añcu (p. 7) s. Five. See ஐந்து. அஞ்சாம்வருணம், s. The fifth caste, Pariahs, &c. அஞ்சாலியிடையர், s. [prop. அஞ் சார இடையர்.] A tribe of cowherds; whose women wear, in their marriage neck jewel, five ornaments, or ஐந்தாலி. அஞ்சாரப்பெட்டி, s. [prop. அஞ்ச றைப்பெட்டி.] A box that has five compartments, one in the middle and four surrounding, made of palmyra leaves or other materials for containing flowers, spices, &c. அஞ்சுருவாணி, s. (as அச்சுருவா ணி.) An iron bolt passing through the five tiers of a car. அஞ்சுமூன்றுமுண்டானாலறியாப்பெண்ணுங் கறி யாக்கும். Even a young girl will be able to make a curry, when she has the following three and five things, viz., புளி, souring; மிளகு, pepper; உப்பு, salt; கடுகு, mustard; and சீரகம், cumin--which are the five; and the three are நீர், water; நெருப்பு; fire; and விறகு, fire-wood--said by an angry husband to his wife when the curry is not good. பூதங்கள் அஞ்சும் அகத்தேங்கும். The five elements will laugh within themselves. (குறள்.) 43)

itti (p. 45) s. A species of tree, one of the nine kinds of sacrificial fire-wood, கல் லால், Ficus virens, L. 159)

ōmam (p. 84) s. A burnt offering, the casting of clarified butter, the nine kinds of grain, &c., into the sacred fire, accompanied with prayers, &c. It forms an essential part of the marriage ceremony and is performed at the அந்தியேட்டி, a chief ceremony for deceased persons and in the worship of the temple, &c. In poetry the burnt sacrifice of animals, யாகம். Wils. p. 98. HOMA. ஓமகுண்டம், s. A hole made in the ground for sacrificial fire. Wils. p. 78. HOMAKUNDA. ஓமசாந்தி, s. Mitigating, propitiating by fire, அக்கினிசாந்தி. 2. Burnt offering at a marriage to propitiate the god of fire who is thus invoked as a witness of the transaction, விவாகத்திற்செய்யுமோம சாந்தி. 3. Any additional sacrifice performed to obtain pardon for having omitted certain ceremonies in a sacrifice, யாகசாந்தி. ஓமஞ்செய்ய, inf. To perform a burnt sacrifice, அக்கினிகாரியஞ்செய்ய. ஓமதிரவியம், s. The requisites for a sacrifice including the firewood, &c., யாகஉபகரணம். ஓமப்பொடி, s. The ashes of the ஓமம்--deemed sacred, and used for smearing the person, யாகநீறு. ஓமமண்டபம், s. A sacrificial hall, யாகசாலை. ஓமம்வளர்க்க, inf. To kindle and feed the sacrificial fire which should never be suffered to go out; to attend to this is the special duty of the student or பிரமசாரி. ஓமவிறகு, s. Sacrificial fire-wood of different kinds. See சமித்து. ஓமாக்கினி, s. Sacrificial fire, ஓ மத்தழல். Wils. p. 18. HOMAGNI. ஓமல், s. [vul.] A rumor, report, spreading as a rumor, ஊர்ப்பேச்சு. ஊருக்கோமல்வீட்டுக்குவயிற்றெரிச்சல். He has the name of being a rich man, but in his house there is want and misery. ஓமற்படுதல்--ஊரோமல், v. noun. Spreading as a rumor, being rumored. உன்னாலிந்தாகசியம்ஊரோமலாச்சுதே. The secret has been bruited throughout the town by you. 98)

