aṭukku (p. 8) s. A pile, row, tier, regular arrangement of goods or things, regular series, order, adjustment, system, வரி சை. 2. Orderly arrangements of subjects, the heads or topics in a writing or discourse, &c., எழுதுமுறை. 3. Four threads of yarn-in use among weavers, நூலடுக்கு. (c.) 4. Repetition of a phrase implying alarm, &c., with no other words intervening, அடுக்குச் சொல், as தீத்தீத்தீ, fire, fire, fire. (p.) 5. [in anat.] A layer, சிரேணி. அடுக்கடுக்காகவைக்க, inf. To arrange many things in rows, pile up in order. அடுக்கானகன்னி, s. A perfect woman. அடுக்குக்குலைக்க, inf. To put in disorder, as things in a row, pile, &c. அடுக்குக்குலைய, inf. To become disordered, deranged as business affairs, to go to decay as one's circumstances. அடுக்குத்தீபம், s. A kind of lamp in temples, used by the priests before the idol. அடுக்கத்தொடர், s. Repetition of a word or phrase two or three times, as, பாம்புபாம்பு. அடுக்குப்பண்ண, inf. To arrange, put in order, prepare. அடுக்குப்பார்க்க, inf. [prov.] To rehearse as stage players, previous to the public exhibition. (ஒத்திக்கைபார்க்க is used on the continent.) அடுக்குப்பானை, s. Pots arranged, especially in a cook-house, one upon another for various uses. அடுக்குமல்லிகை, s. A species of the Arabian Jasmine, ஓர்மல்லிகை. அடுக்குமுள்ளி, s. A species of the முள்ளி shrub. அடுக்குமெத்தை, s. A couch with pillows placed one upon another. 2. A house built of different lofts, or stories. அடுக்கூமத்தை, s. A species of the ஊமத்தை. 13)

aṇṇl (p. 10) s. Greatness, dignity, exaltation, loftiness, பெருமை. 2. A superior, a great man, பெருமையிற்சிறந்தோன். 3. An elder brother, தமயன். 4. The god of the Jainas, அருகன். 5. God of the Budhists, புத்தன். 6. A king, அரசன். 7. A ruler in a jungle district, முல்லைநிலத்தலைவன். (p.) 2)

uccāṇi (p. 59) s. [vul.] Elevation, height, உச்சி. உச்சாணிக்கொம்பு, s. The highest branch of a lofty tree. 57)

uttungkam (p. 61) s. Height, eminence, loftiness, உயர்ச்சி. 2. Dignity, superiority, transcendency, moral excellency, மேன்மை; [ex உத், superior.] இராசோத்துங்கன், s. A distinguished sovereign. வீரோத்துங்கன், s. A person of distinguished valor. 14) *

uṉṉatam (p. 69) --உந்நதம், s. Height, elevation, tallness, loftiness, உயர்ச்சி. 2. Eminence, dignity, sublimity, மேன்மை. Wils. p. 151. UNMATA. உன்னதஸ்தானம், s. An elevated or high place. உன்னதமாயிருக்க, inf. To be high, eminent. 19)

uyrm (p. 63) s. Height, elevation, eminence, altitude, loftiness, sublimity, உயர் ச்சி. 2. [in astronomy.] Altitude, உச்சம். 3. Increase, மிகுதி. உயரங்காட்ட, inf. To stand up --as a little child in its first attempts. உயரி, s. That which is tall as a palmyra, cocanut or other palm tree, or a tall person. 13)

