oṟuvāy (p. 84) [prop. அறுவாய்.] Being broken in the edge, chipped off, a breach in an embankment, &c. ஒறுவாயன், s. A hare-lipped man. ஒறுவாய்ப்பல், s. Wanting a tooth or more. ஒறுவாய்ப்பானை, s. A pot chipped in the edge. 23)

mūḷi (p. 361) s. A person defective in any part or member, உறுப்புக்குறை. 2. Anything split or broken, பின்னமானது. 3. (fig.) One who wears no jewels in the ear. மூளிக்காதுடனேவந்தாள்..... She came with naked ears. மூளிக்காதன், s. An earless person. 2. (fig.) A மூளி man, as 3. மூளிக்காதுள்ள. Earless. மூளிக்குடம், s. A pitcher broken at the mouth. மூளிநாய், s. A dog with cropped ears. மூளிமுக்காடு, s. A female's hood covering only the head, distinguished from முக்காடு. மூளியுதடு, s. A hare-lip, &c. See உதடு. மூளியோடு, s. A chipped tile. 79)