otukku (p. 82) s. Shelter, screen, defence, refuge, covering. மறைவு. 2. A retreat, recess, place of refuge or shelter, a secluded or retired place, a hiding place, மறைவிடம். உம்முடைய ஒதுக்கிலே வந்தேன். I am come under your protection, I take refuge with you. ஒதுக்கிடம், s. A retreat, a shelter, a place of retirement, &c., புகலிடம். ஒதுக்குக்கடல், s. A harbor, கு டாக்கடல். ஒதுக்குக்குடில், s. Hut or hovel used as a dwelling. ஒதுக்குப்படல், s. A shed to screen cattle from the wind. ஒதுக்குப்பாடு, s. [prov.] Land enclosed by trees which, not being open to the wind, is liable to have the crops on it scorched and destroyed by the sun. See பாடு. ஒதுக்குப்புறம், s. [also impr. ஒதுப் புறம்.] The side of a building, hedge, tree, &c., as affording shelter from wind or rain. ஒதுக்குப்பொதுக்குப்பண்ண, inf. [prov.] To embezzle. 2. To conceal property by omitting to insert it in the inventory of a person sued for debt. ஒதுக்குவயல், s. A sequestered place in a paddy field behind the lodging hut for penning cattle, &c. நிலொதுக்கு, s. A shady place to resort to. 4)

otukku (p. 82) கிறேன், ஒதுக்கினேன், வே ன், ஒதுக்க, v. a. To cause to recede or retire, to take or put on one side or out of the way, as the hair--as cattle, &c., meeting one in the road, to drift floating or other bodies to the shore, to push into a corner, to one side, to a hedge, &c.--as dry leaves, &c., to shove away, ஒதுங்கச்செய்ய. 2. To take under shelter as a protege or one needing aid, to protect, to shelter as a bird its young. to brood, சேர்க்க. 3. To gather or tuck up the clothes--as in pass ing through a river, &c., வஸ்திரத்தையொ துக்க. 4. To despatch a business, to settle an affair, or thing in hand so as to get it out of the way, to pay arrears, make a final settlement, to settle amicably, கடன்தீர்க்க. சேவல்சிறகொதுக்குகின்றது. The cock shows its gallantry by walking round the hen with one wing extended to the ground. அவனெல்லாவற்றையுமொதுக்கிப்போட்டான். He squandered all his property. பட்சிசிறகுகளைக்கோதிக்கோதியொதுக்கும். Birds adjust their feathers with their beaks. திரைமுத்துக்களையொதுக்கிற்று. The waves washed the pearls ashore. என்பயிருக்குந்தண்ணீரொதுக்கு. Make the water run into my field also. கப்பலைக்குடாக்கடலிலொதுக்கினான். He ran the ship into harbor. காரியத்தைத்தங்களிலொதுக்கிக்கொண்டார்கள்..... They have settled the affair amicably without going to law. கோழிகுஞ்சுகளைச்செட்டைகளுக்குள்ளொதுக்குகின் றது. The hen protects its chickens under its wings. காற்றொதுக்கிக்கொண்டுபோயிற்று. The wind has drifted or driven it away to a corner, a hedge, the shore, &c. ஒதுக்கிப்போட, inf. To settle. ஆடுமாடொதுக்க, inf. To take cattle to shelter from rain. 2. To separate flocks of cattle which have been feeding. மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair with the hand, smoothing it back, out of the way. 2. To shave the margin of the hair. புடவையொதுக்க, inf. To tuck or gather up the clothes. ஆள்களையொதுக்க, inf. [in com. usage.] To kill people. 2. To impoverish. பொருளையொதுக்க, inf. To get away one's property by unfair means, by little and little. முன்றானையொதுக்க, inf. To gather up the front of the cloth--as a woman. கரையிலொதுக்க, inf. To cast on shore. 5)

