akkkṭvuḷ (p. 1) s. God, as inhabiting the soul, உயிர்க்குள்ளிறைவன். 2. The soul as God, the divinity within, ஆன்மா. --Note. Other derivatives from அகம் will be found under that word. 13)

anantam (p. 14) s. [priv. அந்.] Immensity, eternity, &c., அளவின்மை. (See அனந் தம்--also for all the derivatives); ex அந் தம். (p.) Wils. p. 26. ANANTA. 15) *

urupu (p. 65) s. Form, shape, வடிவம். 2. [in grammar.] A class of particles comprising four kinds, viz.: 1. வேற்றுமையு ருபு, the particles which form the declensions. 2. வினையுருபு, those that form the inflections of verbs including three species, (a) விகுதி, verbal terminations. (b.) இடை நிலை, characteristics of tense and several other intervening particles in the formation of verbs, derivative nouns, &c. 3. சாரியை, auxiliary, component particles employed in the formation of the two classes of verbs. 4. ஒப்புருபு, particles of terms of comparison. 5. The relative participles, ஆகிய, ஆன, &c., affixed to nouns to make adjectives of them. உருபுத்தொகை, s. The suppression of the characteristics of the cases --as மரநுனி. உருபுப்புணர்ச்சி, s. Sand'hi--the union of the particles of inflections with nouns and pronouns, வேற்றுமையுருபுமுதலிய புணர்கை. உருபுமயக்கம், s. The use of one case for another--as the dative for the local ablative, &c., வேற்றுமையுருபுமாறுகை. அமுதம்பூவையைக்கிள்ளையையருத்தி. Feeding the minor and parrot with milk--here the objectives are used for the dative. (நைட.) உருபுமாலை, s. Declension of nouns. உருபுவிரி, s. The expression of the case--as மாத்தினுனி. உவமையுருபு, s. A particle of comparison--as மதிபோலுமுகம், face like the moon. சொல்லுருபு, s. The use of a word for a particle representing the case--as, தடிகொண்டடித்தான், He beat with a stick-here கொண்டு is used for ஆல்; அவனைக்காட் டிலும்வலியன். This person is more powerful than the other. 23) *

uṟpatti (p. 68) --உற்பவம், s. Birth, origin, derivation, development, evolution, பிறப்பு. 2. Conception, கருவுண்டாகுகை. Wils. p. 143. UTPATTI. உற்பத்திக்கிரமம், s. Genealogy, வமிசவரிசை. 2. The different gradations of animated beings from men of five senses to the vegetable of one, பிறப்புவகை. உற்பத்திஸ்திதிநாசம்--உற்பத்திஸ்தி திலயம், s. The origin or evolution, continuance and destruction, or involution (of things). (உப. 252.) சீவோற்பத்தி, s. Animation, the act of enlivening. 2. Nativity. 27)

uḷ (p. 67) . The root of a symbolic verb signifying being, which, in poetic usage is complete in its inflections--as உளேன், or உள்ளேன், I exist, &c. 2. The third person singular of the inferior class (see உண்டு), and the participle with its appellatives are the only parts in common use. --Note. The participle and its derivations are joined to nouns to form adjectives and appellatives and to show the possession of the quality indicated--as உள்ளகாரியம், a real thing, fact. உளர். They are--as அவருளர். உள்ள, rel. part. Existing, which exists, is real, genuine, essential. உள்ளகதை, s. A real story, an authentic narrative, a fact, a reality. உள்ளது, appl. n. The truth, it is true, உண்மை. 2. That which exists, உண் டானது. உள்ளதற்குள். Among the few there are. உள்ளதற்குள்ளேயிவன்சமர்த்தன். He is the most competent among them. 2. He is tolerably clever. உள்ளதுசொல்லு. Speak the truth. உள்ளதுரியதெல்லாம். The whole of one's property to the last mite. உள்ளதைமறையாதே. Conceal not the truth. உள்ளதோஇல்லதோ? It is true or not? உள்ளநாளுள்ளமட்டும். All this time, or always--a phrase indicating dissatisfaction. உள்ளபடி. Truly, really as to right, according to the actual state. உள்ளபடிமுடியும். It will end right. உள்ளபணிவிடைசெய்வேன். I will do whatever service you have. என்னாயிசுள்ளநாள்மட்டும். As long as I live. உள்ளபசுமை, s. Real truth, ஐய மற்றஉண்மை. 2. Real prosperity, மெய்வா ழ்வு. உள்ளபிள்ளை, [vul. prov.] A child of rich parents--the opposite to வறிய பிள்ளை. உள்ளமை, s. [prov. prop. உண்மை.] Truth, reality, sincerity, probity. உள்ளவன், s. A moneyed man, a rich person, பொருளுடையவன். 2. A proprietor, உரியவன். குணமுள்ளமனிதன், s. A man of good disposition. பணமுள்ளவன், s. A man of money. உள்ளளவும், [prop. உள்ளவளவும்.] For ever, as long as aught shall be, the whole period of the world's existence, இருக்குமட்டும்.--Note. In this and similar sentences formed with this word, terms of universality are implied. நானுள்ளளவுமும்மைப்பிரியேன். I will not forsake you as long as I live. உள்ளார், s. Those who are (present, &c.), இருப்போர். மண்ணுள்ளார், s. Terrestrial inhabitants. விண்ணுள்ளார், s. The celestials. 53)

