āriyaṉ (p. 41) s. A learned man, a sage, அறிவுடையோன். 2. A guru or priest, குரு. 3. A poet, புலவன். 4. A superior, மேலவன். 5. A physician, வைத்தியன். 6. An out-cast, an unclean stranger of a foreign faith, மிலேச்சன். 7. Eyanar, ஐயனார். 8. The sun, சூரியன். 9. A buffoon, juggler, தொம்பன். (p.) ஆரியக்கூத்து, s. A curious kind of dancing, with pole and ropes. See கம்பம். ஆரியக்கூத்தாயினுங் காரியத்தின்மேற்கண்ணாயிரு. Though it be a sight ever so alluring, yet draw not your attention from your aim. 32) *

iṟāl (p. 57) s. A shrimp, a prawn, ஓர் மீன், Cancer serratus. 2. (p.) A bull, எருது. 3. Taurus of the Zodiac, இடபவிராசி. 4. The third lunar mansion, the pleiades, கார்த்திகைநாள். 5. A honey-comb, தேன்கூடு. இறால்வறையல், s. Roasted shrimps prepared as a curry. மடக்கிறால், s. Astacus carcinus. சிங்கிறால், s. Lobster, Astacus marinus. மோட்டிறால், s. Astacus squilla. கருவண்டிறால், s. Astacus nigricans, Klein. கூனியிறால், s. Small, young prawns. காலிறால், s. Astacus Jamaicensis. கல்லிறால், s. The black prawn. வெள்ளிறால், s. Cancer setiferus, Herbst.; Gammarus, Fabr. ஆற்றிறால், s. A crawfish, Astacus fluriatilis. 19)

uruci (p. 65) s. Taste, good taste, relish, gustation, flavor, சுவை. 2. Being pleasant to the ear, that which is delicious, exquisite, சந்தவின்பம். 3. Attraction, taking, allurement, enticement, இன்பம். 4. Best relish, மிகுசுவை. Wils. p. 77. RUCHI. உருசிகரம், s. Pleasantness, tastefulness, deliciousness, மதுரம். 2. Dainties, இனிப்புள்ளவை. Wils. p. 77. RUCHIKARA. உருசிகரமாயிருக்க, inf. To be wellseasoned. உருசிகாட்ட, inf. To allure by baits, dainties, shows, &c.; to cause one to engage in or relish a pursuit, by giving a gratifying fore-taste, இனிப்புக்காட்ட. 3. To attract, entice, decoy, ஆசைபதங்கா ட்ட. உருசிகாண, inf. To be attracted, allured, decoyed by bait, a taste, experience, profit, &c., உருசியறிய. உருசிதட்ட, inf. To be sweet, pleasant, சுவைதோன்ற. உருசிபார்க்க, inf. To taste, prove, examine, or ascertain by tasting, சுவையறிய. உருசிப்பட, inf. [with dative.] To relish, be sweet, taste well, உருசியாயிருக்க. 2. [with dative of pers. or thing.] To like, be taken with, to have relish for, or to be fond of pursuit, employment, &c., பிரியமாயிருக்க. நாவுக்குஉருசிப்பட, inf. To have a special liking for any kind of food. நாவுக்குருசிபாவுக்குருசி. That which is agreeable t the tongue will be so to poetry. உருசிப்படுத்த, inf. To cause one to relish, like, &c.; to excite desires, உருசிக்கச்செய்ய. 2. To impart flavor, make relishable, to season, சுவைப்படுத்த. உருசிப்பேச்சு, s. An alluring discourse. உருசியறிந்தவன், s. One who has tasted any thing. உருசியானபாடல், s. A euphonious poem. உருசியானவுணவு, s. Delicious food. உருசிவருக்கங்கள், s. Dainties, delicacies. அதிகவுருசி, s. Daintiness, delicacy. 12)

cuvai (p. 198) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [vul.] To have flavor, to be relishable, alluring, இன்பந்தர. 48)

nayaṉam (p. 270) s. Eye, கண். W. p. 455. NAYANA. நயனகஸ்தூரி, s. A medicine for the eye. வார்த்தையிலேநயனகஸ்தீரியாயிருக்கிறான். His words are like medicine for the eyes; i. e. pleasent and refreshing. நயனகாசம், s. A film ever the eye. நயனசைகை, s. Alluring by the eyes. நயனதீட்சை, s. Occular illumination of an advanced disciple, by the guru, or deity. See தீட்சை. நயனபாஷை, s. Language of the eyes, கண்பயில். நயனப்பார்வை, s. An amorous look. 2. Sight. நயனப்பத்து, s. A poem in praise of the eyes of a lady, in ten verses, ஓர் பிரபந்தம். நயனரோகம்--நயனவியாதி, s. Disease of the eye. நயனவிதி, s. The science that treats on diseases of the eye, their remedies, &c., கண்வைத்தியம். நயனவிதியெண்ணெய், s. [prov.] Oil with various ingredients for anointing the head before bathing; deemed good for the eyes. நயனவீடு, s. Communicating sight to an idol, by prescribed rites with sacred fire, விக்கிரகத்துக்குக்கண்திறத்தல். 56)

