urupu (p. 65) s. Form, shape, வடிவம். 2. [in grammar.] A class of particles comprising four kinds, viz.: 1. வேற்றுமையு ருபு, the particles which form the declensions. 2. வினையுருபு, those that form the inflections of verbs including three species, (a) விகுதி, verbal terminations. (b.) இடை நிலை, characteristics of tense and several other intervening particles in the formation of verbs, derivative nouns, &c. 3. சாரியை, auxiliary, component particles employed in the formation of the two classes of verbs. 4. ஒப்புருபு, particles of terms of comparison. 5. The relative participles, ஆகிய, ஆன, &c., affixed to nouns to make adjectives of them. உருபுத்தொகை, s. The suppression of the characteristics of the cases --as மரநுனி. உருபுப்புணர்ச்சி, s. Sand'hi--the union of the particles of inflections with nouns and pronouns, வேற்றுமையுருபுமுதலிய புணர்கை. உருபுமயக்கம், s. The use of one case for another--as the dative for the local ablative, &c., வேற்றுமையுருபுமாறுகை. அமுதம்பூவையைக்கிள்ளையையருத்தி. Feeding the minor and parrot with milk--here the objectives are used for the dative. (நைட.) உருபுமாலை, s. Declension of nouns. உருபுவிரி, s. The expression of the case--as மாத்தினுனி. உவமையுருபு, s. A particle of comparison--as மதிபோலுமுகம், face like the moon. சொல்லுருபு, s. The use of a word for a particle representing the case--as, தடிகொண்டடித்தான், He beat with a stick-here கொண்டு is used for ஆல்; அவனைக்காட் டிலும்வலியன். This person is more powerful than the other. 23) *

eṉai (p. 75) . What, how much, what kind, &c. எனைப்பகையுற்றாரும். Whatever foes we may have-- (குறள்.) எனையவன்--என்னமனிதன். What man, what kind of man. As in other symbolic verbs, the different persons are used as appellatives and declined through the cases. Another declension also is used, expressing universality and declined in the plural of the rational class only. எனைவோமும்--எனைவேமும். We all. எனைவீரும். You all. எனைவோரும்--எனைவரும், s. They all. 38)

eṉ (p. 75) . Why, wherefore, pronominal interrogative particle, from எ, what, வினாவி னைக்குறிப்பு. 2. A particle or interjection of doubt, ஐயக்கிளவி. 3. Particle of contempt, இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. It is the crude form of a symbolic verb of double declension expressing what kind, what manner of person, thing, &c. பிறவினியுரைப்பதென்னே. What more then is there to be said? இவன்றந்தையென்னோற்றான்கொல்லென்னுஞ்சொல். What meritorious deed did the father perform to get such a son? அவையென். What are they? 39)

