uyykkoṇṭāṉ (p. 63) s. [as எரு மைமுல்லை.] A plant, Jasminum, L. 2. [as கொய்யா.] A tree, Psidium pyriferum, L. 27)

koṇṭkuḷm (p. 146) s. A poisonous, bitter tree, எட்டி. (M. Dic.) 43)

koṇṭkkārr (p. 146) s. [vul.] A low class of fishermen, மீன்காரரிலோர்வகுப்பு. 44)

koṇṭkkiri (p. 146) s. A mode of singing, ஓர்பண். 45)

koṇṭccāṉi (p. 146) s. A plant, நஞ்ச றுப்பான், Asclepias, L. (M. Dic.) கொண்டச்சானிக்கிழங்கு, s. The root of this plant. 46)

koṇṭm (p. 146) s. A plant, குறிஞ்சா. 47)

koṇṭlātti (p. 146) s. The name of a crested bird; the houp, Upupa Epops. பெருங்கொண்டலாத்தி, s. The large kind of it--as புழுக்கொத்தி. 48)

koṇṭl (p. 146) s. The east wind, கீழ் காற்று. 2. The wind of the first dewy season, முன்பனிப்பருவக்காற்று. 3. [in seamen's language.] The east, கிழக்கு; [ex குண க்கு, east.] For orthography, compare தென்றல், வாடை and கோடை. 4. Cloud, மே கம். 5. A kind of play of females, கொண் டான்விளையாட்டு. கொண்டலடிக்க, inf. To play the கொண்டல் play. கொண்டல்வண்ணன், s. Vishnu, commonly in the person of Rama or Krishna--as resembling in color the dark clouds. 49)

koṇṭāṭu (p. 146) கிறேன், கொண்டாடினே ன், வேன், கொண்டாட, v. n. To enjoy another's society, to take pleasure in one's company, கூடிவிளையாட. 2. To be free and social in dealings, &c., குலாவ. 3. To enjoy social festivity. 4. v. a. To praise, to extol, to applaud, புகழ. 5. To celebrate, to observe; to solemnize--as a festival, a holiday, &c., கைக்கொள்ள. 6. To fondle, to caress, சீராட்ட; [ex கொள், et ஆடு, v.] குழந்தையுந்தெய்வமுங்கொண்டாடினவிடத்திலே. Children and deities delight to be where they are praised. துக்கங்கொண்டாட, inf. To mourn, to express grief by exterior indications. பெருநாட்கொண்டாட, inf. To celebrate a holiday. கொண்டாட்டம்--கொண்டாட்டு, v. noun. social enjoyment. 2. Free intercourse, dealing, &c. 3. Celebration, solemnization of a feast, &c. 4. Joviality, festivity. 5. Joy, delight. 6. Praise, applause. உவாத்தியாயரில்லாதிருந்தாற் பிள்ளைகளுக்குக்கொ ண்டாட்டம். If the master be absent, the scholars will frolic. கொண்டாட்டக்காரன், s. A polite, cheerful or social man. 2. An associate, a companion. கொண்டாட்டம்பண்ண, inf. To observe a festival. 2. To make mirth. 3. To associate; to deal with. 50)

koṇṭi (p. 146) s. [local.] The corner pin for a hinge of a native door--as கொண்டை, கத வுக்குடுமி. 2. Pillage, plunder, ravage--as கொள்ளை. கொண்டியாய்த்திரிகிறான். He is sauntering about. கொண்டிக்கதவு, s. A door that turns with a pin at the upper corner. கொண்டிமாடு, s. A thievish, stray cow or bullock. கொண்டிமேய, inf. To graze thievishly where not allowed. கொண்டிப்பணம், s. The fine imposed for கொண்டிமேய்தல். 51)

koṇṭiym (p. 146) s. Slander, aspersion, backbiting, defamation, வெறும்புறங்கூறுதல். 52)

koṇṭiyārm (p. 146) s. [prov. from கொண் டியம்.] Invective, நிந்தை. 2. Haughtiness, pride, insolence, செருக்கு. 3. Meddling, officiousness, பிறர்காரியத்திற்கையிடுகை. 4. Superbness, elegance, nicety, சிறப்பு. கொண்டியாரமாய்ப்பேச, inf. To speak politely, courteously, elegantly. 53)

koṇṭēcṉ (p. 146) s. Dry ginger, சுக்கு. 54)

koṇṭai (p. 146) s. Hair tied behind or on one side, மயிர்முடி. (See பால்.) 2. The corner pin of a door for a hinge. (See குடுமி.) 3. The crest of some birds, பறவைச்சூட்டு. 4. A knob, a round top--as the head of a nail, style, &c., ஆணிமுதலியவற்றின்தலை. --Note. அம்மைக்கொண்டை, அள்ளுகொண்டை, உ ச்சிக்கொண்டை, ஒழுகுகொண்டை, கன்னக்கொண் டை, கீல்க்கொண்டை, சுருட்கொண்டை, சொருகு கொண்டை, are different kinds of tufts of hair tied on the head. உன்கொண்டைகொலைய. Mayest thou be deprived of thy husband. A curse. கொண்டைகட்ட--கொண்டைமுடிக்ககொண்டைபோட, inf. To tie the hair knot. கொண்டைக்காரன், s. One who wears a knot of hair, மயிர்முடியுள்ளோன். 2. [local.] An honorable person--as distinguished by a knot for hair, மேன் டையுடையவன். 3. [in cant.] A proud person, செருக்கன். கொண்டைகட்டி, s. One of a class of வேளாளர். கொண்டைகுலைக்க--கொண்டையவிழ் க்க, inf. To untie or loose the hair knot. கொண்டைக்கரிச்சான், s. A species of the கரிச்சான் bird. கொண்டைக்கிளாறு--கொண்டைச்சி, s. [prov.] A crested kind of bird--as கொண்டலாத்தி. கொண்டைக்குச்சு--கொண்டையூசி, s. A hair-pin. See குச்சு. கொண்டைச்சுத்தியல், s. [prov. கொண் டைச்சுத்தி.] A goldsmith's or brazier's hammer, round-faced, ஓர்கருவி. கொண்டைதிருகி, s. The hole in the sill into which the corner pin of a door is fitted. கொண்டைத்துலா, s. A crest-like projection at the end of a well-sweep to keep the rope, &c., from slipping off. கொண்டைமுசு, s. [vul. கொண்டைமு சுறு.] A kind of monkey, ஓர்குரங்கு. கொண்டையன், s. [prov.] A crested species of kite, ஓர்பருந்து. கொண்டையாணி, s. A nail with a head. கொண்டைலாத்தி, s. As கொண்ட லாத்தி. 55)