akppāṭṭuṟuppu (p. 2) s. The twelve members of அகப்பொருள் or அகத்திணை, viz. 1. இயல்பகத்திணை. Method of defining a thing or showing its nature, quality, &c. 2. வகையகத்திணை. Amplification, or detailing at large what has been said briefly. 3. பொதுவகத்திணை. The rule for summing up or recapitulating. 4. சிறப்பகத்திணை. The rule for discriminating, or explaining the difference of things. 5. உவமவகத்திணை. The rule for illustrating a subject by metaphors, comparisons, &c. 6. புறநிலையகத்திணை. The rule for exemplifying a subject by examples. 7. எதிர்நிலையகத்திணை. The rule for elucidating a circumstance by its opposite. 8. காரண or கருவியகத்திணை. Showing the condition or quality of a thing by its orginal cause. 9. காரியவகத்திணை. Proving a thing by its effects. 1. காரகவகத்திணை. The rule for relating an action, event, &c., to which belong the following:-- 1. செய்பவன், who. 2. செய்தொழில், what. 3. கருவிகள், by what helps. 4. பயன், why. 5. இடம் or நிலம், where. 6. காலம், when. 7. திறன், in what manner or how. 11. முன்னவையகத்திணை. The rule for foretelling events from signs. 12. பின்னவையகத்திணை. The rule for foretelling the consequences of any action. (p.) 17)

uṟuppu (p. 68) s. A limb, or member of the body, parts, features, அவயவம். 2. Body, உடல். 3. Part (of a whole) component part, member, subdivision, department, section, பங்கு. 4. Just proportion, symmetry, அங்கலட்சணம். 5. Abundance, மிகுதி. 6. Bough, மரக்கொம்பு. 7. Closeness, narrowness, நெருக்கம். 8. A copy of single letters set for a child to imitate, மேல்வரிச்ச ட்டம். 9. Title deed, registry, &c. of land, காணியாட்சிப்பத்திரம். அந்தக்காணிக்கோருறுப்புமில்லை. There is no security, title, &c. for that land. உறுப்படக்கி, s. A tortoise, a turtle --from the contraction of its limbs, ஆமை; [ex உறுப்பு, et அடக்கி, from அடங்கு contraction.] உறுப்பணங்கெட்டவன். [prop. உ றுப்பினங்கெட்டவன்.] An ill-shaped, maimed, ugly person. 2. (Rott.) உறுப்பினங் கெட்டவன், A foolish, a witless fellow. உறுப்பற்றவன்--உறுப்புக்குறைந்த வன். An ill-formed, or deformed person, அவயவவீனன். 2. An ill-bred person. ஒழுக்கமில்லான். உறுப்பில்பிண்டம், s. The embryo. See எச்சம. உறுப்புக்குறைவிசேடம், s. [in rhetoric.] A species of the figure called விசேடம். உறுப்புத்தோல், s. A species of deer-skin which, according to the shasters, the Brahman should fasten to his sacred cord, நூலிற்கட்டியமான்றோல். உறுப்புநலனழிதல், v. noun. Decaying or withering--as the beauty of a female, on account of the absence of her lover, அங்கத்தழகுகெடுதல். உறுப்புமயக்கம், s. A prodigy, a monster, one whose limbs are redundant, defective, &c. See எச்சம். உறுப்புள்ளவன், s. A vigorous, well-formed man, அங்கலட்சணமுடையவன். 2. A man of enterprising character, qualified for business, திறமையுடையான். 3. A man of good conduct, அறத்துறுப்புடை யான். 4. A man of good manners, ஒழுக்கமுள்ளவன். காணிக்குறுப்புப்பண்ண, inf. To get a title deed passed for land. அகத்துறுப்பு, s. The constituent parts of virtue; they are eight in number. 1. ஐயப்படாமை, Freedom from doubt and uncertainty. 2. விருப்பின்மை, Liberation from the desires of the senses. 3. வெ றுப்பின்மை, Freedom from antipathy, prejudice, &c. 4. Exemption from illusion, confusion of mind, error, ignorance, &c. 5. பழியைநீக்கல், Freedom from evils. 6. அழி ந்தோரைநிறுத்தல், Restoring the ruined or apostate. 7. அறம்விளக்கல், Expounding or elucidating the nature of virtue. 8. பேரன்புடைமை, Great kindness, or benevolence to all sentient creatures. நூலுறுப்பு, s. One of the members or component parts of a treatise. மதிலுறுப்பு, s. The component parts of a fortification. திருவுறுப்பு, s. A jewel worn by bridegrooms upon their foreheads--a sign of the goddess இலக்குமி. செய்யுளுறுப்பு, s. The constituent parts or elements of poetry, as given in காரிகை, they are six, viz.: 1. எழுத்து, Letters forming thirteen classes. 2. அசை, Metrical syllables of two kinds. 3. சீர், Metrical feet of thirty kinds. (See. சீர்.) 4. தளை, Combination of feet one with another, of seven kinds. 5. அடி, Metrical lines determined by the number of feet of which they are composed, five kinds are given. 6. தொடை, Rhyme, forty-three species are enumerated. சீட்டினுறுப்பு, s. The style or different parts of a writ, or deed, &c. 5)