ēṉ (p. 79) s. Others, the rest, ஏனைய or ஏனை. (p.) சார்பெழுத்தேனவுந்தம்முதலனைய. The other derivative letters are formed in the same way--as their originals. 87)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kuẕūu (p. 129) s. [a poetic form of குழு.] Class; company; flock, கூட்டம். குழூஉக்குறி--குழூஉக்குறிச்சொல், s. A cant or conventional term, peculiar to a class or body of men, ஒவ்வொருகூட் டத்தார்தம்மில்வழங்குஞ்சொல். குழூஉப்பெயர், s. [in gram.] A noun of multitude. 2. A noun denoting a particular class--as அமண்; also, a derivative from such a noun--as அமணர். 10)

canti (p. 159) s. A joining, junction, meeting, union, combination, இசைப்பு. 2. The meeting or junction of two or more roads, rivers, &c., or the place of such meeting, சந்திக்குமிடம். 3. The joining of words, and the changes of letters by elision, reduplication, and substitution in the coalescence of words with each other, or in the addition to a word of particles expressing case, or in the formation of derivatives from a primitive, விகுதிமுதலிய வற்றின்புணர்ச்சி. 4. The intervals of morning and evening twilight, especially the latter, regarded as the union of the day and night, மாலைநேரம்; thus அந்திசந்தி, morning and evening. (c.) 5. A period at the expiration of each yuga, connecting it with the following, and occupying 1/12 of each, during which a gradual change takes place in the world, introductory to the peculiarities of the succeeding yuga; also a period of the same length, as the Satya yuga at the end of each Manvantara and of each Kalpa, யுகசந்தி. W. p. 889. SANDHI. 6. Reconciliation, pacification, forming friendship, நட்பாதல். 7. The bamboo, so called from its knots, மூங்கில். 8. The stated worship for each individual, morning and evening, and with some in mid-day, சந்தியாவந்தனம். (p.) 9. Division of time in a day, especially meal time--as ஒருசந்தி, one meal, it being fast-day. (c.) 1. [loc.] Juncture, crisis, a critical point of time, தறுவாய். சந்திகாவலன், s. [prov.] As அந்திகாவ லன், which see. சந்திக்கரை, s. The place where several roads or rivers meet. (c.) சந்திபண்ண--சந்திமுடிக்க, inf. To perform he daily private worship, morning, noon and evening. (p.) சந்திப்பாடு, v. noun. A mishap supposed to be caused by a malignant spirit in a cross way, or other haunted place. சந்திமறிக்க, inf. [loc.] to avert the displeasure of malignant divinities, in time of epidemics, by presenting them cooling offerings at cross roads, and thus to stop their progress into the country. சந்திமிதிக்க, inf. [prov.] To pass across way at an auspicious time, as after recovering from sickness, especially from the small pox, on first going out. சந்திமிதிப்பிக்க, inf. To cause a child to walk the first time on the 6th month in places where two or more ways meet. சந்தியாகாலம், s. The period of evening twilight, மாலைநேரம். 2. The three seasons of stated worship. (See சந்தி.) 3. The interval between one yuga and another, யுகசந்தி; [ex Sa. Sandhya.] W. p. 89. சந்தியாகாலகருமம், s. Evening devotion. (R.) சந்தியாராகம், s. The redness of the sky at sun-set. (R.) சந்தியாவந்தனம்--சந்தியாவந்தனை, s. [prov. சந்திவந்தனை.] Worship at any of the three stated periods; [ex வந்தனை, worship.] சந்தியிலிருக்க, inf. [prov.] To be ruined, to be driven into the street. சந்தியில்வைக்க, inf. To ruin a person, (lit.) to drive him into the streets. சந்திவிக்கிரகம், s. Forming a friendship with enemies to compass their ruin; one of the modes recommended for dealing with enemies. (p.) சந்தியிற்கொண்டுவர, inf. [prov. fig.] To expose a person to ridicule and shame (lit.) to bring to the street. முச்சந்தி, s. The meeting of three roads. நாற்சந்தி, s. The meeting of four roads or streets. சொற்சந்தி, s. One word combining with another in sense. சந்திவழு, s. Impropriety in the use of grammatical sandhi. The three grammatical sandhis as applied to words of Sanscrit origin are, 1. தீர்க்கசந்தி. 2. குண சந்தி. 3. விருத்திசந்தி. To these a fourth, ஆ திவிருத்திசந்தி is added. (நன்.) சந்திகாரியம், s. Making a treaty of peace. (R.) 95)

