat, brought for sacrifice, is tied. யாகபதி, s. One of the fifteen incarnations of Vishnu. See திருமாலவதாரம். யாகபோசனர், s. [pl.] Celestials, வா னோர். (சது.) 51)

vrāṭṭi (p. 376) s. [for வறட்டி.] A dried cake of cow-dung, used for fuel, எருவறட்டி. 120)

vṟṭṭu (p. 380) கிறேன், வறட்டினேன், வேன், வறட்ட, v. n. To dry up, to evaporate, காய. 2. v. a. To parch, to scorch, வறுக்க; [ex வறள்.] வறட்டி, s. Dried excrements, dried cow-dung for fuel, எருமுட்டை. வறட்டல், v. noun. Drying up. 2. Parching. 14)

vṟḷu (p. 380) --வறள், கிறேன், வறண்டேன், வேன், வறள, v. n. [sometimes வறல்.] To grow dry, to grow very lean, வறக்க. (c.) அவனுக்குநாவறண்டுபோயிற்று. He has dryness of the tongue. வறட்காமாலை, s. A kind of jaundice. வறட்காய்ச்சல், s. Burning fever. வறட்சி, v. noun. [improp. வரட்சி.] Drought, dryness, heat of the body. வறட்சியெடுத்தது. The body is covered with eruptions. (R.) வறட்சுண்டி, s. A species of sensitive plant, Mimosa triquetra. வறட்பூலா--வறட்பூல், s. A shrub. See பூலா. வறண்டநிலம், s. A dry field. வறளாரை, s. A plant. See ஆரை. வறளி, s. Dry cow-dung for fuel, as வறட்டி. வறள்முள்ளி, s. [com. வறமுள்ளி.] A medicinal thorn-bush. See முள்ளி. 16)

vipūti (p. 395) s. Ashes of cow-dung smeared by Saivas, திருநீறு. (c.) 2. Superhuman power, consisting of eight faculties attributed to Siva, அணிமாமுதலியஅஷ்டசித்தி. [See சித்தி.] 3. Fault, குற்றம். 4. Violence, கொடுமை. 5. Felicity, prosperity, செல்வம்; [ex வி et பூதி.] 6. Greatness, பெருமை. W. p. 778. VIB'HUTI. விபூதிகுழைக்க, inf. To mix sacred ashes. See குழை. v. விபூதிபோட, inf. To throw sacred ashes upon a possessed person. விபூதிமந்திரிக்க--விபூதியோத, inf. To consecrate sacred ashes, by incantations, for the expulsion of disease, of a demon, &c. விபூதியிட--விபூதிபூச, inf. To rub one's self with sacred ashes. அவனெற்றியிலேவிபூதியிட்டான். He put sacred ashes on his forehead, i. e. deceived him--used by the Vishnuvas. 9) *

viṟāṭṭi (p. 398) s. [for வறட்டி.] Cakes of dried cow-dung. 153)