uyr (p. 63) --உயரு, கிறேன், உயர்ந்தேன், வேன், உயர, v. n. To rise, become high, tall, elevated, to grow, or rise high, வளர. 2. To rise as water; to ascend as a paper kite; to rise towards the meridian as a heavenly body, மேலெழ. 3. To become proud, vain, self-conceited, consequential, to be elated, இறுமாக்க. 4. To be excellent, exalted, eminent, dignified, மேன்மையுற. In neuter forms it is found chiefly in the past tense. 5. To be raised or lifted up, உன்ன தப்பட. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமோ? Though it soars high, will the sparrow become a hawk? ஓதற்றொழிலுரித்துயர்மூவருக்கும். The study of the vedas belongs to the three superior castes. வரம்புயரநீருயருநீருயரநெல்லுயருநெல்லுயரக்குடி யுயருங்குடியுயரமுடியுயரும். As the banks are raised, the water will rise, as the water increases, so will the rice, rice will increase population, and as the population increases, so will the dignity of the crown. உயரநினைப்பவன்தாழ்வான். He who is intent to rise will fall. தானியமுயந்துவிற்கிறது. Grain sells cheap. மாற்றுயர்ந்தபொன். Gold of a superior quality, high standard. உயரஇருந்துவிழ, inf. To fall down from above. உயரக்கட்ட, inf. To build a structure higher. உயரக்கிளம்ப, inf. To rise--as a bird from the ground, &c. உயரப்பார்க்க, inf. To look upward. 2. To seek to rise, aspire, seek dignity, &c. உயரப்போக, inf. To go up. உயரவெறிய, inf. To fling up. உயரவேற, inf. To ascend, rise, to mount up. உயர், rel. part. High, elevated, eminent. உயரில்லறம், s. High domestic virtue. உயர்குலம்--உயர்ந்தகுலம், s. A high caste. உயர்குலத்தோர், s. Persons of high caste or family. உயர்திணை, s. [in grammar.] The superior or rational class. See திணை. உயர்தினம், s. A high day, a festival, பெருநாள். உயர்நிலம், s. High land, a hillock, a hill, மேடு. 2. The world of the inferior gods, தேவலோகம். 3. An upper room or terrace, உப்பரிகை. உயர்நிலத்தோர், s. The gods, the celestials, வானோர். உயர்நிலை, s. Swerga, சுவர்க்கலோ கம். 2. An upper room, மேன்மாடம். உயர்ந்தசரக்கு, s. Valuable commodities, choice articles. 2. [in sarcasm.] A great person--as, அந்தவுயர்ந்த சரக்குவரமாட்டாது, That precious piece of goods (great personage) will not deign to come hither. உயர்ந்ததமிழ், s. High poetic Tamil, above the comprehension of the vulgar. உயர்ந்தகுளச்சி, s. A kind of prepared arsenic, பவளப்புற்றுப்பாஷாணம். உயர்ந்தபாறை, s. A high rock. உயர்ந்தமனுஷன், s. A tall man. 2. A man of high station. உயர்ந்தவயசு, s. A great age, advanced age. உயர்ந்தோர், s. The great, the learned, the renowned, the exalted in piety, virtue, austerities, &c., sages, ascetics, சான்றோர். 2. High caste persons, உயர்குலத்தோர். 3. The celestials, வானோர். 4. Brahmans, பார்ப்பார். உயர்மலை, s. A high mountain. உயர்ச்சி, s. [impr. உயர்த்தி.] Height, elevation, loftiness, altitude, eminence, sublimity, உயர்வு. 2. Excellency, superiority, dignity, moral worth, exaltation, மேன்மை. உயர்த்திதாழ்த்திபார்த்தல். Regarding the hours of one's caste, rank, property, &c., fastidiously. உயர்ச்சிகாட்ட, inf. To show one's superiority. 2. To exhibit one's real dignity. உயர்பு--உயர்வு, s. Height, loftiness, elevation, உயர்ச்சி. 2. Dignity, greatness, excellence, மேன்மை. 3. Increase, விர்த்தி. உயர்விக்க, inf. To elevate the character of any one, to improve the disposition, increase learning, moral worth, to exalt, dignify, promote, உயர்த்த. 2. To raise the price, increase expenditure, numbers, &c., அதிகப்படுத்த. 3. To raise, lift up, elevate, எடுப்பிக்க. 15)

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

ulāvu (p. 66) கிறேன், உலாவினேன், வேன், உலாவ, v. n. To move about, walk or ride for recreation, exercise, &c., to pass to and fro, walk at leisure, take a jaunt, an excursion, a stroll, a ramble, சாரிபோக. 2. To go in procession, to parade the streets--as festal processions, ஊர்வலம்வர. உலாயதுகலாபமஞ்ஞை. The long tailed peacock gently moved along. காருலாவுசோலை. A forest of trees so lofty that the passing clouds move in their tops. நின்கோலுலாவுநிலத்து. In the country over which thy sceptre is wielded-- (தண்டி.) திரைசென்றுலாஞ்சேர்ப்ப. O! ruler of the coasts on which the waves sport. (உலரம் for உலாவும்.) காதளவுசென்றுலாவுங்கண். An eye that looks every where, (lit.) the eye that passes to the ear. உலாவித்திரிய, inf. To walk about idly, or at leisure. உலா, v. noun. Procession, moving about for recreation or exercise, a ramble, a jaunt, an excursion, a stroll, an airing, சாரிவருதல். 2. A species of poem in the நேரிசைக்கலிவெண்பா, in which the praises of a hero are sung by women of the seven different ages, ஓர்பிரபந்தம். உலாப்போதல், v. noun. Rambling, strolling, taking an excursion, a jaunt. 17)