kṭṭu (p. 88) கிறேன், கட்டினேன், வேன், கட்ட, v. a. To tie, bind, gird, confine, link, chain, hamper, trammel, shackle, pinion, fasten, brace, pack, put on clothes, to wear, பிணிக்க. 2. To build, construct, frame, erect, fix, arrange, வீடுமுதலியகட்ட. 3. To hug, embrace, தழுவ. 4. To marry, விவாகஞ் செய்ய. 5. To bind by spells, magic, &c., to conjure, தடைகட்ட. 6. To fabricate, contrive, invent, கதைகட்ட. 7. To harden, condense, consolidate mercury, vermilion, &c., by the admixture of certain ingredients, சரக்குக்கட்ட. 8. To subordinate, subdue, subject, அடக்க. 9. To suborn, to bribe, பரிதானத்தாற்கட்ட. 1. v. n. [with the impersonal terminations.] To harden, consolidate, form as concretions, to concrete, clot, congeal, இறுக. 11. To become bound or confined, constricted--as the throat; to overspread as clouds, to collect, மூட. 12. To form as a boil, tumor, &c., to imposthumate, to gather, கட்டிதிரள. அடிபட்டஇடத்திலேயிரத்தங்கட்டியிருக்கிறது.... The blood is clotted in the part which is bruised. இப்படியிட்டேற்றம்பேசினாலுனக்குத்தொண்டையி லேகட்டும். If you persist in thus traducing me, you will have a boil in your throat; i. e. you will be seriously distressed--a curse. கட்டாக்காலி, s. An ox or cow suffered to run wild, or not folded by night. கட்டாணி, s. a fastening for a female ear-ring, கடைப்பூட்டாணி. கட்டிக்காக்க, inf. To preserve, guard, to protect. கட்டிக்கொடுக்க, inf. To give a daughter in marriage. 2. To make, build, construct, &c., and give one. கட்டிக்கொள்ள, inf. To take in marriage. 2. To hug, to embrace. 3. To contract, to lay up, to accumulate as moral deeds, virtue or vice, for future retribution. 4. To secure as an object, to turn a thing or person to one's own account, to conciliate favor, to bring within one's own power or influence. 5. To suborn, to bribe. 6. To make up a difference, a quarrel, &c., to become reconciled, to settle amicably, to compromise. தேசத்தைக்கட்டிக்கொள்ள. To conquer a country. புண்ணியத்தைக்கட்டிக்கொள்ள. To do a good action. பாவத்தைக்கட்டிக்கொள்ள. To contract guilt, to commit a sin. மாங்காய்ப்புளிதொண்டையைக்கட்டிக்கொண்ட து. The acid of the mango has caused a constriction in my throat. என்னபலனைக்கட்டிக்கொண்டாய். What hast thou obtained? கட்டிப்பிடிக்க, inf. To throw the arms round a person, to hug, to embrace, to grasp, to seize. கட்டிப்புகுந்தவள், s. A widow that has married again. கட்டியடிக்க, inf. To tie and flog, whip, &c., கட்டுகரை, s. A mole, a pier to defend shipping in a harbor. கட்டுசரக்கு, s. Mercury, &c., consolidated. கட்டுத்தாலிகட்ட, inf. To marry a widow. 2. To take a woman to wife-this may be done, if the man has no child by his first wife, with her consent, who acknowledges its validity by tying the marriage symbol round the neck of the new bride. தன்னைக்கட்ட, inf. To protect one's self by the use of magical incantations. 2. To have sufficient for one's support. 3. To be economical, frugal, to live within one's income. கவிகட்ட, inf. To compose a verse. கட்டு, v. noun. Binding, bonds, linking, connecting, கட்டுகை. 2. Hardening, consolidating, &c. இலிங்கக்கட்டு, s. Consolidated vermilion. தாளக்கட்டு--அரிதாரக்கட்டு, s. Consolidated orpiment. இரசக்கட்டு, s. Consolidated mercury. பாஷாணக்கட்டு, s. White arsenic. நவச்சாரக்கட்டு, s. Consolidated sal ammoniac. 38)

kuṭā (p. 116) s. A cavity, hollow, &c., in the side of a well or tank; a cavern, குடைவு. 2. A bay, a harbor, a gulf, கடற்குடா. 3. A retired part of a large field, country, &c.; a nook, corner, a recess, கோணம். குடாக்கடல், s. A haven, a harbor, a bay of gulf. வாலியக்குடா, s. A little bay near Kilakare. குடாக்கை, s. [prov.] A corner in a field, வயலின்மூலை. குடாவடி, s. A bear; lit. the bent-footed, கரடி. (p.) 37)

kurōtam (p. 127) s. Anger, fierce anger, wrath, சினம்--one of the six உட்பகை. 2. Malice, rancor, விரோதம். Wils. p. 259. KRODHA. குரோதஞ்செய்ய--குரோதம்பண்ண, inf. To show anger, to be angry. குரோதந்தீர்க்க--குரோதந்தீர்த்துக்கொ ள, inf. To take revenge, to gratify malice. குரோதம்வைக்க, inf. To entertain or harbor malice. குரோதக்காரன்--குரோதி, s. A malicious person, கோபி. 2. A foe, an enemy. குரோதன், s. A rancorous man. 2. Veerapatra, வீரபத்திரன். 12) *

