ārttapam (p. 41) s. The menstrual discharge, monthly evacuation, catamenia, மகளிர்தீட்டு. Wils. p. 119. ARTTAVA. 63)

irai (p. 51) s. The food of birds, beasts, and other inferior animals, provender, prey, பறவைமுதலியவற்றினுணவு. 2. A bait, தூண்டிலிரை. 3. [in a low sense.] Food in general, victuals, உணவு. 4. [prov.] Food eaten, sustenance, nutriment, &c. in the system, உண்டது. இரைக்க, inf. To eject food by a voluntary effort--as dogs, &c. இரைகழிய, inf. To evacuate indigested matter--as in cholera. இரைகொடுக்க, inf. To feed cattle, fowls, &c. (in a low sense), to support, maintain. இரைகொள்ளி, s. A gluttonous person, பெருந்தீனியாள். 2. The craw or crop of birds, இரைப்பெட்டி. இரைக்குக்கிடக்க, inf. To lie in wait for prey--as snakes. இரைக்குடர்--இரைக்குடல்--இ ரைப்பை, s. The stomach, ventricle, the maw. இரைசீரணிக்க, inf. To digest food. இரைதேட, inf. To gather food-as birds, to go in quest of prey, &c. இரைதேற, inf. To remain undigested or entire--as food in the stomach. இரைப்பற்று, s. [prov.] Indigested food lodged in the system, indigestion, செரியாதது. இரைப்பெட்டி, s. [prov.] Crop of birds, craw, maw, gizzard, பறவை யாதிகளிரைப்பை. இரைமீட்க, inf. To chew the cud --as cows, &c., அசைபோட. இரையூட்ட, inf. To feed their young ones--as birds. இரையெடுக்க, inf. To gather food --as birds, &c., pick up food, catch prey. 2. To chew the cud. 27)

oẕi (p. 84) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To cease, desist, cease from actions, dispense with, to intermit, cease--as trees from bearing for the season or entirely; to discontinue a course of actions good or bad, ஓய. 2. To be over--as a market, an assembly, &c., கலைய. 3. To be excepted, be empty, தவிர. 4. To go off, forsake, quit, evacuate, leave, நீங்க. 5. To fail, decline, be extinct, become annihilated, கெட. 6. To die, perish, சாவ. 7. To be finished, terminated, ended, செய்தொழிய. 8. To clear off, be cleared off, removed by little and little, தீர. 9. v. a. To omit, to except, விட. ஒழிந்தவர்களெங்கே. Where are the rest? பட்டொழிந்தோரொழிந்தோர்கள். All but those who fell in battle-- (பார.) கூட்டமொழிந்தது. The meeting is over. கருமமொழியாதியற்றல். Performing rites without intermission. சண்டையொழிந்தது. The quarrel has ceased. வேலையொழிந்தது. The business is over, the affair is ended. ஒழிகடை, s. The state of being almost exhausted--as stores, &c., almost ended, nearly over. ஒழிந்தவேளை, s. Leisure. ஒழியிசை, s. [in grammar.] A kind of ellipsis. ஒழிய, inf. [used as an exceptive particle.] Except, besides, unless, without. நீரொழியப்பாலுண்குருகிற்றெரிந்து. Discriminating as nicely as the swan which extracts milk from water. அவன்வந்தாலொழியப்போகேன். Unless he come I will not go. ஒன்றொழியநானூறு, s. One less than four-hundred. அவனொழியவனைவரையுமழைத்தார்கள். They invited all but him. வழங்காதொழிய, inf. To grow into disuse, to become obsolete. உடம்பொழிய. The body failing-- (பழ மொழி.) துயிலொழிய, inf. To cease sleeping, to wake. ஒழிபு, s. Remainder, ஒழிகை. ஒழிபியல், s. Supplement, appendix, sequel, ஒழிந்தவற்றைக்கூறுமியல். ஒழியாமை, neg. v. noun. Being incessant, continual, unceasing, நீங்காமை. ஒழியாவொழுக்கம், s. Perseverance in virtuous actions. ஒழிவு, v. noun. Ceasing, forsaking, intermission, cessation, omission, ஒழிகை. 2. [in logic.] Inference by implication, omission or exception of the person or thing in question, in the conversation. 3. Want, defect, deficiency, இன்மை. ஒழிவிக்க, inf. To remove by another, to cause to cease, நீக்குவிக்க. 2. To take away by little and little--as by theft, &c., தொலைவிக்க. 3. To clear out a room, house, &c., களைவிக்க. 4. To cause to be destroyed, ruined or killed, கொல் விக்க. 6)

