aẕi (p. 32) கிறேன், ந்தேன், வேன், அழிய, v. n. To decay, degenerate, perish, be corrupted, ruined, wasted, blighted, effaced, obliterated, abolished, demolished, annihilated, கெட. 2. To fail (as a promise), be frustrated as a hope, &c., be refuted, தவற. அழிகரு, s. Abortion, கருவழிவு. அழிகுட்டி, s. A miscarriage, an abortion applied chiefly to brutes--the casting of the young, வயிற்றில்மரித்தது. அழிந்தோரைநிறுத்தல், v. noun. One of the eight constituent parts of virtue, அறத்துறுப்பு. அழிபுண், s. A foul ulcer, ஆறாப் புண். (M. Dic.) அழிமதி, s. Waste, extravagance, malicious intention, கெடுபுத்தி. அழிமுதல், s. Waste of property, as of capital, principal, &c. முதலழிவு. அழிம்பு, s. [vul.] The nin-payment of a debt or the non-restoration of another's property from dishonest motives, புரட்டு. 2. Ruin, devastation, injury, damage, கேடு. என்னுடையமைக்கழிம்புபேசுகிறான். He talks of destroying my property. அழிம்புசெய்ய, inf. To damage a thing. 2. To debauch a woman. அழிம்பன், s. [vul.] A spendthrift, a profligate, ஊதாரி. 2. One who makes excuses for not paying debts, restoring property, &c., புரட்டன். அழியாதபத்தினி, s. A name of D'hurupary, the wife of the Pandu princes. அழியாமுதல், s. Property devoted or entailed in perpetuity to a temple or other charity, நிலையான ஆஸ்தி. 2. God, கடவுள். அழியாமை, neg. v. noun. Incorruption, immortality, imperishableness, கெடாமை. அழிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a groundless prosecution, a frivolous or groundless defence, a lost lawsuit, அநி யாயவழக்கு. கற்பழியாதபெண், s. A pure virgin. அழிகை, v. noun. Destruction, decay, ruin, சிதைவு. அழிவு, v. noun. Decay, injury, ruin, loss, desolation, the act of perishing. கேடு. 2. That which has perished of itself, கெட்டது. 3. Fault, immorality, (in a restricted sense,) deviation from rule, குற்றம். அன்றுகண்டமேனிக்கழிவில்லை. Just the same appearance as before. அழிவின்மை, neg. v. noun. Freedom from decay. அழிவுகாலம், s. The time of a universal deluge and destruction at the end of an age, யுகமுடிவு. கடையழிதல், v. noun. Suffering extremely. நிறையழிதல், v. noun. Being disheartened, dispirited, without hope. 7)

kutkkēṭu (p. 119) s. [prov. vul.] Inferiority; insipidness; immorality, சூதனைக்கேடு. See சூதனம். 11)

tuṉ (p. 251) [a change of the Sanscrit prefix, துர் before some soft letters, as ம் and ன்.] Evil, ill. Compare சன். துன்மதி, s. Folly, wickedness, அவமதி. துன்மரணம், s. A violent, untimely, or unhappy death, அகாலமரணம். துன்மனம், s. [also துர்மனம்.] An evil mind, vicious disposition. துன்மாதிரி, s. Bad example. துன்மாதிரிகாட்ட, inf. To set a bad example. துன்மாமிசம், s. [also துர்மாமிசம்.] proud flesh in an ulcer, கெட்டஊன். 2. A disease, sore, ஓர்நோய். துன்மார்க்கம், s. [also துர்மார்க்கம்.] A vicious course of conduct, a wicked life, vice, immorality, கெட்டவழி. துன்னிமித்தம், s. Ill omen, bad sign in general, துர்நிமித்தம். துன்னெறி. s. Vicious conduct. 36) *

