ari (p. 23) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sift, separate larger and smaller bodies with the hand, sieve, riddle, &c., கொ ழிக்க. 2. To separate rubbish from dried leaves with the hand, in order to gather the latter for fuel, சருகரிக்க. 3. To beat and wash away, as flowing water on sand, or waves on the shore, washing away the earth and leaving the pebbles, &c. behind, நீர்மணலையரிக்க. 4. To wash rice, separate dust and grit from rice, &c., by washing; or particles of gold, silver, &c., கழுவிப்பி ரிக்க. 5. To gnaw as white ants and other vermin, செல்முதலியவரிக்க. 6. To corrode, as rust, &c., cut away, as caustics, consumemar, as moths, கல்ல. 7. To tease, vex by importunity, as creditors, an urgent child, &c., மனதையலைக்க. 8. To take away one's property by little and little, சிறிதுசிறிதாக க்கவர. 9. [in arith.] To divide, பங்கிட. அரித்துப்பிடுங்குகிறான். He teases or vexes by incessant entreaties, (lit.) he stings or bites as lice. மணிகளையரித்தெடுத்தான். He separated and took the precious stones. அரிகறையான், s. A teasing person, (lit.) a gnawing white ant. அரிபிளவை, s. A cancerous formation, constantly eating into the flesh, ஓர்வகைப்பரு. அரிபுழு, s. Worms constantly grawing and causing itching irritation, &c. (c.) அரிபெட்டி, s. A sieve or cullender, சல்லடை. அரிமணல், s. Fine sand. அரிப்பு, v. noun. Sifting, separating. 2. Nibbling, gnawing, &c. 3. Itching. 4. Corrosion. 5. Smartness. (c.) அரிப்பன்--அரிப்பான்--அரிப்புக் காரன், s. A sifter, one who sifts sand in the street, or the dust of the goldsmith. அரிப்புக்கூடை, s. A riddle.

alṭṭu (p. 27) கிறேன், அலட்டினேன், வேன், அலட்ட, v. a. To tease, trouble, importune, annoy, perplex, தொந்தரவுசெய்ய. 2. v. n. To rave, talk much-- as a crazy or delirious person, be boisterous, பிதற்ற. (c.) அலட்டி, s. [prov.] A bully, a blusterer, அலப்பி. அலட்டு--அலட்டுகை, v. noun. Teasing, importunity, அலைக்கழிப்பு. 2. Raving, incoherent talk, delirium, பி தற்று. 3. Trouble, vexation, perplexity, urgency, தொந்தரவு. (c.) அலட்டுச்சன்னி, s. A kind of convulsive fit attended with raving. 43) *

krkr (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel-as grit in the eye, or as food in the mouth, மணல்முதலியனகரகரக்க. 2. To feel itching in the throat, be disposed to cough, to be hoarse--as with cold, &c., தொண்டை கரகரக்க. 3. To importune, to tease, அலைக் கழிக்க. கரகரப்பு, v. noun. Itching, irrita tion, &c., in the throat, sharpness to the importunity, அலைக்கழிப்பு. 3. Hoarseness, deepness, or heaviness of voice, தொண் டைக்கரகரப்பு. கரகரெனல், v. noun. Having irritation in the throat. கரகரென்றரிக்கிறான். He teases me by constant asking, importunity, rebuke. சோற்றிலேமணலிருந்துகரகரக்கிறது. The grit in the rice grinds my mouth. 57) *

kẕṟu (p. 98) கிறேன், கழறினேன், வேன், கழற, v. a. To charge earnestly, exhort, premonish, உறுதிசொல்ல. 2. To say, declare, tell, சொல்ல. 3. To importune, press, நெருக்க. (p.) கழற்றுரை, s. A charge, premonition, an exhortation, position, assertion, asseveration. கழறல், v. noun. Exhortation, admonition, உறுதிச்சொல். 2. Word, சொல். 3. Plaguing, importuning, நெருக்கல். 62)

kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

kol (p. 146) --கொல்லு, கிறேன், கொன்றேன், வேன், கொல்ல, v. a. To take life, kill, slay, murder, கொலைசெய்ய. 2. To deprive mercury of its metallic properties by oxidation; to kill mercury, &c., இரசமுதலிய வற்றைக்கொல்ல. (c.) 3. (fig.) To vex, tease; to molest by continual importunity, அலட்ட. அரசனன்றுகொல்லுந்தெய்வம்நின்றுகொல்லும். The king is swift in executing judgment, but God waits. பார்க்கும்பார்வைஆsைக்கொன்றுபோடும். [prov.] His stern looks are enough to kill one. தன்னைக்கொல்லவரும்பசுவையுங்கொல்லவேண்டும். Even a cow that attacks one may be killed, i. e., we may destroy life in selfdefence. கொல்லத்தக்கசினம். Mortal wrath. கொல்லாமற்கொல்ல, inf. To speak sarcastically, to put one to shame by sarcasm. 2. To do one a great injury, to ruin one. 3. To compass one's death indirectly. 4. To touch the heart, by returning good for evil. கொல்லாமை, v. noun. [neg.] Abstinence from killing, one of the virtues. கொல்லாவிரதம், s. Vows to abstain from killing--as made by Jainas, Saivas, &c. கொல்லாவேதம், s. The sacred books or religion of the Jainas, அருகர்வேதம். கொல்லாவேதன், s. Argha--as the teacher of கொல்லாவேதம், அருகன். சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill utterly. 2. To harass, torment. நன்றிகொல்ல, inf. To be ungrateful. 2. To abuse kindness. (குற.) கொல்லி, s. That which kills--as in ஆட்கொல்லி, ஈர்கொல்லி, கன்றுகொல்லி, சோறு கொல்லி, தாயைக்கொல்லி, தந்தையைக்கொல்லி, பிள்ளைகொல்லி, மரங்கொல்லி, மீன்கொல்லி, மூட் டைகொல்லி, &c. 2. A bow, வில். (p.) 3. Fire, as சேர்ந்தார்க்கொல்லி. கொல்லிடம், s. The river Coleroon, commonly கொள்ளிடம். கொல்லியர், s. See ஈரங்கொல்லியர். 111)

curṇṭu (p. 195) கிறேன், சுரண்டினேன், வேன், சுரண்ட, v. a. (improp. சுறண்டு.) To scratch off, abrade, scrape off with a finger-nail, or an instrument; to erase, நகமுதலியவற்றினாற் சுரண்ட. 2. (fig.) To drain one's property away; to crave, solicit meanly, கவர. 3. To scratch or draw the tip of the finger lightly over one as a token or notice, சீ ண்ட. 4. To instigate, excite, தூண்ட. 5. To pick a quarrel, சண்டையுண்டாக்க. 6. (in burlesque.) To commit adultery, விபசாரஞ் செய்ய. (c.) சுரண்டித்தேய்க்க, inf. TO give a good rubbing to furniture, to scratch off the rough parts on a surface, to polish. சுரண்டியெழுத, inf. To write again, scraping off letters wrongly made. சுரண்டி, s. [prov.] A scraper. (Colloq.) சுரண்டிக்கொண்டுபோக, inf. To take away property by stratagem, importunity, &c. சுரண்டிவிட, inf. To excite. சுரண்டிச்சுரண்டிவர, inf. To pick quarrels. சுரண்டல்--சுரண்டுதல், v. noun. Scratching, scraping out, &c. 18)

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. a. To surround, encompass, environ, encircle, envelope, சூழ. 2. To wind about, enwrap, wreathe, பாய்முதலியனசுற்ற. 3. To twine about, சுற்றிப்படர. 4. To dress one's self, invest, to gird, சீலைசுற்ற. 5. (in cant usage.) To circumvent, get by trickery, வஞ்சிக்க. 6. To whirl, twirl, brandish, சுழற்ற. (c.) எல்லாவற்றையுஞ்சுற்றிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has stolen every thing. என்னைவந்துவந்துசுற்றுகிறான். He continues to come around me, (importuning.) காலைச்சுற்றினபாம்புகடியாமல்விடாது. The snake, coiled around one's foot will not leave without biting; i. e. evil contact will bring injury. சுற்றிக்கட்ட, inf. To wind round and tie, to gird; girt. 2. [prov.] To make the curls of a letter in writing. 3. To wrap a cloth, &c. round the head or body. 4. (fig.) To fabricate, form a conspiracy. 5. To bribe. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To coil round a thing or person--as a snake. &c. 2. (fig.) To extort money, &c., by stratagem, &c., வஞ்சித்தெடுக்க. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To entangle, 2. To intwine the hand in one's lock of hair. 3. To take hold of a person, apprehend him. See சுற்று, v. n. சுற்றிப்போட, inf. As சுற்றிக்கொள்ள, 2. சுற்றியெறிய, inf. To sling round and throw. சுற்றிலை, s. The wrapper or outer leaf of a cigar. சுருட்டுச்சுற்றுமிலை. சுற்றிவலிக்க, inf. [prov.] To extort by stratagem. See சுற்று, v. n. சுற்றிவளைக்க, inf. To surround, environ. 2. To lead round the oxen in the threshing floor. சுற்றிவளைத்துகொண்டுவர, inf. To go round one another as wrestlers watching to grip, or as in prison-bar. சுற்றல், v. noun. Enwrapping, encircling, &c. கோழிசுற்றிவிட, inf. To wave a new bought hen three times round the fire place to domesticate her and prevent her from running away. (c.) கடுக்கன்சுற்ற, inf. To wind an earring (with gold wire.) தலைப்பாசுற்ற, inf. To wrap a turban round the head. 113)

