āḷ (p. 43) --ஆளு, கிறேன், ஆண்டேன், வேன், ஆள, v. a. To rule, reign, exercise royal power, whether supreme or delegated, அரசுசெய்ய. 2. To possess and employ slaves, அடிமையாள. 3. To possess and enjoy the produce of land, the use of a house, &c., ஆட்சிசெய்ய. 4. To govern a wife, household, &c., குடும்பத்தையாள. 5. To accept, adopt--as a servant, slave, &c., receive into protection, ஆட்கொள்ள. 6. To use, establish usage--as in language, மொ ழியாட்சிசெய்ய. 7. To cherish, maintain, cultivate, exercise, ஓம்ப. 8. To manage, direct, கையாள. (c.)--Note. An appellative affix is formed from ஆள் by adding அன், for the singular, and அர் for the plural-as பகையாளன், a foe; பகையாளர், foes. ஆளமாட்டாதவனுக்குப்பெண்டேன்? What does he want with a wife, who cannot govern her? எடுத்தாளாதபொருளுதவாது. A thing not used becomes useless. என்னைமகிழ்வாலிசைந்தாளில். If thou receivest me with cheerfulness into thy protection. நட்பாள்பவர். Those sincerely united in friendship. யாமத்துமாளுந்தொழில். Employed even by night. (குறள்.) சான்றோராலாளப்பட்டசொல். A word used by the learned ancients. மன்னுயிரோம்பியருளாள்வார். They who cherish and exercise charity toward all living. அல்லலருளாள்வார்க்கில்லை. Evil cannot assail the charitable. ஆண்டவன்--ஆண்டான், appel. noun. A ruler, governor, lord, master, ஆள்வோன். ஆண்டி, s. [fem. ஆண்டிச்சி.] A religious mendicant of the Siva sect, a devotee, சிவனடியான். 2. A ruler, an appellative of the deity, transferred to the devotee. ஆண்டை, s. [fem. ஆண்டைச்சி.] A master, lord, landlord--as spoken by low castes, in reference to their feudal chief of superior caste, எசமானன். சத்தியமாய்்ச்சொல்லுகிறேனாண்டைகேளீர். My lord, listen to me; I will confess the truth. (ஞானவெட்.) ஆட்சி, v. noun. Possession, heritage, inheritance, title, உரிமை. 2. Government, domination, rule, reign, ஆளு கை. 3. Use, practice, occupancy, usage-especially in language by classical writers, வழக்கம். ஆட்சித்தானம்--ஆட்சிராசி, s. [in astrology.] One of the five situations in which a planet has government--that of its being in a sign deemed its own, during which it exerts special benignity --an occurrence favorable to the birth of a child, &c. ஆட்சிப்பட, inf. To become one's right by long possession, தற்கிழமை யாக. நெடுநாளாயவனுக்காட்சிப்பட்ட தெய்வம். A spirit or demon that has long been subject to him, or with which he has long been familiar. ஆட்சிப்படுத்த, inf. To secure a title by long possession, தற்கிழமையாக்க. ஆளுகை, v. noun. Rule, government, domination, authority. ஆளுகைசெய்ய, inf. To exercise government. ஆள்வாரில்லாமாடு, s. A cow or bull appropriated to a temple, which is left to stray as it likes; such are well received and fed. 59)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

caṉmam (p. 173) s. [com. சென்மம்.] Birth, nativity, transmigration--as சனனம், பிறப்பு. W. p. 34. JANMA. 2. Skin. See சருமம். (p.) சன்மபாஷை, s. Vernacular language. சன்மபாவம், s. [in Chris. usage.] Original depravity--in opposition to கன்மபா வம். See பாவம். சன்மச்சனி, s. See under சனி. சன்மபூமி, s. One's native land. சன்மப்பகை, s. Hereditary feud, also hatred between very near relatives-as அண்ணன்தம்பிதானே சன்மப்பகையாளர். சன்மவாரம், s. Birth-day. (R.) சன்மாந்தரம், s. Transmigrations in endless variety; [ex அந்தரம்.] (c.) சன்மாந்தரபுண்ணியம், s. Aggregated merit of the good deeds of successive births. 72) *

cmīṉ (p. 163) s. [Persian.] Land, ground, நிலம். சமீன்தாரி, s. Zemindary. சமீன்தார், s. Zemindar, land-holder. a feudatory under government. 43) *

tiṇai (p. 238) s. The earth, பூமி. 2. Place, situation, location, site, இடம். 3. Family, குடி. 4. General division of themes or subjects in writings, பொருள். (See அகத்திணை and புறத்திணை.) 5. Tribe, caste, race, குலம். 6. [in gram.] General classification of nouns, pronouns and verbs as உயர்திணை. rational, and அஃறிணை, irrational. 7. Prescribed or regular course of conduct, ஒழுக் கம். 8. Soil, land, of which are five varieties, ஐந்திணை. 9. [in love poetry.] General intercourse of the sexes, as love attachments, love quarrels, &c., பெருந்திணை. ஐந்திணை, s. The five species of land are: 1. குறிஞ்சி, hilly tracts. 2. பாலை. desert, arid tracts. 3. முல்லை, sylvan tracts. 4. மருதம், agricultural tracts. 5. நெய்தல், maritime tracts.--Note. The varieties in love are seven, of which five are taken from the names of the species of land above mentioned, viz.: 1. கைக்கிளை. 2. குறிஞ்சி; 3. பாலை; 4. முல்லை; 5. மருதம், for which, see அகப்பொருள். To these are added; 6. நெய்தல், the lady bemoaning her lover's absence; 7. பெ ருந்திணை, unnatural castes; disparity in age--as the wife being the elder, violation of customary rules; also love disasters, marriage feuds, &c. The last is considered inadmissible in love poetry. திணைப்பெயர், s. Names of the five soils. திணைமயக்கம், s. Blending of different soils. 2. [in love poetry.] Blending the peculiarities of any two or more soils, in an account of the inhabitants, பலநிலத் தோரைக்கலந்துரைத்தல். திணைவழு, s. [in gram.] Disagreement in திணை, as of the verb with its nominative, the pronoun with its noun, &c. 39)