kẕi (p. 98) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reject, expel, cast off, discard, exclude, dislodge, remove, strip off, separate from, detach, climinate, அகற்ற. 2. To evacuate, void, discharge, emit, pass excrements, நீக்க. 3. To except, leave as refuse, abandon, ஒழிக்க. 4. [in arithmetic.] To subtract, subduct, கணக்குக்கழிக்க. 5. To deduct, abate, குறைக்க. 6. To discount, remit, தள்ளிக்கொடுக்க. 7. To cut off-as the hair, to pare off the nails, &c., to clear off, clear away, smooth off--as knots by cutting; to prune, lop off, தழைமுதலியனகழிக்க. 8. To cast off--as exuvi&ae;, கழற்ற. 9. To pass time, spend time, காலம்போக்க. 1. To exempt, release, free from duties--as postage, விலக்க. கட்டிக்கழித்தபுடவை. Cast-off garments. சாத்திக்கழித்தமாலை. Garlands formerly put on an idol taken off before another ceremony. காலத்தைவீணிலேகழித்துவிட்டான். He spent his time in vain. மாடுதின்றுகழித்தது. The cow having eaten enough, rejected what remained. உறைகழித்தவொள்வாள். Glittering drawn swords. கழித்துக்கொடுக்க, inf. To make an allowance in another's favor. தீட்டுக்கழிக்க, inf. To purify from ceremonial uncleanness--as after childbirth, &c. வருந்திக்கழிக்க, inf. To pass time in suffering. மலங்கழிக்க, inf. To pass excrement. கண்டுகழிக்க, inf. To enjoy to satiety--as earthly good. 2. To be deprived of appetite by having much to do with food--as cooks, &c. சாந்திகழிக்க, inf. To remove the evil influence of planets by presenting offerings to them, &c. எச்சில்கழிக்க, inf. To purify a place where some one has taken food. கழித்தல், v. noun. The act of rejecting. கழிப்பு, v. noun. Expulsion, rejection, emission, கழிக்கை. 2. Offering to planets, demons, &c., to remove their malignity, சாந்திகழிக்கை. 3. Blemish, defect, fault, குற்றம். 4. That which is refused, rejected. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. கழிப்புக்கழிக்க, inf. To expel malign influence by offerings. This is done by waving boiled rice, cakes, &c., over the head of the patients after which the materials used are thrown away. 70)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

cāṇi (p. 174) s. Dung of cows and buffaloes, and very rarely of some other animals, ஆப்பிமுதலியன. 2. [in combination.] A farrier, horse-doctor, குதிரைச்சாணி; which see. (c.) சாணிதெளிக்க, inf. To sprinkle macerated cow-dung, for purification, in the morning before the house--also inside, before and after eating--after the entrance of an impure person-around a corn-heap for threshing, &c. சாணிதட்ட, inf. To make cow-dung into cakes for fuel. சாணிப்பால், s. The juice or essence extracted from cow-dung. சாணிப்பிணம், s. A useless, worthless, dull fellow, (lit.) a mere mass of cowdung. சாணிமெழுக, inf. To smear with cow-dung--as a floor, &c. சாணிபோட, inf. To evacuate dung --as a cow or buffaloe. 2. To sprinkle macerated cow-dung--as சாணிதெளிக்க. சாணிக்கெண்டை, s. [prov.] A kind of carp fish, which when boiled in unpleasant to the taste, ஓர்மீன். 91) *

