akku (p. 4) s. Little shells, cowries, பல கறை. 2. Beads or rings made of conch shells, சங்குமணி. 3. Beads of religious mendicants, of seeds of the el&ae;ocarpus, உருத்தி ராட்சம். 4. The hump on an ox's back, எருத்துத்திமில். 5. Bone, எலும்பு. 6. The fruit of a tree, the Dellenia, L., உகாக்காய். அக்குமாலை, s. A necklace of sacred beads. அக்குருக்கி, s. Consumption of the bones. 21)

iḷkkārm (p. 56) s. [vul.] Indulgence, laxity, compliance; mildness, mitigation of punishment, &c., lenity, remission of a duty, tax, payment, &c., relaxation, இளகி யதன்மை. This word is specially appropriate to rational beings. சிறைகளுக்கிளக்காரங்கொடுக்கலாகாது. Slaves are not to be indulged, treated with lenity, &c. 2)

uvā (p. 66) s. Fulness, abundance, plenitude, நிறைவு. 2. The full moon, பூரணை. 3. The sea, கடல். 4. An elephant, யானை. 5. The conjunction of the sun and moon, அமாவாசை. (ஞா. 34.) உவாகருமம், s. [com. உபாகருமம்.] Religious duties of brahmans at the time of the new and full moon. உவாமதி, s. The full moon. உவாவறுதி, s. The end of the new or full moon, when the eclipse is supposed to begin and religious duties are to be attended to, அமாவாசைபூரணையின்முடிவு. 91)

ērāḷm (p. 79) s. Abundance, plenitude, fulness, plenty, multiplicity, மிகுதி. இப்போதுமாம்பழம்ஏராளமாயிருக்கின்றது. Mangoes are in abundance this season. 50)

kṇai (p. 89) s. Cylindrical or globular form, திரட்சி. 2. An arrow, அம்பு. 3. The eleventh lunar asterism, பூரநாள். 4. Fullness, plenitude, plumpness, நிறைவு. 5. A curved club, வளைதடி. (p.) கணைக்கால், s. The leg from the foot to the knee, the shank, the shin, சங் கம். கணைதொடுக்க, inf. To shoot an arrow. கணையுலக்கை, s. The top of a pestle, that end which is without a ferrule, உலக்கைக்கட்டை. கணையெழுத்தாணி, s. [prov.] A blunt, or worn-out stile. சிவிகைக்கணை, s. The curved pole of a palankeen. 10)

kḷḷi (p. 101) s. A genus of plants embracing several species, ஓர்மரம். 2. Milk hedge or Indian tree spurge, Euphorbia tirucalli, (L.) இலைக்கள்ளி, s. The pricklypear, sometimes planted round forts, &c.--as a defence, Cactus. கள்ளிக்காக்கை, s. A red bird, செம்புகம். கள்ளிப்பால், s. The pungent milk of the கள்ளி shrub. கள்ளிப்பூக்கிரந்தி, s. A kind of venereal disease with clustered broken eruptions, supposed to resemble the pricklypear. கள்ளிமடையான்--கள்ளிமுளையா ன்--கள்ளிமந்தாரை--பெருங்கள்ளி, s. A kind of plant, ஈழத்தலரி, plumiera acuminate, (L.) கள்ளிமேடு, s. Calli hill, a promontory, Point Calimere. திருகுகள்ளி--ஆட்டாங்கள்ளி, s. Euphorbia antiquorum. நாகக்கள்ளி, s. A kind of கள்ளி that grows leaf upon leaf. பலகைக்கள்ளி--படற்கள்ளி, s. A plant, Opuntia dillenii, (L.) கொடிக்கள்ளி, s. The milky shrub. சதுரக்கள்ளி, s. The square stemed கள்ளி. மான்செவிக்கள்ளி--முயற்செவிக் கள்ளி, s. A shrub, Cacalia Kleinii, L. 10)