camācam (p. 163) s. Collection, accumulation, aggregation, தொகைப்படுவது. (சது.) 2. [in gram.] Formation of words both derivative and compound, மொழியாக்கம். W. p. 898. SAMASA. 7) *

caruvam (p. 168) --சர்வம், s. [numeral and plural.] Universality, entireness, the whole, அனைத்தும். W. p. 98. SARVVA.--Note. All the derivatives are very commonly written சர், and not சரு. சருவகாரியமும்--சர்வகாரியமும். Every thing. சருவத்திராளும். All people universally; [ex திராள், a Sans. plu. affix.] சருவமும். Universality, entireness. சருவகர்த்தருத்துவம், s. Omnipotence; [ex கர்த்தருத்துவம், agency.] சருவகாருண்ணியர், s. The universally benevolent Being. சருவகாரணர், s. The Author or Cause of all things. சருவகொள்ளை, s. Plundering the whole. சருவக்கியத்துவம்--சருவஞ்ஞத்துவம் --சருவக்கியானம்--சருவஞானம், s. Omniscience. (Sa. Sarvvagnatva.) சருவஞானி, s. The omniscient deity, கடவுள். 2. A sage who by devotion is supposed to have obtained omniscience. சருவசங்கப்பரித்தியாகம், s. Relinquishing all society. See under சங்கம். சருவசங்காரம், s. The entire destruction of the universe. சருவசங்காரகாலம், s. The time of the universal destruction. சருவசனவசீகரன், s. One who by good deportment, fair speech, enchantment, or other means, secures the good will of all. சருவசாட்சி, s. God--as the witness of all things, the searcher of all. சருவசித்தி, s. The eight superhuman powers, அஷ்டமாசித்தி. 2. Power to succeed in every thing. See சித்தி. சருவசீவதயாபரன், s. God--as benevolent to all creatures. சருவசீவர்கள், s. All created living beings. சருவஞ்ஞன், s. The omniscient, the deity--oppo. to கிஞ்சிஞ்ஞன். சருவதப்பறை, s. Full of errors. சருவதப்பறைப்பஞ்சாங்கத்துக்கு அறுபதுநாழிகை யுந்தியாச்சியம். A miscalculated almanac makes the whole sixty native hours of the day as rejected time.--Note. There are three or four நாழிகை in every day deemed inauspicious for entering on any good action. சருவத்தியாகம், s. Giving up all things, total and absolute renunciation of the world, the will, &c., from religious motives, முற்றுந்துறத்தல். சருவநாசம், s. Entire destruction. (c.) சருவபரிபூரணர், s. God--as filling all things, the all-pervading. சருவபூஷணம், s. As சர்வாலங்காரம். சருவமானியம், s. Fields, &c., exempted from taxes; a privilege granted by the ruling powers, இறையின்றிக்கொ டுக்கப்பட்டபூமி. சருவலோகம், s. All worlds, the universe. சருவவல்லமை, s. Almightiness, omnipotence. சருவவல்லவர், s. The almighty, the omnipotent. சருவவியாபகம், s. Ubiquity, omnipresence. See வியாபகம். சருவவியாபி, s. The deity--as allpervading. சருவாங்கம், s. All the parts or members of the body. 2. The whole body, all the body; [ex அங்கம், body.] (c.) சருவாங்கசவுரம்--சருவாங்கசவுளம், s. Shaving the whole body. சருவாங்கசுத்தி, s. Entire purity, purification of the whole body. சருவாங்கதகனம், s. Burning the whole. 2. A whole burnt offering. சருவாங்கதகனபலி, s. A whole burnt sacrifice. சருவாணி, s. A name of Parvati, பார்வதி; [ex சருவம், Siva, et ஆணி, fem. affix.] W. p. 911. SARVVAN'EE. சருவாதிகாரம், s. All power, universal power. சருவாந்தரியாமி, s. God--as all pervading and omnipresent, கடவுள்; [ex அந் தரியாமி.] சருவாயுதம், s. A complete set of arms and armor. Sometimes சர்வாயுதவர்க் கம். சருவாலங்காரம், s. A complete set of ornaments. சருவானுகூலம், s. Success in all things. சருவேசுரன்--சருவேசுவரன்--சருவேச் சுரன், s. The Supreme Being. See ஈசு ரன். 14) *

