aẕu (p. 32) கிறேன், தேன், வேன், அழ, v. n. To weep, cry, இரங்க. 2. To bewail, lament, புலம்ப. 3. To whine, சிணுங்க. 4. To low, bellow, (as a cow for its call), bleat, (as a sheep), mew, (as a cat), caw, (as a crow), cry or hoot, (as an owl), கத்த. In some of these a cry of distress or anxiety is indicated as of the dam for its young. குடல்கூழுக்கழக்கொண்டைபூவுக்கழுகிறதா? Would you by adorning your hair with flowers while your belly is craving food? ஆண்டாண்டுதோறுமழுதுபுரண்டாலும் மாண்டார் வருவரோ மாநிலத்தில்? What though we roll in sorrow from year to year, can the deceased return again to this nether world? அழுகண்ணி, s. A species of plant from which water is continually oozing and dropping, ஓர்பூடு. அழுகள்ளன், s. A hypocritical weeper. அழுகுணி, s. A crying one, அ ழுவோன். அழுகை, v. noun. Weeping, crying. 12)

avā (p. 30) s. Desire, eagerness, avididity, greediness, craving, cupidity, ஆசை. 2. Intense or sensual desire, as lust, avarice, great hunger, thirst, &c., ஆசைப்பெருக் கம். 3. Descent, இறங்குகை. (p.) அவாவயின்விதும்பல், v. noun. The longing of a loving and affectionate husband and his wife when separated. அவாவறுக்க, inf. To extirpate the desires arising from the senses, ஆசைநீக்க, [ex அறு.] அவாவின்மை, s. Freedom from desire, exemption from avarice, lust and other sensual appetites, suppression of the passions, விருப்பமின்மை. 13) *

avāvu (p. 30) கிறேன், அவாவினேன், வே ன், அவாவ, v. a. To desire, want, விரும்ப. 2. To desire intensely, crave, covet burn with lust, பேராசைகொள்ள. 3. (fig.) To approach, கிட்ட, 4. v. n. To descend, இறங்க. (p.) அவாய்நிலை, s. An elliptical form, needing some thing to complete the sense. 2. Agreement of words--as of a nominative with a verb. (நன்னூல், and குறள்.) அவாவுதல், v. noun. Descending, இறங்குதல். 2. Desiring, விரும்புதல். 17) *

ātri (p. 38) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To support, protect, defend, uphold, nourish, regard, patronize, shelter, உதவிசெய்ய. 2. To desire, wish for, crave, ஆசைகூர. 3. To console, comfort, தேற்றரவு பண்ண. 4. To worship, solemnize, ஆசரிக்க. 39) *

āvl (p. 43) s. Great desire, longing, yearning--as of a mother, for her absent child, காதல். 2. Insatiable desire, hunger, avarice, lust, &c., craving, பேராசை. 3. Zeal, earnestness in a cause, அவா. (பாரதம்.) 4. (சது.) A bend, turn, வளைவு. ஆவலர், s. Friends, partisans, those attached to one, உற்றார். 2. Husbands, கணவர். (p.) ஆவலாதி, s. [vul.] Covetousness, cupidity, avarice, ஆசை; [ex ஆதி, beginning, as of avarice, &c.] 23)

icci (p. 45) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To desire, wish, crave, covet, desire intensely, to lust after, காதலிக்க; [ex இச் சை.] (c.) முத்தியையிச்சித்தநல்லோர். The good who longed for heaven. 45)

ilavangkam (p. 53) s. One of the five spices, wild cinnamon, ஓர்வாசனைமரம், Cassia. 2. Clove, கராம்பு. See வாசம்; [ex லூ, to cut.] Caryophyllus aromaticus. Wils. p. 718. LAVUNGA. இலவங்கபத்திரி, s. The leaf of the இலவங்கம்--used medicinally, ஓர்வாச னையிலை. இலவங்கப்பட்டை, s. Wild cinnamon, Cassia lignea, or Cassia bark, ஓர்வாசனைப்பட்டை, Laurus cassia, L. இலவங்கப்பூ, s. Clove, a spice, Port cravo caryophyllus aromaticus. 43)

