pukai (p. 322) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To smoke, to fume, to reek, புகையெழ. 2. To emit vapor or steam, to be exhaled, ஆவி யெழ. 3. [fig.] To begin to be spoken of, or made public to get air, to come out, செய்திவெளிப்படத்தொடங்க. 4. To burn as the heart, to be chagrined, to have ill-will, to fume with anger, to be furious, மனமெரிய. 5. [prov.] To become unfruitful as grain, to wither as plants, பயிர்தீய. 6. To be ruined as a family, குடிநாசமாக. (c.) எனக்குத்தொண்டைபுகைகிறது. I feel irritation in the throat. கண்புகைகிறது. My sight is dim. இரசம்புகைந்துபோயிற்று. The quicksilver is all gone to smoke. புகைதல்--புகைவு, v. noun. Smoking, fuming, reeking, ஆவிபறிவு. 2. Steaming, exhaling, ஆவியெழுகை. 3. Fuming with anger, சினக்குறிப்பு. 5)

pukaiccl (p. 322) s. Smoking, smoke, fumigation, haze, vapor, steam, புகை. 2. Darkness, luridness, இருள். 3. Dimness of sight, பார்வைமழுங்குகை. 4. Slight burning in the stomach from disease or sorrow; gnawing of hunger, வயிறெரிவு. 5. [fig.] Coming out, getting publicity, செய்திவெளிப்படத் தொடங்குகை. 6. Umbrage, chagrin, heartburning, ill-will, எரிச்சல். 7. Irritation of the throat inducing coughing, இருமல்; [ex புகை, v.] (c.) புகைச்சல்போட, inf. To make a smoke to drive away musquitoes, &c. 7)

poruḷ (p. 337) s. Meaning of a word, the sense, signification, சொற்பொருள். 2. Property, wealth, riches, money, திரவியம். 3. Thing, substance, matter, corporeal or incorporeal existence; entity, வஸ்து. 4. Stores, provisions, utensils, பலபண்டம். (c.) 5. Truth, reality, verity, வாய்மை. 6. A thing of moment or importance, superiority, தலைமை. 7. Gold, பொன். 8. A child, பிள்ளை. 9. Fruit of action, வினைப்பயன். 1. [in ethics.] The four divisions of subjects. See நாற்பயன், நாற்பொருள். 11. [in log.] Inference, from circumstances. See அருத்தாபத்தி. 12. Special quality, disposition, குணம். பொருளுங்கொடுத்துப்பழியுந்தேட. To go to expense and get ill-will by it. பொருடனைப்போற்றிவாழ். Use your wealth properly. (Avv.) இருபொருள். A two-fold good, comprising கல்விப்பொருள், knowledge; and செல்வப்பொருள், wealth, riches. முப்பொருள். A three-fold being, the Trimutri. 2. [among vedantists.] God, the soul, and illusion, as திரிபதார்த்தம். நாற்பொருள். Four advantages. See நால். ஐம்பொருள். The five chief divisions of Tamil grammar. These are எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. See இலக்கணம். பொருட்சம்பந்தம். See சம்பந்தம். பொருட்சிதைவு, v. noun. Transition of meaning, &c. See சிதைவு. பொருட்சுவை, s. Sweetness of the matter in a work--different from சொற் சுவை. பொருட்செலவு, v. noun. Expense, expenditure. பொருட்செல்வம், s. Wealth as the object of pursuit, or acquisition-distinct from அருட்செல்வம். பொருட்செல்வி, s. Lukshmi, இலக்குமி. பொருட்சேதம், s. Loss of property. See சேதம். பொருட்சொல்ல, inf. To explain the meaning of a verse. பொருட்டிரிபு, v. noun. [in gram.] Compound terms, bearing different meanings. See திரிபு. பொருட்பட, inf. To be made out or comprehended, as a meaning. 2. To make sense, as language. பொருட்பால், s. The second part of நாற்பொருள். பொருட்பெண்டிர், s. [pl.] Prostitutes, as seeking gain, வேசிகள். (சது.) பொருட்பெற்றி, s. Peculiar quality or nature of a thing, பொருளின்குணம். (p.) பொருணயம், s. Importance of the meaning in a work--different from சொ ன்னயம்; [ex நயம்.] பொருணிலை, s. As பொருண்முடிவு, 4. பொருண்முடிவு, s. A complete sentence, வாக்கியம். 2. Substance of a discourse or a sentence, பொருட்சுருக்கம். 3. Termination of a sentence, or a subject, விஷயமுடிவு. 4. The word which makes sense with the preceding word, or words; being often the concluding one, பயனிலை. பொருண்மை, s. Meaning, purport, or matter of a treatise, as பொருள். (p.) பொருளகராதி, s. A dictionary of synonymous words. See சதுரகராதி. பொருளதிகாரம், s. That part of ethics, which treats on the four themes or subjects embracing all kinds of knowledge and practice. See நாற்பொருள். பொருளாசை, s. Covetousness, avarice. பொருளிலக்கணம், s. Properties of things. This in grammar embraces: 1. அகப்பொருள், rules for amatory verses, see அகப்பாட்டுறுப்பு; 2. புறப்பொருள், rules for war-chants; which see. பொருளுதவி, s. A pecuniary aid. பொருள்கோள், s. Modes of constructing verse of which eight are given; 1. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், natural, as the nominative accompanied by its various attributes, adjuncts, &c., followed by its object, if any, and concluded by the verb; 2. மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள், construction, in which the nominative and verb are interchanged, with another nominative and verb; 3. நிரனிறைப்பொருள் கோள், when subjects, and attributes, or nominatives and their verbs, are given in distinct series, see நிரனிறை; 4. விற் பூண் or விற்பூட்டுப்பொருள்கோள், when the nominative is at the beginning, and its verb at the end, or the contrary; 5. தரப்பிசைப்பொருள்கோள், when a noun or verb belongs alike to the preceding and following parts of a verse or sentence, see தாப்பிசை; 6. அளைமறிபாப்புப்பொ ருள்கோள், another kind of construction, see அளை; 7. கொண்டுகூட்டுப்பொருள்கோள், a construction which requires the words to be selected here and there; 8. அடிமறி மாற்றுப்பொருள்கோள், a verse in which the lines of the stanza are interchangeable, see அடிமறிமாற்று. பொருள்விளங்கவைத்தல், v. noun. A proper arrangement of words to give the meaning. 52)