carvam (p. 169) s. Entireness. For this, and all the derivatives see சருவம். 17) *

cāriyai (p. 179) s. Connective letters, or euphonic particles in the formation of derivative words, and in the combination of nouns; as also their cases, &c., பகுதிவிகுதி முதலியவுறுப்புகளைச்சார்ந்துவருமிடைச்சொல். 2. Expletive words, connective particles, &c., in the combination of words, பதப்புணர்ச்சிச் சாரியை; [ex சார், v.] See நன்னூல் for the seventeen சாரியை particles. எழுத்துச்சாரியை, s. Single letters used as a சாரியை--as அ in செய்தது; ன் in கோன்; கு in செய்குவாம். See under எழுத்து. சொற்சாரியை--பதச்சாரியை, s. Particles, expletives of two or more letters used as a சாரியை--as இன், in வாயினான்; அற்று, in இவற்றை; அத்து, in குடத்துப்பொன், &c. 11) *

cirṭṭai (p. 185) s. A piece of cocoanut-shell; கொட்டாங்கச்சி.--Note. This word and its derivatives are current only at the South. நான்சிரட்டையுங்கையுமானேன். I am reduced to beggary; (lit.) cocoanut shell in hand. சிரட்டைகொண்டுதிரிய, inf. To go a begging, carrying a cocoa-nut shell. சிரட்டைக்கண், s. The hole or eye of a cocoa-nut shell. சிரட்டைக்கைச்சி--சிரட்டைக்கையில், s. [prov.] A half or other piece of a cocoa-nut shell. சிரட்டைபற்றாதகுரும்பை, s. Young cocoa-nuts on which the shell is unformed. சிரட்டைமுற்றல், v. noun. The maturing of a cocoa-nut shell. சிரட்டைமோதிரம், s. [prov.] Rings of talipot-shells. அடிச்சிரட்டை, s. [prov.] Thick half, or bottom of a cocoa-nut shell--used as a vessel, &c. இரட்டைச்சிரட்டை, s. A shell with a scaly lining, (lit.) a double shell. கண்சிரட்டை, s. The half or top of the cocoa-nut shell--often burnt to prevent the blight of the eye. 44) *

cītakaṉ (p. 190) s. The planet Venus, சுக்கிரன். Compare சிதம்.--In Tamil, க is sometimes added to derivatives from the Sanscrit. 54) *