kōpam (p. 150) s. [com. கோவம்.] Anger, wrath, rage, fury, சினம். 2. Displeasure, pique, umbrage, dudgeon, வெறுப்பு. 3. Irritation, exasperation, irascibility, waspishness, கோபக்குணம். (c.) 4. Morbid irritation, or exacerbation of any of the three humors of the body, உடம்பெரிச்சல். W. p. 251. KOPA. 5. The cochineal and other insects of the coccus class, இந்திரகோபம். 6. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். கோபமுங்குறையும். Displeasure and offence. கோபம்பாவம். Anger is sin. கோபக்காரன், s. An irritable, passionate man. கோபங்காட்ட, inf. To be angry, to manifest resentment, to appear displeased. 2. To give place to anger before superiors. 3. To be indolent. கோபங்கொள்ள, inf. To be displeased, to take umbrage at. 2. (fig. prov.) To be inflamed, irritated--as a sore, a wound, &c., to become aggravated--as a disease; to rage--as the sea. கோபஞ்சாதிக்க, inf. To harbor resentment. கோபதாபம், s. Great anger, choler, rage. (c.) கோபமுகம், s. An angry countenance, angry looks. கோபமூள, inf. To be excited, inflamed with anger. 2. To be enraged. கோபமெழுப்ப--கோபமூட்ட, inf. To provoke, to enrage, to incense, to exasperate. கோபம்பாராட்ட, inf. To yield to, or indulge in anger. கோபாக்கினி, s. Hold displeasure, fury, indignation; [ex அக்கினி, fire.] கோபி, s. A passionate, irritable person, one easily enraged; a surly, waspish person, கோபமுடையவன். See கோபிசந்தனம். கோபிஷ்டன், s. A passionate man. தீராக்கோபம், s. Implacable hatred. முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause, pettishness. 2. Cherished malice. முன்கோபம்பின்னிரக்கம். Soon angry and soon relenting. 61) *

calam (p. 169) s. Water, நீர். 2. (fig.) Serum, or water from a wound, புண்ணீர். 3. Urine, சிறுநீர். (c.) W. p. 342. JALA. 4. Motion, mobility, wavering, அசைவு. W. p. 321. CHALA. 5. Persistency, obstinacy, circumvention, chicanery, வைராக்கியம். 6. Falsehood, பொய். 7. Malice, implacable hatred, cherished anger, revenge--as சளம், தணியாக் கோபம். W. p. 334. CH'HALA. 8. A porcupine's quills, பன்றிமுள். W. p. 833. S'ALA. சலகண்டம், s. Profuseness of perspiration, மிகுவேர்வை. சலகண்டமாய்வேர்க்க, inf. To perspire profusely. சலகாமி, s. A horse that readily enters water, நீரிலஞ்சாமற்செல்லுங்குதிரை. (p.) சலக்கடுப்பு, s. Strangury, நீர்க்கடுப்பு. சலக்கழிச்சல், s. Incipient diabetes. சலக்கிரீடை, s. Sporting or gambling in water, மகளிரோடுநீர்விளையாடல். சலக்குடர்--சலக்குடல், s. The urinary bladder--oppo. to மலக்குடர். சலக்கூர்மை, s. Urinary salt, அமரி யுப்பு. சலக்கோவை, s. Absorption of water in the system. 2. Dropsy, நீர்க்கோவை. சலங்கொதித்தல், v. noun. Boiling of water. 2. Heated state of the urine. சலங்கோக்க, inf. To be imbibed--as matter in a boil; or absorbed--as water in the system after bathing. (c.) சலசம், s. The lotus, தாமரை; [ex ச லம், water, et சம், what is born.] சலசலோசனன், s. The lotus-eyed. (p.) See உலோசனம். சலசயனம், s. Sleeping on the water. சலசயனன், s. Vishnu, விஷ்ணு. சலசரம், s. A fish in general, மீன் பொது. (நிக.) 2. Pisces of the zodiac, மீனவிராசி. (சது.) [ex சலம், water, et சரம், that which moves.] சலசர்ப்பிணி--சலசூசி, s. A leech, நீ ரட்டை; [ex சர்ப்பிணி, that which moves; ex சூசி.] சலசாதிகள், s. Aquatic creatures, நீர் வாழ்வன; [ex சாதி, what is created.] சலசூத்திரம்--சலயந்திரம், s. Water works, hydraulics. சலசை, s. Lukshmi--as கமலை, பது மை, கோகனகை, &c., இலக்குமி; [ex சலசம், et ஐ, fem. affix.] சலஞ்சாதிக்க, inf. To cherish or harbor malice, வன்மஞ்சாதிக்க. சலதரம், s. A cloud, முகில், (நிக.) 2. Ocean, கடல். 