aẕi (p. 32) கிறேன், ந்தேன், வேன், அழிய, v. n. To decay, degenerate, perish, be corrupted, ruined, wasted, blighted, effaced, obliterated, abolished, demolished, annihilated, கெட. 2. To fail (as a promise), be frustrated as a hope, &c., be refuted, தவற. அழிகரு, s. Abortion, கருவழிவு. அழிகுட்டி, s. A miscarriage, an abortion applied chiefly to brutes--the casting of the young, வயிற்றில்மரித்தது. அழிந்தோரைநிறுத்தல், v. noun. One of the eight constituent parts of virtue, அறத்துறுப்பு. அழிபுண், s. A foul ulcer, ஆறாப் புண். (M. Dic.) அழிமதி, s. Waste, extravagance, malicious intention, கெடுபுத்தி. அழிமுதல், s. Waste of property, as of capital, principal, &c. முதலழிவு. அழிம்பு, s. [vul.] The nin-payment of a debt or the non-restoration of another's property from dishonest motives, புரட்டு. 2. Ruin, devastation, injury, damage, கேடு. என்னுடையமைக்கழிம்புபேசுகிறான். He talks of destroying my property. அழிம்புசெய்ய, inf. To damage a thing. 2. To debauch a woman. அழிம்பன், s. [vul.] A spendthrift, a profligate, ஊதாரி. 2. One who makes excuses for not paying debts, restoring property, &c., புரட்டன். அழியாதபத்தினி, s. A name of D'hurupary, the wife of the Pandu princes. அழியாமுதல், s. Property devoted or entailed in perpetuity to a temple or other charity, நிலையான ஆஸ்தி. 2. God, கடவுள். அழியாமை, neg. v. noun. Incorruption, immortality, imperishableness, கெடாமை. அழிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a groundless prosecution, a frivolous or groundless defence, a lost lawsuit, அநி யாயவழக்கு. கற்பழியாதபெண், s. A pure virgin. அழிகை, v. noun. Destruction, decay, ruin, சிதைவு. அழிவு, v. noun. Decay, injury, ruin, loss, desolation, the act of perishing. கேடு. 2. That which has perished of itself, கெட்டது. 3. Fault, immorality, (in a restricted sense,) deviation from rule, குற்றம். அன்றுகண்டமேனிக்கழிவில்லை. Just the same appearance as before. அழிவின்மை, neg. v. noun. Freedom from decay. அழிவுகாலம், s. The time of a universal deluge and destruction at the end of an age, யுகமுடிவு. கடையழிதல், v. noun. Suffering extremely. நிறையழிதல், v. noun. Being disheartened, dispirited, without hope. 7)

iyṟkai (p. 48) s. Nature, quality, disposition, inherent or primitive quality, சுபா வம். 2. Ability, influence, power, திராணி. 3. Custom, habit, practice, what is natural, customary, &c., வழக்கம். 4. State, condition, circumstances, தன்மை. 5. [prov.] Means, instruments, tools, பணிமுட்டு.-Note. This word is opposed to செயற்கை, artificial productions. இயற்கைக்குணம், s. The natural disposition, natural temper. இயற்கைஞானம்--இயற்கையறிவு, s. Natural, inherent or intuitive wisdom--as a property of the Deity. இயற்கைதப்பினவன், s. A dishonest person. இயற்கைப்புணர்ச்சி, s. [in love poetry.] Marriage indicated by destiny, arising from previous actions and by natural choice and inclination, தலைவனுந் தலைவியுந்தம்முளொத்துப்புணர்கை. இயற்கைப்பொருள், s. A thing in nature--that which is not artificial --as the elements. இயற்கையறிவு, s. The knowledge which cannot be increased--as that of God. 2. Instinctive knowledge in distinction from that which is acquired; opp. to செயற்கையறிவு; which see. இயற்கையன்பு, s. Love formed naturally--according to Hindu physiology, the result of love in a former birth--opposed to செயற்கையன்பு, or love brought about by external means. இயற்கையானகுடி, s. A respectable family. வறுமையானஇயற்கை, s. Indigent circumstances. 20)

