makimai (p. 338) s. Greatness, grandeur, glory, majesty, பெருமை. 2. Honor, dignity, respectability, கனம். W. p. 652. MAHIMAN. (c.) மகிமைக்காரன், s. An honorable, respectable man. 2. One who makes formal professions, a boaster. மகிமைத்தனம், s. Making a false show. மகிமைபண்ண, inf. To respect, honor, glorify. 2. As மகிமைப்படுத்த. மகிமைபாராட்ட, inf. To glory, boast. மகிமைப்பட, inf. To become illustrious. மகிமைப்படுத்த, inf. To magnify, glorify, dignify. 2. To extol, to praise. மகிமைப்பிரதாபம், s. Greatglory, lustre or radiance of glory. மகிமைமங்குதல், v. noun. Eclipse of glory. மகிமையானசொல், s. A term of dignity, a respectful term, word, &c. 75) *