kmpi (p. 96) s. Wire, any rod or bar of metal, இரும்புமுதலியவற்றின்கம்பி. 2. A kind of ear-ring, காதணியிலொன்று. 3. A narrow stripe in the border of a cloth, துணியினோ ர்கரை. 4. A small moulding in carpenter's, or mason's work, சித்திரக்கம்பி. 5. Saltpetre, வெடியுப்பு. 6. [in slang language.] Money (com. காசு). கம்பியுந்தாலியும். The marriage symbol with the wire on which it is strung as worn by the idol, the name is also given to the symbol worn by women. கம்பிகட்ட, inf. To make the border of a cloth--as a dyer. 2. To make a narrow moulding. 3. To pass the wire through the bones in an umbrella. கம்பிக்கடுக்கன், s. An ear-ring formed of a bent wire, ஓர்கடுக்கன். கம்பிக்கரை, s. A narrow stripe, commonly silver, in a border. கம்பிக்காரன், s. A monied man. கம்பிச்சேலை, s. A cloth for women with a striped border. கம்பிநீட்ட, inf. To lengthen a piece of metal by beating or otherwise. 2. (Met.) To go off slily, to steal away, to take to one's heels. கம்பிப்பிசின், s. A kind of wiry medicinal gum. கம்பிமணி, s. A kind of necklace made of wire, ஓர்மணி. கம்பியச்சு, s. A wire-mould, கம்மி யர்கருவியிலொன்று. கம்பியிழுக்க, inf. To draw wire. கம்பியுப்பு, s. Salt-petre of a superior quality in bars or pieces, ஒருப்பு. கம்பிவளைக்க, inf. To draw a wire flat. கம்பிவாங்க, inf. To go off slily, to steal away, ஓடிப்போக (colloquial or jesting language). கம்பிவிறிசு, s. A fire-work which ejects its contents in pencils of light. ஈர்க்குக்கம்பி--கம்பிக்குறி, s. A small stripe in cloth. பட்டைக்கம்பி, s. A large stripe. இருப்புக்கம்பி, s. Iron wire. வெண்கலக்கம்பி, s. Brass wire. கடலைக்கம்பி, s. A colored stripe, in cloth, of the size of a grain of gram. புளியிலைக்கம்பி, s. A colored stripe in cloth of the size of a tamarind leaf. பித்தளைக்கம்பி, s. Brass wire. பொற்கம்பி, s. Gold wire. 12)

tṭi (p. 222) s. A stick, staff, rod, தடிக்கொம்பு. 2. A club, a cudgel, bludgeon, தண்டம். 3. A rod or pole for measuring land, அள வுகோல். (c.) 4. A rice field, வயல். 5. Compartment of a rice field, பாத்தி. 6. A pestle, உலக்கை. 7. A bow, வில். 8. (a contraction of தடித்து.) Lightning, மின்னல். 9. Flesh, ஊன். 1. A guana, உடும்பு.--Note. There are different kinds of தடி--as இருப்புத் தடி, கிலுக்குத்தடி, குணுக்குத்தடி, சோட்டாத்தடி, நுகத் தடி, பாணாத்தடி, வளைதடி, which see severally. விறகுதடியாய்ப்போனான். He is greatly emaciated; (lit.) as fire-wood. [prov.] குயவனுக்குப் பலநாள்வேலை தடியடிக்காரனுக்குச்சற் றுநேரவேலை. Many day's work for the potter, but a few moment's for the breaker. தடிக்கம்பு, s. [loc. தடிக்கொம்பு.] A walking cane, or staff. தடிக்கம்புச்சாப்பாடு, v. noun. Flogging. See under சாப்பாடு. தடித்தனம், s. Rashness, passionateness, rudeness. தடிப்பயல், s. A stubborn person, a block-head. 2. A corpulent person. தடியடிக்காரன், s. A violent person, who acts inconsiderately. தடிமாடன், s. An impudent fellow; [ex மாடன், a demon.] தடியனாபிள்ளை--தடியாண்பிள்ளை, s. An impudent, or corpulent person. தடிபோட, inf. To measure by the long stick in the கிட்டிப்புள்ளு game. தடிமூக்குள்ளான், A kind of snipe. See உள்ளான். தடியன்--தடிமிண்டன், s. A stout, corpulent person, பருத்தவன். 2. A strong athletic man, ஆண்மையுடையவன். 3. An obstinate person, முருடன். குண்டாந்தடி, s. A baton. 6)

tṟi (p. 230) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், தறிக்க, v. a. To lop, chop off, to cut off with force, சேதிக்க. 2. To cut with a heavy blow, வெட்ட. 3. To cut down with heavy and repeated blows, வெட்டிச்சரிக்க. 4. To hew; to cut fire-wood, துண்டிக்க. 5. To clip, or chop off, கத்தரிக்க. 6. [prov.] To shake and separate by a fan, தானியம்புடைக்க. 7. (fig.) To frustrate a matter, காரியபங்கப்ப டுத்த.--Note. The meanings all imply cutting across the grain. தறியாணி, s. A small chisel for cutting iron. Compare வெட்டிரும்பு. தறிக்கை, தறிப்பு, v. noun. Cutting down, sundering, hewing. 3)