iylpu (p. 48) s. Nature, property, quality, natural or essential quality, instinct, genius, குணம். 2. Conduct, a proper course of conduct, good character, ஒழுக்கம். 3. A prescribed rule, order, method, custom, habit, முறை. 4. State, condition, circumstances, situation, rank, class, &c.--as applicable to man, brute, vegetable, &c., தன்மை. 5. Propriety, regularity, legitimacy, genuineness, நேர்மை. 6. Simplicity, plainness, honesty, frankness, இயற்கை. இயல்பினானில்வாழ்க்கைவாழ்பவன். The householder who discharges his domestic duties with propriety. (குறள்.) இயல்பானபகை, s. What is naturally uncongenial or counteracting-as medicine to the disease. இயல்பானபகையாளி, s. A foe by nature--as the cat to birds. இயல்புதப்பிப்போக, inf. To be dishonest, to act dishonestly, live disorderly, go beyond the proper bounds. இயல்புப்புணர்ச்சி, s. [in grammar.] Combination of words suffering no change, விகாரங்களின்றிப்பதம்புணர்வது--as பொன்மணி. (p.) நல்லியல்புடையோன், s. One of a good nature. தீயியல்புடையோன், s. One of a bad nature. 11)

kuṟi (p. 132) s. Mark, sign, stamp, symbol, token, emblem, indication, அடையாளம். 2. Idea, notion, intention, suggestion, hint, insinuation, குறிப்பு. 3. Omen, presage, prognostic, forerunner, சகுனம். 4. Personal qualities, character, குணம். 5. A time, a turn--as in ஒருகுறி, once, தரம். 6. Time, days, season--as in இக்குறி, now-a-days, காலம். 7. [in gram.] A word, a term; appellation, designation--as in இடுகுறி, காரணக் குறி. 8. Assertion of a speculative truth --as matter of fact, in constradistinction to செய்கை, a practical precept, இவைஇன்ன னவெனமனத்தாற்றெளிந்துரைப்பது. 9. The sexual emblems, ஆண்பெண்குறி. 1. Mark to shoot at, இலக்கு. 11. [in gram.] A short letter. (See குறில்.) 12. [prov.] Stripes, lashes, அடி. அகப்பைக்குறி, s. Prognostication by observing the position and direction of a ladle let fall perpendicularly--as commonly practised by women. ஆடைக்குறி, s. A line across the ends of a cloth. கைக்குறி, s. Omens by lines on the palms; palmistry. முகக்குறி, s. Indications from the face. துர்க்குறி, s. A bad sign, a bad omen. நற்குறி, s. A good sign, a good omen. மரணக்குறி, s. Signs of death; omens of death--as pointed out by the shastras. குறிகண்டுநோதல், v. noun. [in parturition.] Labor pains after the discharge of liquor amnii, or the first presentation. குறிகாண, inf. To appear--as signs, or symptoms. 2. To forebode, to betoken, to typify. 3. [in parturition.] To have slight discharges at or before the presentation. குறிபோட--குறியிட, inf. To mark, sign, line, rule, &c. குறிசுட, inf. To brand marks upon cattle. குறிக்கோள், v. noun. strenuous perseverance in any one persuit; attachment to one object, பராயணம். 2. Union, unity, congruity, ஒற்றுமை. 3. The act of comprehending or understanding, கிரகித்தல். 4. The state of being distinguished or illustrious, மேன்மைப்பாடு. குறிக்கொள்வோர், s. Persons who have their heart and mind on one pursuit or object. (நிக.) See பராயணர். குறிக்கொள்ள, inf. To conceive, comprehend, understand, கிரகித்துக்கொள்ள. 2. To be remarkable, distinguished above modiocrity, மேன்மைபட. குறிகேட்க, inf. To consult a fortuneteller, a diviner, &c. குறிசொல்ல, inf. To tell one's fortune, to divine, to presage. குறிபார்க்க, inf. To observe signd; to prognosticate. குறிபார்த்துச்சொல்ல, inf. To tell people their fortunes. குறிகெட்டவன், s. A dishonest and shameless man; an unprincipled man. குறியானவன்--குறியுள்ளவன், s. A principle man. 2. A respectable, honest, upright man; a man of principle. குறிகாரன்--குறிப்புக்காரன், s. A good marks-man. குறிதப்ப, inf. To miss the mark. 2. To fail--as events foretold by fortunetellers. குறிதப்பாமற்போட்டான். He shot at a mark without missing it; he hit the mark. குறிபார்த்துச்சுட, inf. To shoot at a mark, to aim at a goal. குறிபிழைக்க, inf. To fail--as signs of rain, &c. 2. [in love poetry.] To fail or prove deceptive--as a token, a letter, குறியிடையீடுண்டாக. குறிச்சூத்திரம், s. [in gram.] Rules or sutras containing terms, definitions, &c. See under சூத்திரம். 19)