vāngku (p. 383) கிறேன், வாங்கினேன், வேன், வா ங்க, v. a. To receive or take a thing, ஏற்க. 2. To buy, கொள்ள. 3. To bend, வளைக்க. 4. To admit, to receive a person, வரவழைக்க. 5. To draw back, retract, withdraw, பின் வாங்க. இதைஎங்கேவாங்கினாய். Where did you buy this? சுவர்சற்றுவாங்கியிருக்கிறது......The wall has given way a little. உன்கையைவாங்கு. Take a way your hand. ஒருவனைக்கையைவாங்குகிறது. Cutting one's hand off. இதைநீவாங்கிக்கொள். Take this. வாங்காமல், as adv. Without intermission, incessantly. வாங்காமலிறைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். They were drawing water continually. என்வீட்டுக்குவாங்காமல்வருகிறான். He always comes to my house. வாங்கி, appel. n. [vul] A pimp. (lit.) one whe receives. See சங்கம்வாங்கி. வாங்கிக்கொடுக்க, inf. To buy for another. See கொடு. வாங்கிப்போக, inf. To go off, to cease. தண்டுவாங்கிப்போயிற்று. The army has decamped. மேகம்வாங்கிப்போயிற்று. The clouds are dispersed. நோவுவாங்கிப்போயிற்று......The pain has ceased. வாங்கிப்போட, inf. To take off, to remove. அவனுக்குத்தியோகத்தைவாங்கிப்போட்டார். He dismissed him. வாங்க, v. noun. Receiving, or admitting, ஏற்றல், வரவழைத்தல். 2. Buying, கொ ள்ளல். 3. Bending, crookedness, bend of a wall, &c., வளைவு. (சது.) 4. Untoward feeling, மனஸ்தாபம். 5. Distance, தூரம். 6. Depth, ஆழம். இரண்டுபேருக்கும்வாங்கலாயிருக்கிறது. They both have ill-will against each other. அதுக்கிதுவாங்கல். This is farther than that. இந்தநிலம்வாங்கலாயிருக்கிறது. This ground is slippery. (R.) வாங்கலினாற்கடலிலிறங்கப்படாது. The sea is too deep to ford. (Beschi.) வாங்கற்காரர், s. Creditors. வாங்கற்காரருக்குவகைசொன்னான். He compounded with his creditors. கொடுக்கல்வாங்கல், v. noun. Intermarriage. 2. See கொடு, v. 2) *

viṉaivḷrtt (p. 398) inf. [improp. வினையள க்க.] To create ill-will, enmity, or spite, பனைவிளைக்க. 204)

viṉaiviḷaiy (p. 398) inf. To be produced--as hatred or ill-will. 206) *