toṭṭi (p. 262) s. A trough, manger, crib, பத்தல். 2. A cistern, reservoir, நீர்த்தொட்டி. 3. A square building with an open space in the centre, தொட்டிக்கட்டு. 4. [loc.] An enclosure for selling timber, fire-wood, &c., மரம்விறகுமுதலியனவிற்குமிடம். 5. [prov.] A small enclosure for selling oysters at the pearl-fishery, சிப்பிவிற்கும்இடம். 6. A fence, a yard, a pound, வேலியடைப்பு. 7. (R.) Default of workmen, அபராதம்.--Note. There are different combinations with தொட்டி, as மண்தொட்டி, of earth; இருப்புத்தொட்டி, of iron; செப்புத்தொட்டி, of copper; பொற்றொட்டி, of gold; கல்தொட்டி, of stone; மரத்தொட்டி, of wood; சுண்ணாம்புத்தொட்டி, a trough for macerating chunam. தொட்டிக்கலவடை, s. See கலவடை. தொட்டிக்கால், s. A bandy-leg, படப் புக்கால். தொட்டிக்காலன், s. A bandy-legged person. தொட்டிப்பணம், s. A fine for default of workmen. (Beschi.) தொட்டிவயிறு, s. A paunch belly. புற்றொட்டி, s. A crib for grass or hay; [ex புல்.] 52)

pṭāriṭutl (p. 291) -படாரெனல்-படார் படாரெனல், v. noun. Cracking, bursting, &c., with a noise, report, or explosion, ஒலிக்குறிப்பு. படாரென்றடித்தல், v. noun. Striking with a loud noise, clashing. படாரென்றுவெடித்தல், v. noun. Exploding as fire-works, bursting with a loud noise. 62) *