nīti (p. 277) s. Equity, righteousness, justness, justice, நியாயம். 2. Reasonableness, propriety, தகுதி. 3. Law, பிரமாணம். 4. Right conduct, morality, நன்னெறி. 5. Established custom, முறைமை. 6. Truth, உண்மை. W. p. 484. NEETI. (c.)--For the compounds compare with நியாயம். நீதிகெட்டவன், appel. n. An unjust man. நீதிகேடு, s. Injustice, immorality, unlawfulness, illegality. நீதிகேட்க--நீதிவிசாரிக்க--நீதிவிளங்க, inf. To hear or try cases for judgment. நீதிசாஸ்திரம், s. Law, polity, jurisprudence, &c., as நீதிநூல். நீதிசாரம், s. A work on morals in Sanscrit, ஓர்நீதிநூல். நீதிஸ்தலம், s. Court of justice, judgment seat. நீதித்தப்பு--நீதிவழு, s. Deviation from right, injustice. நீதித்தொழில், s. One's proper, or professional duty. நீதிநியாயம், s. Justice and reason. 2. Law, legislative enactments. 3. Practice in courts of law, rules of justice. நீதிநூல், s. Moral science, ethical writings, அறநூல். 2. Works treating on law, மனுநூல். நீதிநூலன், s. [sometimes நீதிநூலி.] An epithet of Argha, as giver of moral science, அருகன். (சது.) 2. A legislator, நியாயப்பிரமாணிகள். நீதிநெறி, s. Rules of morality. 2. Morality, moral conduct. நீதிநெறிவிளக்கம், s. A treatise on the rules of morality, ஓர்நீதிநூல். நீதிபரன், s. The Supreme Being, the just, கடவுள்; also நீதிபரம். 2. A just king, judge, &c., a just man, நீதியுள்ளஅரசன். நீதிமான், s. A just, righteous, or equitable man. நீதிமானாக்கப்படுதல், v. noun. [in Chris. usage.] Being justified, justification. நீதியதிபதி--நீதியாதிபதி, s.A judge. நீதியர், s. [pl.] The just, நீதியுடையோர். நீதியறிந்தோர், appel. n. [pl.] Ministers of state, மந்திரிகள். நீதியற்றபட்டணம், s. A town where injustice prevails. நீதியற்றபட்டணத்தில்நின்றுமழைபெய்யுமா...... Will rain upon an unjust town? நீதியொழுங்கு, s. Rules of justice, நீதி நெறி. நீதிராசா, s. [prov.] A judge. நீதிவிசாரிக்க, inf. As நீதிவிளங்க. நீதிவிளங்க, inf. To try a case, as நீதி கேட்க. 2. To be justified, appear just, குற்றமற்றுத்தோன்ற. 252) *

neṟi (p. 281) s. Swelling of the kernels, under the chin, or in the arm pits, &c., சுளுக்கு. 2. Temples, கண்மண்டைக்குழி. 3. Way, road, path, வழி. 4. Moral way, way of virtue, or religion, நீதிமார்க்கம். 5. Rectitude, propriety, morality, honesty, truth, chastity, யதார்த்தம். 6. Justice, equity, righteousness, நீதி. 7. Method, means, expedient, manner, விதம். 8. Rule, system, செவ்வை. 9. Row, order, line, series, வரிசை. 1. State of mind, spirit, temper, குணம். 11. [prov.] Commencement of each coat of the plantain trunk from the bottom, வாழைப்பட்டை யினடி. (c.) நெறியிலேபட்டுவிட்டது. It hit him on his temples, or on a glandular swelling. அவன்ஒருநெறியிலேநிற்கிறதில்லை. He is an unprincipled man. நெறிகட்ட--நெறியேற, inf. To swell as the glands or kernels of the neck, arm pits, &c.; sometimes நெறியிட. (c.) குட்டிச்சுவருக்குதேள்கொட்டக்கட்டுத்தறிக்கு நெறிகட்டுமா. If a scorpion stings a wall, will there be a swelling on the cow-post? i. e. irrelevant causes sould not be alleged. நெறிகுலைக்க, inf. To vitiate one's morals, &c. See குலை, v. நெறிகெட்டவன்--நெறிகேடன்--நெறி யில்லாதவன். appel. n. An unjust or immoral man. 2. One regardless of religious ceremonies, &c., நெறிகேடு, v. noun. Injustice, immorality. நெறிக்கோரை, s. A kind of grass, ஓர் கோரை. See நெறிநெட்டிக்கோரை. நெறிதப்ப--நெறிதவற, inf. To deviate from propriety, equity, or religious rule. நெறிநிற்க, inf. To adhere to the path of virtue or religion. (p.) நெறிநின்றார்நீடுவாழ்வார். The upright will prosper. (குறள்.) நெறிப்பட, inf. To be but in order. 2. To be established in a good, moral, or religious course. நெறிப்படி, adv. In order, according to method, custom, rule. நெறிப்படுத்த, inf. To put in order, &c., as the active of நெறிப்பட. நெறிமான், s. As நெறியுள்ளவன். (R.) நெறிமுறைமை, s. Rules of propriety, rectitude, equity. நெறியிலார், s. [pl.] The vulgar, the mean, the base, the lawless, கீழோர். நெறியுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, a just man. 12)

pottu (p. 337) s. Fault, defect, blemish, த வறு. 2. Evil, immorality, crime, தீயொழுக் கம். (p.) 3. Falsehood, lie, பொய். 4. Covering, stopping up, closing, மூடுகை. 6. Mending, botching, closing a hole, அடைப்பு. 7. A hole, rat-hole; a small cavity, as பொந்து. 2)

vimārkkam (p. 395) s. A bad course, ill-behavior, immorality, துன்னடை; [ex வி, priv. et மார்க்கம்.] 2. Broom. broom-stick, விளக்கு மாறு. W. p. 779. VIMARGA. 20) *