cuḷḷkkm (p. 198) s. Anger, fury, கோபம். 2. Insolence, மேட்டிமை. (c.) 3. [prov.] Prickly heat, வேர்க்குரு. சுள்ளக்கமடங்க, inf. To desist from anger. 2. To be cooled. குளிர். சுள்ளக்கன், s. [prov.] An angry person; a fiery bullock or horse. (c.) 2. (R.) A base, dishonest man, போக்கிரி. 82)

cūṭcam (p. 199) s. [prop. சூக்ஷமம்.] Skill, address, dexterity, ingenuity, inventiveness, tact, யூகம். 2. Curiously, as displayed in a piece of workmanship, நூதனம். 3. Device, contrivance, expedient, உபாயம். 4. [a contraction of சூட்சுமம்.] Minuteness, subtility, fineness, நுட்பம். 5. Comprehensiveness, conciseness, சுருக்கம். 6. Artful scheming, dishonest cunning, தந்திரம். (c.) 7. A clue to a subject; a rule in science, சூத்திரம். சூட்சத்திலேமோட்சமா. Is it easy to gain heaven? சுண்ணாம்பிலேயிருக்கிறதுசூட்சம். The principal virtue is in the chunam; (to make the mouth red in chewing betel.) சூட்சத்தில்முடித்துக்கொண்டுவாரும். Have the business done with little cost. சூட்சக்காரன், s. A skilful, ingenious person. 2. A cunning, artful person. சூட்சபுத்தி, s. Great ingenuity, superior invention, genius. சூட்சமாகப்பண்ண, inf. To act, skilfully, display ingenuity, perform extraordinary deeds, to subtilize. 2. To practise stratagems, உபாயம்பண்ண. சூட்சமானவேலை, s. Nice, ingenious, skilful workmanship. சூட்சம்பண்ண, inf. To manage economically. நீசெவலைச்சூட்சம்பண்ணவேண்டும். You must curtail your expenses. சூட்சவழி, s. A short, skilful method in art or science. 2. A good, moral system, நன்னெறி. 3. A short road, சுருக் கவழி. See சுளுவானவழி. சூட்சக்கயிறு, s. The concealed strings of a puppet. சூட்சத்தைத்தட்ட--சூட்சந்தட்ட, inf. To give a tap to the working machine. சூட்சமறிய, inf. To get a clue to a subject, &c. சூட்சமானசெலவு, s. Economical expense. (c.) சூட்சம்போட, inf. To make a contrivance for the equilibrium of a kite in the air. சூட்சம்வைக்க, inf. To make some contrivance in mechanical adjustments, &c. சூட்சமாய்ப்பிழைக்க, inf. To be frugal in domestic expenditure. 2. To live at small expense. (c.) சூட்சமாயிருக்க, inf. To be artful or cunning. 2. To be very little, கொஞ்ச மாயிருக்க. சூட்சவிலை, s. A low price. சூட்சாதிசூட்சம், s. Great contrivance, past human conception--as in the construction of the human frame, &c., minute nicety. (c.) சூட்சானுசூட்சம், s. Concatenation of intricacies, niceties, mechanical adjustments, &c. 9)

