cungkaṉ (p. 193) s. Venus the planet, சுக்கிரன். 2. [prov.] A kind of fish, ஓர்மீன். 3)

cungkam (p. 193) s. [prov. சுக்கம்.] Toll, duty, custom, tribute, ஆயம். W. p. 853. S'ULKA. 2. (fig.) Stealing, pilfering, திருட்டு. 3. [vul. for சுரங்கம்.] Undermining. (c.) சுங்கம்வாங்க, inf. To take toll-money. சுங்கமிறுக்க, inf. To pay custom. சுங்கச்சாவடி, s. A custom-house or place where toll is paid. இதில்நீசுங்கஞ்செய்தாயோ. Have you pilfered any thing (from what you bought)? 2) *

cungkāṉ (p. 193) s. (for.) A tobacco pipe, புகைகுடிக்குங்கருவி. (c.) சுங்கான்புகையிலை, s. A kind of prepared tobacco used for the pipe. 4)

cungku (p. 193) s. (Tel.) A plait or fold of a garment, சீலையின்கொய்சகம். 2. The end of a twisted head-kerchief, &c., sometimes left standing out, முன்றானைமூலை. (c.) சுங்குவிட்டுக்கட்ட, inf. To let down a plait or fold of a garment. 5)

cungkuttāṉkuẕl (p. 193) s. A long tube through which pellets of clay are blown, to shoot birds, &c., உண்டையெறிகுழல். (R.) 6) *

ncungku (p. 267) கிறேன், நசுங்கினேன், வேன், நசு ங்க, v. n. To be squeezed, pressed, crowded, பிதுங்க. 2. To be mashed, crushed, bruised, நசுக்கப்பட. 3. To be crumpled, folded, bent, as a cloth, letter, paper, &c., கசங்க. 4. To be suppresed, dropped as an affair, to fall through, to become hushed, to die away, as a rumor, காரியங்கெட. 5. To be reduced in circumstances, pride, &c., பெரு மைகுறைய. (c.) நசுங்கடிக்க, inf. [prop. நசுங்கஅடிக்க.] To crush, to burise, நொறுக்க. 2. To reduce, to discomfit, to beat to pieces, சதைக்க. நசுங்கச்சப்பி, appel. n. [prov.] A stingy person, a niggard, உலோபி. நசுங்கலன்--நசுங்கலான், s. One who speaks or acts with indecision, misgiving, hesitation. 2. As நசுக்குணி. மனம்நசுங்கப்பேச, inf. To speak so as to wound one's feelings. 14)

pocungku (p. 336) கிறது, பொசுங்கினது, ம், பொசுங்க, v. n. To be singed, toasted, கருக. 2. To be scorched slightly, as grain, தீய. 3. To burn, consume, as hair or paper, மயிர்முதலியனதீய. 4. To be united, to agree together, பொருந்த. 5. [fig.] To be reduced in circumstances, சீர்குன்ற. (c.) இருவருக்கும்பொசுங்காது. There is no agreement between the two. பொசுங்கல், v. noun. Any thing singed, scorched, &c., கருகினது. 2. One who speaks or acts, with hesitation--as பொ சுங்கலாள். 80)