cāram (p. 178) s. The sap of vegetables, juice, இரசம். 2. Savor, flavor, relish, sweetness, tastefulness, palatableness, இனிமை. 3. Essence, essential or vital part of a discourse, book, &c., கருத்து. 4. Strength, vigor, fertility in discourse; engagingness, interestingness, solidity, fulness of meaning, பயன். 5. The hard or solid part of a tree, மர வைரம். W. p. 92. SARA. 6. Metallic cement, நவச்சாரம். (சது.) 7. Washerman's lye, வண்ணான்காரம். 8. Ashes for lye, &c., காரச்சாம்பல். W. p. 263. KSHARA.. 9. Scaffolding for a building; sticks tied to the smaller branches of flower trees, serving as a scaffold for a person to stand on and gather flowers, சாரமரம். (c.) 1. (Sa. Chara, Sara.) Going, motion, course, progress in general, நடை. 11. [mostly in combination.] Motion or passage of the planets, கிரகசாரம். 12. (in combin.) Going into an immoral course of conduct, as in விபசாரம், அபசாரம், &c. 13. (in combin.) Passing, voiding, evacuating--as in அதிசா ரம். 14. Elevation, eminence, rising, high ground, மேடு. 15. The நிலாமுகி bird; (சது.) (perhaps from the நிகண்டு 'சாரமாம் நிலாமுகிப்பே ர்சகோரம்.') 16. The wild olive, இலுப்பை. 17. The Cashew-nut-tree, கொட்டைமுந்திரிகை. 18. The French honey-suckle, பாலடை. Hedysarum, L. சாரமில்லாதபேச்சு. Vain and empty discourse. சாரமெடுக்க, inf. To extract juice or virtue from herbs, &c. 2. To take the substance of a composition, discourse, &c. சாரமிறக்க, inf. To take down a scaffolding. 2. To express juice. 3. To swallow the juice of any thing chewed or dissolved in the mouth. சாரபூமி, s. Rich, fertile land. (Rare.) சாரமேற்ற, inf. To communicate or infuse virtue, savor, force, vigor, &c. சாரமற்ற, adj. Insipid, unsavory, unrelishable. 2. [in discourse.] Powerless, vapid, uninteresting, not sound, profound, forcible or impressive, &c., உருசி யற்ற. சாரமற்றவன், s. One without knowledge, learning, strength, vigor, property, merit of austerities, &c. சாரஞ்சுட, inf. To burn the milkhedge, prickly pear shrub, &c., to get their ashes for making lye. சாரத்தண்ணீர், s. Lye, காரத்தண்ணீர். சாரந்தெளிக்க, inf. To sprinkle lye on clothes to whiten them. சாரத்தின்சத்துரு, s. An egg, from its neutralizing qualities, முட்டை. சாரக்கட்டை, s. A temporary wall, made use of in turning an arch. (R.) சாரத்துளை, s. Scaffold-holes in a building. சாரம்போட--சாரங்கட்ட, inf. To erect a scaffolding. (c.) சாரஸ்திரி, s. [Com. சோரஸ்திரி.] A vicious woman, an adulteress, விபசாரி. (p.) சாரத்துவம், s. Adultery, விபசாரம். சாரவறுதி--சாரவிறுதி, v. noun. [prov.] Lightness, slightness--as of a blow, a fall, &c.; [ex சாரம், strength, et அறுதி or இறுதி, wanting.] சாரவறுதியாய்ப்பட்டது. It hit him but slightly. சாரவாக்கியம், s. [in astron.] A table or any tabular number in it for counting the progress of the planets.--Note. The letters of the alphabet are substituted for numbers with a view to assist the memory and secure correctness in the tables. Compare சாவாக்கியம். நீதிசாரம், s. A treatise on equity. ஓர் நூல். பாதசாரம், s. The progress of the planets, reckoned, by quartering the signs. குருசாரம், s. The progress of Jupiter in his orbit, வியாழனடை. 38) *

cutti (p. 193) s. Pureness, cleanness, பவித் திரம். 2. Purification from crude matter, sublimation, மருந்துமுதலியனசெய்யுஞ்சுத்தி. (c.) 3. Holiness, chasteness, பரிசுத்தம். W. p. 852. S'UDD'HI 4. A chank, a conch, சங்கு. (நிக.) W. p. 85. S'UKTI. 5. A small vessel for drippings, ghee, oil, &c., நெய்க் குத்தி. 6. A religious mendicant's begging dish, இரப்போர்கலம்--Note. The daily purification in idol worship, is of five kinds, viz; 1. பூதசுத்தி, cleansing the body, accompained by muntras. 2. ஆத்துமசுத்தி, mental purity by invocations. 3. திரவியசுத்தி, cleaning of the vessels, with attending incantations. 4. இலிங்கசுத்தி, the changing of the flowers, &c., before the idol, by which it is made pure. 5. மந்திரசுத்தி, by muntras repeating the mystic Om, and adding the five lettered நமசிவாய, or salutation to Siva. சுத்திசெய்ய--சுத்திபண்ண, inf. To purify, cleanse, sanctify. 2. To refine, sublimate. 3. To purify drugs. 4. To lustrate. 5. To absterge, expurgate. சுத்தியடைய, inf. To become pure. (p.) கால்கைசுத்திபண்ண, inf. To clean the feet, hands, &c., after eating, or evacuations. அட்சரசுத்தி, s. Distinct articulation. See under அட்சரம். (c.) மலசுத்தி, s. Evacuation of excrements. (c.) 98) *

pirmu (p. 317) கிறேன், பிரமினேன், வேன், பிரம, v. n. To have a flatulent evacuations by stool, பொருமிக்கழிய. (R.) 13) *

porumu (p. 337) கிறது, பொருமினது, ம், பொ ரும, v. n. To sob, to cry, until the face and cheeks swell, விம்ம. 2. To swell, to bloat--as the body with wind, disease, or indigestion; or as a dead body, பிணம்ப ருக்க. 3. To swell from dampness as paper, or a sponge, ஈரித்துப்பருக்க. 4. To become soaked--as tiles, new pots, &c., ஊறிக்கசிய. (c.) 5. (சது.) To weep, அழ. பொருமிக்கழிய, inf. To have flatulent evacuations by stool. பொருமல், v. noun. Flatulency, wind in the stomach, வயிற்றுப்பொருமல். 2. Weeping, அழுதல். பொருமலி, s. A fat woman, பருத்தவள். பொருமிப்பொருமியழுகிறது. Sobbing and crying greatly. 48)

viṭṭi (p. 393) --விஷ்டி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To evacuate the stomach, மலங் கழிக்க; [ex விட்டை.] 11)

virēci (p. 398) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To have evacuations, to purge. 34)