3. (சது.) A pond, a tank, கு ளம்; [ex சலம், water, et தரம், what holds or contains.] சலதாரை, s. A passage for water, an aqueduct, a channel, a conduit, நீர்க்கால். (c.) 2. Urinary passage, urethra, சிறுநீர்த் தாரை. 3. A stream or jet of water, நீரோட்டம். See தாரை. சலதி--சலநிதி--சலபதி, s. Sea, ocean, கடல்; [ex Sa. தி, what holds; ex நிதி, receptacle; ex பதி, lord.] சலதோஷம், s. Disease arising from the influence of the cold humors in the body, சலுப்பு. 2. (c.) Cold, catarrh, தடிமல். See தோஷம். சலதோஷங்காண, inf. to catch cold. சலஸ்தம்பம்--சலத்தம்பனம், s. Stopping the power, or counteracting the natural properties of water, by enchantment. See தம்பனம். சலஸ்தம்பவாதம், s. Dysury, a disease, ஓர்நோய். சலஸ்தானம், s. A pond, a lake, ஏரி. சலத்துவாரம், s. The urinary passage, urethra, சிறுநீர்த்தாரை. 2. A drain, a conduit, சலதாரை. See துவாரம். சலந்திரட்ட, inf. To freeze water into ice by the touch--ascribed to holy men and to virgins or chaste women of former times. (R.); [ex திரட்டு, consolidate.] சலபயம், s. Danger of inundation, of drowning, &c. (p.) சலபாதை--சலவாதி, s. Urgency to make water or void excrement; [ex Sa. Ba'dha.] (c.) Compare சலோபாதை. பெரியசலவாதிக்குப்போக, inf. To go to stool, oppos. to சின்னச்சலவாதி. சலபானம், s. Water for drinking; [ex பானம்.] சலபானம்பண்ண, inf. To drink water. சலபுட்பம், s. Fish, (lit.) the water flower; an expression used by those who do not eat fish, மீன். சலப்பிரவாகம்--சலப்பிரளயம், s. A flood of water, a deluge, inundation. சலப்பை, s. The urinary bladder; [ex பை, bag.] சலமலம், s. Urine and excrement. (c.) 2. (R.) The sponge, நீர்ப்பஞ்சு. சலமறிப்பு--சலவடைப்பு, v. noun. Stoppage of urine. சலமொட்ட, inf. To be firmly resolved on revenging an injury. (p.) சலம்பிடிக்க, inf. To collect--as matter in a boil, சீல்கொள்ள. 2. (R.) To affirm or deny obstinately, பிடிவாதஞ்செய்ய. சலம்பிதுக்க, inf. [prov.] To squeeze out the pus or matter from a boil. (c.) சலமிறங்க, inf. To pass--as urine. 2. To flow off-as the superfluous humors by the urethra. சலம்புரி, s. Chank, சங்கு. (M. Dic.) சலம்விட, inf. To pass or void urine. சலராகம், s. Reddish color, pale red; [ex இராகம், red color.] சலராசி, s. The sea, ocean, a collection of water, கடல்; [ex இராசி, collection.] சலரோகம், s. Diabetes, நீரழிவு. சலவர், s. Inhabitants of maritime districts, (lit.) the water-people, or sea fairing men. Compare பஃறியர், திமிலர், கடலர், &c. சலவாதி, s. An angry person, தணியாக் கோபமுள்ளவன். 2. An obstinate, pertinacious person, குரோதமுடையோன். (p.) 3. [ex சலம் for சஞ்சலம், grief, et வாதி, declarer.] A person of the servile tribe employed to announce one's death to the relations, friends, &c., மரணசெய்தி சொல்வோன். 4. See சலபாதை. (c.) சலவாழைக்காய், s. Fish, (lit.) the water-plantain. See சலபுட்பம். சலாசயம், s. [in phys.] One of the five ஆசயம் of the body, the receptacle of the urine, the bladder. See பஞ்சாசயம். சலாதாரம், s. A pool, lake, reservoir of water--as சலதரம். (R.) 41) *

tuṟai (p. 251) s. Any passage to, into, or across water--as the entrance to a tank, pond or river, a ford or ferry; a watering place for cattle; a place for bathing or for washing clothes, நீர்த்துறை. 2. A sea-port, harbor, road-stead, இறங்குதுறை. 3. Way, path, thoroughfare, passage for men or beasts, வழி. 4. Frequented place, a place of meeting, a rendezvous, சபைகூடுமிடம். 5. Place, location, situation, space, position, as ஆயத்துறை, வண்ணாரத்துறை, இடம். 6. A resource, resort, shelter, place of refuge, ஒதுங்குமிடம். (c.) 7. River, ஆறு. 8. One of the three-fold subdivisions of any of the four classes of verse, கலித்துறை. (See பாவினம்.) 9. A branch, scope or extent of science, நூற்றுறை. 