nerukku (p. 279) கிறேன், நெருக்கினேன், வேன், நெருக்க, v. a. To press, crush, squeeze, bruise, smash, ஒடுக்க. 2. To throng around, crowd, சனம்நெருக்க. 3. To urge forward, drive, push, ஒட்ட. 4. To compress, restrain, இறுக்க. 5. To compel, force, coerce, பலவந்தம்பண்ண. 6. To oppress, persecute, distress, கொடுமைசெய்ய. 7. To press as a creditor, வருத்த. 8. To press on, bear hard upon in battle, சண்டையிற்கிட்ட. 9. To keep one hard at work, சீக்கிரப்படுத்த. 1. To crowd and choke, as grain, trees, &c., நசுக்க. 11. To put close, set thick, அடரச் செய்ய. 12. To urge, importune, solicit earnestly, வருந்திக்கேட்க. 13. To attack, assail, assault, தாக்க. 14. To choke, smother, drown, throttle, அடைக்க. [Coast usage.] 15. To reduce, contract, limit, confine, circumscribe, சுருக்க. 16. v. n. To be frequent, to persevere, தொடர. 17. To rage, prevail, as famine, epidemics, war, &c., பரம்ப. 18. To be severe, as disease, be abundant as rain, உரக்க. நெருக்கிவை. Put (them) close together. நெருக்கிஇரு. Sit close. நெருக்கடி, v. noun. Oppression, tyranny. 2. Hardship, difficulty. 3. Force, restraint, coercion, compulsion. நெருக்கட்டியெனல்--நெறுக்கட்டியெ னல், v. noun. [loc. நருக்கட்டியெனல்.] Being sudden, abrupt, சீக்கிரக்குறிப்பு. 2. Snapping off suddenly as a stick, தெ றித்தல். 3. Being prompt, quick, instantaneous, விரைவாய்முறிதல். 4. Falling suddenly, with a crash, &c., ஒலித்துவி ழுதல். நெருக்கி, [v. participle, as an adv.] Closely, often, too much, too fast, &c. புகையிலையைநெருக்கிக்குடிக்கிறான்......He smokes tobacco too much. நெருக்கிச்சாப்பிட, inf. To eat very often. 2. [in burlesque.] To eat to excess. நெருக்கிடை, s. Oppression, tyranny. 2. Severity, intensity, vehemence, prevalence as of a disease, a famine, &c. 3. Straits, adversity, affliction. 4. Persecution. 5. Compulsion, force, constraint, coercion, restraint. நெருக்கிடைபண்ண, inf. To opprss one, &c., as நெருக்கப்படுத்த. நெருக்கிடைப்பட, inf. To be distressed, to suffer. 2. To be in want. நெருக்கிப்பார்க்க, inf. To take pains; to try. நெருக்கிப்பிடிக்க, inf. To come close in pursuit, overtake. 2. [in burlesq.] To eat too fast, too much, &c. கரைநெருக்கிப்பிடிக்க-கரைக்குநெருக்கிப்பிடிக்க. To ply, or sail toward the shore. நெருக்கியடிக்க, inf. To compel, urge, press hard. நெருக்கியோட, inf. [caus. நெருக்கி யோட்ட.] To pursue of follow closely. நெருக்கிவருதல், v. noun. Coming, occurring, &c., very often, frequenting. நெருக்கு, v. noun. Pressure, importunity, hard treatment, compulsion, severity, throng, contusion, bruise, &c., as the verb. நெருக்குண்ண, inf. To be pressed, crowded, thronged, &c. நெருக்குவாரம், s. [prov.] Compulsion, constraint, oppression, persecution, straits, calamity, severity, vehemence, as நெருக்கு. The compounds are of Jaffna usage. 98)