etir (p. 73) s. That which is opposite, in front, before, in presence of, over against, முன். 2. That which is opposed, is adverse, hostile, முரண். 3. Similitude, comparison, ஒப்பு. 4. Futurity, வருங்காலம். 5. Rivalry, competition, எதிரிடை. எதிரதுபோற்றல், v. noun. An author's adopting what is authorized by good usage though modern. See உத்தி. எதிரறை, s. An opposite room. எதிராக--எதிரே, adv. Before, opposite to, in front, &c. எனக்கெதிரே. Before me. சத்துருவிற்கெதிராகப்போதல். Encountering or meeting an enemy. எதிராளி--எதிரி, s. Opponent, adversary, antagonist, பகைஞன். 2. The defendant in a lawsuit, எதிர்வழக்காளி. 3. A rival, a competitor, எதிரிடைக்காரன். எதிரிட, s. To meet, எதிர்ப்பட. 2. To oppose in battle, எதிர்க்க. எதிரிடை, v. noun. Opposition, encounter, counteraction, எதிர்க்கை. 2. Contrariety, விரோதம். 3. Rivalry, competition, எதிரித்தனம். 4. That which is equivalent, சமமாயிருப்பது. எதிரிடைகட்ட, inf. To rival, to vie with, compete with, எதிர்க்க. 2. [prov.] To act in opposition, விரோதிக்க. எதிரிடைகாரன், s. Competitor, rival, antagonist, விரோதஞ்செய்வோன். எதிரிடைச்சீட்டு--எதிரிடைமுறி, s. A counter bond. எதிரிடையாய்ப்பேச, inf. To dispute or contradict. எதிருத்தரம்--எதிர்மொழி, s. An answer, a reply, a rejoinder, a retort, பிரதியுத்தரம். எதிருரை, s. Answer, retort, எதிர் மொழி. 2. Cavil, dispute, வாது. எதிருரைக்க, inf. To oppose, to disobey, to be contumacious, எதிர்த்துப் பேச. 2. To answer, retort, மறுமொழிசொ ல்ல. 3. To cavil, dispute, to be petulant, morose, cross, வாதுசெய்ய. எதிரூன்ற, inf. To take a firm position--as an army, உறுதியாய்நிற்க. 2. To resist, oppose, withstand, எதிர்த்துநிற்க. எதிரெடுக்க, inf. To vomit, eject from the stomach, சத்திசெய்ய. எதிரேற்றல், v. noun. Counteracting a magical evil, எதிரேவல். 2. Counteracting evil in general, தடுத்தல். 3. Attacking, opposing or resisting--as an enemy, எதிர்த்தல். 4. Receiving in one's own person the weapons discharged by a foe out of bravery, or to save a friend, பிறன்மேல்வருவதைத்தானேற்றல். எதிரேற்று, v. noun. Counter magic, magic resorted to in retaliation, sorcery, &c., எதிரேவல். எதிரொலி, s. Echo, reverberation of sound. பிரதித்தொனி. எதிரொலித்தல், v. noun. Echoing, resounding. எதிர்கொள்ள--எதிர்கொண்டழைக் க, inf. To meet and receive a guest, a great person, a wedding party, &c., coming to one's house, சந்திக்க. எதிர்கோள், v. noun. Meeting in the way, meeting or receiving a person, எதிர்கொள்ளுகை. விருந்தெதிர்கோடல், v. noun. Inviting guests, or devotees, religious mendicants, &c.--one of the duties enjoined on a householder as the condition of his own participation of the good things of providence. See இல், house. (சிலப்பதிகாரம்.) எதிர்க்கடை, s. An opposition bazaar. கீரைக்கடைக்குமெதிர்க்கடைவேண்டும். An opposition stall is necessary even among green grocers. [prov.] எதிர்க்கட்சி, s. An opposite party, எதிரானகூட்டம். எதிர்க்காற்று, s. Contrary wind. எதிர்க்கை, s. A slanting timber forming a continued line with the ridge and uniting in an angle formed by the slanting hip-rafters on either end of a hipped or bungalo roof. எதிர்ச்சாட்சி, s. Counter testimony; a witness brought to disprove previous testimony, மாறானசாட்சி. எதிர்ச்செட்டு, s. Competition in trade, ஒருவன்விற்பதற்குமாறாகவிற்கை. 