ūkm (p. 69) s. Thought, penetration, deliberation, discernment, நினைவு. 2. A monkey, குரங்கு. 3. Silent meditations as of a yogi, தியானம். 4. The division of an army, படைவகுப்பு. 5. A tiger, புலி. (p.) உன்னிப்படிக்க, inf. To sing in a high key. உன்னிப்பார்க்க, inf. To look attentively, to observe. 2. To consider. உன்னிமுக்க, inf. To strain as in going to stool, in childbirth, &c. உன்னிவலிக்க, inf. To press on the oar, to row hard. ஊஞ்சலையுன்ன, inf. To propel a swing. உன், v. noun. [prov.] Spring, effort, tug, impulse, &c., இழுப்பு. எருதுஇரண்டுன்னிலேகயிற்றையிழுத்துப்போடும். The ox will break the rope at two tugs. உன்னிப்பு, v. noun. Taking particular notice, observing, கவனிப்பு. 2. Acuteness of mind, discernment, ஊகிப்பு. 3. A sign by which a place or person is known, குறிப்பு. 4. Height, உயர்வு. 5. Exertion, முயற்சி. இருட்டிலுமுன்னிப்பாகவெடுத்துப்போட்டான்... Though it was dark he took it, knowing the place by marks. மனவுன்னிப்புக்குவெடிவைத்தான். He shot by guess (having before noticed the situation of the object). உன்னிப்பானபேச்சு, s. Dignified speech. உன்னிப்பானமலை, s. A lofty mountain. உன்னிப்பானவிலை, s. A high price. 8)

ēṟṟu (p. 79) கிறேன், ஏற்றினேன், வேன், ஏற்ற, v. a. To raise, hoist, lift up, எழுப்ப. 2. to load a cart, &c.; to ship; to put upon a shelf, &c., set a load on one's head, set up, pile up, stow, பாரமேற்ற. 3. To put in, cause to enter, insert, drive in--as a nail, உள்ளேற்ற. 4. (p.) To teach, instruct, உ ணர்த்த. மச்சிலேற்றியேணியைவாங்கிவிட்டான். He has put me in the loft, and taken away the ladder; i. e. he has induced me to engage in the business and then deserted me. நிறைந்ததண்ணளியினனென்பாரதனைக்குடைமேலேற் றிமுழுமதிமுக்குடையென்றார். he said, the triple, full-moon-like umbrellas--thus transferring the benignant qualities of the possessor to the umbrella. ஐ. The diphthong ai, the ninth vowel, ஒன்பதாமுயிர். It may be written for அய் or vice versa. In the beginning and middle of a word, when followed by ச, ஞ், or ய, ஐ is sometimes substituted for அ--as அரைசன் for அரசன்; மைஞ்சு for மஞ்சு; ஆலையம் for ஆலயம்; மையல் for மயல். Words beginning with ஐ often take அய் instead--as அய்ய ன் for ஐயன்; அய்யோ for ஐயோ, &c. 2. The form of the second or accusative case, இரண் டனுருபு--as அவனை, him. 3. A termination of the second pers. sing. முன்னிலையொருமைவி குதி--as பெரியை, thou art great; வந்தனை, thou art come. 4. A termination of nouns chiefly feminine, பெயர்விகுதி--as தெரிவை, a woman; தந்தை, a father. 5. An expletive இதையதின்மேலேற்றிச்சொல்லலாம். This is applicable to that. தன்வருத்தத்தைமாலைப்பொழுதின்மேலேற்றி. Ascribing her sufferings to the evening twilight. குற்றத்தையென்மேலேற்றப்பார்தான். He sought to fix the blame on me. ஏற்றிப்போட--ஏற்றிவிட inf. To transport, to export goods. ஏற்றுதுறை, s. Place of exportation or embarkation, துறைமுகம். ஏற்றுமதி, s. Export. 2. Cargo. ஏற்றுமதிச்செலவு, s. Shipping expenses. ஏற்றுமதிபண்ண, inf. To export a cargo. விளக்கேற்ற, inf. To set up, to place a lamp, to light a candle. குடியேற்ற, inf. To people, to populate. ஏற்றம், v. noun. Hoisting, raising up, ஏற்றுகை. 86)