1. Any theme in love poetry, அகப்பொருட்டுறை. (p.) துறைகாட்ட, inf. To show a method. துறைகாண, inf. To find a port, haven, harbor. 2. To find a way, means or method to do or complete a thing. துறைகண்டவன்விடுவானா. Will one who has discovered the way (to his master's treasure), forsake it? துறைகாரர், s. [prov.] Agents, accountants. and other servants of a temple. துறைக்காவல், s. [prov.] Watch or guard; a guard-ship. துறைத்தோணி, s. A ferry boat. துறைநியாயம், s. Laws of love poetry. துறைநெருங்கிவர, inf. To direct the course to a port. துறைபிடிக்க, inf. To touch at a port; to gain the haven, &c. 2. To find out means, expedients, உபாயந்தேட. துறைபேர, inf. To leave port. துறைபோக, inf. To acquire a thorough knowledge of a science, &c. 2. To attain one's end. துறைபேச்சு, s. Vernacular or vulgar language, சொந்தப்பேச்சு. (R.) பறையைப் பள்ளிக்குவைத்தாலுந் துறைப்பேச்சுப் போமா?. Will a low man forget his vulgor language, even when placed at school? துறைமாற, inf. To mistake the proper course. துறைமுகம், s. The entrance to a port, haven or harbor. (c.) 2. A passage or thoroughfare. துறைமுகக்குத்தகை, s. [prov.] Rent of a ferry. துறையடுக்கப்பிடிக்க, inf. [prov.] To sail toward a port, to anchor in or near the harbor. துறையறிந்துநிற்க, inf. To find a suitable place, and proper persons; to become settled. 2. To know the proper course as to one's religion, caste, profession, &c., and adhere to it. துறைவல்லோர், s. (plu.) The learned, கற்றோர். (சது.) துறைவன், s. A chief of a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். (சது.) 26) *

mukam (p. 356) s. The mouth, வாய். 2. Face, countenance, visage, mien, வதனம். 3. Entrance to a house, a harbor or river, வாயில். 4. Commencement, தொடக்கம். 5. Aspect, look, appearance, தோற்றம். 6. Prospect--as the front of an army, படை முகம். 7. Head--as of a street, or point, முனை. 8. Design, object, purpose, நோக்கம். 9. Chief, முதன்மை. W. p. 663. MUK'HA. 1. Place, இடம். 11. State or condition, as காரியம்நல்லமுகத்தைக்கொள்ளுகிறது. (Beschi.) அபிமுகம். Presence. அதோமுகம். A down-cast look. அறிமுகம். Acquaintance. சிரீமுகம்--சீமுகம்--ஷ்ரீமுகம்--திருமுகம்..... A letter from a guru. புதுமுகம். An unknown person; (lit.) a new face. என்வீட்டுமுகமாய்த்திரும்பும். Please turn towards my house. அவர்கள் ஒரு முகமாய்நிற்கிறார்கள். They are all on one side. காற்றுமுகத்திலேதூற்றிவிடு. Winnow [the corn] before the wind. கிழக்குமுகமாயிரு. Sit towards the east. முகத்துக்குமுகங்கண்ணாடி. Personal inquiry is as a perspective. சுவாலாமுகம்--சுவாலாமுகி, s. A place, where subterraneous fires break forth, venerated by the Hindus.--Note. A celebrated Jvalamukhi exists in Lahore, to which pilgrimages are made. The soil abounds with carburetted hydrogen, which takes fire on coming in con tact with the external air, especially if a light be applied. Vents are made; and a light being brought near the orifice, a flame is kindled, which is fed by the escaping stream of gas. The tongue of Parvati is said to have fallen at this place, அக்கினிகக்குமிடம். W. p. 357. JVALAMUK'HEE. முகம், 2. Two aspects of Brahma as given in the Agamas: 1. அந்தர்முகம், knowing from within; 2. பாகிர்முகம், knowing from without. முகம். 14. Fourteen expressions of the face shewing various emotions and passions. They are: 1. அஞ்சிதமுகம். 2. அதோமுகம். 3. ஆகம்பிதமுகம். 4. பிரகம்பிதமுகம். 5. ஆலோலிதமுகம். 6. உலோலிதமுகம். 7. உத்து வாகிதமுகம். 8. கமமுகம். 9. சௌந்தரமுகம். 1. உத்துதமுகம். 11. விதுதமுகம். 12. பராவிருத்த முகம். 13. பரிவாகிதமுகம். 