iḷi (p. 56) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grin, show the teeth--as in cringing, craving, &c., பல்லிளிக்க. 2. To laugh in a silly manner, to simper, giggle, களகளவெனச்சிரிக்க. 3. v. a. To ridicule, scorn, deride, பரிகாசஞ்செய்ய. 4. To disgrace, contemn, அவமதிக்க. (c.) இளித்தவாய்ப்பட்டம், s. Notoriety for grinning, இளிச்சவாயனெனப்படுகை. 2. The character of a sauntering idler. 3. The state or character of one baffled or defeated in his projects. குரங்குபோலிளித்தவாயன். One who grins like a monkey. பல்லையிளிக்க, inf. To laugh foolishly. இளிச்சற்கண், s. Blear eyes, eyes sore with rheum. இளிப்பு--இளிவு, v. noun. Grinning, simpering, tittering, பல்லிளிக்கை. 2. Ridicule, scorn, derision, இழிவு. 3. Disgrace, நிந்தை. நாயையடித்துப்பல்லிளிவுபார்க்கிறதினாலேயென் ன? What will it avail to strike a dog and then look at its grin? [prov.] எள்ளினிளிவாமென்றெண்ணி. Considering that it would be disrespectful to neglect him. (குறள்.) 8)

eri (p. 73) கிறது, ந்தது, யும், எரிய, v. n. To glow, shine, give light, பிரகாசிக்க. 2. To burn, ignite; to be injured, or consumed by fire, to be scorched, to flame, அழல. 3. To burn--as a sore, or fever; to smart, to be inflamed, புண்முதலியவெரிய. 4. To be envious, jealous, to fret, be peevish, பொறா மைகொள்ள. 6. To burn as the stomach with hunger, வயிறெரிய. 7. To suffer pain --as from a heavy load on the head, &c., தலைமுதலியனவெரிய. (c.) அடுப்பெரிகிறது. The fire upon the hearth burns. மந்தமெரிந்துபோனது. The indigestion has ceased, lit. is burnt up. நட்சத்திரமெரிந்துவிழுகின்றது. A star glows and falls. நான்தின்றதெல்லாமெரிந்துபோயிற்று. The food I took has digested. 2. I am so pained by what you said that the food I have eaten seems as nothing. 3. The food I took has digested by means of enchantment, medicines, &c. வயிறெரிகின்றது. My bowels are inflamed for food. 2. I am in distress, yearning, &c. அவன்பட்டதை நினைக்கிறபொழுது என்வயிறெரிகிற து. My bowels are inflamed when I think of what he suffered. கணகணென்றெரிகிறது. It burns with excessive heat. அவனெரிபொரியென்றுவிழுகிறான். He breaks out with rage and fury, lit. saying, Burn him, fry him. எரிகரும்பு, s. Fagots, விறகு. (c.) எரிகுடல், s. A canine appetite, எரிவயிறு. (c.) எரிகுடலன், s. One who is always craving for food, தீபனமுள்ளவன். எரிகுன்மம், s. A stomachic disease, excessive heat, head-ache, &c., ஓர்நோய். எரிகொள்ளி, s. A fire-brand, கொள்ளிக்கட்டை. எரிசினம், s. Burning anger, கடுங் கோபம். எரிநரகம், s. The burning hell, ஓர்நரகம்--in distinction from others. எரிபடுவன், s. A burning ulcer or cancer, பிளவை. எரிபந்தம், s. A burning torch, a flambeau, தீவர்த்தி. 2. A kind of burning sensation all over the system from disease, எரிச்சல். எரிபிடாரி, s. An enraged or furious demoness, எரிதுர்க்கை. 2. A peevish, or fretful person-spoken disparagingly, எரிச்சலுடையவள். எரிபுழு, s. A kind of brownish, yellow caterpillar, the sight of which on leaving home, &c., is regarded as propitious, கம்பளப்பூச்சியினோர்வகை. எரிபூச்சி, s. A flying insect which, on contact, emits moisture that causes a burning smart and a discoloring of the skin, ஓர்பூச்சி. எரிமணி, s. Sparkling jewels, bright gems, பிரகாசமுள்ளமணி. எரிமுகி, s. A tree, the milk of whose seeds is pungent and caustic, and being indelible, is used in marking, சேங் கொட்டைமரம், Semicarpus anacardium. எரியவிழிக்க, inf. To look fiercely having the eyes flaming with rage, கோ பத்தோடுபார்க்க. எரிவண்டு, s. The Mylabris or blistering beetle, ஓர்வகைவண்டு. 2. An insect which strikes against the eye-ball inducing severe smarting, கண்ணிலடிக்கும் வண்டு. எரிவந்தம், s. A burning sensation in the body, எரிபந்தம். 2. (Met.) Anger, wrath, எரிச்சல். எரிவனம், s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. எரிவரியன், s. A snake of the viper kind. பற்றியெரிய, inf. To take fire. எரிப்பு, v. noun. Burning, ignition, எரிவு. 2. s. Envy, jealousy, peevishness, malice, rancor, பொறாமை. 3. Satiety, nausea, நெஞ்செரிப்பு. எரிப்புக்காரன்--எரிப்புள்ளவன், s. An envious, impatient, peevish, or irritable person, பொறாமையுடையவன். எரிப்பெடுக்க, inf. To be peevish, cynical, querulous, எரிப்புண்டாக. ஓரெரிப்பாயெரிக்க, inf. To keep a fire burning, to heat continually--as in preparing medicines. ஓரெரிப்பாயெரித்துப்போட்டான்... He consumed it at one burning. 2. He has utterly destroyed (the family, town, &c., by injustice, oppression, &c.). எரியல், v. noun. Burning, எரிவு. 2. [prov.] That which is burnt--as food, at the bottom of a vessel in cooking, எரிந்தது. எரிவு, v. noun. Burning, ignition, எரிகை. 2. s. Heat in the system, smarting, pungency, inflammation, உடலெரிவு 3. Envy, jealousy, resentment, பொறாமை. 4. Fretting, displeasure, anger, irritation of body and mind, கோபம். கண்ணெரிவு, s. Burning of the eyes. கையெரிவு, s. Burning of the hands. காலெரிவு, s. Burning of the feet. உடலெரிவு, s. Burning of the whole body. குடலெரிவு, s. Burning of the bowels. 87)