oci (p. 81) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To break a stick, a lash, &c., ஒடிக்க. 2. To move, to shake, to waver, அசைக்க. (p.) 3. (Rott.) To twist, முறுக்க. குருந்தொசித்தமாமாயன். The mighty Kristna who snapped off the குருந்து, tree. குருவியந்தாத்திற்குரலொசித்தேகுதல் போன்றே... Like a bird soaring aloft, warbling in the sky. ஒசிப்பு, v. noun. Breaking, shaking, முரிக்கை. 32)

ōngku (p. 84) கிறேன், ஓங்கினேன், வேன், ஓங்க, v. a. To lift up, raise the arm, a weapon, a pestle, கையோங்க. 2. v. n. To grow high, rise above others, above the level; to be lofty--as a building, a mountain, a tree; to shoot forth, rise--as a flame, உயர. 3. To mount, soar, எழும்ப. 4. To rise to the surface--as planted rice when flooded, எழ. 5. To be exalted, dignified, eminent, பெருமையுற. 6. To improve, increase in wealth, renown, learning, &c.; to flourish, prosper, increase in size, &c., அதிகரிக்க. ஓங்கியவொள்வாள். The up-lifted glittering sword. நெஞ்சோங்குபரத்துற்றோர். Those whose hearts are placed on the Supreme God. (நன்னெறி.) துக்கசமுத்திரத்திலேயோங்குகிறான். He rises above the waves in the sea of sorrow. ஓங்கிப்பார்க்க, inf. To stand on tip-toe and look. ஓங்கிப்பிடிக்க, inf. To rise and catch, either by becoming erect, or standing on tip-toe, or jumping. ஓங்கியசெல்வம், s. Abounding wealth. பிறன்மனைநோக்காதபேராண்மைசான்றோர்க்கறனொ ன்றோவான்றவொழுக்கு. The magnanimity which disdains to look on another's wife, is it an act of propriety merely? It is exalted virtue. (குறள்.) 47)

kāl (p. 105) part. In, at, about, in the vicinity of--as in ஊர்க்கால். It is one of the signs of the local ablative, ஏழனுருபினொன்று. 2. If, provided; while, when--as செய்தக்கால். It is one of the termination of the subjunctive mode in verbs, ஓர்வினையெச்சவிகுதி. ஊர்க்கானிவந்த பொதும்பர். A grove of lofty trees in the vicinity of a village. கண்டக்கால்--கண்டாக்கால். If I see, if I chance to see (him). காவாக்கால். If it were not guarded, restrained. சாற்றியக்கால். When it is said or declared. சொல்லியக்கால்--சொன்னக்கால். If it were said. 20)

kiṇṇi (p. 109) s. A small metal basin, bowl, saucer, &c., கிண்ணம். 2. A cover of the hilt of a sword, கத்தியின்கைப்பிடியுறை. 3. [prov.] That which is comparatively small, any little thing, சின்னப்பொருள். 4. Any of the eight little legs of a crab, நண்டுக்கிண்ணி. 5. An extra claw on the hind legs of some dogs, நாயின்கிண்ணிக்கால். 6. The horny protuberances above the hoof and on the hind part of the legs of certain animals --as the ox, deer, &c., குளம்பின்மேற்கிண்ணி. கிண்ணிக்கர்ப்பூரம், s. Sublimate of mercury, இரசகர்ப்பூரம். 2. Refined camphor, உயர்ந்தகர்ப்பூரம். கிண்ணித்தேர், s. A kind of car the loft of which is made by pilling up brass plates. பொற்கிண்ணி, s. A golden goblet. வெண்கலக்கிண்ணி, s. A bowl of bellmetal. 51)