ūtu (p. 69) கிறேன், ஊதினேன், வேன், ஊத, v. a. To blow--as with the mouth, to blow the fire, to puff and blow--as with hard labor, வாயாலூத. 2. To blow a musical instrument--as a trumpet, துளைக்கருவியி சைக்க. 3. To blow with a bellows, a blowpipe, &c., துருத்திமுதலியவற்றாலூத. 4. To gnaw or bore holes--as a beetle, to injure--as a moth, வண்டுமுதலியவூத. 5. v. n. To be puffed up with wind, to be inflated, வீங்க. 6. To be bloated, swollen--as the belly after eating, to swell or puff up--as a corpse, or carcass in water, &c., சரீரம்வீங்க. 7. To blow softly--as wind, காற்றுநொய்தாய்வீச. 8. To blow--as bees, beetles, &c., in getting out honey from flowers, வண்டிரைய. அவன்முகம்ஊதிக்கொண்டிருக்கிறது. His face is swollen. உடலூதியிருக்கின்றது. The stomach is puffed up with wind. ஊதிடுகொம்பு--ஊதுகொம்பு, s. A horn used as a trumpet. ஊதிப்பார்க்க, inf. To try a windinstrument. 2. To attempt a cure by enchantment consisting in part of blowing into the patient's body. ஊதிப்போக, inf. To be puffed up. ஊதிப்போட--ஊதிவிட, inf. To blow away, blow out, extinguish. ஊதினபொன், s. Refined gold, gold refined in the fire. வண்டூதினபுடைவை, s. A garment injured by insects, moths. வண்டூதினமரம், s. A timber or beam gnawed or pierced by beetles. வண்டூதினவோலை, s. An ola book, &c., eaten by insects. அந்தூதினநெல், s. Insect-eaten rice. ஊதுகட்டி, s. [vul.] Silver of the purest kind, சொக்கவெள்ளி. ஊதுகரப்பன், s. A kind of disease resulting from bad humors in the system and attended with eruptions. ஊதுகாமாலை, s. A kind of jaundice in which the body swells. ஊதுகுழல், s. A pipe, a gold smith's blow-pipe. ஊதுமா, s. A kind of hastypudding. ஊதுமாந்தம், s. A disease of children, ஓர்நோய். ஊதுமுகம், s. A bloated face. ஊதுவழலை, s. A kind of snake. ஊதுவிரியன்--ஊதுபாம்பு, s. A kind of viper, ஓர்பாம்பு. எக்காளமூத, inf. To sound a trumpet. 58)

kettu (p. 138) கிறேன், கெத்தினேன், வேன், கெத்த, v. a. [prov.] To rive by inserting and turning the instrument--as in spilitting a stick. 2. To chop, mince, cut across and athwart in chopping. 3. To make incisions--as in fish; to hack. 4. To chuckle--as a hen, calling her chickens. 9)

vicai (p. 390) s. Spring, elasticity, force, impulse, impetus. 2. Haste, speed, swiftness, துரிதம். 3. A spring-trap, பொறி. 4. Any mechanical instrument--as a lever, மிண்டி. 5. Bend, distention, வலிக்கை. 6. Change, turn, தரம். 7. A stay, a prop. விசைதப்பிப்போயிற்று. The contrivance miscarried. விசையாய்ப்போனான். He went away in haste. எத்தனைவிசை. How many times, how often? ஒருவிசை. Once. விசைமெத்தஇந்தக்கயிறறுந்துபோம். The rope will break, the distention is so great. விசைகொள்ள, inf. To be elastic, வலிக்க. 2. To make haste, வேகமுற. விசைக்காற்று, s. Wind or air in motion from a person walking swiftly. விசைத்தடி, s. A weaver's instrument. நெய்வார்கருவியினொன்று. 2. A part of a trap. விசையேற்ற, inf. To set up a spring or trap, to cock a gun, or to bend a bow. அவன்வில்லைவிசையேற்றினான். He strained the bow. விசையைத்தட்டுதல், v. noun. Springing a trap. 2. [fig.] Falling into difficulty. விசையைவைத்துத்தூக்கல், s. Raising with a lever. 15)