kẕuttu (p. 98) s. The neck of a person, brute, thing, &c., கண்டம். கழுத்தடி, s. The lower part of the nape of the neck, தோண்மேல். கழுத்தறுக்க, inf. To cut the throat, to server the wind-pipe. முன்விட்டுப்பின்னின்றுகழுத்தறுக்கலாமோ...... Would you bid one take precedence and then cut his throat? ஒருவன்கழுத்திலேகட்டிவிட. To devolve unpleasant consequences on another. 2. To attribute a crime or blame to a person. 3. To impose on another unsaleable goods, or a woman ineligible for marriage. கழுத்திடுகயிறு, s. Halter for a beast. கழுத்திருத்த, inf. To have the neck pressed down with a heavy load. (c.) கழுத்திலேகயிறுபோட, inf. To threaten self-immolation for the purpose of recovering debts, &c. 2. To be very treacherous, insidious, perfidious. (c.). கழுத்துக்குட்டை, s. A neckcloth, a cravat. (c.) கழுத்துக்கொடுக்க, inf. To lay down the neck for another on the block, to subject one's self to inconvenience or danger. 2. To expose one's life by a commission of crime. 3. To submit to the yoke as bullocks. கழுத்துச்சந்து, s. The joint of the neck. கழுத்துச்சுளுக்கு, s. Straining of the ligaments of the neck by violent turning of the head. கழுத்துத்திருக, inf. To wring off the head of a fowl, &c. 2. To throttle, twist the head. கழுத்துநெடியபானை, s. A longnecked pot. கழுத்துப்பட்டிகை, s. A collar, a cape. கழுத்துப்பட்டை, s. The collar of a cloak. கழுத்துப்பருத்திருக்க, inf. To have a thick neck. கழுத்துப்பொருத்தம், s. One of the ten பொருத்தம் for marriage, மணப்பொருத்தம் பத்திலோன்று. (c.) கழுத்துமுறிக்க--கழுத்தைமுறிக்க, inf. To break the neck--spoken of the power, &c., of demons. வேண்டாமென்றுகழுத்தைமுறிக்கிறான். He absolutely refuses, it is very repugnant to his feelings, &c. கழுத்துவெட்டி, s. A cut-throat, a betrayer, an assassin. (c.) கழுத்தூட்டி, s. The throat. (p.) கழுத்தேறுதண்டம், s. Aggravated or very heavy punishment. கழுத்தைநெரிக்க, inf. To throttle one. கட்டுக்கழுத்தி, s. A married woman. 81)

