cūttai (p. 200) s. [prov. loc. சொத்தை.] That which is decayed--as tooth, &c. (c.) சூத்தைப்பல், s. A carious tooth. சூத்தைக்கத்தரிக்காய், s. Blasted brinjals. சூத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areka-nut. சூத்தையரிக்க, inf. To be decayed, or worm-eaten. 25)

cūṉai (p. 201) s. That which is decayed--as சொத்தை. 2. A blemish, குற்றம். 3. As சூ னம்.(c.) சூனைவிழ, inf. To be decayed, blighted as fruits, &c. சூனைவயிறு, s. A pot-belly--as சூன ம்வயிறு. சூனைசொல்ல, inf. To charge with fault. சூனைபற்ற, inf. To have a swelling of the belly. 40) *