kẕl (p. 98) --கழலு, கிறது, கழன்றது, கழ லும், கழல, v. n. To become loose--as a fastening, a nail, a shoe, a handle, a lock, a leaf, hair, knot, a part of any mechanism; to be unhinged, to slip off, slough off-as a snake's skin; to become extricated, disentangled, நெகிழ்ந்துபோக. 2. To be put out of joint, be dislocated, பொருத்துவிலது (c.) எண்ணெய்மயிரைவிட்டுக்கழன்றது. The oil has come off the hair. தலைச்சாத்துக்கழன்றது. The head-dress is untied. நின்றவன்மெல்லக்கழன்றுவிட்டான். The person who stood here has slipped away. கழலக்குத்த, inf. [prov.] To let a thing lie in order that it may pass over and be done better another time, &c. கழலப்போட, inf. [prov.] To let a thing lie in order that it may pass over and be done better another time, &c. கழலவிட, inf. To connive at, to let a thing pass or escape without notice through leniency, partiality, &c. நஞ்சுகழலல், v. noun. Exuding as the poison of a snake from its fangs. ஊத்தைக்கழலல், v. noun. Coming off-as dirt from a cloth, a vessel, &c. கழல்வு--கழலுதல்--கழறல், v. noun Getting loose, கழல்கை. கழற்சி, v. noun. Getting loose, extrication, கழல்வு. 61)

cakattiram (p. 153) --சகஸ்திரம், s. A thousand, ஆயிரம். W. p. 913. SAHASRA. 2. One of the twenty-eight Siva Agamas, சிவாகமமிருபத்தெட்டினொன்று. சகஸ்திரதாரம், s. A certain military weapon round and missile, சக்கரம்; [ex தாரம், edge.] W. p. 914. SAHASRADHARA. சகஸ்திரநாமன், s. Vishnu, the thousand named, விஷ்ணு. சகஸ்திரபாதன், s. The sun, சூரியன். (R.) 2. Vishnu, the thousand footed, விஷ்ணு. W. p. 914. SAHASRAPADA. சகஸ்திராட்சன், s. Indra, the thousand eyed, இந்திரன். W. p. 914. SAHASRAKSHA. சகஸ்திராண்டு, s. [in Christian usage.] The millenium, a thousand years. சகஸ்திராமிசன், s. The sun, the thousand-rayed, சூரியன்; [ex அமிசு, ray of light.] W. p. 914, SAHASRAMS'U. 23) *

cāṭai (p. 174) s. [vul.] Allusion, reference, a hint by word, gesture, look, &c., a beckon, a wink; an indication, aspect, expression or cast of countenance, சமிக்கை. 2. Tales told of one secretly; true, or false insinuation, கோள். 3. Inclination, tendency in color, taste, smell, quality, temper, &c., சாய்வு. 4. Similarity in features, manners, dress, language, &c., ஒப்பு. 5. Connivance, தாட்சணியம். 6. Appearance, probability, likelihood, குறிப்பு. 7. A little, slightness, அற்பம். (c.) சாடைகாட்ட, inf. To give a hint, a wink, &c. 2. To show or act a character, to present in lively colors. சாடைக்காரன், s. A tale-bearer, an informer, கோட்காரன். சாடைசொல்ல, inf. To tell tales of; to inform or insinuate against. சாடைபண்ண, inf. To be patient or lenient in passing a sentence; inflicting a punishment, &c. 2. To make gestures. சாடைமூட்ட, inf. [prov.] To sow discord, stir up strife, &c., by insinuations, &c. (c.) சாடைமோடை, s. Formality, external show. 2. A trifling or slight result. சாடையறிய, inf. To know one's aim, object, or wishes, by his looks, and gestures. சாடையாயுப்புக்கூட்ட, inf. To add a little salt; commonly in diet. சாடையாய்ப்பேச, inf. To give an intimation, to allude to. சாடையாயெழுத, inf. To write reservedly. சாடையாய்ப்போய்விட, inf. To come to a frivolous result, to prove to be a slight or trifling matter. 2. To steal or slip away from company, &c. சாடையாய்விலக, inf. To withdraw privily or slyly. சாடையானசிவப்பு, s. A faint red. இதுமண்சாடையாயிருக்கிறது. This appears like earth. அவர்வந்தசாடையில்லை. There is no appearance of his having come. தமையனுந்தம்பியுமொருசாடை. The two brothers are much alike. 67) *

tāṉāpati (p. 236) s. A general, as தானாதிபதி. 2. (com. also ஸ்தானாபதி.) Ambassador, envoy, plenipotentiary, தூதன். தானாபதிபேச, inf. [prov.] To interpose between parties. தானாபத்தியம், s. The office or employment of an ambassador, துதின்செய்கை. 17) *

nirppu (p. 277) கிறேன், நிரப்பினேன், வேன், நிரப்ப, v. a. [with acc. of the thing.] To fill, complete, நிறைக்க. 2. To diffuse, suffuse, saturate, பரப்ப. 3. To cause to abound, to replenish, to satisfy, பூர்த்திசெய்ய. (c.) நிரப்பிவிட, inf. To strew paddy round the pot called நிறைகுடம். நிரப்பு, v. noun. Fulness, completeness, நிறைவு. 2. Paddy strewed round the நிறைகுடம், நிறைகுடத்தினடியிற்போடுநெல். 94)