kumpiṭu (p. 123) கிறேன், கும்பிட்டேன், வேன், கும்பிட, v. a. To join the two hands conically, கைகுவிக்க. 2. To worship, make obeisance with the hands joined and raised, கைகுவித்துவணங்க. 3. fig. To reverence, adore, worship, ஆராதிக்க. 4. To beg, solicit, crave, entreat, கெஞ்ச. கும்பிடப்போனதெய்வங்குறுக்கேவந்ததுபோல் நீவந் தாய். I met you, as if I had met the god whom I was going to worship. கும்பிடப்போனவன்தலையிலேகோயிலிடிந்துவிழுந்தா ற்போல. As if the temple had fallen on the head of him who repaired to it for worship; said of occurrences quite opposite to expectation. கும்பிடுகள்ளன், s. A hypocritical worshipper; a cunning person. கையெடுத்துக்கும்பிட, inf. To worship or make obeisance, by raising the joined hands. கோயில்கும்பிட, inf. To raise the hands in worship, at a temple, either in passing by, or as an attendant worshipper. கும்பிட்டகைக்குக்கொடுக்க, inf. To make a present to the bridegroom or bride, and sometimes to others, when they raise their hands in reverence to their superiors on the day of marriage&c., or to a girl on becoming marriage able. கும்பிடாதவனைக்கும்பிட, inf. To be obliged to serve or ask favors of a mean person. கும்பிடரி, s. [local.] A bundle of sheaves given to the chief of the village or to the temple. கும்பிடுகிளிஞ்சில், s. A species of cockle, a bivalve shell. கும்பிடுபூச்சி, s. [prov.] A class of insects bordering on the vegetable kingdom, whose feelers resemble hands raised in worship. கும்பிடு, v. noun. Worship, obeisance by raising the hands, வணங்குகை. கும்பிடுபோட, inf. To venerate; to worship by raising the joined hands. 39) *

kuruvi (p. 126) s. A small bird, சிறுபறவை. 2. The nineteenth lunar mansion, மூலநாள். See மூலம். குருவிக்கூட்டைக்கூட்டைக்கோலாலேகலைக்கலாமா. Is it right to destroy a nest with a stick; i.e. to ruin a family? குருவிக்குத்தக்கராமேசுரம். A Ramisseram suitable to a small bird; i. e. the poor do not need great houses, &.c. ஒருகுருவியுமறியாமல். Not a bird (soul) knowing; i. e. with the utmost secrecy. அங்கேஒருகுருவியுமில்லை. There is not a soul there. குரீஇ, s. A poetic form of குருவி. குருவிக்கூடு, s. A bird's nest. குருவியெச்சம், s. Bird's dung. குருவிவேட்டை, s. Fowling, birdcatching. குருவிக்குடல், s. A craving for food frequently, which some get by eating too little at a time, சிறுகுடல். குருவிக்கார், s. A small kind of black paddy, ஓர்நெல். குருவிவாலான், s. [local.] A large kind of paddy with a beard. ஓர்நெல். குருவித்தலைப்பாகல்--குருவிப்பாகல், s. [prov.] A kind of பாகல், with an edible, bitter fruit. குருவித்தலைப்பாக்கு--குருவிப்பாக்கு, s. [prov.] A peculiar species of arecanut, small but abundant. குருவிமீன், s. The name of a fish.

keñcu (p. 136) கிறேன், கெஞ்சினேன், வேன், கெ ஞ்ச, v. a. and v. n. To beg humbly, to entreat, crave, beseech with supplicating gestures, வருந்தியிரக்க. கெஞ்சவடிக்க, inf. [local.] To cause one to beg. கெஞ்சவைக்க, inf. To detain a beggsr before giving. 2. To cause one to crave. கெஞ்சிக்கேட்க, inf. To beg, entreat, beseech. கெஞ்சிக்கொண்டுதிரிய, inf. To go abegging. கெஞ்சிவாங்க, inf. To receive by begging. கெஞ்சல்--கெஞ்சுதல், v. noun. Supplication, entreaty.