14. திரச்சீனமுகம், which see in their places. முகக்கடுப்பு, s. An austere or harsh countenance. முகக்கட்டை, s. [com. மோவாய்க்கட் டை.] The chin. முகக்களை, s. Shining of the countenance. முகக்கிளர்ச்சி, v. noun. Cheerfulness of the countenance, as முகமலர்ச்சி. முகக்குறி--முகக்குறிப்பு, s. [in medi.] A symptom expressed by the countenance. See குறி. 2. See குறிப்பு. முகக்கோட்டம், v. noun. Expression of grief in the countenance; (lit.) crookedness of the face. See கோடு, v. முகங்கழுவுதல். Washing the face before eating. முகங்காட்டுதல். Shewing one's self for mere ceremony, as at a feast, &c., for a short time. 2. Shewing one's self in order to be known. 3. Shewing the face, as a person standing within doors and calling. 4. Shewing the face as a courtezan to allure paramours. முகங்குப்புற--முகங்கவிழ, inf. To incline the face towards the ground-used adverbially. Compare குப்புற. முகங்குறாவுதல், v. noun. Being of a sad countenance. முகங்கொடுத்தல். Granting a kind hearing. 2. Fondling or treating with great indulgence, பட்சங்காட்டல். பிள்ளைக்குமுகங்கொடாதே. Indulge not a child. முகங்கொள்ளல். Shooting forth, as a boil, &c., பருமுகங்காணல் முகங்கோடுதல்--முகங்கோணுதல். Being down-cast as the countenance. See கோடு, v. அவன்முகங்கோணிப்போனான். He went away dissatisfied. முகச்சரக்கு, s. Commodities for show. [limited.] முகச்சவரம்--முகச்சௌரம்--முக வேலை, s. Shaving the face. முகச்சாடை, s. A winking or slight notice. a pretended half notice, கண்டுங் காணாமை. 2. As முகச்சாயல். முகச்சாயல், s. One's features or likeness. See சாயல். அவனுடையமுகச்சாயலாயிருக்கிறான். This one is like the other. முகச்சாய்ப்பு, v. noun. A slight aversion, or half willingness, anger, விருப்பின்மை. முகச்செழிப்பம்--முகச்செழிப்பு, v. noun. Cheerfulness of countenance. முகஞ்சின்னம்போதல், v. noun. Being put out of countenance, or made ashamed, வெட்கப்படுதல். முகஞ்சுண்டுதல். Looking sullen. முகத்தைச்சுண்டிக்கொண்டிருக்கிறான். He has contracted his face; looks sullen. முகஞ்சுளித்தல், v. noun. Frowning, looking angry. முகஞ்சூம்பிப்போதல், v. noun. The face becoming wan. முகஞ்செத்துப்போகிறது. The countenance fades; (lit.) dies. முகஞ்செழித்தல், v. noun. Appearing with a cheerful countenance. முகதரிசனம், s. The propitious sight of a majestic countenance, or of one much loved. முகதலை, s. The first end of a cloth, that which was fastened to the weaver's beam--oppos. to சவதலை. 2. (R.) Confrontation. முகதலை, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To confront, to face. எங்களைமுகதலைத்துவிடும். Bring us face to face. முகதலைப்பு, v. noun. Confrontation, as முகதலை, 2. முகத்தழகு--முகவெட்டு, s. Beauty of countenance, comeliness, perfection. முகதாட்சிணியம்--முகதாட்சிணை--முக தாக்ஷிணை, s. [vul. முகத்தாச்சிணை.] Respect of persons, complaisance, as முகமாட்டம். முகத்தாராளம்--முகபூரணம், s. Cheerfulness, as முகச்செழிப்பு. முகத்தாலடிக்க, inf. To repulse by the countenance. முகத்திரியக்குநாடி, s. [in anat.] Transverse facial artery. முகத்திலரும்ப--முகத்திலரும்பிறங்க-முகத்திலரும்புபுறப்பட, inf. [com. முகத்திலருப்ப மிறங்க, அருப்பம்புறப்பட, sometimes முகத்தில்கரி க்கோடிட.] To sprout as the hair on the upper lip of a young man. முகத்திலிரத்தந்தெறிக்கப்பேசுகிறது. Speaking as one enraged, see தெறி, v. முகத்திலீயாடவில்லை. A fly will not touch [his] face; i. e. it is is distorted with anger, &c. முகத்தில்விட்டெறிந்துபோடுகிறது. Casting a reflection, (lit.) throwing in the face. முகத்திலேசீலைபோட்டுக்கொண்டழுகிறது. Covering the face with one's cloth, and weeping. முகத்துக்குமுன்னேசொல்லுகிறது. Speaking in one's presence. முகத்தைக்காட்டுகிறது. Pouting; being angry. முகத்தீடு, s. A cloth to cover the face of a dead person, மரித்தோர்முகமூடிச்சீலை. முகத்துதி--முகஸ்துதி, s. Flattery, (lit.) praise to the face. முகத்துவாரம், s. [loc.] The mouth of a frith, or arm of the sea, கழிமுகம். முகத்தெளிவு, v. noun. Placidity or serenity of countenance. 