tittuppāṭu (p. 238) v. noun. Alteration. 2. correction, திருத்தம். (c.) 76) *

tṇṭiyl (p. 222) s. As தண்டிகை. (c.)

tttu (p. 223) s. Springing forward, or hopping. moving by jerks--as cockroaches, or cattle tied by the fore-feet, பாய்தல். 2. Peril, misfortune, மோசம். 3. [in astrol.] Reckoning, for the horoscope, the transition of a planet from one point to another, omitting the signs which portend in one's life, as shewn by the horoscope, ஆபத்து. 5. [improp. for தத்தம்.] Adoption, சுவிகாரம். (c.) பெரியதத்திலேயிருக்கிறது. It is in great danger. காலமோதத்தோ. Is it the appointed time? (for death)--asked of an astrologer when consulted, concerning one bitten by a snake. இந்தத்தத்துக்குத்தப்பித்துக்கொண்டான். He has narrowly escaped the danger. தத்துக்கல், s. A stone obstructing water in a fall, from which it leaps anew. தத்துக்கிளி. A grasshopper, a locust. 2. A chattering parrot. தத்துப்புரட்சி, v. noun. Passage of a planet from one point to another, leaving several signs between and another immediately following. தத்துப்பூச்சி, s. A brown spotted, leaping insect, with long antenn&ae;, in form like a cockroach. தத்துமீள, inf. To out-live a juncture indicated as critical in one's horoscope. 2. [prov.] To save one, as a doctor, at a critical period. தத்தெறிய, inf. To make ducks and drakes, on water by skimming the surface with a stone. (c.) 2. To cast up waves as the sea. 43)

tār (p. 234) s. (Arab.) An affix implying a substantial person--as சமைதார், ஜமீன்தார், &c. 2. (Eng.) Tar, pitch, as டார். 56)

tūriyam (p. 254) s. Any musical instrument, இசைக்கருவி. W. p. 382. TURYYA. 2. Drum beaten on festive or joyful occasions, உவ கைப்பறை. 2. Large war drum, drum, the முரசு. 4. Drum in general, பறைப்பொது. 5. Pencil or reed of a painter, எழுதுகோல். 6. Fine cloth, நல்லாடை. 7. [ex Sa. Tura, to kill.] Javelin, dart, கைவேல். 8. Missile weapon in general, எறிபடைப்பொது. 7. A bullock, எருது. (சது.) தூரியக்கோல், s. As தூரிகைக்கோல்.

tuṇukku (p. 246) s. Fear, startle, sudden terror, பயங்கரம். (c.) துணுக்கிட, inf. To be startled, திடுக் கிட. (R.) துணுக்குத்துணுக்கென, inf. To be startled, be alarmed. மனந்துணுக்குத்துணுக்கென்றிருக்கிறது. The heart palpitates. துணுக்குற, inf. To be startled, struck with fear, பயப்பட. துணுக்கெறிய, inf. To start, startle, as infants, &c.; to jump. துணுக்கெனல், v. noun. Being startled, afraid, அச்சக்குறிப்பு. 7)

tuṇṭm (p. 246) s. Piece, fragment, bit, துணிக் கை. (c.) 2. A piece of cloth cut off, துணி. (சது.) 3. Division, compartment, பிரிவு. 4. [prov.] A small channel, கைவாய்க்கால். See கண்டம். துண்டமும்பிண்டமும்போதும். A strip of cloth, and a lump of rice will suffice. துண்டந்துண்டமாய், adv. To pieces, parcels, compartments. துண்டப்பட, inf. To be cut or broken in pieces. துண்டமிழுக்க, inf. To make small channels in garden beds, &c. 2. To make a channel. துண்டம்போட, inf. To cut in pieces. 12) *

tṉucāri (p. 231) s. See தனு. 43) *

tūṟl (p. 255) s. As தூற்றல். 2. See தூறு. v. 31)

tngkm (p. 221) s. (probably a corrupted use of Sa. Tanka.) A weight, used for gold and silver, fine or pure gold, மாற்றுயர்ந் தபொன். (c.) தங்கமானநிலம். Rich soil. 2. Clean ground, floor, &c. 3. Ground, &c., ceremonially pure. தங்கமானநெல்லு. Very nice paddy--spoken in praise. தங்கமானபிள்ளை. A very dear, beautiful or promising child, a very amiable, good child. தங்கமானகுணம் An excellent disposition. தங்கக்கம்பிபோலே. Like gold wire; i. e. a tall, handsome person of good size; fair and not corpulent. தங்கவிக்கிரகம்போலே. Like a golden statue; i. e. one of good colour, proportions, &c. தங்கமே! An expression of endearment. தங்கமானவன். A generous person, an excellent man. தங்கத்துக்கழிவில்லை. Pure gold will never wear away by the lapse of time. பத்தரைமாத்துத்தங்கம். Gold of the highest quality, a hyperbolical or fancied quality, the best gold known being only of the tenth degree. தங்கத்தைஉருக்கிவிட்டதுபோல. Shining in complexion, &c., as refined gold. தங்கக்கட்டி, s. Mass of gold. 2. (fig.) A very dear, beautiful child. தங்கக்காசு, s. Gold coin. தங்கக்காப்பு, s. Golden bracelets. தங்கக்காறு, s. Gold in bars. தங்கக்குடம், s. Gold pot set on the tops of temples. 2. As பொன்குடம். தங்கச்சிந்தூரம், s. As தங்கமிருதியாதி. தங்கத்தகடு, s. Gold plate. தங்கத்தாம்பாளம், s. A plate of gold. தங்கபஸ்பம், s. Medicinal powder of gold--called ashes of gold. தங்கப்பாளம், s. A flat piece or ingot of gold. தங்கப்புகைக்காட்ட, inf. To gild. தங்கப்பூச்சு, v. noun. Gilding, gilt. தங்கமலாம்--தங்கமுலாம், s. Gilt, gilding. See முலாம். தங்கமழுத்த--தங்கமிட--தங்கமிழைக்க, inf. To lay gold, to mount or set with gold. தங்கமிருதியாதி, s. [prov.] A kind of powder said to be of gold. தங்கம்பூச, inf. To gild. தங்கரேக்கு, s. Gold leaf. தங்கவராகன், s. A pagoda, a goldcoin. தங்கவரைஞாண், s. A waist cord of gold. தங்கவேலை, s. Setting precious stones, &c., in pure gold. புடமிட்டதங்கம், s. Refined gold. வடிதங்கம், s. [prov.] Pure gold. 2. The best of its kind, excellent, superior, 3. Well recovered, as from sickness; healthy, cured of cutaneous diseases, &c. 19)