nym (p. 270) s. Cheapness, மலிவு. 2. Goodness, excellence, நன்மை. 3. Pleasure, gratification, delight, இன்பம். 4. Benefit, profit, advantage, gain, பயன். 5. Superiority, மேன்மை. 6. Preference in the touch of one kind of gold, or silver, over another, மாற்றுநயம். 7. Civility, attention, courteousness, உபசரிப்பு. 8. Propriety, decorum, deceney, rectitude, equity, நீதி. 9. Attractiveness, இதம். 1. Abundance, மிகுதி. --Two excellencies or நயம் are requisite in a lecture or in a writing, as சொன்னயம், pleasingness of speech or words, and பொரு ணயம், excellence of meaning. இயங்கிளியைப்போலேநயமாகப்பேசுகிறாள். She speaks as delicately as a young parrot. நயங்காட்ட, inf. To coax. நயநஷ்டம், s. Gain and loss, advantage and disadvantage. நயபயம், s. Kindness, blended with reproof. நயப்பாடு, v. noun. Advantage, profit, benefit, பலன். 2. Superiority, excellence, மேம்பாடு. (p.) நயமாக, inf. To become cheap. நயம்பண்ண, inf. To do a favor. நயமாய்வாங்க, inf. To buy cheap. நயமும்பயமுமாய், With alluring and threats. நயம்பாட, inf. To sing sweetly. நயம்பேச, inf. To speak pleasantly, courteously; also used for the sound of the strings of a guitar, &c. நயவசனம்--நயவார்த்தை, s. [sometimes நயவசனிப்பு.] Enticing words. நயவஞ்சகம், s. Fraud under guise of friendship. 54)

pcḷai (p. 289) s. [also பசலை, பயளை, prov. பசளி; poet. வயலை, or வயலைக்கொடி.] A class of plants, Spinage, portulaca oleracoa. 2. [fig.] An infant. 3. Manure, compost, எரு, vulgarly, பயளை, 4. Virtue of manure, எருவின்குணம்.--Of பசளை are: கொடிப்பசளை-வெள்ளைப்பசளை, a plant, Basella alba. L. செ வப்புப்பசளை, Basella rubra; கொத்துப்பசளை, Basella lurida; கோழிப்பசளை, a variety of the same; பேய்ப்பசளை, a wild kind of Portulaca; வழுக்கைப்பசளை, Portulaca palimoides. 28)

pukaiccl (p. 322) s. Smoking, smoke, fumigation, haze, vapor, steam, புகை. 2. Darkness, luridness, இருள். 3. Dimness of sight, பார்வைமழுங்குகை. 4. Slight burning in the stomach from disease or sorrow; gnawing of hunger, வயிறெரிவு. 5. [fig.] Coming out, getting publicity, செய்திவெளிப்படத் தொடங்குகை. 6. Umbrage, chagrin, heartburning, ill-will, எரிச்சல். 7. Irritation of the throat inducing coughing, இருமல்; [ex புகை, v.] (c.) புகைச்சல்போட, inf. To make a smoke to drive away musquitoes, &c. 7)

maturam (p. 342) s. Sweetness, இனிமை. (See மதுரை.) 2. One of the four kinds of poetry, as மதுரகவி. 3. The vine, முந்திரிகை. 4. Red sandal, செஞ்சந்தனம். 5. Tenor in music, மத்திமஇசை. (சது.) 6. [by change.] Liquorice, as அதிமதுரம். மதுரகவி, s. A pleasing poem. See கவி. [poets மதுரகவிப்புலவர்.] 2. One of the servants of Vishnu, திருமால்தொண்டரி லொருவன். மதுரபாடணம்--மதுரபாஷணம்--மது ரபாடனம், s. Vocal music, வாயாற்பாடல். 2. Eloquence or oratory. See கலைஞானம். மதுரவசனம், s. Sweet, pleasing language. 2. Alluring speech, இன்சொல். மதுரவள்ளி, s. A creeper. 23)

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)