kuṇukuṇeṉ (p. 118) --குணுகுணுக்க--கு ணுகுணுத்துப்பேச, inf. To utter nasal sounds, ஒலிக்குறிப்பு. 2. (p.) To whine, complain; to mutter, to grumble, முணுமுணென. குணுகுணென்று பேசுகிறான். He speaks through his nose. 26)

kurukktti (p. 125) s. A kind of tree, ஓர்மரம். G&oe;rtnera racemosa, L. 30)

kuṇitam (p. 118) s. [in arith.] The product, பெருக்கிக்கண்டபலம். 2. Times, turns, fold, மடங்கு. Wils. p. 292. GUN'ITA. இருநாற்குணிதப்பட்டழுங்கும். It will suffer eight times as much. (சிவதன்மோ.) 23)

kukkulu (p. 114) --குங்குலு, s. A kind of fragrant gum or resin from the Dammar tree, used for sealing bottles; also, when pulverized, for pounce, குங்கிலியம், bdellium. (M. Dic.) Wils. p. 29. GUGGULU. 22)

kullā (p. 127) -- குல்லாய், s. (Hind.) A kind of cap or turban; a night cap, தலைக்குல் லா. 2. [prov.] An out-rigger of a vessel, படவிற்குல்லா. 3. A boat or dhoney with an out-rigger, குல்லாத்தோணி. குல்லாப்போட, inf. To wear a cap. 2. [fig. local.] To confound and ruin one by artifice. கூர்ச்சுக்குல்லா--நெடுங்குல்லா, s. A high cap. தோற்குல்லா, s. A leathern cap. மொட்டைக்குல்லா, s. A flat cap. குல்லாத்தோணி, s. A dhoney with an out-rigger--as குல்லா. 58)

kurai (p. 127) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To sound, to roar--as the sea; to clamor, ஒலிக்க. 2. To bark--as a dog, நாய்குரைக்க. (Sans. Kura.) குரைமுகன், s. A dog; lit. the barking mouthed, நாய். குரைத்தல், v. noun. The act of sounding, ஒலித்தல். 2. (Rott.) A mere sound, not expressing a distinct letter, எழுத்திலா வோசை. 9) *

kuẕināvl (p. 128) s. A species of the நா வல் tree. 31)

kuypīckm (p. 124) s. A tree, எட்டி, Strychnos, L. 5)

kumpiṭu (p. 123) கிறேன், கும்பிட்டேன், வேன், கும்பிட, v. a. To join the two hands conically, கைகுவிக்க. 2. To worship, make obeisance with the hands joined and raised, கைகுவித்துவணங்க. 3. fig. To reverence, adore, worship, ஆராதிக்க. 4. To beg, solicit, crave, entreat, கெஞ்ச. கும்பிடப்போனதெய்வங்குறுக்கேவந்ததுபோல் நீவந் தாய். I met you, as if I had met the god whom I was going to worship. கும்பிடப்போனவன்தலையிலேகோயிலிடிந்துவிழுந்தா ற்போல. As if the temple had fallen on the head of him who repaired to it for worship; said of occurrences quite opposite to expectation. கும்பிடுகள்ளன், s. A hypocritical worshipper; a cunning person. கையெடுத்துக்கும்பிட, inf. To worship or make obeisance, by raising the joined hands. கோயில்கும்பிட, inf. To raise the hands in worship, at a temple, either in passing by, or as an attendant worshipper. கும்பிட்டகைக்குக்கொடுக்க, inf. To make a present to the bridegroom or bride, and sometimes to others, when they raise their hands in reverence to their superiors on the day of marriage&c., or to a girl on becoming marriage able. கும்பிடாதவனைக்கும்பிட, inf. To be obliged to serve or ask favors of a mean person. கும்பிடரி, s. [local.] A bundle of sheaves given to the chief of the village or to the temple. கும்பிடுகிளிஞ்சில், s. A species of cockle, a bivalve shell. கும்பிடுபூச்சி, s. [prov.] A class of insects bordering on the vegetable kingdom, whose feelers resemble hands raised in worship. கும்பிடு, v. noun. Worship, obeisance by raising the hands, வணங்குகை. கும்பிடுபோட, inf. To venerate; to worship by raising the joined hands. 39) *

kumr (p. 122) s. [a change of குமரி.] A virgin, மணமுடியாதவன். 2. The unmarried state, கன்னிமை. 19)