niṟai (p. 277) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become full, பூரணப்பட. 2. To abound, be copious, plenteous, profuse, மிக. 3. To overflow, be suffused, பெருக. 4. To be satisfied, contented, replenished, saturated, திருத்தியாக. 5. To be or become complete or replete, to be finished, perfected, பரிபூரணமாக. (c.) நிறைந்திருங்கள். Be still, be silent, spoken when some important thing is done auspiciously. நிறைகரகம், s. A vessel filled with water and carried on the head in a dance in honor of Máriammai and other female deities. நிறைகர்ப்பம், s. Advanced pregnancy. நிறைகர்ப்பிணி, s. A woman near the time of her delivery. நிறைகலை, s. [com. பூரணகலை.] Fulness, entireness, completion of the parts, பூர ணாமிசம். 2. Splendor as fancied in the face of an idol, from a supposed divine afflatus, பூரணதேயசு. 3. The full moon, பூரணசந்திரன். 4. The manifestation of a deity in full glory, முழுக்காட்சி. 5. Poissession of an oracle by a deity or demon, பூரணசத்தி. 6. (fig.) Being intoxicated, top heavy, முழுவெறி. நிறைகன்றுத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A cow with calf. நிறைகுடம், s. A full pot of water, as used in ceremonies and on festive occasions, adorned with a cocoanut, mango leaves, grain, &c., as an auspicious sight, &c., also one of the ensigns of royalty. See குடம். நிறைசபை--நிறைந்தசபை, s. A full meeting, council or court. நிறைசன்னி, s. A full fit of apoplexy. மூடுசன்னி. நிறைசூல், s. Full pregnancy, commonly applied to cattle. 2. (p.) Teeming with buds, ready to blossom or bear --as trees, &c. நிறைசெல்வம், s. Adundant wealth, independent opulence. நிறைசெல்வன், s. Kuvera, god of wealth, குபேரன். நிறைநரம்பு, s. Being full-stringed, as a lute with ten strings; as நிறைநரம்புள்ள வீணை. நிறைநாழி, s. Full measure of the நாழி. நிறைநாழிவைத்தல், v. noun. Placing a measure full of paddy at a marriage, funeral, &c., deemed auspicious, ஓர்சடங்கு. நிறைந்தகுணம்--நிறைந்தமனம், s. A satisfied, contented mind. 2. A cheerfull disposition. நிறைந்தமனிதன், s. A man of noble mind. 2. A perfect man. நிறைந்திருக்க, inf. To be full, complete. 2. To be still, silent, &c., as a company. நிறைந்தவீடு, s. A marriage-house, an auspicious term. நிறைபயிர், s. Thick corn, அடர்ந்தப யிர். நிறைபாரம், s. [improp. நிறைவாரம்.] A heavy load, கனத்தசுமை. 2. Being fully adorned with jewels, &c., அணிகலத்தின்மி குதி. 3. [in contempt.] Eating to the full, மட்டின்றிச்சாப்பிடல். 4. Being loaded with fruit as a tree, பழமிகுதி. நிறைபானை, s. A full jar. நிறைபிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman in advanced pregnancy. நிறைபூசல், s. [vul. நிறுபூசல்.] Great noise, bustle, stir, பேரொலி. நிறைபொங்கல், s. A full, overflowing, auspicious boiling, as of rice and milk, at the Pongul, தைப்பொங்கல். 2. Many pots of rice boiling at a temple, அநே கம்பானைகளிலிடும்பொங்கல். நிறைமணி, s. [prov.] A profuse offering, especially to Ganesa, பூரணாபிஷேகம். நிறைமதி, s. Full-moon, பூரணசந்திரன். 2. Complete wisdom, பூரணஞானம். (p.) நிறைமாதம், s. Full term of months, full pregancy. நிறைமொழி, s. Words of holy persons, which have actually come to pass, உறுதிசொல். நிறைமொழிமாந்தர்--நிறைமொழியார்-நிறைமொழியாளர். s. [pl.] The holy, sages, சான்றோர். குறள். நிறையஅளக்க, inf. To measure out full measure. நிறையக்கொடுக்க, inf. To give bountifully. 2. To give to satisfaction. நிறையவிட்டுக்கட்ட, inf. To fill garden-beds with water and stop up the channel. 2. [in cant.] To drink too much water, or other liquid. நிறைவு, v. noun. Fulness, completeness, பூரணம். 2. Abundance, copiousness, profusion, மிகுதி. 3. Plenitude, saturation, suffusion, செறிவு. 4. Satisfaction, contentment, திருத்தி. 5. Perfection, பூர்த்தி. நிறைவாகரம், s. Fulness, repleteness, copiousness, நிறைவு. 2. Entireness, absoluteness, முழுமை. நிறைவேற, inf. To be accomplished, fulfilled, completed, முற்ற. 2. (fig.) To die, சாக. நிறைவேறிப்போனார். He is dead. நிறைவேற்ற, inf. To fulfil, accomplish, complete, முற்றச்செய்ய. 2. To perform, execute, effect, நடத்த. நிறைவேற்றிக்கொடுக்க, inf. To execute, perform, transact, &c., for another. நிறைவேற்றிக்கொள்ள, inf. To execute for one's self. நிறைவேற்றம், v. noun. Fulfilment, accomplishment, முற்றுகை. 2. Performance, execution, நடத்துகை. நிறைவேற்றம்பண்ண, inf. To fulfil, accomplish, complete. 2. To perform, execute. 196)