kuṟuku (p. 132) கிறது, குறுகினது, ம், குறுக, v. n. To grow short; to be twarfish, குள்ளமாக. 2. To shrink, contract; to lessen, to be reduced, to become scanty; to decrease, diminish, to be brought low, to decline, சுருங்க, குறைய. 3. (p.) To approach, approximate, arrive at, come to contact with, அணுக. 4. [in gram.] To shorten--as a long vowel, &c., மாத்திரையிற்குறைய. குறுக, [used adverbially.] Near, short, close. குறுகப்பண்ண, inf. To shorten. குறுகப்பிடிக்க, inf. To make short. 2. To curtail (expenses), to retrench. 3. To shorten (a story &c.). 4. To hold nearer, closer, &c. குறுகக்காய்ச்ச, inf. [prov.] To boil liquor or water away--as சுண்டக்காய்ச்ச. குறுகல், v. noun. [substantively.] A thing that is short dwarfed or stinted, குறுகிய பொருள். 2. Shortening, &c. குறுகலாயிருக்க, inf. To be short. 2. To be near. குறுகல்முத்து, s. [prov.] A double pearl. குறுகலர், s. Enemies, foes--as அடை யலர். குறுவித்துப்பார்க்க, inf. To look steadfastly, intently. 2. To scowl, to frown. குறுக்கம், v. noun. Abridgment, abbreviation, contraction, epitome, summary, சுருக்கம். 2. Shortness, brevity, succinctness, compendiousness, declension, reduction, குறுமை. 3. [local.] A certain quantity of land, in land measure. ஆறுகுறுக்கம், s. The six obbreviations of letters, viz.: குற்றியலிகரம், abbreviated இ, --as in நாகியாது, எஃகியாது, வரகியாது, கொக்கி யாது, குரங்கியாது, தெள்கியாது, கேண்மியா,சென் மியா. 2. குற்றியலுகரம், abbreviated உ--as நாகு, எஃகு, வரகு, கொக்கு, குரங்கு, தெள்கு. 3. ஐகாரக்குறுக்கம், abbreviated ஐ--as ஐப்பசி. இ டையன், குவளை. (See under ஐ, கான்.) 4. ஔ காரக்குறுக்கம், abbreviated ஔ--as கௌவை. 5. மகரக்குறுக்கம், abbreviated ம்-- as போ னம், for போலும், மருணம் for மருளும், தரும் வளவன். 6. ஆய்தக்குறுக்கம், abbreviated ஃ- the changes of ல் or ள் before த் into ஃ or ஆய்தம்--as கஃறீது for கல்தீது, முஃடீது for முள்தீது. 28)

cattam (p. 159) s. Sound in general, clamor, ஒலி. 2. Tone in music, இசை. 3. Voice, குரல். (c.) 4. A word, a vocable, மொழி. 5. Inspired or revealed sayings, பெரியோர்மொ ழி. [உபநிட]. 6. The declension of Sanscrit nouns. W. p. 829. S'ABDA. 7. [vul. loc.] Cartage, cart hire, &c., மாடுமுதலியவ ற்றிற்குக்கொடுக்குங்கூலி. சத்தபரிசரூபரசகந்தம். Sound, touch, form, taste, smell--as the objects of the five senses. See தன்மாத்திரை. சத்தங்காட்ட, inf. To give a signal with the voice, &c. to call, to halloo. 2. To cry out, clap hands, &c., in order to scare away snakes, wild beasts, &c. 4. To cry out, as a signal in cases of danger. சத்தங்கேட்க, inf. [loc.] To propose a price for cartage. சத்தசங்கிரகம், s. A combination of of sounds. 2. A glossary. (p.) சத்தசாத்திரம், s. Philology; especially the Etymology of Sanskrit words. 2. Phonics, acoustics. சத்ததன்மாத்திரை, s. The archetype of sound. See தன்மாத்திரை. சத்தப்பட, inf. To sound, &c., ஒலியுண் டாக. 2. To clang, tinkle, sound, ஒலிக்க. 3. To be uttered--as the sound of a letter, எழுத்தொலியுண்டாக. சத்தப்படாமல். Without noise. 2. Without one's knowledge. சத்தப்பிரதி, s. [prov.] Knowing only by hearsay. (Limited.) சத்தப்பிரமம், s. Inspired writings, the Vedas as the voice of deity. 2. The system which maintains that sound is god, சத்தமேபிரமமென்க. 3. Directions for the modification of sound; one of the sixty-four கலைஞானம்; which see. சத்தப்பிரமமுள்ளிருக்கத்தொள்ளைச்செவியனாலுண ருஞ்சத்தப்பிரமமென்றோதுஞ்சளப்பேய். While the holy divinity dwells within, there are certain cavilling fools (devils) who teach that sound perceived by the ears is Brahm. சத்தப்பிரமவாதம், s. A system which regards the Vedas as deity, or sound as god. சத்தப்பிரமாணம், s. Inspired sayings, as one of the eight laws ascertaining truth, See பிரமாணம். சத்தமாய், adv. Audibly or aloud. சத்தம்பறிய, inf. To make a load report--as of a cannon. சத்தமிட--சத்தம்போட--சத்தம்வைக்க, inf. To make a noise. 2. To cry out. (c.) சத்தார்த்தம், s. The literal meaning of a word; [ex அர்த்தம்.] (p.) சத்திக்க, inf. To sound, make a noise, ring, ஒலிக்க. (p.) 2. See under சத்தி. சத்தித்தல், v. noun. Sounding. 45) *