keli (p. 138) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க v. a. To win, conquer, overcome, வெல்ல. 2. v. n. [prov.] To desire eagerly, to crave, ஆசைப்பட. 3. To be full of terror, to start with fear, அஞ்ச. கெலி, v. noun. [prov.] Eagerness; greediness; an insatiable desire for food, ஆசை. 2. s. [for கிலி.] Terror, fear, பயம். கெலிப்பு, v. noun. Winning; victory, conquest, வெற்றி--opposed to தோற்பு. கெலிப்பாயிருக்க, inf. To be successful. 2. To be full of joy. 30)

kēḷ (p. 139) கேட்கிறேன், கேட்டேன், கேட் பேன், கேட்க. v. a. To hear, hearken, give ear, listen; to over-hear, செவியாற்கேட்க. 2. To attend to, regard, mind; to be tractable, docile; to obey, புத்திகேட்க. 3. (from Sans. Gesha.) To ask, inquire, question; catechise, வினவ. 4. To request, solicit, crave, இரக்க. 5. To investigate, examine, call to account, ஆராய. 6. To require, demand, insist on, to claim, கொடுக்கச்சொல்ல. 7. To requite, recompense, avenge, கண்டிக்க. 8. To learn, to be instructed in, நூன்முதலியகே ட்க. 9. To bid, ask at a price, offer, விலை கேட்க. 1. To operate upon, உறுத்த. 11. v. n. To be heard, to reach--as a sound, a call, &c. சொன்னபடிகேளாதகுதிரை. An intractable horse. இந்தவியாதியைமருந்துகேட்கும். This disease will yield to medicine. எளியாரை வலியார் கேட்டால் வலியாரைத்தெய்வங் கேட்கும். If the powerful oppress the poor, God will hear them. பொல்லாதமனங்கேளாது. The wicked heart will not obey. கேட்டுங்கேளாதிருக்க, inf. To pretend not to hear. 2. To slight, disregard, not to mind. கேட்டுநிற்க, inf. To beg, pray, solicit, ask favors. 2. To require, demand. கேட்டுவிசாரிக்க, inf. To make inquiry about, inquire into, to examine. கேட்பார்பேச்சுக்கேட்க, inf. To listen to every one's advice; to be duped. கேளாச்செவி, s. Neglect, disregard, inattention to worldly pleasures; lit. an unlistening ear, உலக காரியங்களைக்கேளாத செவி. காணாக்கண்ணாய் கேளாச்செவியாய்ப்போய்விட் டான். He has gone away unseen and unheard. கேளாதகேள்வி, s. A question not to be asked; indecent, unbecoming language. சொற்கேட்க, inf. To obey one's word; to be obedient. நூல்கேட்க, inf. To read a book, or learn a science under a teacher. புராணங்கேட்க, inf. To hear the Puranas--as at a temple. பெண்கேட்க, inf. To solicit a girl of her friends in marriage. பொருள்கேட்க, inf. To ask for a thing. 2. To inquire after the meaning of a passage, &c. வழக்குகேட்க, inf. To inquire into or try a cause. கேளாமை, neg. v. noun. Disregard, inattention; disobedience, intractableness, insubordination, சொல்வார்த்தைகேளாமை. கேளார், s. Enemies, foes, பகைவர். கேள்வி, v. noun. Hearing--the sense of the act, கேட்கை. 2. Asking, inquiry, solicitation, வினாவுகை. 3. Research, investigation, கேட்டாராய்வு. 4. Question, வினா. 5. (Rott.) Obedience, கீழ்ப்படிவு. 6. Information gained, கேள்விப்பயிற்சி. 7. Tuition under a competent teacher, கற் கை, A compound letter consisting of க் and ஐ. 2. A termination of some verbal nouns--as in செய்கை. 3. A termination of some abstract nouns--as in கடுங்கை, கொள் கை. 71)