niṟai (p. 277) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To fill, make full, நிறையச்செய்ய. 2. To replenish, supply abundantly, satisfy, saturate, மிகுதியாக்க. 3. To stuff, cram, திணிக்க. 4. To diffuse, cause to pervade, suffuse. (with the accusative, either of the thing filled or of that with which it is filled.) பாவச்செய்ய. நிறைத்தளக்க--நிறையஅளக்க, inf. To give full measure. 2. To supply what is wanting, to fill a measure. 197)

nukai (p. 277) கிறது, ந்தது, யும், நுகைய, v. a. [prov.] To become lax, loose, slack, flaccid, &c., தளர. 2. To yield to the touch, be soft, or mellow--as the earth from rain; to soften, இளக. 3. To fall off as a garment, exposing the person, நெகிழ.--The compounds are limited to Jaffna. நுகைந்தகட்டு, s. A loose tie. நுகையவிட, inf. To slacken, loosen. நுகையவுடுக்க, inf. To dress loosely. மனம்நுகைய, inf. To become lenient, placid, gracious. நுகைவு, v. noun. Softness, mellowness, மிருது. 2. Looseness, laxity, தளர்வு. 3. Any thing loose, இணக்கமானது. 4. Pecuniary aid, பொருளுதவி. 5. Mitigation, relaxation of a disease, &c., தணிவு. 6. Yielding in mind, opening the hands to help one, கனிவு. 299)

pccai (p. 290) s. Greenness, verdure, as பசு மை. 2. Rawness, that which is uncooked, or half cooked--as food; unseasoned--as timber, வேகாதது. 3. Unripeness, immaturity, freshness, இளமை. 4. Rawness of an ulcer, &c., உலராதது. 5. Obscurity, ribaldry, vulgar language, இடக்கர்மொழி. 6. The emerald, மரகதம். 7. Vishnu, விட்டுணு. 8. The planet Mercury, புதன். (சது.) 9. [prov.] Present to a friend, or a new married pair, consisting of fruits, or uncooked grain, உலுப்பை. 1. Offering of fruits to a deity, to avert disease, தெய்வமு தலியவற்றிற்குப்படைப்பது. 11. Indelible green marks in the skin, by puncturing, உடம்பிற் குத்தும்பச்சை. 12. A plant, பூண்டு. (R.) See அ ளத்துப்பச்சை, Cressa Indica. 13. [fig. prov.] Intensity, excessiveness, மிகுதி; [ex பசுமை.] பச்சைகட்டு, s. [prov.] A trifling present of fruits, commonly to a head man, பரிதானங்கொடுக்கை. 2. (fig.) A mitigative medicine, a lenitive, சாந்திம ருந்து. 3. A mitigation, temporary relief. பச்சைகுத்துதல், v. noun. Making marks on the body with a needle and green coloring matter. See. குத்து, v. பச்சைகொடுத்தல், v. noun. Sending a present of fruits to a wedding house, &c. பச்சைபாடி, s. [prov.] A present of vegetables, as பச்சை. பச்சைபிடித்தல், v. noun. [prov.] Seizing on some of the fruits brought to a wedding house--as thr barber, washerman, &c. பச்சைப்படிகொடுத்தல், v. noun. [prov.] Giving raw fruits as presents to Brahmans, pandarams, &c. பச்சையனுப்புதல், v. noun. [prov.] Sending presents, of vegetables, fruits, rice, &c., to a new married pair, &c. 2)