2. A symptom of death. See தெளிவுகொடுக்க. முகத்தேங்காய், s. [prov.] Upper part of a cocoa-nut next the stem. (Jaff.) முகநட்பு, s. Appearance of friendship, simulation of kindness. முகநாடி, s. Appearance of the face, a symptom revealed by the countenance, முகக்குறி. முகபங்கம், s. Shame-facedness, இ லச்சை. முகபடாம், s. A cloth to cover the face of an elephant. முகபாடம், s. [com. வாய்ப்பாடம்.] That which one has memoriter, or knows by heart. முகப்பணி, s. Shaving the face, முக வேலை. (p.) முகபரிச்சயம்--முகப்பழக்கம், s. [com. முகப்பரிச்சை.] Acquaintance. முகப்பரு, s. A pimple on the face. முகப்பாக்கு, s. [prov.] The upper part of an areea-nut. முகப்பிரியம், s. Respect of persons, as முகமாட்டம். முகப்பூச்சு, v. noun. A kind of paint used by dancers. 2. [fig.] Ostentatious appearance, வெளித்தோற்றம். முகப்பொருத்தம், s. Outward agreeableness, as முகநட்பு. முகப்போதரவு, s. [vul.] Coaxing, flattery, இச்சகம். முகமண்டலம், s. The circumference or orb of the face, the face, முகவட்டம். முகமலர்ச்சி--முகமலர்தல், v. noun. Glow of countenance; cheerfulness. முகமதைத்தல். Swelling of the face. முகமறிதல். [neg. முகமறியாமை.] Knowing, being acquainted with a person. மகமறியாதவனிடத்தில்எப்படிப்பேச. How can I talk with a stranger? முகமறுத்தல். Speaking impartially, or accurately. முகமறுத்துறவாடு. Make friendship without partiality. முகமாட்டம். Shewing the face. 2. Partiality, respect of persons, பாரபட்சம். முகமாயம், s. Confusion of mind, in presence of a fascinating woman. முகமாயக்காரி. A fascinating, handsome woman. முகமுகமாய், adv. [com. முகாமுகமாய்.] Face to face, personally. முகமுறிக்க--முகத்தைமுறிக்க, inf. [intrans. முகமுறிய, v. noun முகமுறிவு.] To disoblige, speak or act so as to wound the feelings, break the heart, alienate, &c. ஒருவனைமுகமுறியப்பேசாதே. Don't speak so as to offend one. முகமுன்னிலை, s. One's presence. முகமூடி, appel. n. A coat or covering often found on the face of children when born, பிறக்கையில்முகமூடியிருக்கும்பை. முகமூடிவஸ்திரம், s. A cloth to cover the face, a veil, முக்காட்டுச்சீலை. முகமொட்டுதல், v. noun. [prov. in cockfight.] Shewing the face of one cock to another, to rouse them. முகம்பார்த்தல். Being kind, or gracious, (lit.) looking in the face. 2. Regarding persons. முகம்பார்த்துப்பேசு. Look [me] in the face, when you speak. அவருடையமுகத்தைப்பார்த்து. For his sake. முகரூபம், s. Features of countenance, likeness. முகவசிகரம், s. Bloom or beauty of the face. முகவசியம், s. Faseination of the countenance, as முகமாயம். முகவணை, s. A preface, as முகவுரை. (p.) முகவணைக்கல், s. A stone placed at top across the pillars of a gate, உத்திரம் படிகல். முகவாசல், s. The front-gate, as தலை வாசல். முகவாசை, s. Partiality, முகப்பிரியம். முகவாடல்--முகவாட்டம், v. noun. A sad countenance. முகவாதம்--முகவாதசன்னி, s. A kind of disease, ஓர்நோய். See சன்னி. முகவாத்தியம், s. Playing on the month, by striking it with the hand. 2. See முகவீணை. முகவிச்சகம், s. Adulation; [ex இச்ச கம்.] முகவிச்சை, s. Desire excited by the countenance; [ex இச்சை.] முகவிலாசம், s. Openness, fairness, brightness of countenance, முகத்தெளிவு. முகவீணை, s. A musical instrument played with the mouth. முகவுரை, s. Introduction. preliminary remarks, as பாயிரம்; [ex உரை.] முகவெள்ளைப்பருந்து, s. A species of white-faced kite, ஓர்பருந்து. முகவேலை, s. Shaving the face, as முகப்பணி. முகாமுகமாய். Personally. See முக முகமாய். துவாரமுகம், s. Entrance, door-way, வாசல். துறைமுகம், s. A haven. See துறை. நதிமுகம், s. Mouth of a river. 11)

