acarīri (p. 5) s. [priv. அ et சரீரி.] An incorporeal being, a spirit, voice or word spoken from the skies, the speaker being invisible, ஆகாசவாணி. 87)

amūrttam (p. 20) s. [priv. அ.] That which is formless, shapeless, unembodied, incorporeal, உருவில்லது. Wils. p. 61. AMURTTA. அமூர்த்தன்--அமூர்த்தி, s. An incorporeal or immaterial being, as the deity or the soul in the கேவலம் state. அமூர்த்திசாதாக்கியம், s. One of the immaterial benevolent states of Siva, சிவனதிரட்சண்ணியவுருவத்தினொன்று. 32) *

aru (p. 24) s. That which is formless, destitute of shape, incorporeal, spiritual, உருவமற்றது. 2. (fig.) Deity, the Supreme Being, கடவுள். 3. Intellect, அறிவு. 4. Minuteness, atom, அணு. (p.) 44)

aruvm (p. 26) s. Destitution of shape, formlessness, incorporealness--a quality of the Deity, உருவமின்மை. (p.) 2. [vul. prov.] Scarceness, rareness, அருந்தல். 9)

arūpam (p. 26) s. [priv. அ, et ரூபம், form, &c.] Formlessness, destitution of shape, incorporeality, invisibleness, உருவமின்மை. Wils. p. 67. ARUPA. அரூபி, s. An invisible being, spirit, உருவமில்லாதவன். 2. The deity, கடவுள். 3. Siva, சிவன். 22)

caṭam (p. 157) s. (ex. Sa. Jad'a.) The body, உடல். 2. Matter as opposed to, or distinguished from spirit, or சித்து; any non-intelligent being, corporeal or incorporeal, want of intelligence, inertia, அசேதனப்பொ ருள்.--Note. This, in the Agama philosophy, includes time, the three மலம், and their effects, &c. 3. W. p. 826. SAT'HA. Cruelty, savageness, harshness, கொடுமை. 4. Falsehood, illusion, பொய். 5. W. p. 87. SHASHA. Six, sixfold, ஆறு. சடம்விழுந்துபோமே. We shall die. (lit.) the body will fall. சடசித்து, s. Senseless and intelligent existences; body and spirit. சடத்துவம், s. Inertia, inertness of matter, non-intelligence, bodily appetites, &c.--as inconsistent with the deity. சடபதார்த்தம்--சடவஸ்து, s. Inanimate, unintelligent, material existence. சடபதார்த்தவாதம், s. A religious denomination, ஓர்வாதம். சடப்பால், s. [in medicine.] The milk of women, முலைப்பால். (M. Dic.) சடாட்சரம், s. The hexaliteral mantra. (c.) சடாரணியம், s. Arcot, (lit.) the six jungles, ஆற்காடு. (p.) சடானனன், s. Skanda, கந்தன்; [ex சட, six, et ஆனனம், face.] 32) *

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

prppu (p. 297) s. Expanse, extension, space, surface, area, superficies, விரிவு. 2. Diffused or extended state of a being, corporeal or incorporeal; diffusion, over-spreading, வியாபகம். 3. Multiplicity, variety of forms, மிகுதி. 4. Range, compass, extent of a subject, &c., அளவு. 5. A land measure, for rice land, of twelve, குழி, called நெற்பரப்பு; for other lands, eighteen குழி, called நில or நிலைப்பரப்பு. 6. Sea. Ocean, கடல். 7. A ceiling, மேற்பரப்பு. 8. A bed, a couch, படுக்கை --Of compounds expressing these meanings are, இருட்பரப்பு, an expanse of darkness; உலகப்பரப்பு, the wide expanse of the world; தேருட்பரப்பு, the platform of a car; மக்கட்பரப்பு, the vast extent of human beings; மேற்பரப்பு, a celling, &c. 27)