tḷrcci (p. 229) v. noun. Slackness, looseness. flexibility, நெகிழ்ச்சி. 2. Weakness, infirmity, decrepitude, faintness, languor, lassitude, depression off spirits, பலவீனம். 3. Laziness, remissness, declension, சோர்வு 4. Poverty, தரித்திரம். (c.) என்னமெத்தவுந்தளர்ச்சியாயிருக்கிறாய். What, you are very weak? 36)

nntl (p. 269) s. Perishing, decrease, decay, declension, கெடல். 2. Reproach, slander நிந்தை; [ex நந்து, v.]

nm (p. 270) [genitive of நாம்.] Our. 2. Particle of declension used with எல்லாம், as எல்லாநம் மையுங்கண்டான், he saw us all.--Note, எல்லாம் is considered as the first person plu, and நம் in this connexion is expletive. நம்மவன், s. [also நம்மிடவன், நம்முள வன்.] One of ours, an adherent. 41)

num (p. 278) . The genitive plural of நீர், your as நும்பொருள், your property, Compare தம். 2. A particle of declension, used with எல் லாரும் in the 2d person plu, as எல்லீர்நும்மை யும், எல்லீர்நும்மாலும், எல்லீர்நுமக்கும், &c., ஓர்சாரி யை. (p.) நுமர்--நும்மவர், s. [pl.] Your people, party, friends, &c., நும்முடையவர். நுமள்--நும்மவள், s. Your lady, woman, &c. நுமன்--நும்மவன், s. Your man. நும்பி, s. Your younger brother, உன் தம்பி. See உம்பி. நும்மோர், s. Your people, &c., as நுமர். 5)

māṭu (p. 349) s. [gen. மாட்டின்.] A cow or bull, the genus bos, மாட்டின்பொது. 2. A place, இடம். 3. Side, பக்கம். 4. A particle of declension for the ablative of place, ஓரு ருபிடைச்சொல். (p.) கறக்கிறமாடு. A milch-cow. அரசன்மாட்டு. With, or from, the king. என்வீட்டுமாடேவா. Come to my houseside. (p.) தலைமாடு. Head of a bed. கால்மாடு. Foot of a bed. மாடுசாய்த்தல்--மாடுபெயர்த்தல்--மா டொதுக்குதல், v. noun. Driving cattle. மாடுமேய்க்க, inf. [appel. n. மாடுமேய்க் கிறவன்.] To feed oxen, &c. மாட்டறைதல், v. noun. [prov.] Endorsing on the back of a note, &c. மாட்டடி, s. The step, or footstep, of a cow or bull. 2. A severe blow, as though beating an ox. மாட்டாங்கோல், s. Rod of a ploughman, or drover. மாட்டிறக்கம், s. A bullock-ford across a river, ஆற்றிறக்கம். மாட்டிறைச்சி, s. Beef. மாட்டிறைச்சிதின்பதில்லையன்றுமின்றும்வேதியர், மாட்டிறைச்சியல்லவோமரக்கறிகட்கொத்தது. The brahmans eat no beef, but is not beef [in assaf&oe;tida] with their vegetable curry? மாட்டுக்கட்டை, s. A stake for tying cattle. மாட்டுக்காரப்பயல், [vul. மாட்டாங் காரப்பயல்.] s. A neat-herd; also used in contempt. மாட்டுக்காரன், s. The owner of a cow, or bullock. மாட்டுக்கிடை--மாட்டுத்தொழு, s. A cow-stall. மாட்டுக்கொட்டில், s. A cow-house. மாட்டுத்தனம், s. Clownishness, brutishness. மாட்டுப்புத்தி, s. Dullheadedness, brutishness. மாட்டுப்பொங்கல், s. A cattle-feast. See பொங்கல். மாட்டுமுலைக்காளான், s. [prov.] A kind of fungus resembling the teat of an udder. 4) *