cōram (p. 212) s. Stealing, pilfering, embezzling, theft; purloining, கனவு. W. p. 332. CHORA. 2. Unlawfulness, dishonesty, traud, வஞ்சனை. 3. Adultery, விபசா ரம். (c.) சோரகவி, s. A plagiarist who brings to his patron and hero an ode or poem of another as his own. 2. The poem of such a plagiarist. சோரங்கொடுக்க, inf. [prov.] To be suffering. 2. To be robbed of a wife's chastity. 3. To be cheated in a bargain. சோரஞ்செய்ய, inf. To steal, pilfer. 2. To be unfaithful to the marriage bed--on the part of a wife. சோரத்தனம்--சோரத்துவம், s. Thievishness. 2. Fraud, dishonesty. 3. Unfaithfulness of a wife. சொரநாயகன்--சோரபுருஷன், s. A married woman's paramour. (c.) சோரத்திரவியம், s. Stolen property, or wealth obtained by unfair means. சோரன்திரி, s. An unfaithful wife. சோரநாசம், s. (Almanac usage.) Destruction of thieves. சோரபயம்--சோரபஞ்சகம், s. Dread of thieves; danger of thieves, ascertained by astrological calculations showing it unsafe to set out on a journey at the given hour, கள்ளரைப்பற்றியசோசியம். சோரபுத்திரன், s. An illegitimate son. சோரப்பார்வை, s. Libidinous glance. சோரமள்ள, inf. [prov.] To take away by stealth, from a heap of grain, &c. சோரமார்க்கம், s. Unlawful conduct of a wife. (c.) சோரமார்க்கமாய்த்திரிய, inf. To be habitually lewd. சோரம்பண்ண--சோரமிட, inf. To abstract property by stealth. 2. To be unfaithful, as a goldsmith, who exchanges gold for inferior metal; to make counterfeit work. (c.) சோரம்போக, inf. To be abstracted, as property, by stealth. 2. To yield to paramours, as a married woman. (c.) சோரன், s. (plu. சோரர்.) A thief, pilferer, swindler, embezzler, கள்வன். 114)

tippiliyāṭṭm (p. 238) --திப்பிலாட்டம், v. noun. [prov.] A kind of fool's play with one in teasing, pinching, pulling ears, &c., ஓர்விளையாட்டு. 2. Puzzling, questions, &c., சித்திரப்பேச்சு. 3. (com. பித்தலாட்டம்.) Deception, fraud, வஞ்சனை. திப்பிலியாட்டக்காரன், s. A dishonest man, a deceiver. 82)

tiruṭṭu (p. 240) v. noun. Theft, roguery, களவு. 2. Fraud, deception, ஏய்ப்பு. (c.) திருட்டுடைமை, s. Stolen goods. திருட்டுத்தனம், s. A thieving, trickish disposition. 2. Dishonesty. திருட்டுப்பிடிக்க--திருட்டுபிடிக்க, inf. To find out a theft. திருட்டுப்போக, inf. To be stolen. திருட்டுப்போனது--திருட்டுபோனது, appel. n. Any thing stolen. திருட்டுவேலை, s. Thievish or dishonest practices, knavery. திருட்டுமட்டை, s. A worthless thief. 19) *

tūrttam (p. 255) s. [in combin.] Debauchery. lasciviousness, dishonesty, &c., துன்மார்க்கம். W. p. 446. D'HURTTA. தூர்த்தகுணம்--தூர்த்தலட்சணம், s. Debauchery, seduction, libidinousness. தூர்த்தநடை, s. The conduct of a debauchee, debauchery. தூர்த்தமங்கையர், s. (plu.) Lascivious or unchaste women. தூர்த்தவியாபாரம், s. Debauchery, rakishness, gallantry. தூர்த்தன், s. (plu. தூர்த்தர்.) A debauchee, a lecher, a gallant, &c., விடன். 2. A man of guile, a knave, வஞ்சகன். தூர்த்தை, s. A lascivious woman. 9) *