poruḷ (p. 337) s. Meaning of a word, the sense, signification, சொற்பொருள். 2. Property, wealth, riches, money, திரவியம். 3. Thing, substance, matter, corporeal or incorporeal existence; entity, வஸ்து. 4. Stores, provisions, utensils, பலபண்டம். (c.) 5. Truth, reality, verity, வாய்மை. 6. A thing of moment or importance, superiority, தலைமை. 7. Gold, பொன். 8. A child, பிள்ளை. 9. Fruit of action, வினைப்பயன். 1. [in ethics.] The four divisions of subjects. See நாற்பயன், நாற்பொருள். 11. [in log.] Inference, from circumstances. See அருத்தாபத்தி. 12. Special quality, disposition, குணம். பொருளுங்கொடுத்துப்பழியுந்தேட. To go to expense and get ill-will by it. பொருடனைப்போற்றிவாழ். Use your wealth properly. (Avv.) இருபொருள். A two-fold good, comprising கல்விப்பொருள், knowledge; and செல்வப்பொருள், wealth, riches. முப்பொருள். A three-fold being, the Trimutri. 2. [among vedantists.] God, the soul, and illusion, as திரிபதார்த்தம். நாற்பொருள். Four advantages. See நால். ஐம்பொருள். The five chief divisions of Tamil grammar. These are எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. See இலக்கணம். பொருட்சம்பந்தம். See சம்பந்தம். பொருட்சிதைவு, v. noun. Transition of meaning, &c. See சிதைவு. பொருட்சுவை, s. Sweetness of the matter in a work--different from சொற் சுவை. பொருட்செலவு, v. noun. Expense, expenditure. பொருட்செல்வம், s. Wealth as the object of pursuit, or acquisition-distinct from அருட்செல்வம். பொருட்செல்வி, s. Lukshmi, இலக்குமி. பொருட்சேதம், s. Loss of property. See சேதம். பொருட்சொல்ல, inf. To explain the meaning of a verse. பொருட்டிரிபு, v. noun. [in gram.] Compound terms, bearing different meanings. See திரிபு. பொருட்பட, inf. To be made out or comprehended, as a meaning. 2. To make sense, as language. பொருட்பால், s. The second part of நாற்பொருள். பொருட்பெண்டிர், s. [pl.] Prostitutes, as seeking gain, வேசிகள். (சது.) பொருட்பெற்றி, s. Peculiar quality or nature of a thing, பொருளின்குணம். (p.) பொருணயம், s. Importance of the meaning in a work--different from சொ ன்னயம்; [ex நயம்.] பொருணிலை, s. As பொருண்முடிவு, 4. பொருண்முடிவு, s. A complete sentence, வாக்கியம். 2. Substance of a discourse or a sentence, பொருட்சுருக்கம். 3. Termination of a sentence, or a subject, விஷயமுடிவு. 4. The word which makes sense with the preceding word, or words; being often the concluding one, பயனிலை. பொருண்மை, s. Meaning, purport, or matter of a treatise, as பொருள். (p.) பொருளகராதி, s. A dictionary of synonymous words. See சதுரகராதி. பொருளதிகாரம், s. That part of ethics, which treats on the four themes or subjects embracing all kinds of knowledge and practice. See நாற்பொருள். பொருளாசை, s. Covetousness, avarice. பொருளிலக்கணம், s. Properties of things. This in grammar embraces: 1. அகப்பொருள், rules for amatory verses, see அகப்பாட்டுறுப்பு; 2. புறப்பொருள், rules for war-chants; which see. பொருளுதவி, s. A pecuniary aid. பொருள்கோள், s. Modes of constructing verse of which eight are given; 1. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், natural, as the nominative accompanied by its various attributes, adjuncts, &c., followed by its object, if any, and concluded by the verb; 2. மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள், construction, in which the nominative and verb are interchanged, with another nominative and verb; 3. நிரனிறைப்பொருள் கோள், when subjects, and attributes, or nominatives and their verbs, are given in distinct series, see நிரனிறை; 4. விற் பூண் or விற்பூட்டுப்பொருள்கோள், when the nominative is at the beginning, and its verb at the end, or the contrary; 5. தரப்பிசைப்பொருள்கோள், when a noun or verb belongs alike to the preceding and following parts of a verse or sentence, see தாப்பிசை; 6. அளைமறிபாப்புப்பொ ருள்கோள், another kind of construction, see அளை; 7. கொண்டுகூட்டுப்பொருள்கோள், a construction which requires the words to be selected here and there; 8. அடிமறி மாற்றுப்பொருள்கோள், a verse in which the lines of the stanza are interchangeable, see அடிமறிமாற்று. பொருள்விளங்கவைத்தல், v. noun. A proper arrangement of words to give the meaning. 52)