vẕi (p. 379) s. A way, a road, a path, நடவை. 2. A way in a moral sense, a course of conduct, நடை. 3. Manner, method, mode, வயணம். 4. A place, இடம். 5. Original cause, காரணம். 6. A lump of ball--as of butter, &c., திரட்சி. 7. Antiquity, oldness, பழமை. 8. Succession, a following--as வழி நாள், the following day. 9. A form of the seventh case or local ablative, ஏழனுருபு. --as நிழல்வழி, in the shade. 1. A son, as வழித்தோன்றல். 11. Usage, முறைமை. இந்தவழியெங்கேபோகிறது. Where does this road go? இதைமுடிக்கவழியறியேன். I do not know how to accomplish this. அவ்வழி. In that manner. அவன்வழிக்குவரமாட்டான். He will not come to a right course [of conduct] புத்திரர் வழிக்கெல்லாந் தொடர்ந்தேற்றியாய் வந்தபா வம். Original sin propagated by children's children. அவன்வழிப்போகாதே. Do not meddle with him. என்வழியாக. By my means. அந்தவீதிவழியாக. By way of that street. வழிகாட்ட, inf. To show the way, to guide. 2. To direct morally, or religiously. வழிகாட்டி, appel. n. A guide, a leader; one who shows the way. 2. one who sets a good example. வழிகாட்டிமரம், s. [sometimes கைகாட் டிமரம்.] A guide-post. வழிகாண, inf. To find the way. 2. To offer or present itself--as an opportunity, &. வழிச்சாரி, s. A beaten road, நடையுள் ளவழி. 2. A bye-path, for custom-house officers, &c., to apprehend smugglers. வழிச்செலவு, s. Money for expenses on a journey. 2. (p.) A journey. வழிச்செல்வோன், appel. n. A traveller. வழிதப்பிப்போக, inf. To miss the road, to go astray. வழிதுறை, s. [lit. road and harbor.] Means to an end, auxiliary aid. வழிதுறைதெரியாமல்அலைகிறான். He wanders about not knowing the road, or harbor. வழிதுறையில்லாமற்பேசினான். He spoke without method. வழித்தடை, s. Impediments, hinderance in a way or journey. வழித்துணை, s. A fellow traveller. 2. A guide. வழித்தோன்றல், s. A son, மகன். (p.) வழிநாள், s. To-morrow, மறுநாள்--in Stoke's Cural. வழிநாளை. வழிநூல், s. A copy of an original work. See நூல். வழிபட, inf. To enter a way, மார்க்க மடைய. 2. To reverence, to perform ritual worship, வணங்க. 3. To follow a way; morally, to attend upon, be devoted to, இணங்கிநடக்க. வழிபடுத்த, inf. To cause one to enter a right road, மார்க்கத்திற்சேர. 2. [fig.] To put one into a good way. 3. To regulate, subdue; to cause to reverence, வணக்கஞ்செய்விக்க. வழிபயக்க, inf. To give without refusal, மறுப்பறுக்க. (p.) வழிபறிக்க, inf. [v. noun. வழிப்பறி.] To rob or plunder in the highways. வழிபாடு, v. noun. Reverence, worship; ஆராதனை. 2. Proper conduct, service, (Ell.); civility, courtesy, politeness, obedience, வணக்கம். 3. A way; a religious system, கோட்பாடு. 4. Usc, custom, habit, வழக்கம். வழிபார்க்க, inf. To watch an opportunity, as சமயம்பார்க்க. 2. To expect, to look forward to, எதிர்பார்க்க. வழிப்பயணம், s. A journey. வழிப்பிரிவு, s. A place where two or more ways meet. வழிப்போக, inf. [v. noun. வழிப்போக் கு.] To go forward, proceed. 2. To intermeddle with other's affairs. வழிப்போக்கிலேஅவனைக்காண்பாய். You will meet him on your way. வழிப்போக்கர், s. [pl.] Way-faring men, travellers. வழியடைக்க, inf. To impede, to obstruct the way. தடுக்க. வழியனுப்ப, inf. To go a little distance with one setting out for a journey, out of respect. வழியாக, [as a preposition.] By or through-as உள்வழியாக, by your means. வழியுரைப்போர், appel. n. [pl.] Messengers, தூதர். (சது.) வழிவகை, s. [pl. வழிவகைகள்.] means, resources, expedients, உபாயம். வழிவழியாய்ப்போக, inf. To go by different ways. வழிவிட, inf. To take leave of any one going on a journey after proceeding with him some distance, வழியனுப்ப. 2. To make a way for water to flow; to contrive a way of relief, from some difficulty, தடைநீக்க. 3. [fig.] To leave the right way, நெறிதவற, (Beschi.) 24)