mālai (p. 351) s. A garland, or wreath of flowers, or gold; a string of beads. (c.) 2. A poem of several parts, ஓர்பிரபந்தம். 3. A line, a row, ஒழுங்கு. W. p. 659. MALA. 4. Natural quality, இயல்பு. 5. (c.) Evening, அந்திப்பொழுது. 6. One of the six divisions of the day, from sunset till ten o'clock. See பொழுது. 7. A kind of disease affecting the neck, as கண்டமாலை. 8. A palace, அரண்மனை. (See மால்.) 9. A woman, பெண். 1. [in combin.] Continuity, as உரூபமாலை, declension of nouns; கிரியாமாலை, conjugation of verbs. அவள்மாலைமாலையாய்க்கண்ணீர்விட்டழுதாள். She shed tears in streams. காலைமாலை. Morning and evening. மாலைமுழுக்காகாது. Bathing [with oil] in the evening is not healthy. மாலைகட்ட, inf. [appel. n. மாலைகட்டி.] To make a garland of flowers and leaves. மாலைகோக்க, inf. To string a garland. மாலைக்கண்--மாலைக்காமாலை, s. Nightblindness, nyctalopia. மாலைக்கண்ணன், s. A pur-blind person, nyctalops. மாலைசாத்த, inf. To adorn an idol, &c. with garlands. மாலைசுழற்றியெறிய, inf. To cast a garland at random to ascertain the successor to a deceased king by its falling on the person; or sometimes, the destined husband for a king's daughter. In choosing a king, an elephant sometimes throws the garland. மாலைசூட, inf. To adorn with a garland. மாலைநுழைஞ்சான், appel. n. A dark bird with white breast which nestles in the sand at dusk, ஓர்குருவி. மாலைநேரம், s. The evening time. மாலைபோட, inf. To put a garland on one's neck. 2. [fig.] To choose a husband. மாலைப்பண், s. A kind of tune, an evening song, அந்தியிற்பாடும்பண். மாலைப்பதநீர், s. [com. மாலைப்பதனி.] Palmyra sap taken in the evening. மாலைமசங்குகிறநேரம், s. The dusk of evening. மாலைமாற்று, v. noun. Exchange of garlands. 2. A peculiar species of verse, ஓர்சித்திரகவி. மாலையணி, s. Ornaments of wreaths, garlands and flowers. 2. A rhetorical figure, ஓரலங்காரம். மாலையாங்காலம், s. [prop. மாலைக்காலம்.] Evening, மாலைநேரம். (usage.) மாலையீடு, v. noun. [inf. மாலையிட.] Casting of a flower garland by a lady, on the person of her choice, மாலையிடுகை. 2. A monument of one burnt with her deceased husband. (Southern usage.) அவளுக்குமாலையிட்டவன். Her husband. மாலைவெள்ளி, s. Venus as the evening star--oppos. to காலைவெள்ளி. 50)

vyiṉ (p. 376) s. Place, இடம். 2. Belly, stomach, வயிறு. 3. A house, வீடு. (சது.) 4. A particle used in declension of the seventh case of nouns, ஏழனுருபு. அவர்வயிற்செல்லாய். Go to him. (p.) 101) *

vipatti (p. 394) s. Case in grammar, declension, வேற்றுமை. W. p. 777. VIB'HAKTI. 2. Affliction, distress, as விபத்து. 3. A fault, குற்றம். (சது.) 66) *