2. [prov.] Trading at second hand, buying and selling again directly at a small profit. எதிர்நடை, s. The act of doing perversely. 2. Opposite course. எதிர்நடைக்கணக்கு, s. A register or account kept by each partner in a concern, that one may be examined by the other. எதிர்நிரைநிறை--எதிர்நிரனிறை, s. An arrangement of a series of verbs, &c. in the contrary order to that in which their nouns occur. See முறை நிரனிறை. எதிர்நிலை, s. Resistance, opposition, எதிர்நிற்கை. எதிர்நிலையகத்திணை, s. [in amatory verse.] The rule for elucidating a circumstance by the opposite case, contrast. எதிர்நிற்க, inf. To stand before one, முன்னிற்க. 2. To oppose, to be perverse, or contumacious, மாறுபட்டுநிற்க. 3. To stand against, withstand, cope with, போர்செய்ய. எதிர்நோக்குநட்சத்திரம், s. A nutchattra whose influence has respect to movements and interests in the different points of the compass, not an astrological, but a common phrase; the same as எதிர்நாள், or more properly, பக்கநாள். எதிர்பார்க்க, inf. To wait for an expected person, வரவுபார்த்திருக்க. 2. To expect, to look forward, காத்திருக்க. இருகாரியத்திற்கெதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. To hope for a thing, to be in expectation of it. எதிர்போக, inf. To go against, oppose, meet as an army, assail, எதிராய் போக. எதிர்ப்பட, inf. To meet as in the way, சந்திக்க. 2. To happen, occur, தோன்ற. எதிர்ப்படுத்த, inf. To confront, எதிராக்க. 2. To stir up strife, cause opposition, பகையாக்க. எதிர்ப்பாடு, v. noun. Meeting, எதிர் ப்படுகை. எதிர்ப்பாய்ச்சல், s. A contrary current; leaping in a contrary direction. எதிர்மறை, s. [in grammar.] The negative forms of expression, மறை--அ, அந், ந், கி, கு, வி, &c. are Sanscrit prefixes expressing negation. எதிர்மறைவினை, s. [in grammar.] The negative verb, மறைவினை. எதிர்முகம், s. Face to face, முகா முகம். 2. Presence, சன்னிதி. 3. Front, முன். அதற்கெதிர்மகமாக. Opposite to it. எதிர்வர, inf. To come against, to oppose, விரோதமாகவர. 2. To meet as one on leaving home meets a person (considered ominous), எதிராகவர. எதிர்வழக்கு, inf. A counter lawsuit, instituted out of revenge, எதிர்வியாச் சியம். எதிர்வாதம், s. reply, a dispute. எதிர்வாதி, s. Defendant in law, repliant, respondent, பிரதிவாதி. எதிர்வினை, s. [not com.] Negative verbs, மறைவினை. 2. Effects of the deeds of former births to be experienced, வருவினை. எதிர்வினைவிலக்கு, v. noun. [in rhetoric.] Preventing a person doing a thing by pointing out its evil consequences, ஓரலங்காரம். 46)

cāttiram (p. 176) --சாஸ்திரம், s. Scripture, written works on science, philosophy, &c., கலைநூல். 2. Astrology, astronomy, சோதிடம். 3. Any of the mystical science for ascertaining and predicting future events, அதி நூல். 4. Divination, sooth-saying, prognostication by any of the mysterious arts, ஆரூடம். 5. Religious or other institutes as laid down in writings and considered, of divine origin or authority, including the Vedas, Agamas, Puranas, incantations, works on medicine, mathematics, law, mechanics, erotics, &c., வேதாகமமுதலி யன. 6. Any of the systems of philosophical theology--as the Sidhanta, the Vedanta, the Potanta, &c., வேதாங்கம். 7. Religious, ceremonial, or other rules, laws, precepts, &c., as laid down in the sacred writings, விதிப்பிரமாணம். W. p. 841. S'ASTRA.