pū (p. 329) s. A flower, a blossom, மலர். 2. A leaf, இலை. 3. Beauty, fairness, அழகு. 4. Extent, expanse, greatness, dimension, பொலிவு. 5. Sharpness, keenness, point, கூர்மை. 6. Web, film or cataract on the eye, albugo, கண்ணில்விழும்பூ. See புஷ்பம். 7. The roughness on the wiry edge of a tool after grinding, ஆயுதப்பொருக்கு. 8. Fire spark, electrical spark, தீப்பொறி. 9. Flakes of scraped cocoa-nut, தேங்காய்ப்பூ. 1. Sparks from fireworks, வாணத்தில்விழும்பூ. 11. Concretions of fine powder or dust, நுண் பொடி. 12. Menstruation, catamenia, as in பூப்பகம். 13. The gills of a fish. (Beschi.) --Some of its compounds are as of புஷ்பம், which see. பூ, 4. Four kinds of flowers. They are: 1. கொடிப்பூ, flowers of runners, creepers; 2. கோட்டுப்பூ, flowers of branches, i. e. trees; 3. நீர்ப்பூ, water-flowers; 4. புதற்பூ, flowers of grasses and herbs. பூக்கஞ்சா, s. A species of narcotic. See கஞ்சா. பூக்கட்ட, inf. To make garlands. பூக்கந்தகம், s. Flowers of sulphur; sublimate of sulphur, புடமிட்டகந்தகம். பூக்காரர், s. [pl.] Flower-gatherers, garland-makers. பூக்காலம், s. The season of flowering. பூங்குஞ்சு--பூங்குஞ்சு, s. An unfledged chicken, pigeon, &c. பூக்குடலை, s. [prov. பூக்குட்டான்.] A flower-basket. See குடலை. பூக்குறடு, s. A raised place for garland-makers. (p.) பூக்கொய்ய, inf. To crop flowers, as girls for pastime. 2. As பூவெடுக்க. பூங்கதிர், s. Beautiful or great brightness. பூங்கரும்பு, s. A tender and red kind of sugar cane. பூங்கா--பூங்காவனம்--பூஞ்சோலை, s. A flower-garden, a pleasure-ground. பூங்காரை, s. A shrub. See காரை. பூங்காவி, s. A rose-like tings in cloth. See காவி. பூங்குறுநல்--பூங்குறுநொய்--பூநொய், s. Very fine grits. பூங்கொடி, s. A very young tendril. 2. (fig.) A woman. பூங்கொத்து, s. A bunch or cluster of flowers. பூங்கோரை, s. A grass, Cyperus geminatus. See கோரை. பூச்சட்டை, s. A garment of fine flowered muslin. 2. Ears of corn in blossom, குடலைக்கதிர். பூச்சல்லா, s. Fine flowered muslin. பூச்சாத்த, inf. To adorn an idol with flowers. பூச்சாரம், s. The essence of flowers, பூவினிரசம். 2. See பூ, Sa. பூ பூச்செண்டு--பூஞ்செண்டு, s. A nosegay of flowers strung together. See செண்டு. பூச்சேலை, s. A woman's cloth with flowers printed, or wrought, throughout. பூச்சொக்கா, s. A long jacket of fine flowered muslin. பூச்சட்டி--பூஞ்சட்டி, s. A flower-pot. பூஞ்சணற்பு, s. A thrifty kind of Indian hemp. பூஞ்சாட்டி, s. See சாட்டி. பூஞ்சாயம், s. Ruddy, dark color. பூஞ்சிட்டு, s. A kind of little bird. See சிட்டு. பூஞ்சுண்ணம், s. Farina of flowers, as பூந்தாது. பூஞ்சிறகு, s. Down of young birds. பூத்தட்டுதல், v. noun. Reducing melted wax to flakes by pouring it into water, in the process of whitening it, மெ ழுகைத்தகடாக்கல். (Jaff.) பூத்திரி--பூவர்த்தி, s. A kind of fireworks or rocket, held in the hand while discharged, from which flowers drop, ஓர்வகைவாணம். பூத்தொடுக்க, inf. To string flowers, commonly by tying them together, in making garlands. 2. [fig.] To put up things very loosely so as to make an appearance of bulkiness. 3. To fabricate, to make a false story. பூநீலம், s. A fine kind of Indigo, ஓர்நீலம். பூநொய், s. Fine grits. பூந்தட்டம்--பூந்தட்டு, s. A flowersalver. See தட்டு. பூந்தாது, s. Farina of flowers. 2. The filament of a flower. பூந்தார், s. Flower garlands, மலர்மாலை. பூந்துகள்--பூந்தூள், s. Pollen of flowers. பூந்துணர், s. A cluster of flowers, பூங் கொத்து. (p.) பூந்துளிர், s. Tender shoots. பூந்தேர், s. A car made of flowers. See புஷ்பவிமானம். பூந்தேன், s. Honey gathered from flowers. பூந்தோடு, s. Petal of a flower, மலரி தழ், மலரின்புறவிதழ். பூந்தோட்டம், s. A flower-garden. பூப்படர, inf. To spread, as a cataract in the eye. பூப்பந்தல், s. [poet. பூப்பந்தர்.] A shed adorned with flowers. பூப்பறக்க, inf. To fly, as fire-sparks. பூப்பறிக்க, inf. To pluck flowers, as பூக்கொய்ய, 1. பூப்பலகை, s. A tree, ஓர்மரம், Sassafras. பூப்போட, inf. To place flowers before an idol, or attach them to a garment. பூப்பொட்டணம், s. A bundle of flowers. பூமடல், s. Sheath or spathe of the plantain, areca, &c. பூமடி, s. A soft udder of a cow. பூமடிய, inf. To become wiry edged, as a razor. பூமடை, s. [with காய்மடை.] Offerings of flowers. பூமழை, s. Flowers strewed down, as said, by the gods. See புஷ்பமாரி. பூமாதளை, s. The male pomegranate, fruitless. பூமாலை, s. A flower-garland. பூமிசைநடந்தோன்--புஷ்பத்தின்மேல் நடந்தோன், appel. n. Argha. 2. Buddha. பூமுறிக்க, inf. To break the plantain blossom, that the fruit may grow larger. பூமுறை, s. The season of flowering, in a tree, &c., பூக்காலம். பூமொட்டு, s. A flower-bud. பூம்பட்டாடை, s. A fine silk-vestment. பூம்பட்டு, s. Fine soft silk. பூம்பந்து, s. [com. பூப்பந்து.] A ball of flowers. பூம்பனை, s. The male paln yra, which yields nothing but flowers, ஆண்பனை. பூம்பாளை, s. Tender spatha. பூம்பிஞ்சு, s. [com. பூப்பிஞ்சு.] Young fruit resembling a flower. பூம்பிடா, s. A flower basket, as பூக் குடலை. (Jaff.) பூம்புகை, s. Smelling smoke, as நறும் புகை. பூராசி, s. An abundance of flowers. பூவணை--பூவமளி, s. A bed or a cot on which flowers are thickly spread for a nuptial couch, as one of the eight sensual enjoyments. See போகம். பூவந்தி, s. [com. பூந்தி.] The நெய்க் கொட்டான் tree, notch-leaved soap-nut, Sapindus emarginatus. (Ains.) பூவம்பன், s. Kama as armed with flowers as his arrows, காமன்; [ex அம்பு.] பூவரசு, s. The portia or tulip tree. See அரசு. பூவாணம், s. A kind of rocket, that throws out flowers. பூவாழை, s. A plant, Canna Indica. (R.) பூவாளி, s. Kama, the Hindu cupid, மன்மதன். 2. One of the arrows of Kama, மன்மதபாணம்; [ex வாளி, arrow.] பூவிதழ், s. Flower-petals, மலரேடு. பூவில், s. The bow of Kama as adorned with flowers, மன்மதன்வில். பூவிழுதல், also பூவுதிர்தல், v. n. Clearing off, as roughness on an edge. 2. Forming of a speck in the eye. 3. Falling, in fire-works, like flowers. பூவுதிராப்பிஞ்சு, s. Very young fruit, to which the flower still adheres. பூவெடுக்க, inf. To crop flowers for the temple. பூவெண்ணெய், s. A scented oil, an ointment, ஓர்நறுந்தைலம். 3) *