mṭi (p. 340) s. The lap of a person, the belly or bosom, வயிறு. 2. Cloth, garment, வஸ்திரம். 3. A piece of cloth of twenty-four cubits, being either four அங்கவஸ்திரம், of six cubits, or two தோவத்தி, of twelve cubits each. 4. A kind of cloth made of the fibre of trees, worn after ablution, as பொத்தித்தோவத்தி. 5. A fold in the cloth wrapped round the waist, answering for a pocket, மடிந்தது. 6. The udder of an animal; or [according to R.] roundness of the female breast. 7. Ruin, loss, detriment, damage, கேடு. 8. Sloth, idleness, indolence, சோம்பல். 9. [in some connections.] A time, turn, that which is double, தரம். 1. Disease, ailments, நோய். 11. Lie, falsehood, பொய். 12. Nipple, teat, pap, dug, முலைமேற்றிரள். 13. The screw-pine, Cardeira. See தாழை. (சது.) 14. A kind of net, ஓர்விதவலை. 15. (Tel.) Purity. களிமடிமானிகாமிகள்வன். The drunkard, the lazy, the haughty, the lustful, the thief. (நன்.) மடியிற்கனமிருந்தால்வழியிலேபயம். If there be a heavy girdle [from money], there will be fear in the way. கரைமடி, s. A shore-net. தட்டுமடி, s. A deep sea-net. மடிகசக்க--மடிபிசைய, inf. To rub the udder of a cow to fit it for milking. மடிகழுவ, inf. To mollify and wash the udder of a cow after calving. மடிகோல, inf. To make a large lap or fold for the reception of any thing to be given, showing greediness. மடிசுரக்க, inf. To form, as milk in the udder. மடிச்சீலை--மடிப்பை, s. A purse kept in the girdle. மடிபிடி, v. noun. Fisticuffs, scuffle, seizure of one by the waist-cloth. 2. Difficulties and quarrels between persons, சண்டை. மடிபிடிக்க, inf. To seize one by the waist-cloth. 2. To dispute, recriminate. மடிபிடிவழக்கு, s. Mutual complaint, application of two parties at once for redress, &c. மடிப்பிச்சை, s. Alms received in the cloth. 2. Begging very humbly. தெய்வமே இந்தப்பிள்ளையை மடிப்பிச்சையாய்த்தர வேணும். O God! please to give the child [to us] as alms. மடிப்பெட்டி, s. [prov.] A betel-pouch carried in the waist-fold. மடிமாங்காய்போடுதல், v. noun. Charging one falsely, பொய்யாய்க்குற்றஞ்சாற்றல். 2. [prov.] Giving bribes, பரிதானங்கொடுத்தல். மடியிறக்குதல்--மடிவிடுதல், v. noun. Distending of the udder, before calving. மடியிலேகடட, inf. To fasten up in the waist-cloth. 2. To pocket by little and little, dishonestly. மடியிலேபிள்ளையைவைக்க, inf. To take a child in arms. மடியிற்பணம், s. [also மடிப்பணம்.] Money in pocket. மடியேற்குதல்--மடியேந்துதல், v. noun. Receiving alms in one's cloth--as a woman. மடியின்மை--மடிவின்மை, neg. Alacrity, activity, சந்துஷ்டி; [ex இன்மை.] 3)

vakkiram (p. 374) s. A curve, a bend, the winding of a river, வளைவு. 2. Retrograde motion, as of a planet, or its direct course and retrogression, மீளமடங்குகை. 3. Violence, cruelty, கொடுமை. 4. Fraud, a lie, dishonesty, வஞ்சனை. W. p. 728. VAKRA. 5. Impatience, envy, பொறாமை. 6. A circle, வட்டம். 7. Confusion, disorder, கலக்கம். வக்கிரக்கிரகம், s. A retrograding planet. வக்கிரசாரம், s. Motion of a planet when retrograding. வக்கிரதந்தம், s. Curved teeth, fangs, வளைந்தபல். மிருகவக்கிரதந்தம். The curved teeth of beasts. வக்கிரன், s. A man of perverse temper, குரூரன். 2. The planet Mars, செவ்வாய். வக்கிராங்கம், s. A swan, as having a crooked neck; அன்னம்; [ex அங்கம்.] வக்கிராஸ்தமனம், s. Heliacal setting of a planet when retrograding. வக்கிரோதயம், s. Heliacal rising of a planet when retrograding; [ex உதயம். 13)

veḷi (p. 401) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [prov.] To break as the day, விடிய. 2. To become clear, as the sight after dimness, as the sky after cloudiness; to brighten, as the sun or moon after being obscured, or as the meaning of an obscure verse, தெளிய. 3. To come to light, as dishonest tricks, வெளியாக. [limited.] வெளித்துக்காட்ட, inf. To clear up after rain. 9)