--Note. The three சாத்திரம் or systems of philosophical religion; are. 1. சாங்கியம், the Sankhya system, the founder of which was Kapila, maintaining that perfect bliss consists in the entire subjection of the three gunas, which proceeded from the threefold origin of the eternal, unoriginated Maya; 2. பாதஞ்சலியம், the Yoga philosophy, as taught by Pathanjali, distinguished from the ceremonial; 3. வே தாந்தம், the theological portion of the Vedas as contained in the Upanishads. The founder of this last school was Vyasa, and its most celebrated supporter was Sankaracharya. It makes the divine being the the soul of the Universe, and is a system of Pantheism. See வேதாந்தம். The six சாஸ்திரம் or philosophical systems are; 1. வேதாந்தம், theology, as the highest knowledge. (See above); 2. வைசே ஷிகம், the Vaiseshika doctrine, morality, or ethics, a branch of the Nyaya or logical school instituted by Kanada; 3. பாட் டம், the system of Bhatta'charya, in an epic poem containing narrations; 4. பிர பாகரம், ceremonial law; 5. பூருவமீமாஞ்சை, antiquity or works and actions of old times, elucidating the Karma-kanda of the Vedas, originating with the Muni Jaimini; 6. உத்தரமீமாஞ்சை, logic, the same as the Vedanta, founded on the Gnana-kanda, or theological portion of the Vedas, and treating of God as the soul of the Universe. It is ascribed to Vyasa. சாத்திரத்துக்குக் கொஞ்சங் கூட்டிக்கொள். Take a morsel for form's sake, (lit.) in order to conform to the shastra. சாத்திரக்காரன், s. An astrologer, a diviner, a soothsayer. 2. The author of a shastra, ஆக்கியோன். சாத்திரங்கேட்க, inf. To consult an astrologer or other diviner. சாஸ்திரக்கியன், s. A man of science, a learned man, a pundit, பண்டிதன். (R.) சாத்திரசாலை, s. A college. (R.) சாத்திரசித்தம், s. Sentiment, meaning, doctrine, &c., maintained in a shastra, நூலினாலுறுதிப்பட்டது. (p.) சாத்திரஞ்சொல்ல, inf. To foretell, prognosticate by astrology, augury, &c., to divine. 2. To assert authoritatively as the shastras, தீர்ப்பாயுரைக்க. சாத்திரதீட்சை--சாத்திரதீக்கை, s. Written instruction, the scriptures as one of the modes of enlightening the mind of a disciple. See தீட்சை. சாத்திரமுறை--சாத்திரவிதி, s. The precepts, injunctions, &c., of the shastras. சாத்திரம்பார்க்க, inf. To consult astrology, &c., at the birth of a child, for the site of a house, an undertaking, &c. சாத்திரம்பண்ண--சாத்திரஞ்செய்ய, inf. To make religious ceremonies prescribed in the shastras. சாத்திரி--சாத்திரவாதி, s. [com. சாஸ்திரி.] An astrologer, a soothsayer, a diviner, a prognosticator. 2. A doctor of Sanscrit literature. 35) *

teḷivu (p. 257) s. Clearness, transparency. limpidness; துவக்கம். 2. Brightness; clearness of a gem, pearl, &c., பிரகாசம். 3. Plainness, obviousness, that which is easy of comprehension, வெளிப்படை. 4. Clearing, passing away as clouds, darkness, fear, sleep, &c., நீக்கம். 5. A lucid interval before death, தசாவஸ்தையிலொன்று. 6. Placidity, tranquillity, serenity of mind, suspension of the passions, மனஅமைவு. 7. Plumpness, sleekness, fulness, fatness, கொ ழுப்பு. 8. clearness, of intellect, mature knowledge, good understading, sagacity, penetration, அறிவு. 9. water poured off from boiling rice, a kind of thin rice gurel, வடிகஞ்சி. 1. [in Rhet.] Simplicity, perspicuity, as one of the ten குணஅலங்காரம். 11. Being clear as profit or gain after deducting expenses, waste, &c., இலாபம். See தெளி, v. n. தெளிவுகொடுக்க, inf. To make clear; to allow a lucid interval before death. To elucidate. 3. [prov.] To grow fat, to fatten. தெளிவெண்ணெய், s. [prov.] Margosa oil cold drawn, not extracted by heat. 11)

viri (p. 397) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To expand, to spread, to open, to unfold, to develop, விரியச்செய்ய. 2. To extend, as a speech, நீடிக்க. (c.) பாயைவிரி. Spread the mat. விரித்துச்சொல்ல--விரித்துரைக்க, inf. To explain, to amplify, to elucidate, to expatiate. விரித்துப்பார்க்க, inf. To lay open and inspect a thing. விரித்துரை--விரியுரை, s. [also விருத்தி யுரை.] An extended commentary, as அகலஉரை. (p.) விரிப்பு, v. noun. Opening; parting. 32)

viḷkkm (p. 398) s. Illustration, elucidation, conspicuousness, தெளிவு. 2. A phase of the moon, சந்திரனாள். (சது.) விளக்கவொலி, s. Articulate sound, பொருடருமொலி. 118)