pñcai (p. 291) s. Indigence, poverty, தரித் திரம். 2. A poor, indigent, person, இரப் போன். 3. An emaciated and weak person, பலவீனன். (c.) பஞ்சைக்கோலம், s. Mean attire, beggarly dress. பஞ்சைத்தனம், s. Meanness, poverty. 2. Niggardliness. பஞ்சைப்பாட்டு, s. A begger's song, great importunity. பஞ்சைப்பொட்டிமகன், s. A vile wretch. (R.) பஞ்சைமயிர், s. Soft hair, tender and thin locks of hair. 27)

pri (p. 298) கிறேன், ந்தேன், வேன், பரிய, v. n. To part, to break, to separate, to be sundered, பிரிய. 2. To favor, to be benignant, to love, அன்புகூர. 3. To sympathize with, இரங்க. 4. To speak with affection, அன்போடுபேச. 5. To plead, to intercede for one, மத்தியஸ்தம்பேச. 6. v. a. To sunder, to part as அறுக்க. 7. To cut off, to hew down, தரிக்க. 8. To cut with a knife, &c., as வெட்ட. பரிந்துகேட்டல், v. noun. Asking with great solicitude, importuning. பரிந்துகொண்டாடல், Eulogizing with ardor. (R.) பரிந்துபேசுதல், Pleading for, interceding for, mediating, vindicating. 2. Speaking with feeling, soliciting with earnestness. 28) *

pṟ (p. 303) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To fly, hover, flutter or float in the air as light bodies, சிறகாற்பறக்க. 2. To move with celerity or velocity, to hasten or scamper away, வேகமாய்ச்செல்ல 3. To be scattered, to disperse, disappear, சிதற. 4. To be in a hurry, to be over-hasty, அவசரப்பட, (c.) 5. [vul.] To suffer, வருந்த. பறக்கப்பார்க்கிறார். He is aspiring to things above him. ஏன்பறக்கிறாய். Why are you in a hurry? Why are you over-anxious? அடித்தஅடியில்பிள்ளைபறந்துவிட்டது. The child suffered much by beating. பறக்கடிக்க, inf. [com. for பறக்கஅடி க்க.] To cause to fly, to scatter. see சிதறடிக்க. பறக்கவிட, inf. To let fly, as a bird, or a paper kite. 2. To defeat, to ruin. 3. To tease one by incessant importunity. பறக்கிறதூள், s. Flying dust, a cloud of dust. பறந்தடிக்க, inf. [prov.] To be too busy, too much hurried, full of eares, &c. பறந்தலைய--பறந்துதிரிய, inf. To go about rapidly being greedy as birds or prey for food, &c., or an avaricious person. பறந்துபோக, inf. To go quickly. 2. To be dispersed, to be utterly gone, as property disease or sin. பறந்துவிழ, inf. To fall on with avidity, in taking food. பறப்பன, appel. n. Flying, darting, flight; haste, hurry, quickness, speed, as the verb. 2. Anxiety, care, concern, business, கவ்வை. பறப்பன், s. A hasty person. (R.) பறப்பிலேதிரிய, inf. To go about seeking one's living. 2. To go about full of care. பறப்புப்பார்க்க, inf. To attend to one's daily avocations or personal concerns; also வயிற்றுப்பறப்பிலேதிரிய. 32)

piṭungku (p. 315) கிறேன், பிடுங்கினேன், வேன், பிடுங்க, v. a. To pull out, to pull off, to pluck up, to extract, to extirpate, eradicate, களைய. 2. To snatch, to seize on, to grasp, பறிக்க. 3. To extort, to wrest or wring from, இழுக்க. 4. To depose, to dislodge, to turn one out of office, அகற்ற. (c.) பிடுங்கித்தின்ன, inf. To pluck and devour, as a bird. 2. To eat what was obtained by extortion or importunity. பிடுங்குகீரை, s. [colloq. பிடுங்கீரை.] Young greens, fit to eat, தண்டுக்கீரை. (Old Dic.) பிடுங்குண்ணி, appel. n. One deprived of his living by an extorioner; also பிடுங்குண்டவன். 2. [prop. பிடுங்குண்ணி.] One who lives by extortion. 6) *

puricālam (p. 325) s. Solicitation, importunity, வருந்திவேண்டல்; used in the south. (Beschi.) See பிரிசாலம். புரிசாலம்பிடிக்க, inf. To beg earnestly. 14)