toṇṭu (p. 262) s. Antiquity, old times, former times, பழமை. 2. Devotedness to a deity, devoted service, தேவஊழியம். 3. Slavery, feudal service, அடிமை. (சது.) 4. A slave, a devoted servant, அடியாள். 5. A block of wood suspended from the neck of an animal, to prevent it from passing through hedges, தொண்டுக்கட்டை. (c.) 6. Nine, ஒன்பது. 7. A plant, ஒருபூண்டு. 8. A kind of snipe, கோழியுள்ளான். தொண்டுசெய்ய, inf. To serve, to wait on, as a servant, slave, &c. பணிசெய்ய. 2. To perform temple service, to serve a deity, தெய்வஊழியம்செய்ய. தொண்டுதுரவு, s. [prov.] Service, பணி செய்கை. 2. Movements, concerns, or affairs of a person--as watched by a thief or spy, வேகர்க்குசெய்யுமுதவி. 64)

nyiṉār (p. 270) s. [a change of நாயனார்.] A lord, a master, ஆண்டவன். 2. The master of a slave, a feudal lord, எசமானர். 3. (R.) The titular god, ஐயனார். 61) *

pṇṇai (p. 292) s. A large farm-establishment of laborers, slaves, feudal dependants, வாரக்குடி. 2. [fig.] A large family, குடும்பம். 3. A kind of shrub, Celosia albida, ஓர்செடி. (சது.) 4. A class of kitchen herbs, ஓர்வகைக்கீரை. 5. A pad or saddle for a beast, விலங்கின்மேற்சேணம். 6. Field, rice land, வயல். 7. Litter or sleeping place of a beast, விலங்கின்படுக்கை. 8. Tank, pond, குளம். 9. Agricultural land, மருதநி லம். 1. [prov.] A large kind of dhoney, மரக்கலம். 11. A lady's female attendants, மகளிர்கூட்டம். 12. Play of females, மகளிர் விளையாட்டு. 13. (R.) A kind of glue made of the intestines of the சாலி fish, கூரல். Compare பணை, பண். 14. See பண்ணு.--Of பண் ணைச்செடி, there are different species as சிறுப ண்ணை, Celosia sp: comosa; செம்பண்ணை, சே வற்பண்ணை, Celosia cristata; புற்பண்ணை, Celosia monsonia; புனற்பண்ணை, Celosia margaritacea. பண்ணைகுலைவாய். May your family be scattered, ruined, &c., [an imprecation.] நறும்பண்ணை, s. A kind of lily, [port.] Arvore triste de dia. (R.) பண்ணைக்காரன், s. One employed in manuring fields, especially the headman. 2. Headman of the Pariah caste, பறையரில்தலைவன். பண்ணைக்காரியம், s. Affairs of a large farm. பண்ணைக்கிருக்க, inf. To serve as a laborer on a farm. பண்ணைக்கீரை, s. A class of kitchen herbs. பண்ணைச்சுமை, s. A bundle of grain in the straw given to agricultural laborers. பண்ணைபார்க்க, inf. To husband land, to attend to one's farm, &c. 2. [fig.] To manage a large family. பண்ணையாள், s. A plough-man. 2. A laborer of a farm. பண்ணைவீடு, s. [prov.] A storehouse. See பண்டவீடு. பண்ணைவைக்க, inf. To form an establishment of laborers. 2. [prov.] To cook. 3. To make ready a dhoney. 55)

pḷ (p. 303) s. The பள்ளர் caste, as பள்ளு-In. Jaffna it is used with its grammatical change, as பட்குடி, &c. பள்ளக்குடி, s. A family of the பள் ளர் caste. பள்ளப்பயல், s. A பள்ளன். 2. [in contempt.] A slave, a fellow. பள்ளப்பாட்டுபாடுதல், v. noun Abusing, or calling one a . பள்ளப்பிள்ளை, s. A man or woman of the பள் caste. பள்ளர், s. [sing. பள்ளன், fem. பள்ளி, பள்ளச்சி, பள்ளத்தி.] A low dependant caste employed in husbandry, &c., under their feudal lords, a peasant tribe dwelling in the south, supposed to be a change of மள்ளர். பள்ளர்சேரி--பள்ளச்சேரி, s. A village of the பள்ளர் caste. 22)

pāḷaiym (p. 313) s. A country or district of a feudal chieftain, குறுநிலமன்னரூர். 2. Camp, encampment, பாசறை. 3. Army. சேனை. 4. Suburbs, environs, especially where soldiers are quartered, சுற்றூர். 5. (R.) A village surrounded with stones. பாளையக்காரன், s A poligar. பாளையங்கோட்டை, s. The fort or walled town of Palamcottah, ஓரூர். பாளையப்பட்டு, s. A town or village governed by a poligar; also the estates of a poligar. (Colloq.) பாளையமிறங்க, inf. To encamp. பாளையமெழும்ப, inf. To set out for a march, as armies; also பாளையம்புறப்பட. பாளையம்போட, s. To pitch a camp. 2. To stay in a place too long, (complainingly.) 51)